Berichten van 1 september 2011 tot 30 september 2011

1965 - The Beatles: Rubbber Soul.

Op 12 october 1965 trokken The Beatles de studio in en ze kwamen er op 11 november van hetzelfde jaar weer uit met wat hun zesde en tot dan toe beste studio-album werd: "Rubber Soul".

Deze lp betekende een grote stap voorwaarts in de muzikale en tekstuele ontwikkeling van de groep. Weg waren de 'boy loves girl' pop-songs en in de plaats kwamen gesofisticeerder, doordachter en van dubbele bodems voorzien lyrics. Voorbeelden? "Norwegian Wood", "Drive My Car", "Girl" en "I'm Looking Through You". Het is aan de teksten duidelijk te merken dat Dylan grote invloed had op zowel Lennon als McCartney.

Ook muzikaal zet de groep een hele stap voorwaarts. Het klassieke rock 'n' roll instrumentatrium werd uitgebreid met de sitar van Harrison en de uitgebreide percussie van Ringo Starr. Er was ook de keyboard solo van producer George Martin op "In My Life". Ook hier weer waren de invloeden van Dylan en The Byrds duidelijk merkbaar.

Naast "Revolver" en "Sgt. Pepper's" hoort deze plaat bij het beste van wat The Beatles ooit gemaakt hebben en bijgevolg bij het allerbeste van wat de rock muziek ons ooit gebracht heeft.

Rating: 95% 

1965 - Nina Simone: Pastel Blues



Nina Simone die haar carrière startte in 1954, was één van de belangrijkste en invloedrijkste zangeressen van de vorige eeuw maar zij was veel meer dan zomaar een zangeres. Ze was ook songschrijver, arrangeur, pianiste en burgerrechtenactiviste.

Met haar schitterende vertolking van Billie Holiday's "Strange Fruit" op het uit 1965 daterende album "Pastel Blues", geeft ze aan dat engagement ook muzikaal uitdrukking.

De titel, "Pastel Blues", is een beetje misleidend omdat hij doet vermoeden dat het om een bluesplaat gaat wat niet helemaal het geval is. Er staan net zo goed jazz-, soul- en folk-nummers (het prachtige, tien minuten durende "Sinnerman") op. Naast "Strange Fruit" heeft ze voor de plaat nog een Billie Holiday nummer opgenomen: "Tell me more and more and then some". Ook "Nobody knows you when you're down and out" van Bessie Smith wordt hier op een originele doch respectvolle manier door Simone onder handen genomen. Van de negen nummers op de plaat is ook "Be my husband" meer dan het vermelden waard. Dit oude bluesnummer werd herschreven en bewerkt door haar toenmalige echtgenoot Andy Stroud en door Simone a-capella gebracht enkel begeleid door haar eigen handgeklap en een hi-hat.

Dus staat er op deze plaat meer dan genoeg lekkers om van een top-album te kunnen spreken.

Rating: 63% 

De voorbije 3 maanden luisterde ik het meest naar de volgende albums:

1. Elliott Murphy: Selling The Gold (10)*

2. Bob Dylan: Bringing It All Back Home (2)

3. Allen Toussaint: Southern Nights (3)

4. The Abyssinians: Forward (8)*

5. Ray Charles: The Genius of Ray Charles (-)*

6. Townes Van Zandt: The Late Great Townes Van Zandt (4)

7. The Beatles: Let It Be (12)*

8. The Clash: Sandinista! (1)

9. The White Stripes: De Stijl (11)*

10. Mary Weiss: Dangerous Game (-)*

11. Nina Simone: Here Comes The Sun (-)*

12. Glen Campbell: By The Time I Get To Phoenix (18)*

13. Carla Thomas: Carla (-)*

14. Taj Mahal: Taj Mahal (-)*

15. Kris Kristofferson: Kristofferson (-)*

16. The Impressions: People Get Ready (-)*

17. Robert Plant: Band of Joy (-)*

18. The Beatles: Revolver (-)*

19. The Like: Release Me (-)*

20. Jeff Beck & The Big Town Playboys: Crazy Legs (-)