Naar de inhoud

Djumbodicht

Doorway to my soul
akke.beakke.be
Werd ontworpen voor een schermresolutie van 1440 x 900
De keuze van gedichten is uiteraard heel persoonlijk. Als kind verzamelde ik al gedichten die ik mooi vond.
Indien door het publiceren de rechten op "je" gedicht geschonden worden, laat het mij even weten, dan verwijder ik het onmiddellijk.
Voor de foto's heb ik zoveel als mogelijk de toelating gevraagd van de fotograaf,
maar hier ook geldt hetzelfde als voor de gedichten.
Woensdag 31 augustus 2011

16 - Herman De Coninck - Zes jaar heeft ze ...




Zes jaar heeft ze geleerd wat blijven was:
wat ouders deden, en wat alles dus ging doen
een tafel bij een stoel, nu bij toen.
Het meervoud van geluk was: wij.

Sindsdien heeft ze geleerd wat enkelvoud is.
Zij. Nu weer half van jou, morgen half van mij.

Toen ze acht was was ze tien.
Een helft van haar gezicht lief,
de andere liever. Bang om te kiezen
tussen verliezen en verliezen.

Vandaag is ze gewoon twaalf.
Vier ouders, twee echt, twee stief.
Slapen gaan moet met eindeloos gezoen.
Ze wint altijd. Ze heeft geleerd wat blijven is.
Wat ouders niet en kinderen wel doen.

(Herman De Coninck 1944 - 1997)
(foto Sunny winterstreet   Qbit)
Woensdag 31 augustus 2011

15 - Reine De Pelseneer - Kermis
Kermis

Rondom de kerk verleidt vertier het volk.
Zodra het donkert, tolt het plein
op volle toeren: spots gaan aan

de lucht trilt van tumult en vluchtig
vloeit het bier. De ochtend dooft
planmatig alle lichten uit.

Schril kraait een haan, de boer staat op
zijn veld zie ik. Het rad is leeg
maar draait voortdurend rond.

(Reine De Pelseneer  1982 -       )
(foto Forgotten ferris   Menno Ophelia)

Dinsdag 30 augustus 2011

14 - Willem ten Berge - Liftboy

Liftboy

De deur viel schokkend uit de wand:
en op de drempel van zijn sombr'e kooi
stond de liftboy
klein
en kinderlijk mooi.

Zwijgend kwam ik bij hem staan
de motor zette zwoegend aan.

Wij stegen alleen
wij stegen hoog
met ons beiden
o, 'k wist het kind
als een engel aan mijn zijde
Dit stijgende, dalende,
eenzame kind
ik heb het plotseling heel hevig bemind.

Mijn hart brak
om zijn lichteloos oog
geblust aan de triestige wand
en ik heb gevloekt om mijn liefdeloos land.

(Willem ten Berge 1903 - 1969)
(Foto uit de film : Abeltje van Ben Sombogaart)

Maandag 29 augustus 2011

11 - Kim Walravens - Over het mooie







over het mooie
is het moeilijk schrijven, maar ik denk
aan een zonnige ochtend in bed begint het
er komt een zuchtje wind binnen en
ik krijg kippenvel onder mijn warme deken
er schijnt zon binnen en de bomen dansen buiten
de belofte voor een mooie dag
ik denk niet aan wat komen gaat,
maar aan leuke dingen gisteren
de jongen waar ik misschien verliefd op ben
de droom van tegen de muur staand
tegen zijn schouder te leunen
en hoe mooi we samen zijn
kijkend naar wat ons omringd

(Kim Walravens 1975 -     )
(Tekening by Suus De Mey)
Maandag 29 augustus 2011

12 - Pieter Nicolaas Van Eyck - De Tuinman en de Dood

De Tuinman en de Dood

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
mijn woning in: "Heer, Heer, een ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij: daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij naar d'andre kant
maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester: uw paard en laat mij spoorslag gaan,
Voor d'avond nog bereik ik Ispahan" -

Van middag - langs reeds was hij heengespoed -
Heb ik, in 't cederpark de Dood ontmoet.

"Waarom" zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?"

Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast.

Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan
Die 'k 's avonds halen moest te Ispahan."

(Pieter Nicolaas Van Eyck 1887 - 1954)

Zondag 28 augustus 2011

10 - Luc De Mey - Het paardje van de molen

Het paardje van de molen
had daar te lang gestaan
en op een donkere avond
besloot het weg te gaan.

Het dacht: "Ik ga wat dolen"
en trok zijn hoefjes aan
de wolken verscholen
de sterren en de maan.
 
Adieu, mijn paardemolen
hier kom ik nooit meer op
van al dat draaien krijg je
toch maar een houten kop.

Het draafde door de weiden
wel zeven dagen lang
en hinnikte gelukkig
voor niemand was het bang.

Maar helemaal tevreden
dat was het paardje niet
het had niet veel te eten
en voelde zich wat ziek.

Och, was ik maar gebleven
bij al mijn vriendjes thuis
Het paardje huilde even
en wilde weer naar huis.

Het zocht toen naar de molen
en rende vliegensvlug
en na enkele dagen dolen
vond het zijn standplaats terug.

Het sprong blij in het rond
maar schrok toen plots zozeer
verwonderd keek het om zich heen
er was geen plaatsje meer.

Het zag het nieuwe paardje
daar waar hij stond voordien
Luid-huilend liep hij weg
zonder zelfs om te zien.

Het paardje van de molen
gaat stapvoets heel alleen
en niemand op de wereld
geeft wat om zijn geween.

(Luc De Mey - 1943      )
(Foto: Paard by Luc De Mey)
Vrijdag 26 augustus 2011

9 - Frekerik Van Eeden - De Waterlelie





De Waterlelie

Ik heb de witte waterlelie lief
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.

Rijzend uit donker-koelen vijvergrond
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.

Nu rust zij peinzend op watervlak
en wenst niet meer...

(Frederik Van Eeden  1860 - 1932)
(foto Waterlily Hanne Johansen)
Donderdag 25 augustus 2011

7 - Gaston Durnez - Ballade

          Ballade

          Een elfje liep door Sprookjesland
          met een twaalfje aan d'r hand.

          De elfenkoning zag hen gaan
          en sprak de twaalf verbolgen aan.

          Mijnheer, hoe waagt een twaalf als gij
          te vrijen met een elf van mij?

          Zoiets is hier nog nooit gezien,
          zelfs met geen negen of geen tien !

          De jongen zei: "Vorst, permitteer,
          dat ik mij even opereer."

          Hij sneed een stukje uit zichzelf,
          toen was de twaalf nog slechts elf.

          De vorst schreed voort, hij was voldaan.
          Het elfje zag haar jongen aan.

          Het elfje zag haar jongen aan,
          en schreiend is het heengegaan.

          (Gaston Durnez - 1928 -       )
          (foto Fairy van jasmine)
Woensdag 24 augustus 2011

6 - Sarah Buys-Deville - Het Afscheid

het afscheid

als jij moet gaan, ga dan
maar ga niet in de winter
want winter is de snijdende kou
die het gelaat doorklieft
en alleen troost vindt
in de aanschijn van jouw vuur

als jij moet gaan, ga dan
maar ga niet in de lente
want lente is de zachte zon
alles in bloei, alom nieuw leven
alles dooit
in de aanschijn van jouw warmte

als jij moet gaan, ga dan
maar ga niet in de zomer
want zomer is de verschroeiende hitte
alles dor en droog
en alleen jouw schaduw zalft

als jij moet gaan, ga dan
maar ga niet in de herfst
want herfst is de dode tak
het vallend blad
en alleen jouw hand die me rechthoudt

als jij moet gaan, ga dan
maar ga stilletjes
tussen licht en duister
tussen twee klikken van de klok
zachtjes vallend blad

als jij moet gaan, ga dan
en met heel jouw ziel
sta me bij
want als jij gaat
gaat ook een deel van mij

(Sarah Buys-Deville 1969 -       )
(foto Photo jealousy van misspiepie)

Dinsdag 23 augustus 2011

5 - Gerrit Achterberg - Standbeeld





Standbeeld

Een lichaam, blind van slaap,
staat in mijn armen op.
Ik voel hoe zwaar het gaat.
Dodepop.
Ik ben een eeuwigheid te laat.
Waar is je harteklop?

De dikke nacht houdt ons bijeen
en maakt ons met elkaar compact.
"Om Godswil laat mijn niet meer los;
mijn benen zijn geknakt."
fluister je aan mijn borst.

Het is of ik de aarde tors.
En langzaam kruipt het mos
over ons stanbeeld heen.

(Gerrit Achterberg 1905 -1962)
Maandag 22 augustus 2011

3 - Ingrid Jonker - Die Kind

Die kind wat dood geskiet is deur soldate by Nyanga

Die kind is nie dood nie
die kind lig sy vuiste teen sy moeder
wat Afrika skreeu    skreeu die geur
van vryheid en heide
in die lokasies van die omsingelde hart

Die kind lig sy vuiste teen sy vader
in die optog van die generasies
wat Afrika skreeu   skreeu die geur
van geregtigheid en bloed
in die strate van sy gewapende trots

Die kind is nie dood nie
nog by Langa nog by Nyanga
nog by Orlando nog by Sharpville
nog by die polisiestasie in Philippi
waar hy le met 'n koeel deur sy kop

Die kind is die skaduwee van die soldate
op wag met geweren sarasene en knuppels
die kind is teenwoordig by alle vergaderings en wetgewings
die kind loer deur die vensters van huise en in die harte
van moeders
die kind wat net wou speel in die son by Nyanga is orals
die kind wat 'n man geword het trek deur die ganse Afrika
die kind wat 'n reus geword het reis deur die hele wereld

Sonder 'n pas



Het kind dat doodgeschoten is door soldaten bij Nyanga

Het kind is niet dood
het kind heft zijn vuist naar zijn moeder
die Afrika schreeuwt   de geur schreeuwt
van vrijheid en heide
in de townships van het omsingelde hart

het kind heft zijn vuist naar zijn vader
in de optocht van de generaties
die Afrika schreeuwen   de geur schreeuwen
van gerechtigheid en bloed
in de straten van zijn gewapende trots

Het kind is niet dood
noch bij Langa noch bij Nyanga
noch bij Orlando noch bij Sharpville
noch bij het politiebureau van Philippi
waar het ligt met een kogel door zijn hoofd

Het kind is de schaduw van de soldaten
op wacht met geweren pantserwagens en knuppels
het kind is aanwezig bij alle vergaderingen en wetgevingen
het kind loert door de vensters van huizen en in de harten
van moeders
het kind dat alleen maar wilde spelen in de zon bij Nyanga is overal
het kind dat een man is geworden trekt door heel Afrika
het kind dat een reus is geworden trekt door de gehele wereld

Zonder pas

(Ingrid Jonkers - 1933 - 1965)
(Foto: uit de Film "Black Butterflies")


Zondag 21 augustus 2011

2 - Claire vanden abbeele - Wij kruipen met...




Wij kruipen met weerloze verlangens
tussen krakende lakens
en ademen elkaars hunker en honger
naar het licht van de maan.

Als de duisternis ooit valt
zullen we elkaar lezen
langzaam en voorzichtig
met ogen als sneeuw
zo zacht.


(Claire vanden Abeele - Alleen de liefde)







(foto El Sofa van ana peralta)
Woensdag 18 oktober 2006

1 - Hans Andreus - Voor een dag van Morgen

Voor een dag van Morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw,
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

(Hans Andreus)
(foto Sunset on the Beach van I.Puzzled)
nederlands 77

Meer van Djumbodicht

↑ Terug naar de berichten