Bij de dood van Clarence Clemons
In Memoriam Clarence 'The Big Man' Clemons (11/1/1942 - 18/6/2011)
Pas op donderdag 23 juni in het holst van de nacht vernam ik de dood van Clarence Clemons. Het was ergens in een onooglijk gat in de Auvergne dat via het radioprogramma RTL Nocturne, weliswaar met vijf dagen vertraging maar dat hoeft niet te verwonderen in een streek waar de tijd geen vat op heeft, het nieuws tot mij kwam. Ik kreeg het helemaal koud en om de krop in de keel weg te krijgen schonk ik mij nog maar een groot glas witte Saint-Pourçain in. Vervolgens troostte de presentator van dit nachtprogramma mij door een waardig eerbetoon te brengen aan, wat mij betreft, het belangrijkste lid van Springsteen's E Street Band.
Zijn dood is blijkbaar redelijk onopgemerkt voorbijgegaan. Tussen de verjaardag van Dylan en het begin van het festivalseizoen in is dit mediagewijs begrijpelijk maar niet goed te keuren.
Alhoewel Clemons ook samengewerkt heeft met artiesten als Jackson Browne, Ringo Starr, Aretha Franklin, Janis Ian, Joan Armatrading e.v.a. en hij ook heel wat solo-projecten gehad heeft, blijft hij voor mij toch de muzikant die Springsteen nummers als 'Born to Run', 'Jungleland', 'Badlands', 'The Ties That Bind' et j'en passe met zijn tenor-saxofoon kleur gaf en mee groot gemaakt heeft. En net zoals de rest van The E Street Band gaf 'The Big Man' ook op het podium altijd het beste van zichzelf. Dat heb ik zelf tot drie keer toe mogen ervaren.
Voor mij zal Clemons voor altijd een essentieel deel zijn van Springsteen's muziek en The E Street Band kan nooit meer zijn wat hij ooit geweest is. R.I.P. Clarence Clemons.
