Naar de inhoud

dammieroosa

akke.beakke.be

Archief

een oude droom

Ik loop over het strand van Torremolinos.

Het is winter.

Er liggen diverse bootjes omgekeerd op het strand.

In de winter worden die bewoond.

Ik blijf even staan om ernaar te kijken.

Iemand komt vanonder een van de bootjes vandaan.

Er gaat een schok door me heen.......het lijkt wel of jíj het bent, jíj van lang geleden........

Je komt naderbij......en herkent mij, zoals ik jou herkende.........

Met een stralende lach kom je naar me toegelopen.

Je neemt me in je armen en draait me in het rond.............

Dan zet je me op de grond, pakt me bij de hand

en neemt me mee naar je bootje.........

Dit is jouw droom: de ultieme vrijheid, leven op het strand in een omgekeerd bootje..........

Wat tof dat je het leven bent gaan leiden, waarvan je altijd droomde.

Wat heerlijk dat je er zo goed uitziet, zo gelukkig en ontspannen.

Je vraagt me, of ik bij je blijf

en ik hoef daarover geen seconde na te denken,

het antwoord is een volmondig ja.
Dammie

zomaar naar je kijken

Ik vind het prettig om naar je te kijken, terwijl je aan het werk bent, daarom kom ik heel stilletjes, heel zachtjes aangelopen
en houd ik stil als ik op een paar meter afstand van je ben.
Je bent bezig met het repareren van een auto.
Je handen zitten vol smeer, hier en daar zit een veeg olie op je gezicht......
Ik zie hoe je geniet van je werk. Je houdt echt van auto's, van het geluid van de motor.
Je hoort altijd direct wat er mis is en je weet dan precies hoe je het op moet lossen.........
Ik blijf naar je staan kijken, je merkt me niet op.......
Ineens is er die blijde lach op je gezicht, als je hoort dat de motor het weer doet...........het is je wéér gelukt om een oude motor aan de praat te krijgen...........
Ik loop naar je toe en zie je ogen blij oplichten, op een andere manier dan toen je naar de auto keek, met meer tederheid..........
Ik omhels je, geef je twee kussen op je wangen en zeg dat ik fier op je ben, omdat het je gelukt is die oude motor te repareren.
Je lacht verlegen, geeft me teder een kus en drukt me tegen je aan en slaat je armen om me heen.
Nu zit ik dus helemaal onder smeervet en olie, maardat geeft niets...........
Ik ben bij je, we zijn sámen en dat is het belangrijkste wat er is.
Je vraagt me om een ritje te maken met de zojuist gerepareerde auto
en natuurlijk zeg ik ja...........
Ik stap blij verheugd in de auto en ik hoop dat het ritje voor altijd zal duren...........altijd met jou samen in de auto.......altijd bij jou, nooit meer weg van jou...............voor altijd samen...........
dammie



het antwoord van de bomen

Ik dwaalde door het bos en riep, in wanhoop,

naar de bomen:

"Mijn lief houdt niet meer van mij!"

De bomen antwoordden:

"Vergeef hem.........."

Ik schreeuwde naar de bomen:

"Ik hou nog wel van hem!"

Ze antwoordden:

"Vergeef jezelf......."

Ik huilde:

"Hij houdt van een ander!"

De bomen zeiden:

"Gun het hem......."

Ik snikte:

"Ik kan niet zonder hem!"

De bomen zeiden:

"Laat hem los............."

dammie

ontmoeting aan het meer

De eerste keer dat ik hem zag, waren we beiden aan het meer. Ik zat op het bankje onder de grote kastanje en hij kwam naast mij zitten. Het was toeval dat ik daar zat, het was toeval dat hij daar langs kwam.
De daaropvolgende dagen, zat hij er soms, toevallig, als ik langskwam, ik zette mij dan naast hem en we spraken, over ditjes en datjes, niets hoogdravends.
Er waren ook dagen dat hij er niet was, en dan miste ik hem. Daarna kwam de tijd, dat we tegen elkaar zeiden: morgen weer? twee uur?
Een half jaar lang zagen we elkaar bijna alle dagen, om twee uur aan het meer. Hij keek naar me uit, wanneer hij er eerder was, en dan zag ik zijn gezicht oplichten, dra hij mij ontdekte.
Het waren heerlijke maanden, ik leefde naar die middagen toe, ze werden het hoogtepunt van mijn bestaan. Toch deden we niet veel meer dan naast elkaar zitten en praten, zo af en toe raakten onze handen elkaar, bij toeval en voelden we onze verbondenheid.
Toen kwam de dag waarop hij zei: ik kan nog maar zo af en toe. Het spijt me, te druk, teveel werk, ik kom, wanneer ik kan.
Nu zit ik hier alle dagen en wacht..............
Dammie

 

samen bouwen

het is een heerlijke dag

om tien uur ben ik al bij je op de bouw

precies op tijd

ik geef de stenen aan en jij metselt ze

het is heerlijk om samen met jou op de stelling te staan

ik geniet van het weidse uitzicht

van het stenen aangeven

van het jou zien werken,  van het kijken naar je prachtige, sterke lichaam

ik geniet van het gewoon naast jou zijn, stenen aangeven

samen werken, samen zijn

om één uur maak ik de lunch klaar

spaghetti piripiri

koele sangria met veel vruchtjes en ijsblokjes

we blijven gewoon op de stelling zitten

met ons bord op schoot

na het eten blijf ik zitten kijken naar het  uitzicht

jij komt met je hoofd in mijn schoot liggen

ik streel je over je lieve bolleke

geef je tedere kusjes op je oogleden, je neus, je mond

terwijl ik zachtjes je haren streel, val je in slaap

ik geniet van het mooie uitzicht over de velden

en van jouw nabijheid

na anderhalf uur kus ik je voorzichtig wakker

het is tijd om verder te gaan met metselen

we werken tot zes uur

dan moet ik naar huis

ik geef je een kusje, zeg: tot morgen en ga weg

je zwaait me na.
morgen is er weer een dag.


dammie

Meer van dammieroosa

↑ Terug naar de berichten