Naar de inhoud

BRASIL / impressies / reisverhalen

Op zoek naar de Ware Ziel van Brazilië - Het alternatief
akke.beakke.be

Berichten van 4 juni 2018 tot 10 juni 2018

vandalisme in São Gonçalo, Rio de J

vandalen (een groep pro-militairen idioten) bekladderde deze mooie trein Graffiti met leuze als 'militaire interventie' en 'God zal brasil redden van het communisme'...

de schildering werd gemaakt door graffitikunstenaars Mika @mikamikaelli - Siri (@siridomuro en Cabal (@luizcabal)

2153557-752b0a39aca4d5cce78fc80a74415c79.jpg




Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Storyteller om 19:59 Reageer op dit bericht

opgenomen voor Amnesty in Brasil

Ter gelegenheid van de 70e verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de 57e verjaardag van de wereldwijde beweging Amnesty International, namen Braziliaanse artiesten de videoclip 'Manifestation' op, waarin verschillende soorten mensenrechtenschendingen worden behandeld. Onder de deelnemers zijn Fernanda Montenegro en Chico Buarque.

Bijlagen
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Storyteller om 00:00 Reageer op dit bericht

Op zoek naar drugs en wapens in communiteiten in west Rio

RIO DE JANEIRO, BRAZIL –

Tijdens hevige regens gingen meer als 5.000 militairen en politie zes communiteiten (favelas) binnen in het gebied van Jacarepaguá in westelijk Riode Janeiro, op zoek naar drugs en wapens.

De militairen pakken sommigen drugdealers aan maar laten milities hun gang gaan. Het drugsprobleem is niet te overzien. Brazil verkeerd in crisis. Het is de grootse interventie van het leger in Rio tot heden. Het volk is de dupe.


2152968-80a4fc5df39df6e9c460ea022ce14bbd.jpg


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Storyteller om 18:08 Reageer op dit bericht

The number of violent deaths in Brazil corresponds to thirty times that of Europe for the same period.

 Lise Alves, Senior Contributing Reporter

RIO DE JANEIRO, BRAZIL – More than 62,000 were murdered in Brazil in 2016 equivalent to a rate of 30.3 persons per 100,000 inhabitants, according to the Atlas of Violence 2018, released by IPEA (Institute of Applied Economic Research and the Brazilian Forum on Public Security (FBSP) on Tuesday.

The number of violent deaths in Brazil corresponds to thirty times that of Europe for the same period.

According to the Atlas, all of the states that have the highest rates of violent deaths are located in the North and Northeastern regions of the country, led by Sergipe, Alagoas and Rio Grande do Norte.

The latter of the top three states, Rio Grande do Norte registered an increase of 256.9 percent in the rate of violent deaths in 2016 in comparison to the previous year.

The highest decrease in the rate was observed in São Paulo, where data shows a reduction of was a 56.7 percent in homicide deaths in 2016 in comparison to 2015.

Other states that registered a reduction in violent death rates include Espírito Santo (-37.2 percent), Rio de Janeiro (-23.4 percent), Mato Grosso do Sul (-15.8 percent), Pernambuco (-10.2 percent), and Paraná (-8.1 percent).

bron the Rio Times

photo: Copacabana beach protest

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Storyteller om 16:20 Reageer op dit bericht

The aftertaste of Whiskey

The aftertaste of whiskey.

I dreamed the world was better last night. A world without war. For wisdom and forethought is better than all instruments of war and greed.
A world without poverty, without pain and grief. A world without blues.
It rained.
I was alone in bed with the after-taste of whiskey. Although the Scots are competing with Irish, that they predicting whiskey differently. Whisky, instead of ‘Whiskey’. Nonetheless I prefer corn, o land of the tribes, land of the harvests, land of the forefathers, when pale faces had not yet taken possession of the plains. Millions of bison’s wandered over the endless meadows. Until skin became their death, their tongue became a delicacy in the big cities, their bones for glue, finally their feces for heating. Meat? Was rotting.
It rained.
I was alone in bed with the aftertaste of whiskey. Bourbon.
And was it not God who selected Brazil as the land for his holidays. Land of birds, plants, animals of the Kingdom of God. O paradise, He said, but see what kind of people I send there. Deceived by loners. Now it become a football nation, samba and corruption. Land of Indians and slave children. favelas, slums where the bullets fly like signs of madness, mothers, children, under their beds. Police praise for revenge.
In my dream horses ran in wild areas under the outbreak of white birds. Forests were greener than ever, a realization that Indians know to realize. That one person does not reject the other, where the mountain tops are like breasts of magical witches. Poverty is a phenomenon of another time. Then there were only laws of nature, and man had long since evolved from the sea. The fish crawled ashore and turned into something like us, slowly like a snail. Fins, legs, upright, walking, thinking, monkeys and manipulating. Billions of years ago.
Realizing is a indefinite notion. So what is the present-day person who puts himself up as the highest bidder?
Nothing. A material, nothing more. That poverty and wealth exist is the result of greed.
He who does not get enough of what mother earth gives. We shall have to realize that the time is coming that we are fading into fragments. We are just here to survive and not visa versa. Destruction is already present and look at the disasters, the tidal waves, trembling earth. Hunger, war, destruction and Sudan is different from the Canary Islands. My God!
Is this a warning or just a sign? Shall we all no longer have to think about the wider world?
Will tomorrow be an option for yesterday's children. There is salvation! It was raining. I was alone in bed with the after-taste of whiskey.
But then everybody has to stick his neck out. Smoke from the chimneys and gases from the cars, who exchanges? Smog from Sâo Paulo, Mexico City, or Tokyo. Who can make a difference? The leaders? Sleeping heads, egoists manipulated by creditors. We are at the compassion of the gods. We live in a consumer society. Some in any occasion. Eating, drinking and consuming. This can never go well.
Everyone has to make a point that is closest to nature. Life. Love. Understanding.
In heaven there is peace (In caleos quis), but who wants to go to heaven? Or to hell? Who wants to return? Reincarnation of the superhuman. I may want to be like a mustang again, running over the prairies. Life on nature is a favor, but not for everyone. The most dangerous idiot is the brother of arrogance, the man without principles. He who thinks that only he runs. Let the dead rest, the eagle said to the raven, and he gulped a living dove.
He will go down to his own high-mindedness. A study is not difficult, the poverty created by man will constantly become equivalence in the sense of the word. The capitalist will have to admit that he is only a lonely guest in his own home. He who walks with his coffin beneath his arm.
Justice will bless, although I may be too optimistic. But the notes on my singing will be hard. The scientist will have to think better, the philosopher will scratch himself behind the ear and the soul pricks must learn from the man who is sick or sensible?
I am sometimes disillusioned by humanity, carelessness, the silliness of people who call themselves leaders. The dirtiest pigs always want the best straw.
I dreamed that the world was better.
It rained.
I was alone in a bed with the enjoyment of whiskey.
I imagined.
I fell in love with a black woman.
She rode on a white mare, she sang like an angel.
Songs of 'saudade', a word that cannot be described as longing. Rio de Janeiro, Bahia .....
Love songs from the country with timbres as of Africa.
It drizzled.
I was alone in bed with the aftertaste of whiskey.

Ramblin Wayn

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Storyteller om 09:55 1 reactie Reageer op dit bericht

MET DE NA-SMAAK VAN WHISKEY ========Column door Wayn

Ik droomde vannacht de wereld werd beter. Een wereld zonder oorlog. Want wijsheid en voorzichtigheid is beter dan alle oorlogsinstrumenten en hebzucht.
              Een wereld zonder armoe, zonder pijn en verdriet. Een wereld zonder blues.
Het regende.
        Ik was alleen in bed met de na-smaak van whiskey.  Hoewel de Schotten wedijveren met Ieren dat men whiskey anders moet spellen. 'y', als uiteinde. Doch ik prefer maïsdrank, o land der stammen, land van de oogsten, land van de voorvaderen, toen de bleekgezichten nog geen bezit hadden genomen van de vlaktes. Miljoenen bisons dwaalden over de eindeloze weides. Totdat huid hun dood werd, hun tong als delicatesse in de grote steden, hun botten voor lijm, ten slotte hun stront voor stook. Vlees was er voor te rotten.
Het regende.
Ik was alleen in bed met de na-smaak van whiskey. Bourbon. Jack Daniels.
En was het niet God die Brazilië verkoos als land voor zijn vakanties. Land van vogels, planten, dieren van het Godsrijk. O paradijs, zei Hij, maar zie eens wat voor mensen ik er heen stuur. Vertrapt door eenlingen. Nu verworden tot voetbalnatie en samba. Land van Indianen en slavenkinderen. favela's, krotten waar de kogels vliegen als tekens der waanzin, moeders, kinderen, onder hun bedden. Politie roemt om wraak.
       In mijn droom renden paarden in woeste gebieden onder de vlaag van wittevogels. Bossen waren groener dan ooit, een besef dat Indianen weten te verwezelijken. Dat de een mens de ander niet verloochend, waar de bergtoppen zijn als borsten van magische heksen. Armoede is een verschijnsel van een andere tijd. Toen waren alleen natuurwetten en de mens was allang geëvolueerd van uit de zee. De vis kroop aan land en verwerd tot iets zoals wij, langzaam als een slak. Vinnen, poten, rechtop, lopend, denkend, apen en manipuleren. Miljarden jaren geleden.
     Beseffen is een vaag begrip. Dus wat is de tegenwoordige mens die zich opwerpt als hoogste bieder?
     Niets. Een stofje, meer niet. Dat er armoede en rijkdom bestaat is het uitvloeisel van afgunst.
             Hij die niet genoeg krijgt van wat moeder geeft. Wij zullen ons moeten realiseren dat de tijd komt dat we vervagen tot splinters. wij zijn gewoon hier om te overleven en niet om overleeft te worden. Vernietiging is al om aanwezig en kijk naar de rampen, de vloedgolven, bevende aarde. Honger, oorlog, vernietiging en Dafurconflict in Soedan is iets anders dan de Canarische eilanden. My God!
         Is dit een waarschuwing of alleen maar een voorteken? Zullen wij met ons allen niet meer moeten nadenken over de verdere wereld?
     Zal morgen voor kinderen van gisteren een optie zijn. Er is redding!Het regende. Ik was alleen in bed met de na-smaak van whiskey.
        Maar dan moet iedereen zijn nek uitsteken. Rook der schoorstenen en gassen der wagens, wie ruilt? Smog van Sâo Paulo, of Tokio. Wie kan het een moer schelen? De leiders? Slaapkoppen, egoïsten die gemanipuleerd worden door geldschieters. We zijn overgeleverd aan de goden. We leven in een consumptie maatschappij. Sommigen in ieder geval. Vreten, zuipen en verbruiken. Dit kan nooit goed gaan.
        Ieder moet voor zich een punt maken wat voor hem het dichtst bij de natuur staat. Leven. Liefde. Begrip.
        In de hemel is rust (In caleos quis), maar wie wil naar de hemel? Of naar de hel? Wie wil terugkeren? Reincarnatie van het bovenmenselijke. Ik wil misschien weer zijn als een mustang, hollend over de prairies. Leven op aard is een gunst, doch niet voor ieder. De gevaarlijkste idioot is de broer van arrogantie, de mens zonder scrupules.
           Hij die denkt dat alleen hij loopt. Laat de doden rusten zei de arend tot de raaf, en hij verslond een levende duif. 
   Hij zal ten onder gaan aan eigen hoogwaan. Een studie is niet moeilijk, de armoede gemaakt door de mens zal ooit verworden tot gelijkheid in de zin van het woord. De kapitalist zal eens moeten toegeven dat hij maar een eenzame gast is in zijn eigen huis. Hij die met zijn kist onder de arm loopt.    

Gerechtigheid zal zegenvieren, alhoewel ik misschien te optimistisch ben. Maar de noten op mijn zang zullen hard zijn. De wetenschapper zal beter moeten denken, de filosoof zal zich achter het oor krabben en de zielenprikkers moeten leren van de mens die krank of zinnig is?
     Ik ben soms verbitterd door de mensheid, de laksheid, de onnozelheid van personen die zich leiders noemen.
          De vuilste varkens willen altijd het beste stro. Ik droomde dat de wereld beter was.
    Het regende.
       Ik was alleen in een bed met de na-smaak van whiskey.
Ik droomde.
Ik werd verliefd op een zwarte vrouw.
Zij reed op een witte merrie, zij zong als een engel.

Liederen van 'saudade', een niet te omschrijven woord als 'verlangen'. Rio de Janeiro, Bahia.....
         Liefdesliederen van het land met timbres van Afrika.
Het regende.
Ik was alleen in bed met de na-smaak van whiskey.

Ramblin Wayn


 


Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Storyteller om 08:35 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van BRASIL / impressies / reisverhalen

↑ Terug naar de berichten