Molendag 13 mei

Avonddauw en zon in mei, hooi met karren in de wei!, zegt een oude boeren wijsheid. Maar voor er gemaaid en gehooid wordt, kunnen in niet al te intensief bewerkte weilanden en bermen, en langs slootkanten nog de pinksterbloemen en de boterbloemen bloeien.

Het “dudeljo”van de wielewaal.

Eind april, begin mei keert de gierzwaluw terug uit tropisch Afrika. Ook de wielewaal is teruggekeerd uit zijn winterkwartier en we horen weer zijn bekende “dudeljo” klinken. Alle bosvogels zingen; ook de steeds zeldzamer wordende nachtegaal weet van geen ophouden.

In rietzomen langs plassen en vaarten zingen de karekieten en andere rietzangers onvermoeibaar. Meerkoeten, waterhoentjes en futen zitten op hun nest. In de loop van mei zijn dan ook hun eerste jongen te zien

Veel dagvlinders zijn wit of witachtig. Dit geldt bijvoorbeeld voor de oranjetip, waarvan het vrouwtje op het eerste gezicht wel wat op een koolwitje lijkt. De geelgroen gemarmerde achtervleugels zorgen ervoor dat we deze soort toch goed kunnen onderscheiden. Het mannetje valt bovendien op door fel oranje vleugeltippen. De soort vliegt vooral op die plaatsen waar de voedselplanten van de rups, look zonder look en pinksterbloem, groeien Het grote koolwitje en het knollenwitje zijn veel algemener dan de oranjetipjes. Ook het klein geaderd witje en de citroenvlinder vliegen nog rond.

Pas in de tweede helft van mei begint de echte vlindertijd.

Er vliegen dan nog steeds veel witjes en citroenvlinders. Op de plaatsen waar de voedselplanten van de rupsen (hulst, klimop en vuilboom) groeien, dwarrelen boom blauwtjes rond. Ook de nacht vlinders zijn nu interessant. Soorten als de wat roze gekleurde lieveling en de gele, bruin gevlekte hagendoornvlinder komen ’s avonds op onze buitenverlichting af.

Scharrel kippen.

Hoera, de kippen mogen weer naar buiten. En worden dus weer echte scharrel kippen. Dat wil zeggen kippen die niet in een stal lopen te scharrelen.

In een stal met legbatterijen worden twintig of meer hennen per vierkante meter grondoppervlak gehouden. In een scharrelschuur maar zeven. De pluimveehouder raapt dus in een even grote stal bij de batterij meer eieren. Daar kan de hogere prijs van een scharrelei niet tegenop. Dit houdt veel boeren tegen om hun batterijstal om te bouwen in een scharrel schuur. Ook dat is dus natuurlijk niet de manier om scharrel kippen te houden. Zoals hier vaak in de Achterhoek lopen de kippen in een weide, en worden bij gevoerd in de stal waar zo nachts ook slapen. Echte scharrel kippen dus. Heerlijk toch? En leggen doen ze in de leghokken natuurlijk. En brengen dan even veel eieren op.

Normaal doe ik dit niet maar er zijn uitzonderingen.

Ik fiets met mijn Anny veel door onze mooie Achterhoek. En daarbij mogen natuurlijk de molen en andere fiets tochten niet ontbreken. Maar ze nemen zoveel schrijfruimte in beslag. Daarom, en omdat het 13 mei Molen en gemalendag is heb ik daar een uitzondering op gemaakt. De molens horen in ons landschap, net zo goed als de kastelen. Kom en overtuigt U en geniet van onze mooie Achterhoek.

Hazen zijn middelgrote dieren: afhankelijk van de soort hebben ze een lichaamslengte van 40 tot 75cm. Ze zijn tamelijk weerloos en er wordt veel op deze dieren gejaagd. Door hun extreem lange oren en gevoelige neus kunnen ze evenwel zeer goed horen en ruiken en ze weten snel wanneer er gevaar dreigt. Ook hebben ze zeer lange achterpoten en een slanke lichaamsbouw. Daardoor kunnen ze heel hard rennen, meestal zijn ze vlugger dan hun vijanden. Sommige hazen kunnen een snelheid bereiken van 80km per uur over korte afstanden. De ogen van de haas zijn groot en uitpuilend, aangepast om in de schemering en in het donker te kunnen kijken. Ze staan hoog aan weerszijden van de kop, zodat ze een groot gebied kunnen overzien. Dankzij hun soepele nek die ze ver kunnen draaien, neemt dit brede gezichtsveld zelfs nog meer toe.
Hoewel hazen niet erg sociaal zijn en meestal niet in groepsverband leven, waarschuwen ze elkaar wel als er gevaar driegt. Ze trommelen dan met hun grote achterpoten op de grond. De zolen zijn bedekt met lange, dikke haren die een goede grip geven op verschillende ondergronden. Het gedrag tijdens de paartijd van voornamelijk de mannelijke Europese hazen (rammelaars) is opmerkelijk te noemen. Er ontstaan langdurige ‘bokwedstrijden’, waarbij twee hazen met hun voorpoten naar elkaar slaan terwijl ze met hun achterpoten roffelen. Waarschijnlijk zijn dit gevechten tussen rivaliserende mannetjes of misschien gaat het om een vrouwtje dat een al te opdringerig mannetje afweert.

De Japansekers.

De Japansekers is in Japan de plant van de lente. De lente die dan ook glorieus gevierd wordt. Dan pakken de Japanners hun matjes en gaan picknicken onder de bomen zitten, die dan volop in bloei staan. Er wordt dan uitbundig gefeest met heerlijk eten en veel saki, zelfs tot ze dronken zijn. En dan niet alleen door de heerlijke geuren van die Japansekers.  De school gaande jeugd heeft in maart hun diploma gehaald of zijn over gegaan naar de volgende klas. Wat dan ook uitbundig wordt gevierd. Zodat ze als de scholen in april weer beginnen, ze uit gerust en wel weer aan hun lessen kunnen beginnen. De Japanse kers bloeit maar ongeveer twee weken Maar dan ook uitbundig. Hier in Nederland beginnen vandaag de eerst bloesem tochten. Een schoolvoorbeeld van de jaarlijkse bloesempracht is de beroemde Appeldijk bij het Betuwse Tricht. Maar hier gaat het om de kersen, appel en perenbomen die dan in bloei staan. Wat een prachtig gezicht is. De lucht is ook hier zwanger van de heerlijke zachte geuren. Tiel is het centraal gelegen startpunt voor een tocht langs de bloeiende boomgaarden.

Het voorjaar komt toch nog in het land Al is het dit jaar wel erg laat.

Bij een temperatuur van 19 graden en een heerlijk zonnetje. Ben ik vanmiddag wezen fietsen. Onderweg trof ik deze eenden familie, heerlijk zwemmend aan Snel een foto van gemaakt. Hier zijn ze dan. Zijn het geen schatjes Hopelijk blijven ze allemaal in leven Want er is veel gevaar in de vrije natuur voor deze kleintjes.

Hoera, het is feest de Duizendste bezoeker is geweest!

De laatste bezoeker heeft helaas zijn/haar naam niet in mijn Gastenboek geschreven. De eerst volgende dan maar. Die zet ik als Favoriete blog in mijn Blog. Bedankt aan al de gene die iets in mijn gasten boek schreven. We gaan door.

We streven er na om het ook voor jullie iets moois van te maken.

Blijf komen zo dat het voor mij steeds ook de moeite waard blijft. Op naar de volgende mijlpaal. Groetjes edjeb

Paasvuren
Vreugde vuren in het voorjaar; boze geesten verdrijven, kom je tegenwoordig ook alleen nog maar in het oosten van ons land tegen. Met de kerstening is de Meiboom versmolten in het paasvuur, immers heidense gebruiken gedragen zich niet naast het christendom. Maar daarmee is het verhaal nog niet verteld. Het paasvuur bestaat uit een grote stapel takkenbossen om een staak gebouwd. Soms vind je bovenin nog een zonnerad, maar door de kerstening vaker een pop die Judas (de verrader) moet voorstellen. Op deze wijze kon het gebruik wel door de beugel van de kerk. Tegenwoordig wordt de pop ook wel vervangen door een teerton.
Op eerste Paasdag wordt \'s avonds bij zonsondergang de teerton aangestoken en de lekkende vlammen zorgen ervoor dat het \"boaken\" vlamvat. De paasvuren trekken nog steeds vele bezoekers naar de erven, buurtschappen en dorpen waar de paasvuren ontstoken worden.
In sommige andere regio\'s zijn deze vuren overgegaan in St. Jansvuren, waarmee het begin van de zomer, de zonnewende, gevierd werd.

Met Pasen wordt de weder opstanding van Christus herdacht. Maar om de kerstening te bevorderen werd de datum vastgesteld op feesten van heidense gebruiken. Oorspronkelijk was Pasen een vruchtbaarheidsfeest, bij de Germanen Ostara genoemd.  We vinden dit nog terug in het Duitse Ostern of het Engelse Easter. De naam Pasen bij ons heeft een joodse herkomst. Ook het joodse Pasen is een vruchtbaarheidsfeest. Zeker zal bij de Germanen ook meegespeeld hebben dat de levenskracht van hun doden overdraagbaar was. Oorspronkelijk werden deze feesten in de maand mei gehouden, bij de Romeinen en Germanen de maand van de vruchtbaarheid.
Tijdens deze vruchtbaarheidsfeesten werden vaak ook jonge takken of jonge bomen geplaatst waar omheen gedanst werd. De zogenaamde Meiboom. Ook werden en vuren ontstoken en werden er veel eieren gegeten. De eieren moesten in dagen natuurlijk wel eerst gezocht en geraapt worden. Nu halen we deze uit de buurtsuper en verstoppen we deze om het oude gebruik te simuleren. Vogelnesten leeghalen is er nu dus niet meer bij. Het eten van eieren kwam voort uit de overtuiging dat eieren (vruchtbaarheid) nieuwe levenskracht in het lichaam brachten en is van joodse afkomst. Ook de combinatie met de paashaas is minder vreemd dan het lijkt. Hazen werden door Germanen gezien als "vruchtbaarheidsdier".

Wij wensen een ieder fijne paasdagen, met vrienden, familie en bekenden.

Maak er wat moois van En tot ziens hier op mijn Blog.

Als je zoals ik hier in de achterhoek op je fiets of lopend langs de vele beken die hier zijn. Zie je ze vaak langs de waterkant staan fier rechtop of spiedend met engelen geduld in het water starend. De Blauwe Reiger zoekend naar voedsel. In Nederland zijn er ongeveer 10.000 tot 12.000 Ze hebben geen territorium dus trekken ze langs beken en sloten. Ook zie je ze vaak in de wei, waar ze op zoek zijn naar kikkers en andere kleine dieren, ook jaagt hij op muizen, kikkers en sprinkhanen, kleine vogels en wormen.
De blauwe reiger is een waadvogel, die voorzichtig door ondiep water schrijdt, of doodstil wacht op een naderende prooi. Hij heeft een voorkeur voor een waterdiepte van 20 tot 40 cm. Als hij een prooi waarneemt schiet de kop met de lange snavel razendsnel vooruit. Het is een wonder dat hij daarbij blijkbaar precies met de breking van het licht op het grensvlak van lucht en water rekening houdt.
De vogel komt in geheel Nederland en grote delen van België voor, ook in steden. Maar in Nederland zijn Holland en Friesland favoriet: hier broedt 60 -70 % van het Nederlandse broedbestand.

Normaal kaart ik dinsdag middag (harten jagen) bij de K.B.O. maar door ziekte, was mijn ploegje niet kompleet, en ben ik dus maar heerlijk gaan fietsen.

Onderweg zag ik een viertal herten vredig grazend aan de rand van het bos. Maar helaas was de afstand te ver voor mijn foto toestel, dik 100 meter. Toen ik van de fiets af kwam schoten ze het bos in en waren ze voor mijn ogen uit het zicht verdwenen. Dus heb ik maar een plaatje van het Internet geplukt om toch nog wat moois op mijn Blog te zetten. Het is haast ondoenlijk om er foto’s van te maken als je op de fiets bent. Jammer dan. Volgende keer beter.