CREA PLUS +Poëzie

+ Poëzie.

Je weet wel,witte schaduwen rond het middaguur.

Het is alsof iemand aan het schieten is.

Die vreugdevuren, die met een vlam zwart zijn.

Hun hete handen bonzen.We schrikken hen waarschijnlijk,

 tot de vuren die uit het licht komen, maar we zullen samen met

hen blijven, om samen te wachten op de nacht.

Een sterke vrouw droomt ook op momenten dat tranen het niet kunnen

tegenhouden. Sterke vrouw - zachte kwetsbaar bloem ... 

Sterke vrouwen vaak jaloers echtgenoten ... Net onder het mom van

een adelaar weet niet een mus... Hij is jaloers op de vlucht

van haar... Jaloezie, dat een complex voor de zwakken,

en gevoelens zijn leugens. Slechts één keer, per ongeluk vergeten

over zaken, zal een sterke man de speling in zijn ogen opmerken. 

Als hij die blik heeft ontmoet, kan hij niet van haar houden. 

Een vrouw hoeft alleen geliefd te worden.





De zon is goudkleurig. Boterbloem,goud.
De rivier is zilver en water.
Geboren in de wildernis, overstroomde weiden,
Verdronken het veld, de kust weggevaagd.

We zijn nog nooit zo ver weg geweest, onze grieven vergeten.

Aan de meest kwaadaardige bewijzen ondanks geloven in de kracht

van liefde. Niet in de dode kracht van de steen, in de levende

kracht van de kofferbak. Ik streel, ik wrijf mijn wortels met

de levende hand van boeken. En de duizendste keer dat

ik vrede vind, laat ik mijn angst achter. Er zijn

scheidingen,een speciaal account, zoals in een

veldslag, in een oorlog. Dag na maand,

een maand lang dat is wat telt voor mij.

Wat ruikt naar liefde? De stilte van deze nacht. Jouw handen

en tederheid van zinnen. Ik wil bij je zijn, ik weet het - jij wilt ook. 

Maar geluk zal opnieuw langs ons heen flitsen. Wat ruikt naar scheiding? 

Tranen op de huid, nachten zonder slaap, geur van sigaretten. 

Scheiding is een beetje zoals de dood, noch daarin, noch in enig

ander positief daar. Wat ruikt naar verraad? Cold Dawn. Lips zonder

tederheid en zonder warmte, een krankzinnige vraag, een absurd

antwoord. Alle dingen die je niet had verwacht, en ik heb niet gewacht. 

Wat ruikt naar vaarwel? De laatste glimlach, de lege woorden en de

stompzinnigheid van tranen. Per ongeluk gemaakte fouten door ons. 

Bug voor het eerst in alle ernst voltooid. Wat ruikt naar liefde? 

Lichte rook van scheiding. Een beetje verraad met een boos verlangen, 

Angst voor afscheid, gewoonten en verveling. Wat naar liefde ruikt alleen j

ij en ik. 

Ik speelde met dit leven als een slimme dwaas, 

en gooide opnieuw de botten naar voren, gokte, 

en verloor in het spel je realiteit en je droom.Je was er altijd, 

triest en verdrietig, en geef me de tijd te branden van verlangen, 

en zette mijn eeuwige "niet begrijpen", en vergeef mijn eigenzinnige

op maat gemaakte wereld. Woordeloze gelukkig, teder en triest. In deze

wereld, waar mijn hart weldra bij je adem zal komen.

Zwem als een wind, zelfverzekerd, dapper. Dun, vol, jij, ik, het maakt niet uit. 

Heb je ziel lief, heb je lichaam lief en je zult altijd geliefd zijn bij anderen. 

Kijk neer op elke klacht ten gunste van jezelf, maar tactloos ten koste

van jezelf. Iedereen zou je ogen moeten zien. Er zijn geen anderen zoals

jij in de wereld. zoek complimenten op plichtsvleierij. 

Maar onthoud, voor het leven is er geen groter geluk 

dan dat wat je erin, onvergelijkbaar, bent ...

Sneeuwvlok...

Ze passeerde voor mij,zoals de aarde,

in de schittering van een heldere dag.

En met een lichte glimlach,haar ogen glinsterenden.

Ze keek me aan.

 Lawaaierige taxichauffeurs, rennende kinderen,

ik hoorde een rollende lach.

Oh, de grijze lucht, oh, draadnetwerk.

Oh, smeltende, smeltende sneeuw.

Waar is ze gebleven.

Waar is mijn sneeuwvlok.

l

n

l

Al mijn geheimen zullen goed bewaard worden bij jou.

Omdat ik u, trouwe, heb toevertrouwd dat u dat
altijd bent geweest, en dat zult u blijven tot mijn 
laatste momenten. Je bleef dicht bij me toen ik je 
nodig had. Je gaf me eten toen ik honger had.

Ik heb me nooit verraden gevoeld.
Als andere oceanen me teleurstellen.
laat ik me verleiden door je intieme schoonheden.
Ik zal je meenemen naar mijn groene onmetelijkheid.

Ren zo snel mogelijk. Kijk naar de goudvinken. 
Aangekomen, aangekomen, een sneeuwstorm 
ontmoet. Een ijsrode neus bracht hen de lijsterbes. 
Gezoet goed. Winteravond laat. Heldere rode trossen.

Wat is geluk? Kun je me antwoorden?

Geluk is als je in de wereld leeft.

Geluk is geliefd, geluk is om mensen te vertrouwen.

Geluk is te weten dat we bij je zullen zijn.

Woorden van mooie placers vlogen van mijn lippen,

ik wilde je blijkbaar verrassen.

Op mij je keek, alsof je van een hoogte was,

en zei rustig: "Geluk ben jij."

Nu kijken we met verbazing uit de ramen.
De hele wereld is besprenkeld met wit op een centimeter.
En het lijkt de zwartste misdaad.
De simpele zonde van gisteren.

Wit-wit! En in deze witte hymne.
Komt tot ons, pijnlijk acuut. 
De behoefte om onmiddellijk anders te worden.
Helemaal niet hetzelfde als gisteren.

En wat een stilte. En wat een sneeuw.

Iedereen in de wereld van tegenspoed is met pensioen.

 En het werd niet eng, en het werd gemakkelijk.

Voor geluk hoef je niet ver te gaan. Het is geen vuurvogel,

een goudvink in de sneeuw. 

Ik kan niet meer precies zeggen over geluk.

Ik heb de winter in mijn ziel. Sheeps stapels sneeuw.
Eenzaam bevriezen thuis. En fluit buiten een
 sneeuwstorm. Ik heb een douche in januari. Een beetje
 ijs kraakt onder mijn voeten. De dag 
belooft een kalender.Als alleen de zon opkomt.
In de tussentijd, in de vooravond duisternis.
Alleen ijzige ringen een touwtje,
en bloemen op een ruit. Ze verliet me weer.
Ah, hoe ik wil schreeuwen: "Ja, vind me snel!"
Verdrijf verdriet van de ziel, en red me, en warm.
Alleen jij bent ver weg, mijn vriend.
En ik heb heel mijn leven op iets gewacht.
Zodat ik met de roddels van gekoelde handen
de voor zonsopgang zal opwarmen.

 *** 
Hoe vaak in het leven, door fouten te maken, verliezen we degenen die we belangrijk vinden. 
Wij verhogen degenen die ons niet waardig zijn, maar verraden de meest getrouwen. 
Wie houdt zoveel van ons, we beledigen, en we wachten op  een verontschuldiging.

Veel lieve groetjes van mij voor jou.

Winter bereidt zich voor op de bruiloft. Ze werd bekroond met december. 
Natuur trouwjurken en versieren alles rond. Als klatergoud op de takken
 van vorst. En de sparren zijn als in zilver. Aarde en bos in winterkleren,
schitteren met sneeuw bij zonsopgang. Bruid in een sneeuwwitte jurk.  
De bruidegom, december met haar in haar armen, de jonge winter
 bewonderend. Sneeuwvlokken wervelde in een wals,in kristal witte  
schoenen, en het geluid in de lucht zweefde. Lost in magische bossen. 
December trouwden in de winter, op de sneeuw paarden haasten in de
 verte, alleen liggen op de grond bleef, winter sjaal geworpen. 

Veeeeeeeeeeeeeeeel lieve groetjes van mij voor jou.

Mijn metgezel is kalm, mijn metgezel zwijgt.

Geweldig gevoel: je bent weer bij me. Je siert

 kleurloze weekdagen. Net als een kleine vakantie, 

betoveren met witheid. Het is gemakkelijk voor mij met jou, 

en je gedachten zijn puur. En u kunt rustig overal over praten.

Doffe weekdagen van somber en wazig.

Fleur op en sla met een sneeuwwitte sleutel.

Voor de vakantie, winter.
Voor een groene kerstboom.
Rode jurk zelf genaaid zonder naald.
Schudde de witte sneeuwkerstboom af
met een strik. En is mooier dan alles
in een groene jurk.
Ze is groen van gezicht, de
kerstboom weet dit.
Hoe is ze op nieuwjaarsdag goed gekleed.

De kerstboom zal oplichten met lichten. 
De slingers zullen weer sprankelen.
Onder het oudejaar wens ik je,
waardeer elkaar en beledig anderen niet.
Ik wens dat alle dromen uitkomen,
ik wens u dat er vrede heerst in huis,
ik wens u, ik wens oprecht dat
 iedereen bemind en bemind wordt.

"Accepteer alles als het op jou aankomt.

Geniet van alles terwijl het aanwezig is.

En laat alles los wanneer het je leven verlaat." 

En binnenkort gaat het sneeuwen. 

Hij zal, als een vogel, zijn vleugel op

het raam slaan en 's ochtends smelten.

Als een lieve, vriendelijke elf zal hij op zijn

wimpers zitten, een grijsharige oude man,

december zal ons uitnodigen voor het vuur.

De herfst is de tijd om te dromen en kleurrijke dromen te bekijken,
koud te drinken met de beste jasmijnthee, geen milt of valse schuld 
te ervaren. Uit het feit dat de regen je helemaal niet van streek maakt.
De herfst is de tijd van paraplu's die lang in de hoek hebben gestagneerd.
De tijd van nieuwe regenjassen, laarzen in een veelkleurige kooi,de diepte
en het aantal plassen te kennen, om persoonlijk en niet triest om te zuchten
 en de vervlogen zomer te missen.

Geef me een boeket herfst.
Gouden rivierbladval.
Ochtend, naakt bij dageraad.
In de boezem van een stervende tuin.
Geef me de pure zijde van de hemel, 
de lucht is transparant koel.
Geef me dit gele bos
als beloning voor mijn liefde voor jou.
Geef me de stille droefheid van de
Crane White Flock, korenbloemblauw
 in de mist ver, waar de gouden herfst koer.
Geef mij het lied van de bellers van het
oude belfort, zodat ik, wakker
 bij het aanbreken van de dag,
weet dat alleen u geliefd bent.
Geef me alleen de tederheid van woorden
en een rivier van liefde zonder banken,
zodat ze op een shuttle konden varen.
Alleen ik en jij langs die rivier.

.

De met sneeuw bedekte winter dekt de wegen af, en bomen in
 met sneeuw bedekte hoeden staan, wind valt stil en viel in slaap 
werd een beetje moe, hij dreef wolken met sneeuw verras je.  
Je staat en bewondert het wintersprookje, gedachten cirkelen 
de lucht in een cirkel, en over je droomt stiekem van geheime 
wensen, een boeiende mond geopend met een glimlach. 
Al snel een heel nieuw jaar en kerstavond, dit is een
 familievakantie, waar troost in huis is, het ruikt naar
 kindertijd, cadeautjes, in een sparrenkamer, 
deze vakantie wacht met liefde en ontzag. 

Herfst ...

Gedichten worden geschreven met haar hand. Dromen

 bevroor in haar ogen. Liefde en vriendschap zijn geen 

zonden. En het geschenk van het lot, vrede en proza.

Herfst.

Jij en ik zijn erin. Uren van liefde.

Hier is de helderheid van kleuren en tranen.

We zijn hier alleen. Lot twee verschillende helften.

Herfst.

En de bladeren in de dans buiten het raam. Ik hoop 

dat het licht datums wist. In zijn decoratie in goud.

Trekt ons het lot van de zonsondergang .