Een progressieve en democratische oplossing voor het “probleem BHV” is niet onmogelijk. Een splitsing is geen taboe voor de tweetalige PVDA als er een federale kieskring komt en een beleid dat tweetaligheid in heel het land bevordert. We geven enkele voorzetten.
Lucien Materne
1. Federale kieskring
De oprichting van een federale kieskring voor de verkiezingen voor de Kamer en voor het Europese Parlement werkt een democratisch deficit weg en versterkt de eenheid. Federale ministers die maatregelen treffen voor heel België, worden vandaag verkozen op een Nederlandstalige lijst of een Franstalige. Met een federale kieskring dienen toekomstige ministers hun plannen in heel België voor te stellen en te verdedigen. Daarmee krijgen niet alleen alle inwoners van Halle-Vilvoorde maar van heel België de kans om te stemmen in de tweetalige, Belgische context.
2. Tweetaligheid op grote schaal bevorderen
Intens onderwijs in de tweede landstaal in alle scholen van het land zal de onderlinge verstandhouding ten goede komen. In de basisschool moet het onderwijs in de andere landstaal verplicht georganiseerd worden vanaf het derde leerjaar. Vandaag voldoen noch in Vlaanderen noch in Wallonië of Brussel de behaalde resultaten. Actieve tweetaligheid dient gepromoot. Goed uw “twee talen kennen” vergroot de kans op een job. In Brussel kan op die manier ook de effectieve tweetaligheid van de overheidsdiensten verzekerd worden. Alle belemmeringen, zoals een verbod op immersiescholen waar een deel van de vakken in de andere taal wordt gegeven, moeten uit de weg geruimd worden.
3. Weg met discriminatie en pesterijen
In de faciliteitengemeenten wonen nu ook veel Franstalige Vlamingen. Er is een beleid nodig dat de rechten van deze inwoners op onderwijs en cultuur in de eigen taal vrijwaart vanaf bijvoorbeeld 30 % Franstaligen. Verder dient voor alle nieuwkomers (ook uit andere landen) het aanbod aan Nederlandse lessen nog opgevoerd te worden.
In een geest van verdraagzaamheid en samenwerking is het aangewezen de omzendbrief Peeters te schrappen. Deze omzendbrief bepaalt dat alle inwoners alle documenten in het Nederlands krijgen. Een Franstalige versie moet telkens opnieuw worden aangevraagd. Dat moet veranderen. Op eenvoudig eenmalig verzoek moeten de inwoners van de faciliteitengemeenten de documenten in de taal van hun keuze kunnen ontvangen.
Elke vorm van discriminatie moet verdwijnen. Weg dus met taaltests voor het bekomen van een sociale woning of akkoorden met bouwpromotoren om alleen Nederlandssprekenden toe te laten om een woning te bouwen of te kopen.
4. Herfinanciering van Brussel
Voor onderwijs, werkgelegenheid en mobiliteit, tweetaligheid, veiligheid en het vervullen van zijn rol als hoofdstad van België en Europa heeft Brussel meer middelen nodig. Dat kan gerealiseerd worden door in de verdeelsleutel van de personenbelasting meer middelen te voorzien voor het grootstedenbeleid en voor de hoofdstad. Vandaag is het Brusselse Gewest het enige dat meer dan 50 % met eigen middelen financiert, terwijl dat voor Vlaanderen en Wallonië iets meer dan 40 % bedraagt.
5. Voor een Brusselse stedelijke gemeenschap
Het Brusselse Gewest wordt een volwaardig derde gewest waarvan het grondgebied de huidige 19 gemeenten omvat. De bestaande taalgrens blijft behouden. Voor de problemen die de gewestgrenzen overstijgen komen er bijzondere structuren met verantwoordelijken van alle betrokken gewesten. Zo’n stedelijke gemeenschapsstructuren bestaan in Rijsel en Berlijn en werken prima1. Via zo’n bestuursniveau kunnen gezamenlijke problemen structureel worden aangepakt. Rond werkgelegenheid, bijvoorbeeld: Brussel telt een hoog percentage werklozen, maar de werkgelegenheid ontwikkelt zich vooral in de Brusselse rand (Zaventem, Machelen, Diegem…). Of rond mobiliteit: de Brusselse ring ligt voor een groot deel op Vlaams grondgebied; dagelijks verplaatsen zich 370.000 pendelaars van en naar Brussel…
Mijn Top 800 van de Seventies (Nr. 141 t/m nr. 160)
Mijn bedenkingen.
1. Het artikel mocht wel in beter en begrijpelijker Nederlands geschreven zijn.
2. Het gaat hier inderdaad slechts om een aanzet tot oplossing. Er blijven nog heel wat problemen onopgelost.
3. Welke Vlaamse meerderheid gaat zich hierin kunnen vinden. Zoals de kaarten nu liggen: Geen.
4. Met dit voorstel stapt de PVDA+ mee in de logica van het verder opsplitsen van het land. Op welke gronden? Op basis van het feit dat daar in Vlaanderen een meerderheid zou voor zijn? Ik ben daar nog niet zo zeker van, van die meerderheid. En Wallonië dan? Daar is helemaal geen meerderheid te vinden voor een verdere opsplitsing van het land.
Ik vrees dat de PVDA+ toch nog eens goed zal moeten nadenken. Je kan niet enerzijds zeggen dat je tegen een vechtfederalisme bent en anderzijds meedoen aan de verdere opsplitsing van het land.