Er waren minstens 60.000 sterfgevallen in het hospital 'Colônia de Barbecena', in Minas Gerais, waar slechts 30% van de "patiënten" een diagnose had van een psychische aandoening. De meeste van de mensen waren minderheden, uitgesloten van de samenleving, zoals epileptische mensen, bedelaars, alcoholisten, homoseksuelen, prostituees, verkrachte en zwangere meisjes die hun maagdelijkheid verloren voor het huwelijk. 

De instelling werd opgericht in 1903 met 200 bedden, en bereikte de mijlpaal van vijfduizend patiënten in de jaren 1960. Daniela Arbex, verslaggeefter van de krant Tribuna de Minas heeft dit uitgebracht in haar boek 'Braziliaanse Holocaust'.  Daniela: "In 2009 liet een geïnterviewde mij  foto's zien van het 'gekkenhuis' gemaakt door Luiz Alfredo en gepubliceerd in het tijdschrift O Cruzeiro. Geen van die foto's liet mij denken aan een ziekenhuis, maar meer aan een concentratiekamp. Barbacena wordt als 'de hoofdstad van de gekke', genoemd hier in Minas Gerais, maar bijna niemand weet wat er daadwerkelijk gebeurde in Colônia ", zegt de schrijfster.

Een jaar lang heeft daarmaals journalist Luiz Alfredo de wreedheden onderzocht begaan in die plaats in de afgelopen decennias. Toen hij arriveerde zag hij dat mensen hun hoofden waren kaalgeschoren en werden herdoopt. Patiënten aten ratten en dronken water uit afvalwater of urine en sliepen op gras, werden geslagen en verkracht. Anderen stierven van de kou, honger en ziekte. Soms waren de elektroshocks zo veel en intens, dat het gemeentelijk netwerk overbelast raakte. "Het was een collectief falen. Velen wisten van de geweldadige handelingen, hebben eraan deelgenomen of gedaan of ze er niets van afwisten. Het geweld werd genaturaliseerd, gebagatelliseerd, "zegt Daniela Arbex. Zelfs 50 jaar na de realiteit van het asiel, bewaard het geheugen van fotojournalist Luiz Alfredo nog steeds de gruwelijkheden van wat hij zag en vastgelegde. 

"In tegenstelling tot het werk van een professional die naar Afrika gaat en daar de scènes van ellende vindt, kwam ik in Barbacena zonder te weten wat ik aan het doen was en niet weten wat ik zou vinden.Plotseling zag ik alles en maakte die schokkende beelden. "

In het hospitaal Colônia stierven dagelijks 16 mensen. De lijken werden verkocht of opgelost in zuur om de botten te verhandelen. Tussen 1969 en 1980, werden meer als 1800 lijken verkocht aan medische universtiteiten door het gehele land, zonder dat er vragen werden gesteld. De realiteit omtrent Barbacena begon te veranderen vanaf 1980, toen de psychiatrische hervorming in een stroomversnelling kwam.

uit de krant 'Diaro de Pernambuco'

PAPA IN BRAZIL- paus voor de armen? wat is de prijs van zijn bezoek?