14 - Willem ten Berge - Liftboy


De deur viel schokkend uit de wand:
en op de drempel van zijn sombr'e kooi
stond de liftboy
klein
en kinderlijk mooi.
Zwijgend kwam ik bij hem staan
de motor zette zwoegend aan.
Wij stegen alleen
wij stegen hoog
met ons beiden
o, 'k wist het kind
als een engel aan mijn zijde
Dit stijgende, dalende,
eenzame kind
ik heb het plotseling heel hevig bemind.
Mijn hart brak
om zijn lichteloos oog
geblust aan de triestige wand
en ik heb gevloekt om mijn liefdeloos land.
(Willem ten Berge 1903 - 1969)
(Foto uit de film : Abeltje van Ben Sombogaart)













