Mijn dochter Ann

Brief van een moeder aan een andere moeder, na het televisiejournaal

Geachte mevrouw,

Ik zag uw hevig protest voor de tv-camera’s tegen de overplaatsing van uw zoon van de gevangenis in Aarlen naar de gevangenis van Leuven. Ik heb u horen klagen over de afstand die u nu scheidt van uw zoon en de moeilijkheden die u hebt met de verplaatsing om hem te gaan bezoeken. Ik zag ook al de berichtgeving in de media door journalisten en verslaggevers over andere moeders in dezelfde situatie, zij worden verdedigd door diverse organisaties voor de verdediging van de mensenrechten, etc.

Ik ben ook een moeder en ik begrijp uw protesten en uw ontevredenheid. Ik wil me aansluiten bij uw strijd omdat, zoals u zal zien, er ook een grote afstand is die mij scheidt van mijn zoon. Ik werk, maar verdien weinig en heb dezelfde financiлle moeilijkheden om bij hem op bezoek te gaan. Met veel moeite geraak ik bij hem op zondag, want ik werk elke dag van de week, ook op zaterdag, en ik heb ook nog andere familiale verplichtingen met mijn andere kinderen.

Mocht u het nog niet hebben begrepen, ik ben de moeder van de jongen die door uw zoon gruwelijk werd vermoord in het benzinestation waar hij ‘s nachts werkte om zijn studies te kunnen betalen en zijn familie te helpen. Ik ga hem volgende zondag bezoeken. Terwijl u uw zoon in uw armen neemt en een knuffel geeft zal ik enkele bloemen leggen op zijn bescheiden kist op het stadskerkhof. Oh, bijna vergeten, u kan gerust zijn, de staat houdt een gedeelte van mijn schamele salaris in om de nieuwe matras voor uw zoon te betalen, omdat hij de vorige twee verbrandde in de gevangenis waar hij zijn straf uitzit voor de gruwelijke misdaad die hij pleegde. Ten slotte, nog steeds als een moeder, zou ik iedereen willen vragen om mijn mail te laten circuleren, hoe discreet hij ook is. We kunnen misschien iets bijdragen om de omkering van menselijke waarden te stoppen.

...




Voor het geval dat jullie zich niet kunnen verwarmen ;-)

.......

...

Mijn dochter, schoonzoon en kleinzoon zijn zaterdag naar een trouw van vrienden geweest, het was in een cowboydorp en iedereen was in de aangepaste outfit.

 ....

Jaja dames ik heb er zo eentje in huis...

...

Vijf chirurgen ...

Een gesprek rond de tafel tussen vijf chirurgen ... De eerste, van Gent, zegt : Ik heb het liefste boekhouders op mijn tafel, want als je die opent, vind je alle organen genummerd, en dat is vreselijk gemakkelijk. De tweede, van Hasselt, antwoordt : Ja, maar je moet eens elektriciteitsmannen op je tafel leggen, alles in hun lichaam is geordend volgens de kleurcode. De derde, van Nieuwpoort, repliceert : Nee, de bibliothecarissen zijn het beste om te opereren, alles in hun lichaam ligt op alfabetische volgorde. De vierde, van Halle, zegt hierop : Weten jullie, ik heb het liefste de constructiebouwers, die mannen hebben er begrip voor als je reserveonderdelen over hebt. De vijfde, een Antwerpenaar, zegt uiteindelijk : ge zijt allemaal goe mis. De politiekers zijn 't gemakkelijkste. Geen ruggengraat, geen hart, geen ballen, geen hersenen, en ge kunt hun gat met hunne kop verwisselen !!!!

nog een leuke bewerking

Mij mag hij alvast ketenen!

Mijn man heeft vandaag zijn laatste mail verstuurd zei hij en gaat terug brieven schrijven en zegels likken.Kunnen jullie begrijpen waarom?

Nochtans dacht ik dat hij graag zijn muis in de hand had!

Hier nog een paar mooie bewerkingen

Een paar sfeerbeelden van mijn dochter,schoonzoon en kleinzoon in Egypte.

Eureka mijn dochter is terug thuis van gisteren ,ze zijn bijna 48 uur onderweg geweest, ze zullen waarschijnlijk dit verlof niet gauw vergeten.

Lieve vrienden,blogmaatjes en familie

wij zijn terug van ons weekend in Duitsland met onze wandelclub,spijtig genoeg niet mijn dochter,schoonzoon en kleinkind, zij zitten vast in Egypte. Gelukkig niet op het vliegveld,zij hebben het geluk dat ze in hun hotel mogen blijven. Zij weten echter nog niet wanneer zij naar huis zullen kunnen vertrekken.

groetjes
Christine

Huwelijk Nick en Chantal op de Seychelles 27 dagen geleden

Gevonden op het net, ik vind dit knap gemaakt,alleen weet ik niet door wie.







 

 

Een verhaal met heel wat wijsheid in een notendop.

 

Een man in een luchtballon is verdwaald.

Hij laat de ballon zakken, ziet gelukkig een voetganger op de begane grond lopen.

Hij roept hem toe: "ik heb geen idee waar ik nu ben."

De voetganger roept terug: "U bevindt zich in een ballon op ongeveer tien meter boven de begane grond.

U zit tussen de 51 en de 52 graden noorderbreedte en tussen de 5 en de 6 graden westerlengte".

"U bent Informaticus", zegt de man.

"Inderdaad, hoe weet u dat?" vraagt de voetganger.

"Wel", zegt de man, "u hebt mij een technisch perfecte uitleg gegeven, maar ik weet niet wat ik met die informatie moet doen en heb nog steeds geen idee waar ik me bevind”.

“In alle eerlijkheid, u hebt me niet veel geholpen en u hebt mij bovendien nog eens kostbare tijd doen verliezen."

"En u bent Manager neem ik aan?" antwoordt de voetganger.

"Klopt, hoe weet u dat?"

"Wel, u weet totaal niet waar u bent en nog minder waar u naartoe moet.

Een grote massa lucht heeft u gebracht waar u nu bent.

U hebt een belofte aan anderen gedaan waarvan u geen idee hebt hoe u die moet nakomen en u verwacht nu dat mensen die onder u staan dit probleem voor u oplossen.

En ondanks U een perfecte uitleg kreeg bevindt u zich nog in dezelfde uitzichtloze situatie als vijf minuten geleden, alleen is dat nu ineens mijn fout".