Dat bloemetje

Daar bloeide ‘ns eenmaal
Een bloempje op de hei –
Het was nog geen lente,
Het was nog geen Mei.

In ‘t heel vroeg voorjaar
Heb ik het zien staan –
Toen ben ‘k nog zoo zachtjes
Daar langsheen gegaan.

Maar een mooien morgen
Toen was ik zoo blij –
Toen mocht ik dat bloempje
Gaan plukken voor mij.

Lang heb ik geloopen
En toen ik het vond –
Toen lag het verschrompeld
En dood op den grond! –

De lente is gekomen,
De Mei is gegaan –
Ik heb nooit meer nergens
Dat bloempje zien staan.

De zomer die bloeide,
De zomer ging heen –
Van dat mooie bloempje
Was er geen één.

De hei is gaan bloeien,
Mijn hart deed zoo zeer –
Maar dat één’ mooie bloempje
Dat vond ik niet meer.

De herfst die maakte
Al de bladeren goud –
Mijn hoofd en mijn handen
En mijn hart werden oud.

De sneeuw is gevallen,
De hei die wordt wit, –
Daaronder – daaronder
Dat bloemetje zit! –

Als ‘k dood ben dan bloeit er
Zoo’n bloempje op mij – –
Mijn lief is begraven,
Ik lig er gauw bij!

Adama van Scheltema 1877 – 1924

ppsx...weerspreuken september

ppsx... Balkan muziek 2

ppsx... Balkan muziek

ppsx...three witches

een spreukje....

ppsx....Freedom muziek

ppsx.....Latin summer 3 .... muziek

ppsx... muziek...Latin Summer 2

ppsx...latin summer 1 .... music

ppsx...merel

ppsx...muziekbox...zigeuner muziek

KORENLOOP.

't Groen geboren
jonge koren
schiet zich in den zonnelach,
zienderooge
recht omhooge,
drie, vier duimen, elken dag.

Al de pijlen
ijlen, ijlen,
vóór het kruipend-lage kruid,
en ze stroopen
onder 't loopen
hunne lichte kleeren uit.

Dan, verflauwend,
grijzegrauwend,
gaan ze mijde, gaan ze moe,
hijgend, zwijgend,
nederzijgend,
naar den heeten zomer toe.

Oud geworden,
goud geworden,
ei, daar liggen ze overhoop,
en nog spreken,
ze in de reken,
van den lastig-langen loop.

René de Clercq

ppsx...spreuken augustus

ppsx...muziek Horses

De ploegers

De trotse paarden trekken
Het glimmend ijzer door de grond
En doen met kluiten mals en rond
Den akker zich bedekken
Een man staat aan de ploeg
En een ziet of het recht gaan zal
En beiden hebben zij
Aan al hun aandacht niet genoeg
Dan komt het tot een draaien
De wijde zee van klei weer in
De paarden houden even in
De lange manen waaien
De hoge koppen nijgen
Zich nader tot de zware klei
De luie modder zijgt opzij
En de twee mannen zwijgen

 Jan Prins 1876-1948