Propagandaplaatje?

16 november 1999

In Straatsburg klagen de Europarlementsleden van EH (Koldo Gorostiaga), PNV (Josu Ortuondo) en EA (Gorka Knörr) de verspreiding van de Baskische gevangenen aan. Zij worden daarin bijgestaan (voor zover dit nodig zou zijn) door Piet de Pauw van de Vlaamse Liga Mensenrechten, de geneesheer Imaculada Aguirre en de advocaat Jon Enperantza. Vooral de woorden van Piet de Pauw zijn erg scherp. Hij spreekt van een “junglewet”.

16 november 2004

Gisteren begon de Arrondissementsrechtbank van Donostia met het verzamelen van informatie om te bepalen of de meeting van Batasuna in de velodroom een delict was wegens “het verheerlijken van het terrorisme”. De veroordeling van Batasuna tot de illegaliteit verbiedt elke publieke activiteit. Maar onduidelijkheid is troef!

De president van het Hooggerechtshof, Francisco José Hernando zei vooraf dat “Batasuna, Herri Batasuna, Euskal Herritarrok of hoe de opvolgers ook mogen heten, niet mogen deelnemen aan politieke verkiezingen, noch mogen ze activiteiten ontwikkelen als politieke partij.” “Deze formaties zijn ‘burgerlijk dood’ en ze staan buiten het publieke milieu.”

De Spaanse Procureur Generaal, Cándido Conde-Pumpidu, verklaart echter dat de meeting valt onder de “grondwettelijke vrijheid van vergadering”en daarbij was er geen enkel electorale activiteit gemoeid, waarmee men Batasuna nu net wilde pakken. “Dit recht op vergaderen kan niet ontzegd worden aan individuele personen. Evenmin kan men verbieden dat er politiek gerichte verklaringen worden afgelegd. Het probleem is of we voor een specifieke actie van een organisatie staan die op dit ogenblik niet legaal is, ofwel dat het een manifestatie betreft met een politiek karakter, van individuele personen die een politieke lijn vertegenwoordigen die in Baskenland bestaat. We vervolgen niet bepaalde politieke ideeën, maar we onderzoeken enkel of er samenwerking is met (het geweld van) Batasuna.” Gebruikt Batasuna geweld? Nooit! Spanje stopt het radicale, linkse nationalisme gewoon in dezelfde zak als waarin ETA zit. Batasuna werd enkel veroordeeld omdat ze weigeren het geweld van ETA te veroordelen. Bij elke dodelijke aanslag verklaarde de partij “te betreuren” dat er slachtoffers gevallen waren, maar ze weigerden zich verklaringen te laten opdringen!

Een speciale strafrechtbank zal vanaf vrijdag, 17.11.2006, de zaak “Txernobil” behandelen: een “zulo” (schuilplaats) die in juli 2002 ontmanteld werd in Rivière-Saas-et-Gourby (Les Landes). Op de beklaagdenbank zitten o.a. de twee laatst aangehouden leiders van het logistieke apparaat van ETA: Asier Oiartzabal, 'Gazte', en Iñaki Esparza, 'Ana'.
De zulo werd in opdracht van 'Santi Potros' en 'Txikierdi' gebouwd tussen 1980 en 1982. De mythische schuilplaats van 40m² was een absoluut geheim en werd alleen bekendgemaakt aan de toenmalige leiders: : 'Pakito', 'Fiti', 'Pototo', Dergi, 'Gadafi', 'Iñaki de Rentería' en 'Gazte'.

Begin december (waarschijnlijk 4-6 december) wordt dan een nieuwe zaak geopend, “de zaak van de advocaten”, waarbij advocaten, zoals Unai Larraz Berges en Itziar Larraz Mozo, verdedigers van Etarras worden beschuldigd koerier te spelen tussen gevangenen in diverse gevangenissen en het thuisfront. De documenten handelden over een mogelijke oproep van een groep Etarras, onder leiding van 'Pakito', om de wapens neer te leggen.

Merkwaardig is dat er zich onder de beklaagden ook Bernardo Fidel Erbina bevindt. Hij is 81 jaar oud.

15 november 2000

15 november 2005

Gisteren dienden de beklaagden die op 21 november 2005 terecht zullen staan in het megaproces 18/98, tegen alles en iedereen die in Baskenland iets te ver met zijn kop boven het korenveld uitsteekt, zich in Madrid op het Hooggerechtshof aan te bieden. Ze moesten zich naar Madrid begeven om de dagvaarding in ontvangst te nemen, omdat in Spanje de postkoetsen al geruime tijd zijn afgeschaft.

“We zijn naar Madrid moeten komen voor een gril van het Hooggerechtshof”, aldus de advocaat van de verdediging, Iñigo Elkorro. De zondaars boden zich in grote meerderheid aan met hun Baskische identiteitskaart om zo te kunnen genieten van enig leedvermaak. Deze identiteitskaart is in Spanje natuurlijk niet geldig en bovendien begrijpen ze in Madrid geen enkel woord van wat erop staat! Toch waren ze allemaal zonder moeite met dat document geraakt tot waar ze moesten zijn en daarover werd in de Spaanse media meteen zoveel ophef gemaakt dat de Spaanse Minister van Interieur, Alonso, moest komen verklaren “dat het enige geldige identiteitsdocument het Spaanse was”.

Omdat de pers er tóch was maakten de beklaagden van de gelegenheid gebruik om “het politiek karakter” van het proces aan te klagen dat niet enkel tegen henzelf werd gevoerd maar tegen de “politieke activiteit van eenieder en tegen Euskal Herria.” Vier beklaagden waren er niet omdat ze alsnog in de gevangenis zitten. Eén beklaagde was eerder al thuis verwittigd. Wie er evenmin was dat was de bekende advocaat Txema Matanzas. Meteen werd de Spaanse politie erop uitgestuurd om te onderzoeken of Txema nog op hetzelfde adres woonde. Meteen kregen ze een opsporing- en arrestatiebevel mee voor het geval hij er niet was.

Dit proces, dat op 21 november van start zal gaan en waarin een bepaald deel van politiek Spanje de vrijheid van mening en de vrijheid van identiteit wil kortwieken van een land dat véél ouder is dan Spanje, gaat er mogelijk in lukken de Spaanse Justitie belachelijk te maken tot in het buitenland.

Enkele opmerkelijke vaststellingen.

Al deze zaken worden behandeld door de uitzonderingsrechtbank, de “Audiëncia Nacional”, met enkel een zetel in Madrid. Zij behandelt enkel gevallen van terrorisme en ze stamt nog uit de Franco- dictatuur. Soms lijkt het erop dat ze zelfs nog afstamt van de Bloedraad, ten tijde van Alva. Als een jongere in Sevilla een steen naar een politiegebouw gooit dan wordt hij voor een provinciale rechtbank in Sevilla gebracht. Gooit een Bask een steen, dan wordt die naar Madrid versleept, want een Bask die een steen gooit moét wel een terrorist zijn!

“Terrorisme” gebeurt in het geheim. Al de zaken die nu voorliggen, gebeurden in het openbaar. Iedereen wist wie verantwoordelijk was voor de (gesloten) kranten, tijdschriften of de radio, Egin Irratia. Onder de artikels stonden namen. Iedereen kende de burgemeesters en raadsleden die Udalbiltza bestuurden. Iedereen die terecht staat is bekend omdat hij gewoon over straat liep. Van de ene dag op de andere werden de ideeën en de doelstellingen illegaal omdat ze dezelfde waren als die van ETA. “Omdat ze de doelstellingen van ETA hielpen verwezenlijken.” Maar de manier van actievoeren was toch niet dezelfde!

De mediamagistraat Garzón vond altijd steun bij de Spaanse desinformatiemedia. Rechters met enig gevoel voor rechtvaardigheid werden uit hun functie ontheven.

Opmerkelijke reactie in het proces 18/98 kwam er van de Socialistische burgemeester van Donostia, Odón Elorza, die niet van enige nationalistische reflex kan verdacht worden: “Vanuit het respect voor de onafhankelijkheid van de rechters, hoop en vertrouw ik erop dat deze rechtzaak méér in de toekomst zal kijken dan in het verleden.” De burgemeester wees erop “dat ETA mogelijk een bestand afkondigt en dat de conjunctuur onmogelijk beter kan zijn.” “Dit proces moet rustig verlopen en er kunnen geen fouten gemaakt worden. Het verloop van het proces is net het tegendeel geworden.

Andoni Alza Hernandez werd in 1991 gearresteerd door de Ertzaintza, en ondanks zijn aanklacht over de folteringen die hij moest ondergaan, werd hij opgesloten in de gevangenis van Carabanchel. Vanaf dat moment heeft hij heel Spanje doorkruist, in gevangenissen wel te verstaan: Alcalá Meco, Jaén, Valdemoro, Segovia, Cáceres II, Billavona en Burgos, waar hij momenteel opgesloten is.
Op 24 februari 2001 had hij, na het uitzitten van ¾ van zijn straf moeten vrijkomen, maar niettegenstaande die wettelijk voorziene maatregel werd pas een vonnis geveld op 9 november 2006.
Het Spaanse Hooggerechtshof liet de kans niet liggen om ook op hem het strafvonnis 197/2006 toe te passen. In dat strafvonnis wordt met één pennentrek en retroactief alle voorziene strafverminderingen (nog altijd voorzien in de Cόdigo Penal van 1973) weggeveegd. Het resultaat is dat hij nu pas kan vrijkomen in 2018.

14 november 2002

Het CAT, het UNO-comité tegen foltering, onderzoekt sedert 3 dagen in Genève de aanklachten tegen Madrid. In 1993 en in 1997 hebben de Verenigde Naties reeds hun bekommernis getoond over aspecten zoals het isolement (incomunicación) tijdens de ondervragingen. De aanklachten kwamen van TAT-Torturaren Aurkako Taldea, A.I.-Amnesty International e.a. Madrid verzekert dat deze praktijken niet bestaan, “behalve in geïsoleerde gevallen”. Obstakels die de onderzoekers ondervinden en de klachten die ze hebben, zijn o.a. de processen tegen leden van het militaire corps die soms bijzonder lang uitlopen. (Soms tot 15 jaar!) Uitgesproken straffen gelden zelden een effectieve periode. De voornaamste aanklacht blijft de periode van isolement waarin de arrestant niet verdedigd kan worden. Bovendien wordt deze periode steeds maar verlengd om de fysieke gevolgen van de foltering te laten verdwijnen.

Tussen 1992 en 2001 werden 998 gevallen van foltering aangeklaagd. In 2002 waren het er tot oktober reeds 90. Bovendien werden de feiten gepleegd door alle politiemachten, hoewel er verschillen zijn tussen Ertzaintza, Spaanse Politie en Guardia Civil. Bij het laatste corps werd de grootste vorm van brutaliteit vastgesteld. Ook wordt geklaagd dat het Hooggerechtshof de aanklachten niet onderzoekt, maar integendeel straffen uitspreekt na verklaringen die onder foltering werden afgelegd. De functionarissen werken straffeloos. Na hun veroordeling worden de gevangenen terug fysiek mishandeld, en in het ongewisse gelaten door de verspreiding, het isolement en de weigering van voortijdige vrijlating na 3/4^de van de straf uitgezeten te hebben.

De Canadees, Peter Thomas Burns, voorzitter van het CAT, uit zijn twijfels over de goede wil van Spanje om een einde te stellen aan de folteringen. Volgens de Chileen, Alejandro González Poblete, lid van hetzelfde comité, zijn de Spaanse wetten wel bevredigend, maar is er geen informatie over de implementatie. De isolatie is niet exceptioneel maar routine.

De Deen Ole Vedel Rasmussen, niet enkel lid van CAT, maar eveneens van het Europees Comité voor de Preventie van Foltering, haalt het rapport aan dat dit Comité bij zijn laatste bezoek aan Spanje in 2001 uitwerkte. Aznar weigert het echter te publiceren.

De Spaanse delegatie die gisteren, 13.11.02, in Genève voor het Comité verscheen, blijft volharden in de boosheid en blijft herhalen dat het om geïsoleerde gevallen gaat en dat de betrokkenen vervolgd worden. Hierbij wordt de “Zaak Lasa en Zabala” als voorbeeld gesteld. Ook blijft Spanje herhalen dat de aanklachten van foltering “tot de strategie van ETA” behoren. Toch vraagt het CAT camera’s op te stellen in de lokalen waar de “ondervragingen” plaatsvinden. Bovendien vragen ze dat de arrestanten die “incomunicado” geplaatst werden eveneens bijstand krijgen van een vertrouwensgeneesheer

14 november 2004

In de overvolle Velodroom Anoeta, in Donostia, hernieuwde de “illegale” radicale, nationalistische partij Batasuna “met een olijftak in de hand” haar voorstel om “een einde te stellen aan het conflict”.

“Orain Herria. Orain bakea” (Nu het Volk, nu de vrede)

Op zondag, 14 november 2004, blies de “illegale” partij Batasuna verzamelen in het sportpaleis Anoeta in Donostia. (De “democraten” van de PP, die geen vrede willen en zelfs politiek leven dankzij het conflict, hadden de meeting vooraf reeds “terroristisch” genoemd en daarom hadden ze stappen ondernomen bij de Baskische Regering om de bijeenkomst te verbieden!) Het antwoord van Batasuna-leider Arnaldo Otegi hierop was even gevat als duidelijk: “Soms is het moeilijker vrede te sluiten dan oorlog te voeren”. Eerst werd vastgesteld dat dankzij de strijd van Batasuna alle rechtgeaarde Basken ervan overtuigd zijn dat de huidige politieke status omgebogen moet worden tot een definitieve regeling en dat dit dient te gebeuren na een referendum dat een uitgebreide dialoog moet afsluiten. Hierbij moeten de mensenrechtenverdragen van 1966 nageleefd worden. Verder werd toegezegd dat een akkoord rekening zal houden met de actuele realiteit van Baskenland. Dit betekent dat Navarra onder een aparte regering kan blijven en dat de opdeling onder de Franse en Spaanse staat nu wel eens institutioneel zou kunnen worden. Batasuna zal er alles aan doen opdat de bevraging onder vreedzame omstandigheden kan plaatsvinden. Na het referendum dienen ETA en de Spaanse en Franse staat te onderhandelen over de politieke gevangenen en vluchtelingen, de slachtoffers van het geweld en over de terugtrekking van de bezettende troepen. Opvallend is dat Batasuna als het ware “belooft” dat ETA geen roet in het eten zal gooien.

Reacties

1. De PNV komt bij monde van de partijvoorzitter, Josu Jon Imaz, met het officiële commentaar dat kan samengevat worden in één zin: “De PNV aanvaardt deel te nemen aan een multilaterale, politieke dialoog, maar die is enkel mogelijk na de definitieve verdwijning van het ETA-geweld.”
2. De PNV-krant “Deia” ziet vooruitgang omdat Batasuna “het conflict wil demilitariseren”, terwijl ETA steeds op gelijke basis wilde onderhandelen met het Spaanse leger.
3. De Catalaanse “La Vanguardia” brengt verslag uit over de samenkomst die een verboden Batasuna organiseerde, waarbij ETA niet werd veroordeeld noch gevraagd werd het geweld te beëindigen, maar wel beloofde enkel de politieke wegen te zullen volgen.
4. “El Periodico de Cataluña” zegt dat Batasuna ETA buiten het politieke debat houdt, maar de organisatie niet veroordeelt.
5. “La Voz de Galicia” zegt dat het een vergissing zou zijn als de grote partijen doof zouden blijven voor het aanbod van Batasuna.
6. “El País” was bij de start, kort na de dictatuur, een frisse verschijning, maar toen ze de schandalen van de Socialistische Regering inzake de Vuile Oorlog tegen de Basken ging verdedigen, zakte ze bijna even ver als de rest van de Spaanse pers. Ook nu blijft haar commentaar beperkt tot “cafépraat”: “Als ETA in staat is het terrorisme op te geven, dat ze het dan zeggen” (Daar ging het niet over!) en “als Otegi wil dat hij serieus genomen wordt, dan moet hij openlijk aan ETA vragen ermee te stoppen.”
7. “El Mundo” weet niet beter dan te titelen: “En de berg ging verder met het baren van…het serpent van altijd”, doelend op het anagram van ETA waarin een aks en een serpent staat.
8. “La Razón” (ranzig rechts) is gewoon bang om toe te geven dat er enige “beweging” komt in de benadering van het conflict door het linkse nationalisme en roept de PSOE en de PP op om vastberaden op te treden. (Zij verstaan hier gewoon onder: alle Basken opsluiten).
9. De “BBC” merkt op dat Batasuna, voor een menigte van 15.000 Baskische nationalisten, een oproep doet om over vrede te praten en op die manier een einde wil stellen aan jaren van gewapend conflict in deze regio van Spanje.
10. De Franse krant “Libération”: “Batasuna is bereid tot dialoog met Madrid.”
11. De communistische Italiaanse “Liberazione” meldt eveneens dat Batasuna bereid is te onderhandelen over een blijvende vrede.

Het Spaanse Openbaar Ministerie opende inmiddels een gerechterlijk onderzoek naar de organisatie van de bijeenkomst. Batasuna werd immers buiten de wet gesteld, maar de Baskische Regering reageerde daarop met het argument dat de manifestatie “binnenskamers” doorging…

¿Hay decisiones judiciales que pueden entorpecer o dificultar el proceso de paz, como dijo Zapatero? (Zijn er juridische uitspraken geweest die het vredesproces kunnen belemmeren of zelfs torpederen, zoals Zapatero beweert?)

Waarschijnlijk wel, maar dat betekent niet dat wij kritiek leveren op de rechterlijke macht. Wij eerbiedigen die uitspraken al zijn we er soms absoluut niet mee eens. Dit gezegd zijnde, de magistraten zijn burgers die leven in de maatschappij en ze zijn niet vreemd aan de evolutie. De wet is de wet, maar kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden al naar gelang de magistraat. De rechtbank moet de wet toepassen met strengheid, maar ook met beheersing en voorzichtigheid.

¿No se está poniendo en tela de juicio la independencia de los jueces? (Wordt de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht niet in twijfel getrokken?)

Ik denk dat in het merendeel van de gevallen de magistraten onafhankelijk werken en handelen volgens hun eigen, vrij en persoonlijk criterium. Maar in een periode van heel zware politieke spanning worden in de maatschappij extreme standpunten ingenomen. En de rechterlijke macht maakt deel uit van die maatschappij. Ik doe dan ook een oproep om steriele polemieken, bedreigingen en pogingen om druk uit te oefenen, te vermijden. En onder druk versta ik ook campagnes die door bepaalde partijen worden gevoerd om magistraten te beïnvloeden.

¿Se refiere al PP? (U bedoelt de PP?)

Zowel de PP als sommige communicatiemiddelen (kranten en TV) zijn momenteel bezig een soort woordvoerderrol te spelen, met de bedoeling een bepaalde opinie op te dringen aan de magistraten. Ik wil de magistraten niet controleren, maar stel wel vast dat het opdringen van die opinie op sommigen onder hen een nefaste invloed uitoefenen.

¿Considera que la sentencia de 12 años a Iñaki de Juana Chaos es desproporcionada? (Beschouwt u de strafmaat van 12 jaar voor Iñaki de Juana Chaos buitensporig?)

Die straf beantwoordt aan het huidige sociale klimaat. De Juana heeft veel delicten gepleegd en werd daarvoor gestraft. Hoe kan dan dit sociaal klimaat verklaard worden? Omdat er een campagne gelanceerd werd die de indruk geeft dat de regering hem zomaar, bij wijze van spreken “gratis” laat gaan. Deze persoon heeft zijn straf van 18 jaar volledig uitgezeten, volgens de Código Penal van 1973. Ze zijn hem blijven vasthouden tot aan dit nieuwe proces. Deze nieuwe straf is wel de hoogst toegekende straf ooit voor “vermeende” bedreigingen. Zonder meer.

13 november 2000

Alberto López de Lacalle “Mobutu”,vermeend ETA-lid, onder het regime van “gecontroleerd verblijf” in hotel La Segeiglière in de Franse stad Aubusson, is zijn verblijfplaats ontvlucht met behulp van aan elkaar gebonden lakens en in een auto gestapt die hem stond op te wachten. López de Lacalle had sedert 7 juli 2000 zijn straf van 7 jaar volledig uitgezeten in Frankrijk en het was nu wachten op het Gerecht in Versailles dat hem zou uitwijzen aan Spanje of aan een derde land. Het enige probleem voor Frankrijk is dat er in Spanje niets tegen López de Lacalle loopt en er dus geen reden tot uitlevering is…Maar in Spanje hebben ze daar het volgende op gevonden: trek de prooi gedurende enige tijd een plastic zak over het hoofd en klaar is kees…de voorgekauwde reden tot uitlevering zal hij wel ondertekenen.

13 november 2001

Op de Spaans-Italiaanse top in Granada steunt Silvio Berlusconi president Aznar bij diens voorstel om bij de Europese Unie een “open lijst van terroristen” bij te houden waaraan elke vereniging kan toegevoegd worden die “terroristische acties onderneemt of steunt of er sympathie voor heeft”. Aznar toont zich tevreden, maar noemt het stupide dat wel commando’s gearresteerd kunnen worden, maar niet kan opgetreden worden tegen de financiële bronnen of hun propagandisten.” Maar er loopt in Spanje een klacht wegens corruptie tegen Berlusconi en die gaat uit van niemand minder dan mediageile magistraat Garzón!

13 november 2004

De Baskische krant, “El Diario Vasco”, die door radicale Basken ook wel “El Diario Asco” (Het Walgelijk Dagblad) wordt genoemd, komt met een artikel van drie socialisten, Odón Elorza (burgemeester van Donostia), Denis Itxaso (schepen in dezelfde stad) en Gemma Zabaleta (parlementaire). Het drietal stelt aan de Spaanse Regeringspresident de mogelijkheid voor “enig risico” te nemen om de vrijheid te winnen. Ze wijzen op de mogelijkheid de gevangenen dichter bij huis onder te brengen en het verbod van Batasuna te herzien. “Misschien kunnen we op deze manier de weg inslaan die leidt naar het einde van de tunnel.” Ook een ETA-communiqué sprak in die zin, waarbij de organisatie voorstelt “nieuwe wegen te onderzoeken” en waarbij ETA geen voorwaarden stelt. Ook de brief waarin de zes gevangen ETA-kopstukken voorstellen de wapens neer te leggen wordt aangehaald.

María Teresa Fernández de la Vega, vice-presidente van de Regering in Madrid, is erg bot in haar antwoord: “Batasuna moet niet aan verkiezingsdeelname denken als ze het geweld niet veroordelen.” De “Baskische” PP gaat zoals steeds nog een stapje verder: “De ondertekenaars willen het anti-terrorismepact opblazen”.

Rafa Diez, secretaris-generaal van de vakbond LAB noemt de tekst interessant en noemt het belangrijk dat de PSE en de PSOE dergelijke standpunten innemen. (De Baskische vakbonden zijn radicaal Baskisch en LAB staat zelfs aan de kant van de radicale nationalisten. In ons land kunnen we daar enkel van dromen. De Vlaamse vakbonden kiezen steeds voor de solidariteit met de melkers van de Belgische koe…)

13 november 2005

In een communiqué, zoals gewoonlijk verstuurd naar de krant Gara, schuift ETA de schuld van de dood van Kotto Altzuguren (die verhangen werd aangetroffen in een Spaanse gevangenis) in de schoenen van de uitroeiingpolitiek van de autoriteiten van Spanje en Frankrijk tegen de gegijzelde Baskische burgers. “Ze hebben Kotto vermoord” en “de oorzaak van zijn dood ligt bij de gevangenenpolitiek die door de PSOE werd opgestart.” “Het zijn zij die de Baskische politieke gevangenen als chantage-instrument gebruiken die de dood van Kotto op hun geweten hebben.” De politieke verantwoordelijken zitten in La Moncloa (Madrid) en Matignon (Parijs) maar ook in de salons van Ajuria-Enea (ambtswoning van de Baskische Lehendakari) die door hun stilzwijgen medeplichtig zijn, omdat ze de andere kant opkijken.

Geen chantage!

Op 10.11.2006 had in Donostia een manifestatie plaats ter ondersteuning van Iñaki de Jauna Chaos. Onder het motto "Euskal herriari txantairik ez. Iñaki kalera orain" (geen chantage op Euskal Herria. Iñaki nu vrij), waren een vijfhonderdtal manifestanten samengetroept, niettegenstaande deze manifestatie door de Audiencia Nacional, bij monde van magistraat Garzón, verboden werd. Op de “Bulevard” werden ze door de Ertzaintza tegengehouden en verzocht om de betoging te ontbinden. Na een gesprek tussen de woordvoerder van Askasuna, Joxean Agirre, en de Ertzaintza maakten de betogers rechtsomkeer en konden zij, zonder enig incident, verder betogen in het oude stadsgedeelte.

12 november 2003

Om te protesteren tegen hun isolement, waaraan ze sedert 2001 onderworpen zijn, hebben de 9 politieke gevangenen in Algeciras een hygiënische staking aangevat. Na enkele dagen zijn de gevangenisfunctionarissen begonnen de gevangenen (en hun uitwerpselen) te lijf te gaan met hoge drukkranen. Gedurende de voorbije twee jaar heeft noch de gevangenisdirectie, noch justitie ook maar iets gedaan om dit probleem te deblokkeren. Bovendien heeft de directie het uurrooster van de bezoeken naar donderdagmiddag gebracht, hetgeen de familieleden enorm veel verloren werkuren kost. De afstand vanuit Baskenland naar Andalusië is retour 2.500 km.

12 november 2004

Nadat Garikoitz Urizar, Gorka Ribadulla, Gaizka Larriñaga en Asier Arriola na vijf dagen isolement werden vrijgelaten brachten ze een hallucinant relaas over de “ondervragingen”. Arriola droeg zichtbare merktekens van de “ondervragingen” in zijn gelaat en op andere plaatsen op het lichaam.

Van aanvang aan, in de auto op weg naar de kazerne, werden ze geslagen, eerst met de vlakke hand, in het gelaat en tegen de testikels.

Ze moesten zich uitkleden en soms een uur lang door de knieën zakken om uitgeput te raken of een hele nacht blijven rechtstaan: “Vallen verboden”. Onmogelijke houdingen dienden aangenomen te worden zoals lopen met het hoofd tussen de knieën. Verder waren er “de plastic zak” en vele, vele slagen. “Er mag niet met ‘neen’ geantwoord worden, niet met ‘ik weet het niet’ en niet antwoorden is al helemaal fout.” Arriola was herhaaldelijk bedreigd met verkrachting door middel van een stok waarover een condoom getrokken was. Hierbij moest hij op handen en voeten gaan staan en werd een gel in zijn anus aangebracht, beide maatregelen waren genomen om geen sporen na te laten.

Ook kreeg hij een pistool in de handen gedrukt met de bedreiging dat de vingerafdrukken tégen hem zouden gebruikt worden om hem te beschuldigen van moord! Op vijf dagen had hij opvallend veel gewicht verloren. Alles heeft enkel de bedoeling de arrestant tot zelfbeschuldiging te krijgen.

12 november 2005

De Pro-Amnestiebeweging van Navarra klaagt aan dat op 15 november 2005, 12 bewoners van Iruñea en omgeving zullen terechtstaan voor het Hooggerechtshof enkel en alleen op basis van verklaringen die afgelegd werden door personen die in het vermaarde “incomunicado-regime” zaten en die na afloop klaagden gefolterd te zijn! Jorge Olaiz, met name klaagde aan gedurende 4 dagen in de kelders van de Guardia Civil in isolement gezeten te hebben en daar op zo’n wrede manier werd gemarteld dat hij de namen van zijn maats had genoemd om onder de foltering uit te komen. Ze worden nu allemaal beschuldigd van “collaboratie met (een) gewapende bende”.

11 november 2000

In San Sebastián komt de kazerne van de Guardia Civil in de wijk Intxaurrondo onder vuur te liggen van “granaatlanceerders”. Tien agenten van het korps, van de Spaanse politie en van de Ertzaintza raken gewond, waaronder 3 ernstig.

11 november 2005

In het Parlement van Navarra kwam de nationalistische partij, Aralar, met een initiatief om permanent de arrestanten te filmen in de kerkers van de politie en de Guardia Civil. Hiermee wilden ze de garantie afdwingen dat ze behoorlijk behandeld worden. Patxi Zabaleta (ex-Batasuna en huidig woordvoerder van Aralar) kreeg de steun van IU, EA en de PNV. Maar dit was onvoldoende om een meerderheid te halen tegenover de UPN (PP-Navarra) de CDN en de … Socialisten van Navarra. Die vonden de maatregel “onnodig” en voegden er aan toe dat bij de Politie van Navarra al camera’s hingen. Mensenrechtenorganisaties blijven nochtans beweren dat foltering in Spaanse politiecommissariaten “gebruikelijk” is!

Bij elk van de bijeenkomsten met beide partijen heeft het Centrum HD een akte opgesteld over de thema’s die behandeld werden. Die akte, waar punt voor punt de behandelende items genotuleerd werden, moest dan op het einde van iedere bijeenkomst ondertekend worden door beide partijen. Daarna werden de aktes in een geheime kluis opgeborgen en werden er geen kopieën aan de partijen verstrekt. Het plaatsen van een handtekening was een signaal van vertrouwen over de overeengekomen beslissingen en gaf de akte een plechtig karakter.

Die werkwijze werd ingevoerd om eventuele druk van de betrokken partijen, ten opzichte van elkaar, te vermijden, en om de mogelijkheid te hebben verder te onderhandelen zonder inmenging van om het even wie (we denken hierbij hardop aan inlichtingendiensten). Op die manier kan ook ETA niet met documenten zwaaien (en omgekeerd), want dan kan gewezen worden op het ontbreken van een handtekening.

Het is merkwaardig dat bij de laatste communiqués van ETA veel gesproken wordt over het niet naleven van compromissen en afspraken, maar dat dit nooit gestaafd werd met een document.

De reactie van de Zapatero (PSOE), na de veroordeling van Iñaki de Juana Chaos, loog er niet om: hij erkende dat deze juridische beslissing het vredesproces ernstig belemmerde. Hij voegde er wel aan toe dat het welslagen niet afhangt van een veroordeling, maar van het definitieve zwijgen van de wapens.

Patxi López (zie foto), secretaris-generaal van de PSE (Baskische socialisten), was nog duidelijker. Hij verklaarde dat de magistraten de wet moeten toepassen, maar dat ze wel rekening moeten houden met bepaalde omstandigheden en met de situatie van ieder moment. Hij voegde er aan toe dat de uitgesproken straf (alle vorige straffen voor gelijkaardige feiten bleven beperkt tot 2 jaar) de hoogst mogelijke is voor een delict van bedreiging (die er in wezen niet was) en, of men dat nu graag hoorde of niet, De Juana Chaos zijn straf al lang had uitgezeten en wel op 25 oktober 2004.

Hij verwees ook rechtstreeks naar de politieke benoemingen in het gerecht: “"…Tiene que actuar sin presiones de ningún tipo, ni la presión de la huelga de hambre de De Juana Chaos ni la presión de algunos partidos…” (…De rechterlijke macht moet handelen zonder in te gaan op druk van buitenaf, niet op de druk van een hongerstaking, maar ook niet op de druk van bepaalde partijen…). Dat met partijen de PP bedoeld wordt, zal niemand verbazen. Zij hebben de politieke benoemingen in het gerecht massaal ingevoerd en zijn dus de broodheren.

Batasuna: “De onafhankelijkheid van de Spaanse rechterlijke macht is een klucht”.

Ook de voorzitter van de PNV, Josu Jon Imaz, bekritiseerde de onaanvaardbare veroordeling van De Juana.

Naast de dagdagelijkse actualiteit, zullen we proberen vanaf vandaag te spitten in het verleden. Markante feiten uit het verleden zullen aan bod komen.

Vandaag bekijken we één van hoofdpunten uit de kranten van:

Omdat de radicale partij Batasuna niet meer aan de laatste autonomieverkiezingen mocht deelnemen, raakte de woordvoerder van de partij, Arnaldo Otegi (zie foto), zijn politieke onschendbaarheid kwijt.

Voor zijn uitlating aan het adres van koning Juan Carlos als zou die “de bevelhebber van de folteraars” zijn, werd hij al gestraft.

Volgende zaken staan nog op de menukaart van de Spaanse democratuur:

1. In september 2003 voerde Otegi het woord op een emotionele herdenking die in Bilbao plaats vond na de dood van het ETA-lid Arkaitz Otazua. En als Basken hun doden herdenken dan is dat voor de Spaanse bezetter een “verheerlijking van het terrorisme.”
2. In december van hetzelfde jaar werd in zijn geboortestad, Arrigorriaga, de historische ETA-leider José Miguel Beñaran, “Argala” herdacht. Ook hier sprak Arnaldo Otegi. Argala werd door Spaanse Staatsterroristen vermoord in Noord-Baskenland. Hem eren wordt verheerlijking van het terrorisme genoemd. De daders kregen waarschijnlijk een Spaanse medaille!
3. Veder staat het onderzoek van de mediageile magistraat Baltasar Garzón in de zaak Herriko Tabernak nog open. Otegi kwam hierin voorlopig vrij na een borgsom van maar liefst 400.000 euro neergeteld te hebben. Garzón meent te kunnen bewijzen dat via de Herrikos (Volkskroegen) geld naar ETA wordt versluisd! In de Herriko Tabernas worden vooral moppen verteld over de bezettende troepen, hun trawanten zoals Aznar en zijn vrouw Ana Botella, over Baskische leenknechten als Mayor Oreja of Iturgaiz en over hun magistraten. Die moppen zijn niet van een hoog niveau, zoals u hieronder kan zien.

Op een dag had iemand tegen de gevel van de ambtswoning van toenmalig premier Aznar en diens vrouw, Ana Botella, in Madrid het woord “ pelele”(sul) geplast. Aznar riep er meteen de Geheime Dienst bij die gelast werd met een diepgaand onderzoek. Enkele dagen later kwam het resultaat: de urine was van Mayor Oreja maar het handschrift bleek dat van Ana Botella te zijn!

De veiligheidsdiensten van de Spaanse en Franse staten hebben een vermoeden geuit als zou Garikoitz Aspiazu Rubina, “Txeroki” (zie foto), de nieuwe topman van ETA zijn. Hij zou beschikken over een dertigtal onvoorwaardelijke en trouwe Etarras in het militaire apparaat. Dit zijn de zogenoemde “liberados” (vergoed door ETA, gekend bij politie en inlichtingendiensten). De veiligheidsdiensten vermoeden ook dat die groep het embryo vormt van een “nieuwe ETA”. Terloops, als dat zo is, dan is de verklaring van “liberado”, als zijnde gekend bij politie en inlichtingendiensten, toch wat bij het haar gegrepen.

Bovenop dit dertigtal moet dan nog eens een ondefinieerbaar aantal activisten geteld worden. Dit zijn de zogenoemde “legales” (niet bekend bij de politie, noch inlichtingendiensten).

1. De opzet zou zijn: een “nieuwe ETA” bestaande uit Etarras (leeftijd 25 à 30 jaar), voor het overgrote deel onbekend .
2. Het doel zou zijn: in actie treden als het vredesproces mislukt.

Ongeveer gelijktijdig werd ook, door de Italiaanse zender TG2, bekendgemaakt dat het militaire apparaat van ETA, omwille van tactische redenen, “verhuisd” was van Iparralde (Frans-Baskenland) naar het noorden van Italië. De veiligheidsdiensten kregen de opdracht van Rome alleen toezicht te houden en te controleren, en pas in te grijpen bij misdrijven op heterdaad. Italië gaat dus akkoord met het verblijf van de “inwijkelingen”. De Italiaanse zender nam hier een bericht over uit de Spaanse krant ABC.

Speculaties als zou Javier Solana, Romano Prodi en Zapatero hier ook een speciale tactiek volgen, is niet helemaal duidelijk.

De Italiaanse regering is verontwaardigd over het bericht dat het als vals bestempelt en ontkent in alle toonaarden. De woordvoerder van Romano Prodi verklaarde een paar uur na de boodschap het volgende: “Dit is een duidelijke overtreding van zowel de geschreven, als de niet geschreven deontologische journalistieke code”. Ik begrijp hieruit dat er bij de Italianen nog belang gehecht wordt aan deontologie in de pers. Bij de Spaanse PP-media is dat irrelevant als het om Baskenland gaat.

Nieuwe hongerstaking.

Gisteren, 07.11.2006, is het verdict gevallen. Iñaki De Juana Chaos, momenteel opgesloten in de gevangenis van Aranjuez, wordt veroordeeld tot 12 jaar en 7 maanden extra opsluiting. Hij moet ook 12.000 euro's betalen aan elk van de 6 "vermeende" bedreigde personen. Zijn artikels die in het jaar 2004 gepubliceerd werden in de krant Gara worden beschouwd als een “misdrijf van terroristische dreiging”. Het vonnis zal vandaag, 08.11.2006, aan hem bekend gemaakt worden.

Na zijn hongerstaking van 63 dagen, tussen 7 augustus en 8 oktober 2006, is Iñaki de Juana Chaos gisteren, 07.11.2006, bij het horen van de veroordeling aan een nieuwe hongerstaking begonnen. De straf van 12 jaar en 6 maanden die hem ten onrechte boven het hoofd hangt, is er teveel aan.

Als dit noodlottig afloopt, zal dit zeer ernstige gevolgen hebben voor de toestand in Euskadi.

De parlementsleden van PNV, EA, Ezker Abertzalea en Mixto-Aralar hebben vrijdag, 03.11.2006, bij hoogdringendheid een wetsvoorstel laten registreren op de rol van de Kamer te Gasteiz-Vitoria (het Baskische parlement). In het wetsvoorstel wordt de afschaffing van de Audiencia Nacional geëist, de opschorting van alle hangende rechtszaken waarbij door beklaagden bekentenissen onder foltering werden afgelegd en waarbij eindelijk erkend wordt dat foltering aangewend wordt. Bij erkenning zouden de slachtoffers dan een juridische weg kunnen aangrijpen om schadeloos te worden gesteld. De hoogdringendheid wordt gerechtvaardigd door het nakende proces (4 en 5 december 2006) door de Audiencia Nacional tegen 13 personen, waaronder Unai Romano.

In harde termen wordt het folteren in sommige gevallen als systematiek aangeklaagd.

Over de hoogdringendheid van het voorstel werd op dinsdag, 07.11.2006, gestemd en de hoogdringendheid werd verworpen, wat niet betekent dat het voorstel afgevoerd wordt. Het wordt later afgehandeld.

Iñaki de Juana Chaos is nu 51 jaar. Hij werd in januari 1987 in Madrid gearresteerd. Op 27 oktober 2006 stond hij terecht voor 2 opinieartikels in de krant Gara, na een tweetal jaren voorlopig opgesloten te zijn geweest, in afwachting van het proces (zie ook berichten “Proces De Juana 1,2 en 3”).

De beraadslaging over de strafmaat blijft aanslepen omdat er geen eensgezindheid was bij de drie magistraten. Eén magistraat was voor archivering van de aanklacht, wat in de praktijk zou betekenen dat De Juana zou vrijkomen. De twee anderen waren voor de maximumstraf.

Zondag, 5 november 2006, namen meer dan 700 personen deel aan “de marsen van de 5 bergen” rondom Bilbo-Bilbao om zelfbeschikking op te eisen.

De 5 bergen van Bizkaia, zijnde ­Gorbea, Oiz, Ganekogorta, Kolitza en Sollube­, waren getuige van een massa volk. De deelnemers stapten door de bergen onder de leuze: “«¡Vamos a llevar la autodeterminación a la cima!” (we zullen de zelfbeschikking naar de top brengen). Tot de marsen was opgeroepen door de “aficionados a la montaña” (bergliefhebbers), met het oog op het democratisch proces die de sleutel moet zijn voor de erkenning van Euskal Herria en het recht om zelf te beslissen.

Op de top van de Sollube werd een toespraak gehouden door Marije Fullaondo, lijsttrekster van de verboden politieke partij HZ- Herritarren Zerrenda (Batasuna na verbod).

In het nummer 111 van ZUTABE, het propagandablad van ETA dat eind oktober 2006 verscheen, kondigt ETA een nieuwe inspanning aan om uit de blokkeringfase en crisisfase te komen. Er is nu genoeg kostbare tijd verloren met niet het geringste resultaat. Integendeel, de agressie tegen het Baskische volk blijft in alle hevigheid voortwoekeren. ETA koppelt aan de vernieuwde inspanning twee voorwaarden: de regering moet het compromis naleven waarin zij beloofd heeft de repressie en de aanvallen te laten varen en ten tweede moet zij zich ondubbelzinnig uitspreken over het respecteren van het resultaat van het proces, m.a.w. de wil van de Baskische burgers eerbiedigen.

ETA verklaart letterlijk:

“El compromiso de ETA es claro. Tiene la firme voluntad de dar una salida democrática al conflicto mediante la negociación. Pero, con la misma firmeza, decimos que ETA no aceptará que el Gobierno español utilice tácticamente el proceso para imponer un nuevo fraude a Euskal Herria y mantener la situación de opresión sobre nuestro pueblo. Lo hemos dicho claramente: si continúan esos ataques a Euskal Herria, ETA responderá”.

De belofte van ETA is duidelijk. Wij zijn vastberaden in onze overtuiging, om een democratische uitweg te zoeken voor het conflict op basis van onderhandelingen.
Maar, met diezelfde vastberadenheid verklaren wij ook dat ETA nooit zal aanvaarden dat de Spaanse regering het proces tactisch misbruikt om een nieuwe fraude aan Euskal Herria op te leggen of om de verdrukking van ons volk te handhaven. Wij hebben het heel duidelijk gezegd, als de aanvallen op Euskal Herria voortduren, dan zal ETA antwoorden.