Archief

Drinken.

Some folks like water

Some folks like wine

But I like the taste

Of straight strychnine

(The Sonics)

Je N'Attends Plus Personne.   (Françoise Hardy)

Ik sterf van dorst bij de fontein
Ik ben een reus, maar toch te klein
Ik ween voortdurend wijl ik lach
Ik werk terwijl ik rusten mag
Ik haat mijn God, maar ik geloof
Ik hoor muziek maar ik ben doof
Ik ben een wolf in schapenvacht
Ik ben steeds welkom, maar wordt door iedereen veracht



Ik zwijg terwijl ik zing en schreeuw
Ik ben nog jong, maar toch een eeuw
M'n vrienden haat ik om het meest
Ik ben een gentleman, een beest
Ik ben de jager en het wild
Ik ben de vrek en ik ben mild
Ik ben de dag, ik ben de nacht
Ik ben steeds welkom, maar wordt door iedereen veracht



Ik ben volwassen nog een kind
'k wordt door mijn vijanden bemind
Ik ben de droogte en het meer
Ik ben de schande en de eer
Ik ben het leven en de dood
Hulpbehoevend, maar nooit in nood
Ik ben wie weent, ik ben wie lacht
Ik ben steeds welkom, maar wordt door iedereen veracht

Tekst: Wim De Craene.

De wind huilt tegen de avond   

Mijn hoofd is leeg

Maar denkt nog steeds

Mijn ogen zijn dicht

Maar slapen nooit

De klok tikt tranen op mijn raam

Mijn ogen zijn moe van de tranen

Ik zoek in mijn herinnering

Naar een lach

Maar ik vind alleen maar angst

Hoe open is de nieuwe opendheid van de PVDA+?

Bij de verkiezingen van 13 juni jongstleden is de PVDA+ in het ganse land opgekomen met een zeer degelijk, links verkiezingsprogramma. Op de kandidatenlijsten werd ook plaats geruimd voor niet-partijleden en voor mensen van de SAP (Trotskisten). Vooral in Wallonië maar ook wel in Vlaanderen werd een mooi resultaat neer gezet. In Vlaanderen is dit des te opmerkelijker omdat de partij door de grote, reguliere media zo goed als volledig genegeerd werd. Op basis van het verkiezingsprogramma heb ook ik mijn stem aan de PVDA+ gegeven en heb ik ook opgeroepen om voor die partij te stemmen. Tot zover het positieve nieuws.

De partij presenteert zich als een open, verdraagzame, warme linkse partij waar iedereen zijn/haar plaats heeft. Op het eerste gezicht een zeer postieve evolutie want het staat mijlenver af van de dogmatisch marxistisch-leninistische, op stalinistische leest geschoeide en geleide partij die AMADA en PVDA, de voorgangers van de PVDA+, waren.

Maar is de PVDA+ wel zo open als ze laat uitschijnen? Laat ons dit even van dichterbij bekijken. Zelf was ik zo gecharmeerd door hun 'openheids'offensief dat ik, partijloze Trotskist zijnde, besloot lid te worden en mijn steentje bij te dragen aan de opbouw van een dergelijke open, linkse, verdraagzame partij. Alleen, de realiteit pakte enigszins anders uit. Ik heb een (gratis) lidkaart gekregen en een (gratis) abonnement op Solidair. Daar is het ook bij gebleven en dat was niet de bedoeling. De bedoeling was dat ik actief zou meewerken in de afdeling van de regio waar ik woon. Maar voor de mensen van PVDA+ was dit blijkbaar van het goede teveel. Tenminste dat is de conclusie die ik trek na meer dan 6 weken wachten op een teken van leven van iemand van de partij. Ik kan mij natuurlijk vergissen en het zou kunnen dat de leden zo massaal toestromen dat de verwerking ervan weken en weken in beslag neemt. Het zou ook kunnen dat de partij al zes weken lang collectief vakantie neemt en pas in september de draad weer opneemt. Maar ik zal het toch maar houden op het feit dat een Trotskist als actief lid toch nog altijd een stap te ver is. Dit akkefietje (jawel want zo belangrijk ben ik niet) heeft mij weer aan het denken gezet en roept bij mij een aantal vragen op zoals:

1. In welke mate heeft de PVDA+ het stalinisme van het verleden afgezworen? Uit de mond van een vooraanstaand militant heb ik het volgende gehoord: "De historische waarheid over Stalin is nog altijd niet naar boven gekomen." Dan denk ik bij mezelf "hallo!".

2. De partij zweert nog altijd bij het democratisch centralisme, tendensrecht kan en mag niet. Wat betekent dit voor een eventuele toekomst? Zullen zij dan bereid zijn andere partijen naast zich te dulden?

3. De PVDA+ weigert nog altijd de positieve bijdrage tot de socialistische beweging te erkennen van Trotski en het Trotskisme. Daar voeg ik meteen aan toe dat de partij doet alsof er niet zoiets bestaat als de IVde Internationale. Waarom?

4. Op internationaal vlak zwijgt de PVDA+ in alle talen over de Nouveau Parti Anti-capitaliste (NPA) in Frankrijk? Is het soms omdat het trotskistische LCR van Olivier Besancenot effectief de moed gehad heeft zichzelf te ontbinden om op te gaan in een brede, nieuwe anti-kapitalistische partij?

5. Wanneer spreekt de PVDA+ zich uit over hoe zij een rechtvaardige, socialistische en democratische samenleving ziet?

6. Wat verstaat de partij onder 'openheid'? De 'verruimingskandidaten' op hun lijsten zijn/waren politiek onbeschreven bladen die binnen de partij denkelijk weinig invloed hebben. De SAP-kandidaten waren goed als imagostunt. Er is tussen PVDA+ en SAP waarschijnlijk geen voorafgaandelijke inhoudelijke discussie geweest.

7. Ten laatste: PVDA+ jubelt over de gewonnen strijd bij AB-Inbev, terecht. Tijdens de duur van de conflicten bij Opel-Antwerpen, Carrefour en andere bedrijven was de partij zeer actief, terecht maar eenmaal de nederlaag geleden hoort men de partij niet meer. De verkiezingsuitslag was over bijna de ganse lijn postief voor de PVDA+, goed zo. Maar ik zeg 'bijna' want in het kanton Assenede (waar Zelzate bij hoort) is de partij achteruit gegaan. Daar heb ik geen enkele partijverantwoordelijke over gehoord.

...

Heel veel vragen dus waar zelden of nooit antwoorden op komen. Ik pleit voor een operatie zoals in Frankrijk d.w.z. dat partijen als PVDA+, SAP, LSP, CAP, SP-a Rood, Vonk...zichzelf opheffen en samen met de linkse mensen binnen de bestaande en de nieuwe sociale bewegingen een nieuwe, anti-kapitalistische poltieke beweging oprichten die echt kan wegen en waar niet meer kan naast gekeken worden.

681. Reason To Believe - Tim Hardin /1966
682. Kicks - Paul Revere & The Raiders /1966
683. Nostalgic Toilet - Cuby & The Blizzards /1968
684. I'm So Tired - The Beatles /1968
685. Lay Lady Lay - Bob Dylan /1969
686. Mensen Om Me Heen - Boudewijn de Groot /1967
687. Solo Dancer - Charles Mingus /1963
688. Want Er Is Niemand - Armand /1966
689. Surfin Safari - The Beach Boys /1962
690. Ik Heb Genoeg Van Jou - ZZ & De Maskers /1964
691. You Keep Running Away - The Four Tops /1967
692. He's A Rebel - The Crystals /1962
693. The Look Of Love - Dusty Springfield /1967
694. Three Steps To Heaven - Eddie Cochran /1960
695. Heartbreaker - Led Zeppelin /1969
696. Bird On The Wire - Leonard Cohen /1969
697. Creeque Alley - The Mamas & The Papas /1967
698. Red Sails In The Sunset - Fats Domino /1963
699. Papa's Got A Brand New Bag (Pt.1) - James Brown /1965
700. Midnight Confessions - The Grass Roots /1968

661. Rocky Racoon - The Beatles /1968
662. I Like What You're Doing (To Me) - Carla Thomas /1969
663. Tripmaker - The Seeds /1966
664. Spanish Castle Magic - The Jimi Hendrix Experience /1967
665. Burned - Buffalo Springfield /1966
666. It's All Over Now, Baby Blue - The Byrds /1969
667. Ebony Eyes - The Everly Brothers /1961
668. Daddy Buy Me A Girl - The Golden Earrings /1966
669. All Day And All Of The Night - The Kinks /1964
670. Living In The Past - Jethro Tull /1969
671. Paradise Lost - The Herd /1968
672. Amsterdam - Jacques Brel /1964
673. Summer Nights - Marianne Faithfull /1965
674. How Sweet It Is (To Be Loved By You) - Marvin Gaye /1965
675. Six O'Clock - The Lovin' Spoonful /1968
676. Le Bal Des Laze - Michel Polnareff /1968
677. Night Of Fear - The Move /1967
678. Out of Time - The Rolling Stones /1967
679. There But For Fortune - Phil Ochs /1966
680. Midnight to Six Man - The Pretty Things /1966

641. Je N'Attends Plus Personne - Françoise Hardy /1964
642. Early Bird - Andre Brasseur /1965
643. Nooit, Ik Ben Benieuwd - Armand /1967
644. California Girls - The Beach Boys /1964
645. Your Mother Should Know - The Beatles /1967
646. Million Dollar Bash - Bob Dylan /1967
647. Apples And Oranges - Pink Floyd /1967
648. Dream Baby - Roy Orbison /1962
649. People Are Strange - The Doors /1967
650. Een Tuin Der Lusten - Boudewijn de Groot /1967
651. I Know (You Don't Love Me No More) - Barbara George /1961
652. Out Of My Mind - Buffalo Springfield /1966
653. Marrakesh Express - Crosby, Stills & Nash /1969
654. Cut Across Shorty - Eddie Cochran /1960
655. Who Knows Where The Time Goes? - Fairport Convention /1969
656. God's Own Singer - The Flying Burrito Brothers /1969
657. I Can't Help Myself  - The Four Tops /1965
658. Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan - Het /1966
659. Crosstown Traffic - The Jimi Hendrix Experience /1967
660. A Well Respected Man - The Kinks /1967

Leven zonder waarde.

Onlangs moest ik in het gemeentehuis van mijn geboortedorp zijn omdat ik enkele documenten nodig had. Terwijl de loketbediende mijn paperassen klaarmaakte en ik geduldig wachtte, werd mijn aandacht plots getrokken door iemand van de bedienden die zei: "Hoe de naam was van de man die gisteren begraven werd? Even kijken, ja hier heb ik het. Dat was Frans Scholten...". De rest hoorde ik niet meer want mijn gedachten bleven hangen bij Frans Scholten. Tot een jaar of vijf terug heb ik Frans goed gekend en nu was hij dood en al begraven. Ik vroeg aan de loketbediende hoe de begrafenis verlopen was. "Voor zover ik weet," antwoordde zij, "was het een OCMW begrafenis en er was niemand bij. Triestig, toch?" Toen ik niet antwoordde, vervolgde zij "Het is de postbode die hem gevonden heeft. Hij lag daar blijkbaar al een paar dagen dood." Ze overhandigde mij de documenten en zei nog: "Wat een wereld, waar gaat dat naartoe?!". "Ja, zeg dat wel", zei ik, bedankte haar en verdween. Buiten scheen de zon en ik zette mij aan een tafeltje op het terras van een café dat er vroeger ook al was. Ik bestelde een koffie en mijn gedachten gingen weer naar Frans.

Ik ben er helemaal niet zo zeker van dat Frans de omstandigheden waarin hij gestorven en begraven is wel zo triestig gevonden zou hebben. Frans was een figuur die door het leven niet gespaard werd. Meer zelfs, ik durf rustig gewagen van een mislukt leven. Dat zei hij zelf ook altijd en hij had nog gelijk toe. Een jeugd had hij eigenlijk nooit gehad. Hij heeft zes jaren van zijn kinderleven doorgebracht in een internaat bij de nonnen ergens in de Vlaamse Ardennen. Die jaren hebben zijn verdere leven grondig verpest. Hij heeft in een verkeerde tijd geleefd. Zijn hele leven lang is hij op zoek geweest naar wat lang geleden in naam van god en al zijn heiligen, in hem kapot gemaakt is. Het was een voortdurende zoektocht naar affectie, geborgenheid en rust. Talent voor wat dan ook had hij ook al niet. Dat besefte hij heel scherp. Hij schreef een beetje, was fanatiek met muziek bezig maar was in allebei waardeloos. De laatste keer dat ik hem sprak was een vijftal jaren geleden. Hij had toen al ieder perspectief op een toekomst opgegeven. Eigenlijk verbaasde het mij dat hij het nog zo lang volgehouden heeft.

Ik hoop dat hij nu de nodige rust gevonden heeft alhoewel ik ook dat betwijfel. Zelf was hij er rotsvast van overtuigd dat er na de dood enkel het grote niets was. Hij leefde ook in de overtuiging dat niemand ook maar ene moer zou geven om zijn dood en ook daar had hij weer gelijk. Dat blijkt uit het feit dat er niemand aanwezig was op zijn begrafenis en ik kan niet zeggen dat zijn dood mij echt iets doet.

Hij zal wel in mijn herinnering blijven leven maar het zal altijd een wat triestige herinnering blijven. Zelfs al ben je nu opgelost in het grote niets, Frans, het moge je goed gaan.