't Sluiske

Een oud-Kempisch boerderijke op 't Sluiske te Arendonk.
't Sluiske
Een oud-Kempisch boerderijke op 't Sluiske te Arendonk.
Familie van tante Petje
De zakkenwijven

zakken

Opendeurdag.
een hollander en een asielzoeker.
Citytrip naar Rome. Deel II

Vrienden van mij zijn terug van een citytrip naar Rome. Op tijd, zoals voorzien. Hun reputatie kennende werden er zelfs weddenschappen
afgesloten over hoelang ze door de Romeinse carabinieri zouden vastgehouden worden voor obsceniteiten aan de Trevifontein, het Collosseum of aan de boorden van de Tiber. Niks van dit alles. Ze spendeerden hun tijd met bezoeken aan de "Villa Borghese", het "Forum Romano" en de "Spaanse trappen"....En aan souvenirtjes inkopen.
De vrienden kennen mijn bewondering voor de overleden paus Johannes Paulus II en de koopmanszin van mijn kleinkinderen en hun voorliefde voor rommelmarkten.
Gisterenavond heb ik mijn vrienden in audientie ontvangen en alle meegebrachte attributen laten overhandigen. Zo hebben zij een ingekaderde pentekening Van Karol Woijtila op de kop kunnen tikken, overlijdensprentjes en een voorbarige kalender van de overleden paus voor het jaar 2006. Maar wat me het meeste plezierde was de originele "l'Osservatore Romano" van zondag 3 april waarin het overlijden van de paus werd bekendgemaakt. Als kers op de taart hadden zij ook de avondeditie bij van 20 april, de dag dat de nieuwe paus werd verkozen. Met daarin zelfs foto's van het rokend schouwke en al. Een echt collector's item.
Ge ziet mijn week kan niet meer stuk
....en toen de zeeleeuwen !!!.
De dolfijnen- en zeeleeuwentemmer !
De palliatieve dienst.
In vrij korte tijd ben ik drie keer in nauw contact gekomen met de palliatieve diensten van een ziekenhuis. De ene keer voor iemand die er vier weken heeft verbleven, een andere keer voor iemand - mijn moeder - die er maar één nachtje heeft kunnen rusten en de derde keer voor iemand die er 1 week was. Een mens kan op verschillende manieren sterven. En veelal heeft men dat zelfs niet eens in eigen handen. Maar wie op een palliatieve dienst afscheid mag nemen van het leven is een bofkont. Omringt met de best mogelijke zorgen, in zo'n rustige en zachte omgeving. Afscheid kunnen nemen van de mensen die men graag ziet en die nu achter moeten blijven.De mensen die er werken - personeel is in deze context een vies woord-,dokters, verpleegsters, vrij willigers, allen zijn zo .....hoe moet ik dat zeggen...zo menselijk !!!
De ronde van België
Hebt U ook de Ronde van België voor wielrenners gevolgd? Vier dagen aan stuk fietsen een dikke honderd coureurs over de wegen van Belgenland. Veel heeft dat niet te betekenen. Leuk voor de neringdoenerij aan het vertrek en de aankomst, en meegenomen voor een paar cafés onderweg die wat pinten verkopen. En Michel Wuyts, wielerjournalist, lult zich een punthoofd om de ronde te waarderen en aan te prijzen als het ultieme in de wielersport. Het staat buiten discussie dat die 100 coureurs allemaal brave jongens zijn die hun best doen en hard op hun pedalen stampen, maar schat de ronde op zijn waarde. Het is per slot van rekening een veredelde kermiskoers die vier dagen duurt. Leuk voor de mensen waar de koers passeert, maar daar stopt het.