Naar de inhoud

BRASIL / impressies / reisverhalen

Op zoek naar de Ware Ziel van Brazilië - Het alternatief
akke.beakke.be

Archief

de vrachtsleepers aan de Rio Negro, in de haven van Manaus

Ze beginnen hun werk in de zeer  vroege morgen and stoppen als de zon opkomt. Ze slepen met tucama, bananen, pompoenen and andere producten meestal van het Amamzone interior, voor een bedrag van 1000 tot 1500 euro per maand. Deze werkers leven met gevaar iedere dag: vervoeren zware vrachten op hun rug, lopen over oude versleten trappen en hellingbanen van de haven, welke geen veiligheid bieden, en bereiken hun werkplek in de nachtschemering en zijn overgeleverd aan de gevaren van het 'land zonder wetten'. 


1726279-246b424db0e30de3b1e051c5dc031b80.jpg

foto krant ' a critica' manaus

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Storyteller om 11:35 Reageer op dit bericht

Op zoek naar schedel van 2 miljoen jaar in Itaborai, RJ

De zoektochtarrow-10x10.png naar een menselijk fossiel vanarrow-10x10.png 2 miljoen jaar, deze mogelijk de geschiedenis  van de Amerika's kan veranderen, begon deze maand in Itaboraí, nabij Rio de Janeiroarrow-10x10.png. De expeditie staat onder leiding van archeologe Maria Beltran, erkend als een van de belangrijkste in het land, en die deel uitmaakte van de groep die in de jaren '70, in Lagoa Santa (MG), een schedel ontdektte, die vandaag beschouwd wordt als de oudste Brazilië. Samen met haar team, werkt ze in het 'Paleontologische Park van Sâo José', hetgeen onderhouden wordt door de stad. De opgravingen zijn in de eerste fase en hebben geen deadline.

De bijna 80 jarige Maria Beltran gaat meestal drie keer per week naar het kamp in Itaboraí. De grootte van het gebied dat moet worden afgegraven is 1.500 m². In de eerste onderzoeken zijn artefacten gevonden die het bewijs van menselijke aanwezigheid in afgelegen periodes weergeven. Wat Maria Beltran doet geloven dat het fossiel mogelijk begraven is in Itaboraí, is het feit dat zij reeds voorwerpen vond in de regio - ook in de jaren '70 - voorwerpen door mensenhanden gemaakt en vergelijkbaar met andere bestaande in Afrika, die gedateerd zijn op 2 miljoen jaar.

Ten aanzien van het paleontologisch Park St. Joseph, zegt Mary Beltran dat ze geen andere opgraafplek kent dan in Itaboraí, waar er gegevens zijn van artefacten en dieren uit bijna elk tijdperk waarin de mens de Aarde bewoonde.

"In Afrika hebben we ook artefacten uit verschillende tijdperken van de menselijke geschiedenis, maar ze zijn verspreid over verschillende locaties. Itaboraí is de enige plek in de wereld, waarvan ik me bewust ben, waar artefacten van alle tijden kan worden gevonden in deze opgraafplek", aldus de wetenschapster.

In het park werden al fossielen ontdekt van vele zoogdieren, buikpotigen, reptielen en amfibieën, vooral de oudste Tatú (Armadillo) ter wereld en de voorouder van de emoes- beiden uit het Paleoceen, gedateerd op ongeveer 55 miljoen jaar. Tevens werden er fossiels ontdekt van de gigantische luiaard en mastodont uit het Midden-Pleistoceen (ongeveer 20.000 jaar). Doch tevens archeologische resten, waaruit de aanwezigheid van de prehistorische mens in de plaats bevestigd wordt.

Vandaag geloofd men dat de eerste mens ongeveer 30.000 jaar geleden naar Amerika kwam. Het oudste menselijkfossiel in Brazilië is gedateerd op 11,800 jaar en, als reeds opgemerkt, werd gevonden door Maria Beltran, door een expeditie geleid door de Franse archaeologiste Annette Laming-Emperaire in de jaren 70s van de vorige eeuw, in Lagoa Santa, Minas Gerais.

p.s Het was de Deen Peter Wilhelm Lund die in 1843 de grotten onderzocht rond lagoa Santa. Deze onderzoeken resulteerde in de vondst van voorhistorische fragmenten van menselijke botten inclusief 31 schedels en de ontdekking van de Lagoa Santa mens, geschat op 9.000 jaar. (dit is echter slechts een fragment van de opties over de eerste mens in Brazilië, in mijn blog vind u verdere info) storyteller

1725797-650a4fcaa207897c77c714bd89b973bf.jpg
Maria aan het werkarrow-10x10.png in Itaborai

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Storyteller om 11:58 Reageer op dit bericht

de ziel der krabben vangers van Itambi, Itaborai, RJ

Wie de routine weet van de inwoners van het Itambi Basin kennen ook alle moeilijkheden die tientallen gezinnen hebben die leven van het vissen op krabben. Ze zijn bescheiden mensen die in hun eigen huizen wonen gebouwd in de buurt van beken en wetlands. Ze worden geboren en groeien op met kundigheid die overgaat van vader op zoon. 

De woningen zijn eenvoudig, bescheiden. De straten hebben geen infrastructuur. Vervoer is onzeker en de handel bestaat vrijwel niet. Maar het grote verschil is dat ze perfect zijn opgenomen in het lokale landschap. De enige manier om te overleven die ze kennen, is het vangen van krabben.



1726119-554022592dab00f26334b6cfacd7e361.jpg

- zoon van krabbenvanger - foto leonardo Costa - 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Storyteller om 00:00 Reageer op dit bericht

Mijn vriend Tonto, de eigenzinnige enigzins gekke straathond

Tonto is een beste vriend. Ooit kwam hij aangelopen bij ons huis in Itaborai nabij Rio, waar hij zich, als mager als hij was, langs de ijzeren stangen van de voorpoort wrong. Anderzijds was het denkelijk ook de liefdearrow-10x10.png die hij had geopperd voor onze huishond Lua, een wit gevlekte teef. Zij had een nest geworpen van tien kleine. Tonto verdedigde haar ook wanneer andere mannenarrow-10x10.png haar wilde versieren. In noemde hem 'Tonto', naar een kat die ik ooit had, (deze had ik genoemd naar de Indiaanse vriend van de 'Lone Ranger' de stripfiguur, daar hij door een ziekte niet liep maar meer sluipend door het levenarrow-10x10.png ging). Tonto had nagenoeg bijna dezelfde kop als de kat. De spitse snuit en vragende ogen, waarvan het rechter blauw wazig was. Ik denk dat hij blind is aan dit oog. Soms zag ik hem voor enkele dagen niet, als hij op pad was naar wat dan ook. Ik vroeg mij dan af of hij niet verongelukt zou zijn, overreden of anders. Hij was een beetje 'crazy' en naief, en rende als een wegpiraat achter motors en autos aan en probeerde dan in de banden te bijten. Soms zag ik de motorrijders met een voet schoppen, en eenmaal verteld emij een kennis dat de 'gekke' hond hem op de fiets in zijn kuit gebeten had. Het was meestal een soort 'groots doen'. Eenmaal kwam hij terug met een manke poot. Bezorgd dat deze gebroken was, en ik zag dat hij pijn had, gaf ik hem wat pijnstiller. Na drie dagen rende al weer achter de lawaaimakende vehicles aan. Meestal liep hij met mij mee als ik de straat op ging of naar de winkel, hij bleef dan voor de deur liggen te wachten. Het bezorgde mij soms wat angstige momenten als ik hem dan de gevaarlijke hoofdweg br-101 zag overrennen, of achter autos aan. Doch als de zon onderging en het was afgekoeld lag hij ingegraven in zijn kuil in de voortuin als een gemoedelijke baas en bekeek zijn vrouwtje en haar jongen. Tonto heeft het eigenlijk niet slecht, dacht ik vaak. Hij heeft de vrijheid, een wijfje en eten in de bak, dat kunnen vele andere honden in Itaborai niet zeggen, zeker niet de blaffende waakhonden die achter dikke muren zitten, waar hij dan soms uitdagend voor ging staan blaffen als wilde hij zeggen 'hou je rustig aansteller!'wetend dat ze hem geen kwaad konden doen. De stad heeft vele straathonden, zij die overleven en eten krijgen toe geworpen vanuit de 'lanchonette' (soort snack bar) of van goeie mensen die hun op bepaalde plekken te eten geven. Het grootse gevaar is de weg, de autos, vrachtwagens. vaak zag ik de overreden kadavers langs de weg liggen, een einde dat onverwachts kwam. Tot nu toe is het mijn vriend Tonto bespaard gebleven.



1725220-e8cb88bf97b7c9761946c2e3a6c532ae.jpgTonto

Lua
1725220-f9a9f81104b734c6a56f52c809988926.jpgzie bijlage voor meer fotos

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Storyteller om 13:42 Reageer op dit bericht

Nanko v. Buren RIP

copie brief van IBISS

Beste Wayn,

14 februari 2015, een trieste dag. De dag dat IBISS-directeur Nanko G. van Buuren is overleden. Een hartstilstand in een ziekenhuis in Rio de Janeiro werd hem fataal. Nanko zou op 26 februari 64 jaar zijn geworden.

 

Ruim 25 jaar geleden richtte Nanko in Rio de Janeiro stichting IBISS op. Hij redde veel jongeren uit de drugsbendes en bood mensen uit de favela’s hoop. Hij vocht met hen voor sociale gelijkheid en mensenrechten. Nanko was een Patrão voor de sloppenwijkbewoners, een vaderfiguur die inspireerde met zijn onvermoeibare passie en moed.
Voor zijn werk werd Nanko van Buuren in Nederland onderscheiden als Officier in de Orde van Oranje Nassau. Internationaal werd hij beloond met de Desmond Tutu-prijs. IBISS en IBISS Foundation zullen het waardevolle werk in de favela’s voortzetten in de geest van Nanko.

 

We wensen Anne, Juninho, Yann en Larah veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.  Rust in vrede Nanko, we zijn trots op je. 


Maandag 16 februari 2015 is er om 14.00 uur (lokale tijd) gelegenheid om afscheid te nemen van Nanko  in Capela São Francisco Xavier, Cemitério do Caju, Rio de Janeiro. De begrafenis is aansluitend om 16.00 uur. Het bestuur van IBISS Foundation bereidt een herdenkingsbijeenkomst in Nederland voor. 

obrigado, voor je goed werk, Wayn    



1723477-4d04d18dca7abe05c9775053b9e238ec.jpg

IBISS Foundation Nederland 

Postbus 5383, 2000 GJ Haarlem, tel/fax. (023) 524 24 49
e-mail: ibiss@ibiss.info website: www.ibiss.info facebook: www.facebook.com/ibissnl
ABN-AMRO NL32ABNA055.34.02.056 t.n.v. IBISS Foundation te Amsterdam, KvK 34120304
ANBI geregistreerd onder fiscaal nummer 8138 18 941
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Storyteller om 12:15 Reageer op dit bericht

Tania leeft met 70 ex-straathonden in haar woning te Manaus

De 56 jarige Tania Mussa deelt haar woning in Manaus met 70 honden die zij gered heeft van de straat. Al 25 jaar doet ze dit, verzorgd de honden goed en zoekt een adoptie plaats voor hen. Nu krijgt ze van het 'dieren controle center' 30 dagen de tijd om een oplossong te zoeken, want volgens een stadswet mag men maar 10 dieren in huis hebben in de bebouwde kom van Manaus. Daar ze niet weet waar met de honden naar toe, hangt haar een boete van 4.4000 reais , soort stadsbelasting, boven het hoofd (iets minder dan 1.500 euro). Zo niet, dan moeten de honden terug de straat op en worden opnieuw 'vira-lata' wat letterlijk betekend 'blik-omdraaien'. Momenteel leven zo'n 200.000 zwerf-honden en katten op de straten van Manaus.

wordt vervolgd

info 'Jornal a Critica' Manaus



1721763-c6153ff1a8d11d0b001826ee929d4770.gif

Tania en haar honden die met liefdearrow-10x10.png verzorgd in haar woning - (foto Winnetou Almeida)

aanvullende repotage 2 13 feb. 15

Bij de Commissie milieubeheer van de stad Manaus (CMM) is een aanvraag ingediend bij het 'Manaus Prefectuur', die bestaat uit de bouw en de uitvoering van de eerste gemeentelijke opvang asiel voor straatdieren die geen risico voor de volksgezondheid veroorzaken. De informatie komt van de voorzitter van de commissie, wethouder Farias.

Deze stelt: Aangezien de situatie van de huisvrouw Tanya Mussa, 56, die kan worden beboet voor in haar huis onderdak te geven aan 70 honden. Farias wees erop dat zij alleen gehandeld heeft. "Naar mijn mening moet deze dame eigenlijk worden geëerd door deze actie, maar we weten dat de wet moet worden gehandhaafd. Ik geloof dat ons voorstel deze impasse doorbreekt en ook andere dieren verwijdert uit de straten die een gevaar zijn, zowel voor u als voor de mensen ".

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Storyteller om 00:00 Reageer op dit bericht

10 jaar na dood op Amerikaanse non in Amazonia nog steeds geen gerechtigheid

Tien jaar na de moord op de Amerikaanse non Dorothy Stang (2005), blijft de staat Pará het onbestwiste toneel van ontbossing en landconflicten. Alle moordenaars (pistoleiros) blijven ongestraft. Tussen 1985 en 2013 ontving de Braziliaanse justitie 768 moordonderzoeken in agrarische conflicten, maar slechts 5 % van de beschuldigden werd veroordeeld, en in 19 gevallen werd een lage straf opgelegd. De overigen werden vrijgesproken. In die periode werden 116 moorden gepleegd, alleen in Pará.

De opdrachgevers van de moord op zuster Dorothy(die zich inzette voor een langdurig duurzaam bosbehoud) betaalden aan de moordenaars zo'n 50.000 reais (ong. 15.000 euro) voor de moord. Zij werden veroordeeld tot 30 jaar cel, maar in afwachting van een hoger beroep lopen ze nog steeds vrij rond.

ps. gerechtigheid in amazonas is een verdwaalde geest, corruptie een gekoesterd iets.



1721679-8d4e4ca9f262e17fbf53d77808bc93ed.jpg

Dorothy Stang (1931-2005)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Storyteller om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Protesten markeren begrafenis van motor taxi jongen

9FEB. 2015

NA DE BEGRAFENIS VAN DE 22 JARIGE MOTOTAXISTA CARLOS, GEDOOD DOOR MILTAIRE POLITIE IN VILA CRUZEIRO, RIO, MANIFESTEERDE ZICH 500 MOTORTAXIS EN BEWONERS TOT DE WIJK VILA CRUZEIRO

FOTOS DOUGLAS SHINEIDR -JORNAL DO BRASIL



1720642-42bf23586e36afd55d07f04c9442962b.JPG

1720642-8476df32e79f4010236c334db3ba6da8.JPG

1720642-f5316672d3fe97932067c8415646f201.JPG

1720642-f4023043bf7b3938b2d5dcb377d54314.JPG

1720642-80a7398720edf032921ae3243ddd3b3f.JPG

1720642-b5dae6a65ee3b8e1ad112c746059317a.JPG

1720642-a549c739f3682b0be7951bd29cf35911.JPG

1720642-bcb7a33c811d6bf1a4d98ab655bb0a39.JPG

1720642-0620714d9d7c5f295196fda2d0776ee8.JPG

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Storyteller om 11:41 Reageer op dit bericht

Meer van BRASIL / impressies / reisverhalen

↑ Terug naar de berichten