Top 20 Week 25

1964 - The Beatles: A Hard Day's Night.



Met 'A Hard Day's Night', hun derde studio-lp, vestigden The Beatles en meer bepaald Lennon en McCartney definitief hun reputatie van song-schrijvers. Op dit album heeft het duo alle songs geschreven. Het is zeker niet hun beste, verre van zelfs, maar de lp was wel belangrijk in die zin dat jonge Amerikaanse bands zoals The Lovin' Spoonful, The Byrds, The Beau Brummels e.a., net zoals The Beatles hun eigen ding gingen doen.

De gelijknamige film die een enorm kassucces was en waarvan de zeven songs op dit album staan, maakte het voor Britse groepen als The Kinks, The Stones, The Animals...ook veel gemakkelijker om in Amerika voet aan de grond te krijgen.

Alhoewel alles songs zoals gewoonlijk toegeschreven werden aan Lennon/McCartney, is dit toch de plaat waarvoor Lennon veruit de meeste songs heeft geleverd. Liefst negen van de dertien nummers werden door hem geschreven. Ook opmerkelijk is het feit dat dit één van de weinige albums is waarop Ringo geen enkele lead zang heeft. Op 'Matchbox' dat in dezelfde periode werd opgenomen zingt Ringo wel de lead maar het belandde op de EP 'Long Tall Sally' en niet op deze hier besproken LP.

Met het titelnummer en met 'Can't Buy Me Love' staan er twee wereldwijde nummers 1 op de plaat. "If I Fell'' was één van de eerste pogingen van Lennon tot het schrijven van een ballad en het nummer mag zo een beetje als de voorloper van 'In My Life' beschouwd worden. Hetzelfde geldt voor McCartney's 'And I Love Her', de voorloper van 'Yesterday'.

Rating: 20%

1964 - The Rolling Stones: The Rolling Stones

1964 was het jaar van de doorbraak van die andere 'monstres sacrés' van de rock in de sixties, The Rolling Stones. In 1963 hadden ze met 'Come On' en 'I wanna be your man' (nota bene een Lennon/McCartney compositie) al 2 kleinere hitjes gehad in thuisland UK. Het componistenduo Jagger/Richards moest toen eigenlijk nog geboren worden. The Stones was toen een groep die bijna uitsluitend covers speelde van blues- en r&b-nummers maar ze deden het wel op hun geheel eigen manier: wild en opwindend.

Met als producers hun toenmalige manager Andrew Loog Oldham en Eric Easton doken ze begin 1964 de studio in voor de opname van een reeks nummers waaruit hun eerste LP, met als titel in de UK 'The Rolling Stones', zou voortkomen. Uit die sessies kwam ook 'Not fade away', hun doorbraaksingle in de UK. Het zou een nummer 3 worden. Gek genoeg staat dat nummer niet op hun eerste UK-LP maar wel op hun eersteling in de US die de titel 'England's Newest Hitmakers' meekreeg.

De 12 nummers op 'The Rolling Stones' zijn een verzameling uitstekende covers zoals 'Route 66', 'I'm a King Bee', 'Honest I Do' et j'en passe, aangevuld met 1 Jagger/Richards compositie, 'Tell Me' (dat enkel in Nederland een redelijke hit werd) en 'Now I've got a Witness' en 'Little by Little', 2 Nanker Phelge composities (Nanker Phelge was een pseudoniem voor de voltallige groep)

Als muzikanten zijn ook Gene Pitney (piano op 'Little by Little), Phil Spector (co-auteur van en maracas op datzelfde 'Little by Little) en uiteraard Ian Stewart die instond voor orgel en piano op de rest van de nummers, te horen.

Rating: 34% 

1963 - The Beatles: Please Please Me



We blijven nog eventjes hangen in 1963 met The Beatles, de groep die de pop- en rockmuziek grondig door elkaar zou schudden en de sixtis volledig zou overheersen.

De groep had met 'Please Please Me' en 'Love Me Do' al twee hitjes gehad in de UK. Op dat ogenblik was zo goed als iedereen er van overtuigd dat hun succes van voorbijgaande aard zou zijn en dus wou hun platenmaatschappij Parlophone dat succes zo snel mogelijk verzilveren met een eerste LP en dat werd dan 'Please Please Me'.

Oorspronkelijk was het producer George Martin's bedoeling de LP live op te nemen in de Cavern, de club in Liverpool waar The Beatles zowat het huisorkest waren. Om technische redenen besloot Martin dan toch maar de EMI studios aan Abbey Road te gebruiken voor de opname. Het mag dus niet verbazen dat de 14 nummers op 'Please Please Me' een neerslag zijn van het toenmalige live-repertoire van de groep.

Op 'Please Please Me' staan maar liefst 8 composities van Lennon/McCartney. Naast de hitjes 'Please Please Me' en 'Love Me Do' zijn daar ook 'I Saw Her Standing There' en 'P.S. I Love You' bij. Verder vinden we er ook 'Anna (Go To Him)' van Arthur Alexander op terug. Deze Alexander was een grote invloed op John Lennon's manier van zingen. Een andere cover was 'Twist and Shout' dat zou uitgroeien tot één van de Beatles-klassiekers en dat vooral dankzij de zang van Lennon.

Merkwaardig genoeg werd de LP als dusdanig pas in 1987 in de US uitgebracht. De meeste nummers zijn wel terug te vinden op de LP's 'Introducing...The Beatles' (Vee-Jay Records 1964) en op 'The Early Beatles' (Capitol Records 1965).

In de loop van deze Muziek-Canon zullen we The Fab Four nog geregeld tegenkomen.

Rating: 48%

181. Lieven Tavernier: Hemelbed/2003

182. Manu Chao: Mi Vida/2001

183. Raymond van het Groenewoud: Keinijg/2001

184. Irish Coffee: Brand New Day/2004

185. Richard Hawley: Dark Road/2007

186. Roland Van Campenhout: Secret Love/2005

187. William Souffreau & The Moonlovers: Everybody Says/2008

188. The Magic Numbers: Love Me Like You/2005

189. Dolly Parton: Little Sparrow/2001

190. Warren Zevon: Dirty Lifes & Times/2003

191. Imelda May: Dealing With The Devil/2007

192. Johnny Cash: One/2000

193. Monza: Van God Los/2001

194. Mavis Staples: Have A Little Faith/2004

195. PJ Harvey: When Under Ether/2007

196. Ragheb Alama & Andy: Yalla Ya Chabab/2001

197. Candi Staton: When Will I?/2006

198. The Drums: Saddest Summer/2009

199. Green Day: I Fought The Law/2004

200. Queens of the Stone Age: Make It With Chu/2007

161. Lieven Tavernier: Wind & Rook/2008

162. Manu Chao: Promiscuity/2001

163. Raymond van het Groenewoud: Jezus was Sexy/2005

164. Richard Hawley: Coles Corner/2005

165. Arno: Mourir à Plusieurs/2007

166. Bob Dylan: Mississippi/2001

167. Dolly Parton: Shine/2001

168. Eva De Roovere: Anoniem/2006

169. Johnny Cash: Before My Time/2000

170. Noisettes: Wild young Hearts/2009

171. Amy Winehouse: Some Unholy War/2006

172. Emmylou Harris: Sailing Round The Room/2008

173. Joni Mitchell: Slouching Towards Bethlehem/2000

174. Kings of Convenience: Mrs. Cold/2009

175. Leonard Cohen: In My Secret Life/2001

176. Joss Stone: I Had A Dream/2003

177. The Hillbilly Moon Explosion: All I Can Do Is Cry/2001

178. Los Lobos: Good Morning Aztlan/2002

179. Lucinda Williams: Are You Alright?/2007

180. Babyshambles: Delivery/2007 

The Monotrol Kid: What About The Finches



Met de single 'Almost' en de daaropvolgende EP 'Today was a good day' maakte The Monotrol Kid (ofte Erik Van den Broeck) in 2009 zijn blijde intrede in Muziekland. Waar hij op die EP nog bijgestaan werd door zijn toenmalige vriendin Anne, dan doet hij het nu, goed anderhalf jaar later, op zijn net verschenen full-cd 'What about the Finches' helemaal solo. Zoals hij het zelf stelt: "Eén repetitiehok, 3 microfoons, 1 gitaar en 1 stem, daarmee zou het moeten kunnen lukken."

En of het gelukt is? Het antwoord is een volmondig: "Ja". Op 'What about the finches' staan 10 sterke tot ijzersterke songs die, naarmate je ze meer beluisterd, steeds sterker worden en dat zonder technische studio-liflafjes wat tegenwoordig schering en inslag is. Wat mij betreft kan dit album rustig naast het betere werk van pakweg Elliott Smith staan. Neen, de vrolijkste van de klas zal de Kid wel nooit worden maar bij iedere beluistering (en ik ben, terwijl ik dit schrijf, al aan mijn vijfde toe) lijkt het wel of hij de songs ter plekke verzint. Zou al deze tristesse misschien iets te maken kunnen hebben met de breuk met zijn muzikale en levenspartner Anne? Hoe dan ook is het zijn verdienste dat hij die tristesse weet om te zetten in songs die het eeuwige verhaal vertellen van aantrekken en afstoten en afscheid nemen.

Als ik toch twee nummers moet kiezen die er ietwat bovenuit steken, dan zijn dat wat mij betreft het openingsnummer 'Greenville' dat je als luisteraar meteen in de goeie mood brengt en 'The horse ride'. Slechts één klein minpuntje, op een voor de rest zeer evenwichtig en hoogstaand album, en dat is 'The devil song' waarin hij al het venijn er iets te dik oplegt.

Nu maar hopen dat deze songs door bijvoorbeeld Radio 1 opgepikt worden of is dit ijdele hoop?

Tracklist:

1. Greenville

2. Stone skyway

3. Ballad for the mountain

4. Try

5.Lament

6. The horse ride

7. Revolution

8. So alike

9. The devil song

10. Places we never went 

1963 - The Beach Boys: Surfer Girl



Toen op 16 september 1963 het album 'Surfer Girl' van The Beach Boys het daglicht zag, had de groep wel al enkele kleinere hitjes gehad en 2 studio-albums uitgebracht, maar dit derde album betekende toch hun definitieve doorbraak en de ontbolstering van Brian Wilson als songschrijver en producer.  Met het titelnummer 'Surfer Girl' haalden zij in de US de nummer 7 en b-kant 'Little Deuce Coupé' bereikte nummer 15. Merkwaardig genoeg werd het album in de UK slechts in 1967 uitgebracht.

'Surfer Girl' schreef Brian Wilson al op zijn 19de en daarmee was het één van de eerste songs die hij ooit componeerde. Met 'In My Room' stond op dit album ook voor de eerste keer een Brian Wilson-song die zeer persoonlijk getint was. Op dit album blijven zij ook nog trouw aan hun singles die op de ene kant een "surf"-song en op de andere een "car"-song hadden.

Het album bevat 12 heerlijke, zonnig klinkende popsongs waarvan de langste slechts 2 minuten 27 seconden duurt.

Rating: 33%

1. The Rolling Stones: Mother's Little Helper (-)*

2. Johnny Cash: Don't Take Your Guns To Town (4)*

3. Dylan Leblanc: If Time Was For Wasting (-)*

4. Lucinda Williams: Seeing Black (-)*

5. The Beatles: Your Mother Should Know (1)

6. Bruce Springsteen: The Promise (6)

7. Tim Hardin: How Can We Hang On To A Dream (2)

8. Lucinda Williams: I Envy The Wind (3)

9. Emiliana Torrini: Jungle Drum (5)

10. PJ Harvey: The Words That Maketh It Happen (7)

11. Lucinda Williams: Buttercup (8)

12. Lieven Tavernier: De Fanfare van Honger en Dorst (9)

13. Robert Plant: Cindy, I'll Marry You Someday (11)

14. Lieven Tavernier: Krassen op mijn Ziel (12)

15. Jeff Beck Ft. Imelda May: Lilac Wine (-)*

16. Fleet Foxes: Helplessness Blues (10)

17. Raymond van het Groenewoud: In Mijn Hoofd (-)*

18. De Boel: Nothing's Happening By The Sea (-)*

19. Johnny Burnette and The Rock 'n' Roll Trio: All By Myself (18)

20. Nick Lowe: Marie Provost (17)

141. Bob Dylan: Beyond Here Lies Nothing/2009

142. Dolly Parton: Down From Dover/2001

143. Eva De Roovere: Fantastig Toch/2006

144. Irish Coffee: Coloured Land/2004

145. Johnny Cash: I Won't Back Down/2000

146. Kings of Convenience: Me in You/2009

147. Lieven Tavernier: Niet Getroost/2008

148. Manu Chao: Trapped by Love/2001

149. Neil Diamond: We/2006

150. Raymond van het Groenewoud: Geef die Jongen z'n Zaligheid/2001

151. Richard Hawley: Open Up Your Door/2009

152. Zakformaat XL: Het Leven Is Kut/2000

153. Amy Winehouse: Wake Up Alone/2006

154. Billy Bragg: Take Down The Union Jack/2002

155. Eels: Fresh Blood/2009

156. Fleet Foxes: Mykonos/2008

157. John Hiatt: Crossing Muddy Waters/2008

158. Joss Stone: Fell in Love with a Boy/2003

159. Kings of Leon: Sex on Fire/2008

160. Bruce Springsteen: Waitin' on a Sunny Day/2002

121. Martha Wainwright: Bloody Mother Fucking Asshole/2004

122. Zita Swoon: Thinking About You All The Time/2004

123. Arno: Chic et Pas Cher/2004

124. BLINKit: Feel So Lonely/2003

125. Bob Dylan: Winter Wonderland/2009

126. The Decmberists: Billy Liar/2003

127. Dolly Parton: I Get A Kick Out Of You/2001

128. Eva De Roovere: Laat Me Je Lied Zijn/2006

129. Fleet Foxes: He Doesn't Know Why/2008

130. Harry Manx & Kevin Breit: I'm On Fire/2007

131. Jim Cole: Someday Charlotte/2008

132. Johnny Cash: That Lucky Old Son/2000

133. Lieven Tavernier: Jezus & Maria/2005

134. Manu Chao: Merry Blues/2001

135. Roland Van Campenhout: Walking in the Rain/2005

136. Buddy Guy: I Gotta Try You Girl/2001

137. Elliott Murphy: Bullet/2000

138. Richard Hawley: Tonight The Streets Are Ours/2007

139. Raymond van het Groenewoud: Koffie & Brood/2001

140. Belle & Sebastian: Step into my Office, Baby/2003

Arundhati Roy (Indiase activiste en auteur in MO* van Mei 2011):

Ik wil de consumerende klasse duidelijk maken dat ze het over een andere boeg moet gooien. Ik wil de leugens van de middenklasse ontmaskeren. Telkens er een rivier afgedamd, een woud gekapt of een dorp onteigend wordt, komt men af met het argument dat dat nodig is om het land te ontwikkelen en armoede te bestrijden. In werkelijkheid is die destructieve ontwikkeling alleen in het kortetermijnbelang van diegenen die steeds meer electriciteit of spullen verbruiken. Wie echt iets wil doen in de naam van de armen, moet niet méér verbruiken maar de verspilling stoppen. Dat zou de ruimte creëren voor een ontwikkeling die door de armen zelf gekozen en beheerd kan worden. Zo'n radicale ommezwaai ontstaat niet door als individu biologisch te eten of natuurkatoen te dragen. Die obsessie met persoonlijke correctheid is een vorm van maatschappelijke anorexie: omdat je geen controle krijgt op het systeem buiten jezelf, ga je obsessief toezien op je eigen gedrag. er zullen altijd tegenstrijdigheden zijn in ieders leven. (...)  Het is nooit een pure kwestie van persoonlijke deugdzaamheid, maar van beleid.

(...)

We moeten niet zozeer een blauwdruk bedenken voor een toekomstige regeervorm, maar wel een aangepaste vorm van verzet tegen de dominante structuren en verhalen van vandaag. (...) De politiek vertegenwoordigt niet het volk maar de zakenbelangen van een kleine elite.

 

Het Duitse Model.

"De vaste werknemer verdient 15 euro per uur om de linkerdeur van een auto te monteren, de uitzendarbeider 8,5 euro voor de rechterdeur."

" 6,5 miljoen werknemers in Duitsland werken aan netto-uurlonen van vier tot zes euro."

Als het van VOKA en Bart De Wever's N-VA afhangt is dit ook voor Vlaanderen de toekomst.

De crisis is voorbij.

"Als één op de vijf Amerikanen zo arm is dat hij om voedselhulp mag vragen, is het een raadsel waar het economisch herstel zich bevindt."

De Waarde van Niets (Raj Patel).

De schittering van de vrije markt heeft ons blind gemaakt voor andere manieren om de wereld te zien, betoogt de Amerikaans-Indiase bestsellerauteur Raj Patel.

Tegenwoordig kennen mensen van alles de prijs maar van niets de waarde (Oscar Wilde)

101. Lieven Tavernier: Regen en Mist/2003

102. Manu Chao: La Primavera/2001

103. Pete Morton: Further/2006

104. Ry Cooder: 3 Cool Cats/2005

105. Warren Zevon: Keep Me In Your Heart/2003

106. Elvis Costello: Spooky Girlfriend/2002

107. Richard Hawley: Born Uner A Bad Sign/2005

108. Madcon: Beggin'/2007

109. Marshall Crenshaw: Cruel to be Kind/2005

110. Lieven Tavernier: De Deken/2003

111. Anton Walgrave: Lost Soul/2005

112. Dennis Coleman: Take The Chance/2009

113. Billy Bragg & Wilco: I Was Born/2000

114. Animal Collective: My Girls/2009

115. Coldplay: Speed of Sound/2005

116. Bob Dylan: High Water (for Charley Patton)/2001

117. Zita Swoon: Pretty Girl/2004

118. Arno: Mother's Little Helper/2002

119. Bruce Springsteen: The Rising/2002

120. Admiral Freebee: Waiting For Nothing/2005

81. Lucinda Williams: I Envy The Wind/2001

82. Lieven Tavernier: Honderd Jaar Eenzaamheid/2003

83. Doug Sahm: Dallas Alice/2000

84. Harry Manx: Bring That Thing/2001

85. Graham Parker: England's Latest Clown/2007

86. Ktty, Daisy & Lewis: going up the Country/2008

87. Brian Wilson: Surf's Up/2004

88. Bruce Springsteen: Working on a Dream/2009

89. Lhasa de Sela: La Confession/2003

90. El Tatoo Del Tigre: If You Break My Heart/2005

91. Belle & Sebastian: Funny Little Frog/2006

92. Zita Swoon: I Feel Alive In The City/2007

93. Langhorne Slim: Say Yes/2009

94. Compay Segundo: Chan Chan/2004

95. Giulia y los Tellarini/ Barcelona/2008

96. Jeff Beck: Rollin' and Tumblin'/2001

97. Adèle: Chasing Pavements/2008

98. Glasvegas: Daddy's Gone/2007

99. Lieven Tavernier: Kaboel/2003

100. Mavis Staples: Eyes on the Prize/2007