Naar de inhoud

Bunic Jos

seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 januari 2020 tot 31 december 2020

de herdertjens ...

De herdertjes lagen bij nachte...

De herdertjes lagen bij nachte
Zij lagen bij nacht in het veld
Zij hielden vol trouwe de wachte
Zij hadden hun schaapjes geteld
Daar hoorden zij d'engelen zingen
Hun liederen vloeiend en klaar
De herders naar Bethlehem gingen
't liep tegen het nieuwe jaar

Toen zij er te Bethlehem kwamen
Daar schoten drie stralen dooreen
Een straal van omhoog zij vernamen
Een straal uit het kribje benee
Daar vlamd' er een straal uit hun ogen
En viel op het Kindeke teer
Zij stonden tot schreiens bewogen
En knielden bij Jesus neer

Maria die bloosde van weelde
Van ootmoed en lieflijke vreugd
De goede Sint Jozef hij streelde
Het Kindje der mensen geneugt
De herders bevalen te weiden
Hun schaapkens aan d'engelenschaar
Wij kunnen van 't kribje niet scheiden
Wij wachten het nieuwe jaar

Ach kindje, ach kindje, dat heden
In 't nederig stalletje kwaamt
Ach, laat ons uw paden betreden
Want gij hebt de wereld beschaamd
Gij kwaamt om de wereld te winnen
De machtigste vijand te slaan
De kracht uwer liefde van binnen
Kan wereld noch hel weerstaan

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Bunic Jos om 13:56 1 reactie Reageer op dit bericht

kerstboom versieren

Kerstboom versieren.

Met ballen en slingers versieren wij de boom
Het sparretje verandert in een kerstboom
Met sterretjes en klokjes
een beetje eng’lenhaar
dan de lichtjes en de kerstboom is klaar
Maar wacht eens, er ontbreekt nog iets aan
Wat dan
Laat je ogen eens naar boven gaan. Oh ja
Een boom is niet af zondere iets aan de top
Er ontbreekt nog een piek bovenop

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Bunic Jos om 00:00 14 reacties Reageer op dit bericht

Het is Herfst

Het is Herfst

Kijk eens het is herfst
de blaadjes gaan nu vallen
de koetjes in wei
gaan snel weer naar de stallen

Kijk eens het is herfst
de laatste bloempejs bloeien
je ziet nu in het bos
de paddenstoelen groeien

Kijk eens het is herfst
het egeltje gaat slapen
je kunt nu hier en daar
weer beukennootjes rapen

Kijk eens het is herfst
de wind gaat door de takken
de vogels gaan nu gauw
hun koffertjes weer pakken

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Bunic Jos om 15:08 19 reacties Reageer op dit bericht

iIn Flanders Fields

In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Bunic Jos om 11:14 5 reacties Reageer op dit bericht

gedicht "Heer Herfst"

Heer Herfst

                            

Vrouwe zomer is heengevaren
over de blauwe zee:
wel honderdduizend vogeltjes
namen vrouwe Zomer mee.

Zag je haar henenreizen
tussen haar zangersvolk?
Zag je har hand nog wuiven
blank door een spreeuwenwolk?

Nu komt heer Herfst gereden
in snelle, woeste galop.
Een oliejas om de schouders
en een grote zuidwester op.

Waar is de goud-zijen mantel,
die hij andere jaren had?
Waar is de krans om zijn slapen
van roodbruin eikenblad?

Hij jaagt zo donker daarhenen:
een grimmige grauwe held
‘Heer herfst, wie heeft je verslagen,
ginds in het oktoberveld?’

‘Twee reuzen, slagregen en stormwind,
hebben mijn rijk overstroomd.
Zij hebben mijn hoven geplunderd,
ontbladert struik en geboomt’.

‘Zij hebben mijn feestkrans gestolen,
mijn gouden mantel verstopt.
Ik heb bij de zon en de sterren
vergeefs om hulp geklopt.’

In oliejas en zuidwester
rijdt hij verbijsterd door ’t woud,
en zoekt in de ontbladerde lanen
vergeefs naar zijn mantel van goud.

Margot Vos (1891 – 1985)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Bunic Jos om 13:42 11 reacties Reageer op dit bericht

dat bloemetje

Dat bloemetje

                                       

Daar bloeide ‘ns eenmaal
Een bloempje op de hei –
Het was nog geen lente,
Het was nog geen Mei.

In ‘t heel vroeg voorjaar
Heb ik het zien staan –
Toen ben ‘k nog zoo zachtjes
Daar langsheen gegaan.

Maar een mooien morgen
Toen was ik zoo blij –
Toen mocht ik dat bloempje
Gaan plukken voor mij.

Lang heb ik geloopen
En toen ik het vond –
Toen lag het verschrompeld
En dood op den grond! –

De lente is gekomen,
De Mei is gegaan –
Ik heb nooit meer nergens
Dat bloempje zien staan.

De zomer die bloeide,
De zomer ging heen –
Van dat mooie bloempje
Was er geen één.

De hei is gaan bloeien,
Mijn hart deed zoo zeer –
Maar dat één’ mooie bloempje
Dat vond ik niet meer.

De herfst die maakte
Al de bladeren goud –
Mijn hoofd en mijn handen
En mijn hart werden oud.

De sneeuw is gevallen,
De hei die wordt wit, –
Daaronder – daaronder
Dat bloemetje zit! –

Als ‘k dood ben dan bloeit er
Zoo’n bloempje op mij – –
Mijn lief is begraven,
Ik lig er gauw bij!

Adama van Scheltema 1877 – 1924

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Bunic Jos om 13:51 12 reacties Reageer op dit bericht

gedicht : Korenloop

KORENLOOP.

't Groen geboren
jonge koren
schiet zich in den zonnelach,
zienderooge
recht omhooge,
drie, vier duimen, elken dag.

Al de pijlen
ijlen, ijlen,
vóór het kruipend-lage kruid,
en ze stroopen
onder 't loopen
hunne lichte kleeren uit.

Dan, verflauwend,
grijzegrauwend,
gaan ze mijde, gaan ze moe,
hijgend, zwijgend,
nederzijgend,
naar den heeten zomer toe.

Oud geworden,
goud geworden,
ei, daar liggen ze overhoop,
en nog spreken,
ze in de reken,
van den lastig-langen loop.

René de Clercq

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Bunic Jos om 16:30 7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Bunic Jos

↑ Terug naar de berichten