Archief

ppsx...rozen

ppsx...meizon...een blik terug

Eenzaam op haar ranken stengel

Droomt een schoone witte lelie

In een 'stillen waterplas

Aan haar voet het groen bekroosde,

Troebel, dichtgegroeid moeras.

-O-

Somtijds breekt het somber zwijgen

Van de nachtelijke stonden

't Rits'len van een vallend blad,

Hoort men langs den donkren oever

Schuiflen hagedis en pad.

-O-

Maar de witte waterlelie

Wiegelt droomend op haar stengel,

Blikkend naar den hemeltrans;

In haar kelk, den smetloos reinen,

Werpt de maan haar zilverglans.

-O-

Elize Knuttel-Fabius

ppsx...waterlelie

ppsx..het vinkje