Archief

Er heerst een zalige drukte in mijn leven. Alleen jammer dat het schrijven er een beetje bij inschiet. Maar zoals men in het Frans zegt : "First things first".

Ik ben heel veel op stap geweest voor mijn nieuw project en het ziet er alsmaar beter uit. De mensen met wie ik samenwerk zijn ook zeer enthousiast. Alles gaat zijn gangetje en wij denken over enkele maanden alles rond te hebben. Wij nemen dus rustig onze tijd en gaan niet over één nacht ijs. Het enige dat ik nu al kan verklappen is dat ons project op vrij korte termijn zelfbedruipend moet zijn.

Volgende keer onthul ik terug een ietsje meer.

Als ik schrijf over een buitenlands project dan heb ik het niet over ergens op mijn luie krent gaan zitten maar dan gaat het over een goed doordacht socio-economisch plan. Overigens zal het geen realisatie worden van mij alleen maar is het in samenwerking met een aantal echt betrouwbare mensen die ik al vele jaren ken en die ook op een doordachte manier van aanpakken weten. Bovendien is het ons niet te doen om snel poen te scheppen maar zijn het plannen die passen in onze collectivistische, anarcho-communistische opvattingen. Dus, wie goed leest zal begrijpen dat je van zoiets nooit rijk zal worden. Of het plan zal slagen of falen hangt totaal niet af van het feit of er al dan niet geld ingepompt wordt. Een beetje mist spuiten mag in dit geval wel, dat is juist het leuke van de hele zaak. Voorlopig is dit wat ik kwijt wil en beetje bij beetje zal het mysterie (waw, wat een woord voor iets zeer banaal) wel ontrafeld worden. Alleen moet en mag niemand denken aan één of ander exotisch land of iets spectaculairs. Het gaat echt wel om iets zeer kleinschalig in een al even kleinschalig land. Dus, gras dat elders groener is dan hier? Ik denk er nog niet aan want waar men ook gaat of komt, overal is er groen gras en verdord gras...

Ik schaam me dood omdat ik deze blog zo verschrikkelijk verwaarloosd heb. Maar er zijn verzachtende omstandigheden. Al mijn projecten lopen als een trein en dan vooral mijn buitenlandse plannen. Ik kan er nog maar weinig over zeggen maar dat het zal inslaan staat buiten kijf. Ik ken zelfs een aantal mensen die stikjaloers zullen zijn. Zij dromen al hun hele leven over "het" buitenland maar zullen het nooit realiseren. Dromen omzetten in werkelijkheid, dat is de kunst. Dus, beste lezertjes, vergeef me als de berichten niet zo snel komen maar wees maar zeker dat ik jullie op de hoogte zal houden van hoe het er in zonniger oorden aan toe gaat.

Mijn leven zit nu wel echt in een stroomversnelling. Alles gaat razendsnel. Dit bewijst maar weer eens dat een mens nooit mag stoppen met dromen want als de wil er is dan kunnen dromen gerealiseerd worden. Ik heb blijkbaar veel te lang vertoefd in ongezonde middens waar dromen taboe waren en waar kleinzieligheid, valse godsdienstbeleving, afgunst, nijd en achterdocht de plak zwaaien.

Ik wist best dat er ook een andere wereld bestaat want heel lang geleden heb ik al eens in zo een wereld geleefd maar door eigen zwakheid, misplaatste liefde en verkeerd verantwoordelijkheidsgevoel ben ik terechtgekomen in een milieu dat het mijne niet was en nooit zal zijn.

Blijkbaar ben ik voor een aantal mensen nog altijd een zeer interessant persoon want mijn doen en laten wordt door hen met argusogen gevolgd. Hebben zij dan niet voldoende aan hun eigen problemen en aan hun eigen leven dat zij ook nog het leven van anderen moeten volgen. Ach, het zijn sukkels die de pedalen verloren zijn en allerlei hulpmiddelen nodig hebben om zich goed te voelen.

Ik zou zeggen : Live a life! 

Het is alweer een poosje geleden dat ik nog iets van mij heb laten horen maar het is dan ook razend druk geweest. Op een paar weken tijd verhuizen, een internationaal project opstarten, een winkel opstarten en studeren ; dat is geen sinecure.

Als je dan ook nog geconfronteerd wordt met een hoop tegenkanting dan wordt het extra moeilijk natuurlijk. Maar die tegenkanting geeft mij precies de drive om er keihard tegenaan te gaan en om al diegenen die het slecht met mij voorhebben een poepje van eigen deeg te laten ruiken. Allemaal spartelen ze als vissen op het droge.

Eindelijk heb ik de vrijheid veroverd waar ik al een leven lang voor knok en dat voelt goed. Ik heb mij eindelijk volledig kunnen onttrekken aan een benepen, bekrompen milieu waar angst en achterdocht heerst.

Ik prijs mij gelukkig dat ik geen rekening meer hoef te houden met al die hypocrisie, met al die mensen vergeven door alcohol, door een valse godsdienstbeleving, door schijnheiligheid en door kleinburgerlijkheid.

Voor die velen is het leven een last maar voor mij is het leven een feest.

Zelfs in de meest penibele omstandigheden blijft het leven voor mij één groot feest. Wie mij wil klein krijgen zal van verder moeten komen dan dit apenland. Als een kat zeven levens heeft dan heb ik er wel tien. Voor al wie er in geïnteresseerd is : Ik heb alweer uitzicht op heel wat boeiende en interessante dingen en ik kan bijna niet wachten om er aan te beginnen.

Ook de voorbije dagen waren zeer vruchtbaar : Prachtige dag in Oostende meegemaakt. Muziek, toneel en weer muziek waren de ingrediënten van die dag en, belangrijk, de zon was er bij. In Hasselt dan Manon van Jean van Florette gezien door Cie Marius. Geweldig theater in open lucht en lekker konijn à la Provençale gegeten. Verder drie keer naar de Fonnefeesten in Lokeren geweest en zeer leuke mensen ontmoet.

Naast alles dat ik al te doen heb staat er nog heel wat op het programma. Zo is er in september Lieven Tavernier in de Ha' in Gent en in feruari staat er een uitstap naar de Verenigde Arabische Emiraten op het programma. En ik zou haast vergeten dat er deze maand ook nog een festival in Den Helder in mijn agenda staat. 

Dranouter was leuk, Dranouter was goed. Vier optredens heb ik gezien en alle vier hebben ze me kippenvel bezorgd.

Martha Wainwright was knap met als hoogtepunt de cover van Pink Floyd's See Emily play. Het nummer bleef aan de ribben kleven. Martha is een waardig lid van de Wainwright dynastie.

Billy Bragg dan : De man blijft consequent zijn publiek een geweten schoppen. Mijn kippenvelmoment in deze steengoede set was zijn There is power in a union. Eén man met één gitaar die een hele tent meesleurt, chapeau!

Het absolute hoogtepunt voor mij was Boudewijn De Groot. Van begin tot einde bezorgde dit concert mij koude rillingen. Zelden een zanger en een groep geweten die zo enthousiast op een podium stonden.

En dan natuurlijk Lieven Tavernier. Intiem, mooi...kortom zijn eigen zelve. Alleen jammer dat het concert gestoord werd door het binnenwaaiende geluid uit de grote tent.

Ondertussen viel de regen met bakken uit de lucht waardoor festivalterrein en parkings herschapen werden in een modderpoel maar dat kon de pret niet drukken.

Het was goed geweest en volgend jaar terug maar dan voor drie dagen!

Tenslotte dit nog : Maandag was back to reality en het volgende is bestemd voor al diegenen die mijn vel willen : Ze kunnen opgelucht ademen want ze hebben hun doel bereikt.

Er is een geweldig goede cd uit vanThe Fleet Foxes, een groepje uit Seattle (USA). Prachtige muziek met dank aan The Beach Boys, Brian Wilson, The Beatles en vele anderen. Die gasten hebben die invloeden verwerkt tot een geheel eigen stijl. Ontzettend knap en wie dit jaar nog beter wil doen zal van goeden huize moeten komen.

In Oostende begint Theater Aan Zee met als curatoren dit jaar de onvolprezen theatermaker Arne Sierens en rasmuzikant Gabriel Rios. Zelf pik ik de voorstelling Altijd Prijs mee maar wie dezer dagen in Oostende (of aan de kust) is, kan van nog veel meer moois genieten. Google Theater Aan Zee maar eens enje vindt alles wat er te zien en te horen is.

Iets verder weg nog, 25 september, is er het concert van Gentenaar Lieven Tavernier in de Handelsbeurs in Gent. Voor wie houdt van intimiteit en goeie songs is dit beslist een aanrader. Tavernier is m.i. de beste songschrijver die we hebben maar jammer genoeg krijgt hij te weinig erkenning.

Zo, ik ben terug na de drukste periode van het jaar. Het was heerlijk : Overdag keihard werken en daarna de nacht in met leuke mensen. Heerlijke Gentse Feesten waren het en dat op alle gebied. Dedagen en de nachten vlogen voorbij en nu is het een beetje moeilijk om over te schakelen naar het normale ritme. Dus heb ik er gisteren maar een overgangsdag van gemaakt en ben bij vrienden blijven hangen en heb er genoten van de zon in een glas witte wijn.

En zondag is er alweer het Dranouter Folkfestival waar ik uitkijk naar Billy Bragg, Boudewijn De Groot en vooral Lieven Tavernier, onze eigenste Dylan.

En ja, nog iets, sommige mensen huldigen het adagio : de vijand van mijn vijand is mijn vriend(in). Hoe zielig kunnen mensen zijn, hoe meelijwekkend en belachelijk. Bovendien hebben dat soort mensen de neiging om anderen de les te lezen maar, ach, ze zijn zo doorzichtig. Misschien vinden zij het wel leuk om zo door het leven te stappen. Ach, ze doen maar, het zal mij niet beletten om mijn eigen weg te gaan en om de tijd die ik hier nog heb in te vullen met dingen die er echt toe doen. Zo dit moest ik even kwijt. Wie het schoentje past trekke het aan is in dit geval zeer toepasselijk. 

Voor de hel hier morgen losbarst, nog snel iets schrijven want de komende tien dagen zal van schrijven niet zo veel in huis komen.

Mijn leven heeft dus inderdaad een volledig nieuwe wending genomen en ik hoop wel dat dit de laatste keer mag zijn maar ik durf er niet op te rekenen. Voor de zoveelste keer waag ik de sprong in het duister en reken ik op mijn goed gesternte opdat het goed zou aflopen. Eigenlijk maak ik mij over die afloop ook geen zorgen. Het is nu dat er allerlei boeiende dingen gebeuren en dat wil ik nog even zo houden. De enige zekerheid die ik heb is dat ik mij weer in het milieu bevind waarin ik me thuis voel. Ik heb mij veel te lang laten opsluiten in de kleinburgerlijkheid. Alleen moet ik niemand een steen werpen want ik ben er zelf verantwoordelijk voor dat ik daar zoveel tijd verloren heb.

Voor de tijd die me hier nog rest kies ik volop voor mijn eigen leven. Ik besef dat ik op niet veel bijval van de goegemeente zal moeten rekenen maar dat zal mij een zorg wezen. Niettegenstaande het feit dat ik niets bezit, voel ik me zo vrij als een vogel in de lucht. Voortaan is de wereld mijn thuis en dat is een heel fijn gevoel.