Amstel Gold Race voor Vrouwen

Zaterdag 26 maart 2011

Parkhotel Roodingen Classic

Dan Toch Morgen "Valkenburg..."

De auto rijdt morgen niet naar het geplande Hulshout voor de junioren koers maar wel richting Valkenburg voor de "Parkhotel Roodingen Classic". Een interclub voor dames elite over enkele pittige beklimmingskes met ondermeer de Cauberg. Hoewel ik aanvankelijk niet op de deelnemerslijst stond kreeg ik zonet een telefoontje om te melden dat Ilona ziek geworden is en dus niet aan de start zal staan. Vermits ik 1ste reserve ben is het dus mijn taak om deze vrijgekomen plaats in te vullen.

Onder het motto al doende leert men rijd ik dus morgen over de heuveltjes.
Want ja, zonder het te doen zal ik het nooit leren. Ik hoop dat het me ditmaal beter zal vergaan dan de vorige koers die bergop verliep. Wanze blijft een bittere pil.

De start is om 13u.

Eveline

Reageer op dit bericht

Vrijdag 25 maart 2011

Hulshout (jongens)

Van't weekend

Dit weekend staat er weinig lekkers op het menu voor Vlaamse vrouwelijke koersliefhebsters.
We moeten het stellen met een leeg plekje in de agenda naast de talrijke mogelijkheden voor onze mannelijke collega's. Als mogelijke optie is er een interclub net over de grens richting Valkenburg. Helaas kunnen daar slechts enkele rensters starten. Ik sta als eerste reserve op de lijst, dus normaal gezien zal ik niet afzakken naar onze noorderburen.
Ter compensatie zal ik dan allicht starten bij de junioren jongens in Hulshout. Niet al te ver dus. ;)
Indien de uitslag een beetje te wensen overlaat kan ik er dus nog een stevige training van maken richting Mechelen. Maar laat me duideljik zijn, dat is niet waarvoor ik naar Hulshout ga.
Mijn doelstelling is zo lang mogelijk volgen en moest het even kunnen, toch graag uitrijden.
Meer info, morgen.

Eveline

Reageer op dit bericht

Zondag 20 maart 2011

1ste Interclub Strijen NL

IC Strijen 162 deelnemers voor 89km

Vandaag stond ik aan de start van m'n tweede koers van het jaar en onmiddellijk ook m'n eerste interclub (IC). Spannend, want als ik de wilde verhalen moest geloven staat Strijen bekend als waaier koers waar na één ronde meestal al alles uiteen gereden is. Bij aankomst in de Nederlandse gemeente merkten we echter al snel dat de wind niet zo opspelerig was als men beweerde. Het zonnetje kleurde de vlakke omgeving.

Onze opdracht was er voor te zorgen dat kopvrouw Evelyn -Arys- heelhuids aan de finish werd afgezet. We moesten als team rijden en reageren op alles wat bewoog. De wind speelde niet het verwachte spel en ik had het gevoel dat de ploeg goed werk verrichte. Ondertussen draaide ikzelf vlot mee en had al snel in de koers afgerekend met de bittere herinnering uit Wanze. Als snelle analyse van de koers concludeer ik dat ik wel goede benen had en dat ik over de conditie in geen geval te klagen heb. Om vooraan in de koers te blijven was het wel andere koek. Zenuwachtig gedoe zorgde er voor dat het vaak haast onmogelijk was om in de voorste gelederen post te vatten. Eenmaal dat ik er dan toch geraakte, was het niet te doen om er te blijven wat voor een zwaar jojo effect zorgde.

Ik sloeg er in om enkele keren mee te springen in een aanvalletje wat me zeker veel bijbrengt en ik als goede training mee neem naar de komende koersen. De race draaide uiteindelijk uit op een massasprint.
Het vooropgestelde treintje dat we wilden vormen kwam er niet gezien de onmogelijke situatie om op te schuiven hoewel de ploeg daar ongetwijfeld wel haar best voor deed. Evelyn werd tweede, wat zeker mooi was! In mijn poging om vooraan te geraken was ik dan toch blijkbaar redelijk geslaagd. Ik bolde als 11de over de streep wat ik gezien mijn basale conditie toch niet slecht acht.
De ploeg deed het goed en ik ben wel degelijk tevreden over mijn koers.

Volgende week rijdt ik hoogst waarschijnlijk geen koers bij gebrek aan wedstrijden. Indien het toch ergens koers moest zijn, laat ik het nog wel weten.

Uitslagen hier
Eveline

Reageer op dit bericht

Donderdag 17 maart 2011

Toch niet ziek

Stand van zaken.

Even snel als ze gekomen is verwacht ik dat het mysterieuze ziek zijn snel zal wegebben.
Heel spontaan stak zondag zonder aanleiding een griepje op. Enfin zo voelde het toch.
Miserabel troef. Hoewel ik me zaterdag nog goed had gevoeld en mijn functioneren in niets werd beïnvloedt door enige vorm van kwelling was het zondag wel even anders.
Maandag was het niet beter al veranderden de symptomen van spierpijn en lopende neus eerder naar hoesten en temperatuur stijging.

Kop nog staart kreeg ik aan de symptomen die eerst op griep leken te duiden maar systematisch veranderden en dus stapte ik vandaag naar de dokter. Voornamelijk omdat ik deze nacht was wakker geworden met een gezicht dat de contouren van een ballon begon aan te nemen.
Mijn ogen kreeg ik nog amper open, "dikke panda ogen" accentueerden mijn gezicht en ik detecteerde gezwollen klieren in m'n hals. Klieren, ik heb er een heilige schrik van! Ik zou niet de eerste zijn die er een seizoen mee kwijt is...

De dokter kon me echter gerust stellen want niets in de bloed analyse van twee weken geleden scheen te wijzen op mogelijke opflakkeringen van een eerdere klierkoorts. Met 100% zuurstof in het bloed en hartslag 49 was ik eerder perfect gezond. Mijn symptomen leken te wijzen in de richting van een allergie. Voor pollen leek het wat vroeg al duiden de meeste klachten inderdaad wel op iets in die richting. Hazelaars staan ondertussen in bloei, en volgens de allergie tests die ik vorig jaar deed, ben ik daar inderdaad allergisch voor.

Met de juiste pilletjes die ik nu kan innemen ben ik gewapend tegen de aankomende stuifmeel vlaag.
En kan ik hopelijk dit weekend met een gerust hart starten in mijn aller eerste interclub.
Interclub op zaterdag in Strijen (Nederland)... (Ik ga het niet bewust zo ver zoeken!)
Meer info in de loop van de week allicht. :)

Eveline

Reageer op dit bericht

Maandag 14 maart 2011

Ziek

Een Seizoenstart die niet loskomt !!!!

Het wil maar niet lukken, verleden week eindelijk gestart op een parcours dat me niet echt ligt en dan nog wel uit koers genomen ondanks dat we met 12 rensters maar 40sec. achter lagen op de groep. Dus was de optie deze week beter, maar niets was minder waar. Vermits m'n ouders op zaterdag terug kwamen van hun vakantie en Dré bellet was werd gekozen voor de wedstrijd op zondag in Deerlijk, maar bij het ontwaken voelde ik het al "griepsymtomen", zware benen, keelpijn verstopte neus en een loom gevoel. Dik tegen mijn zin m'n entourage verwittigd en uitzieken, het kan nu eenmaal niet anders, ik had het seizoen begin enigzins anders voorgesteld.

Reageer op dit bericht

Maandag 7 maart 2011

Wanze

Start seizoen 2011

Een koersverslagje,

Na een lange winter was het dan eindelijk zo ver, de eerste koers van het seizoen. Ik had de wielergids grondig uitgepluist en nauwgezet in de gaten gehouden om te checken wanneer ik voor het eerst kon starten dit seizoen. Wanze stond als eerste op de lijst en gezien mijn steeds toenmende ongeduldigheid en groeiende koershonger moest het dat maar worden. En dat "bergje" kon zo erg toch niet zijn? België biljart vlak.
(zeg toch maar gerust Berg)

Onderweg naar Wanze kantelde het weer volledig om. Van zonning naar bewolkt met een stevig windje, wat een tegenvaller.

Er stond veel volk aan de start, sterk volk. Met enkele profteams wist de organisatie een mooi deelnemers veld te creëren wat het spektakel alleen maar groter zou maken.
Ik had het parcours niet volledig verkend -gezien we wat in de file hadden gestaan- en merkte in de eerste ronde dat de afdaling toch bijster lang was. (en als je naar beneden rijdt, moet je ook weer omhoog).
Het vlakke stuk was geen probleem maar anderzijds moet ik wel toegeven dat ik geen berggeit ben.
Het klimmetje ging me niet af en hoewel het peloton "en groupe" klom moest ik harken om bij te blijven.

Ik heb enkele ronden meegereden maar moest dan toch de pijp aan Maarten geven. Slechte benen, korte nacht en een lastige overgang naar de Elite categorie, het zal er allemaal wel aan bijgedragen hebben.
Ik neem de koers mee als een goede leerschool, een herinnering die me nog wel een tijdje zal bijblijven.
Hoewel André allicht een zwaar ontgoochelde Eveline had verwacht viel dat al bij al wel beter mee dan verwacht. (Ja ik heb de laatste jaren veel geleerd over het verwerken van een minder resultaat.) Het is het einde van de wereld niet en dus is er volgende week weer koers. Een nieuwe kans op het vlakke.

Indien ik voor zaterdag een co-piloot vindt om naar de koers te rijden (want ik ga niet alleen) start ik in Oostduinkerke. In het geval er zich geen mede reiziger aandiendt zal het wachten zijn tot zondag om te kunnen starten in Deerlijk. Mogelijks rijdt ik de twee koersen al zal dat wat afhangen van het gevoel en de prestaties. In ieder geval volgt daar later nog meer info over.

Na de koers, moet toch gefotoshopt zijn(?) want ik zat stik dood.

Eveline

Reageer op dit bericht

Woensdag 2 maart 2011

Begin seizoen 2011

On recommence

Zaterdag is het zover. Het moment waar ik al vijf maanden naar uitkijk. Ik verschijn aan de start van mijn eerste koers als elite en alsof dat nog niet genoeg is hebben we er een mooi parcours uitgepikt.
Wanze, na een beetje 'google maps' opzoekingswerk kwam ik te weten dat deze gemeente in heuvelachtig gebied over de taalgrens ligt. Volgens 'WBV' is er zelfs een bergprijs te verdienen.
Maar laat me duidelijk zijn, dat is niet waar mijn doelstelling ligt.

Ik trek richting Wanze, in de eerste plaats om koers ritme op te doen en eindelijk mijn (al dan niet gegronde) panische angst voor bergen te overwinnen. Het doel? Uitrijden en kijken hoe het loopt.

De start is om 15u. Laat het maar snel zaterdag zijn.

Eveline

Reageer op dit bericht

Maandag 21 februari 2011

Laatste vrij weekend

en dan is er koers...

Wanneer de zon haar neus aan het venster steekt en in stilte al de lente aankondigt voel ik het... Het seizoen is niet meer veraf! Toch was het vandaag nog bitter koud en heb ik respect voor de renners die vandaag clubkampioenschap reden in Wiekevorst. Voor de renners een eerste ontmoeting met de tegenstand en hun eigen ploeggenoten. Een jaar eerder reed ik in het derde weekend van februari een clubkampioenschap in Boom. Het gaf me toen een goede indicatie van mijn conditie. Dit jaar is het echter anders. Ik zal moeten wachten tot de officiële wedstrijden van start gaan. In afwachting stond ik langs de kant te kijken naar wat m'n ex-ploegmaten van de dijlespurters vandaag uit hun sterk getrainde benen schudden. "Impressive" dacht ik, "'k wou dat k er tussen reed!"

Al redelijk snel begon het dus te kriebelen. De koers vibe gaf een rilling door m'n verkleumde lichaam. "Had ik maar op de fiets gezeten, dan had ik het ongetwijfeld niet zo koud gehad!"

Volgende week gaat het vrouwenwielrennen officieel van start met de omloop het Nieuwsblad. De Sengers meisjes zijn er klaar voor. Ik start pas over twee weken -ten vroegste- maar daarover later meer.

In tussentijd bereid ik me voor door in de komende weken de basisconditie nog een extra duwtje in de rug te geven. De koerskleren liggen al klaar, popelend van ongeduld tel ik de dagen af. De spanning voor de inspanning van de mooiste ontspanning is een gelukzalig gevoel dat me de moed geeft om de laatste koude dagen door te komen. Want als de dagen lengen, de vogels fluiten en de zon er door komt, dan is er koers.

Ja, dan is er ongetwijfeld koers! :)

Eveline

Reageer op dit bericht

Maandag 14 februari 2011

13 Februari

Eindelijk een beter gevoel !!!!!

On the roll

We hebben er weer een stevige training opzitten. Met zo'n 130 km in de benen ben ik ruim tevreden over de afgelegde afstand. De wind waaide vandaag weer van alle kanten -behalve in de rug- wat het na de zware persvoorstelling van gisteren avond zeker niet gemakkelijker maakte. De oogjes van de meeste rensters waren dan ook nog redelijk klein toen we deze ochtend om 10u vertrokken aan de sporthal van Stekene.
Ploegleider Filip en z'n vrouw Cindy hadden een mooie route uitgestippeld met laaaaange banen en zonder enig verkeerslicht! Een mooie landelijke omgeving die ik niet gewoon ben maakte het uitzicht aangenaam!
(exclusief de passage in Doel en bijhorend industrie gebied.)

Mijn twijfels na vorige week werden toch deels van tafel geveegd. De ene week is duidelijk de andere niet! Ik voelde mij al veel beter na de duur trainingen die ik deze week kon afwerken. Niet te min besef ik wel dat er nog steeds een hoop werk aan de winkel is al zie ik het nu niet meer als een hopeloze zaak om de seizoensstart te halen. Het bolde weer beter en dus kan ik niet anders besluiten dan dat ik er een vandaag een goede training heb opzitten. Goed voor de moraal, die ik morgen, na een weekje vakantie, goed zal kunnen gebruiken nu de lessen weer beginnen...

Eveline

Reageer op dit bericht

Maandag 14 februari 2011

Midweektraining

Volharding

When the going gets tough, the tough gets going.

Ergens tussen de papieren van inspanningstesten, schema's en andere rotzooi zoek ik uit wat er fout begint te gaan. Mijn test was niet de beste van de afgelopen twee jaar, verre van. Aan de basis is nog wel wat werk. Eén dag loop ik rond als een halve zombie teleurgesteld in mezelf dat mijn conditite het nu al laat afweten. En het ergste is dat ik het zelf besef. "Vandaag heb ik geen zin, 't lukt niet" maar die fiets moest ik hoe dan ook toch terug op. Ik zal me moeten herpakken.
Tja er zijn zo van die dagen...

When the going gets tough, the tough gets going.

Ik had gisteren afgesproken met Glenn, we zouden samen gaan trainen in Meulebeke.
-Meulebeke is een West-Vlaamse gemeente die naast het mooie Wielsbeke ligt- Op training even passeren op het BK parcours deed wonderen. Mijn motivatie steeg zienderogen en mijn hartslag zette een significante daling in. Ik heb nu dé motivatie manier gevonden! Batterijtjes zijn weer opgeladen en als een duracel konijn kan ik de komende dagen weer gemotiveerd en vol energie de baan op.

En al bij al gerelativeerd gezien kan ik -ja misschien ik alleen- wel nog de positieve dingen zien in mijn test.

Eveline

Reageer op dit bericht

Maandag 14 februari 2011

Zat. 5 Februari

Nogmaals een groepstraining

Whatever helps me sleep at night...

De laatste weken waren ontzettend veeleisend. Ze hebben veel van mijn energie gevergd en slaap kwam ik na zes weken chronisch te kort.
Vandaag was weer zo'n bewogen dag maar slapen zal ik deze nacht ongetwijfeld goed doen.
Want ja, er stond weer een Sengers training gepland...

Even over de grens in Baarle-Nassau had Sofie Leemans een mooie rit uitgestippeld van een kleine 100 km.
Om negen uur vertrokken we voor een winderige training op landelijke wegen. Omdat we op tijd moesten terug zijn (het sport hotel sloot snel de deuren) moesten we goed doorrijden. De aanwezige wind werd verwaarloosd en we reden hard. Ik heb geen idee wat de rede was, maar mijn benen deden pijn, véél pijn!

Met een gemiddelde van 33 kwamen we een kleine drie uur na het vertrek weer aan bij de warme douches. Compleet choco. Ik heb een hele sterren hemel gezien.
Na de training nog snel de super prestige cross in Hoogstraten meegepikt. Dat was dan ook weer eens de moeite om te zien.

Reageer op dit bericht

Dinsdag 1 februari 2011

Sengers Team

Onze kleding

Reageer op dit bericht

Maandag 10 januari 2011

1ste groepstraining

Nieuwjaars duik Bredene

Ik hoor het u al denken, ze heeft toch niet weer iets zot in haar hoofd gehaald? Ligt ze weer ziek in bed na een gekkigheidje? Ik kan u gerust stellen. Ik voel me gezonder dan ooit, kip lekker en vooral best wel ok voor de periode van het jaar. De trainingen verlopen ondanks de drukke blok periode op wieltjes. (hihi, ik rijd met de fiets).

Waar komt dan die titel vandaan? Toen ik zaterdag morgen om 7u in de auto stapte richting Bredene was dat niet met doel een koude plons te maken in de Noordzee want ondaks mijn grote liefde voor water ben ik geen ijsbeer. Ik was niet voorzien van zwemkledij maar wel van mijn spik splinter nieuwe Sengers outfit waarin we vandaag met de ploeg voor de eerste keer in zouden trainen. Met zo'n 10 rensters en nog een aantal dappere sympathisanten vertrokken we voor drie uur fietstraining. De wind scheerde door de velden en beukte hard in op het kleine pelotonnetje. Zeven bofort en ik dacht al snel "waarom moest ik ook weer perse voor wielrennen kiezen?" Het is toch zo'n mooie sport... om naar te kijken.
Koud had ik niet, nog niet, tot de regen met bakken uit de lucht begon te vallen en heel de groep verkleumde. Verdappering zorgde dat we allemaal 2.45u na ons vertrek terug aankwamen bij de start. Uitgeregend. Hoewel we het strand en de zee waar de ijsberen verdapperden niet zagen hebben we voldoende nattigheid gehad voor een persoonlijke nieuwjaarsduik.

Het was een stevige training. Fijn om te rijden op wegen waar de laatst levende ziel al lang geleden gepasseerd lijkt te zijn. Rustig sterven op een eenzame weg wanneer je op kop rijdt om te herleven in het slijkerige spoor van mijn Sengers team genoten. Dat is wielrennen en is de tevredenheid eens zo groot na een natte training. Ik ben blij om wielrenner te zijn.

Eveline

Reageer op dit bericht

Zondag 2 januari 2011

kledij

De Kledij van m'n nieuwe ploeg voor 2011

Hieronder de ploegvoorstelling

Reageer op dit bericht

Zondag 2 januari 2011

Team 2011

Klik op foto

Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 december 2010

Weer een crash

Rien à faire

Een week van van alles en nog wat..

Lomp, blond of gewoon Murphy? Geen idee maar ik schijn de pech de laatste weken wel wat aan te trekken.
Vorige week constateerde ik op m'n pols dezelfde sluimerende pijn, als diegene die ik twee jaar geleden ook kon waarnemen. Op woensdag 7 januari 2009(Ik herinner het me nog heel goed) werd de ciste operatief verwijderd en begon ik aan een revalidatie van 6 weken. Ik vrees dat hetzelfde me nu weer boven het hoofd hangt.
Pijn doet het wel, al is dat afhankelijk van dag tot dag, maar fietsen, DAT LUKT ALTIJD!
En zo trok ik zondag l.l. richting bos voor een modderige training. De regen en sneeuwval van de afgelopen week hadden het parcours wel erg vettig gemaakt. Onder het motto hoe vettiger hoe prettiger ploegden we door de zwarte smurrie. Het parcours was immer goed aangegeven door kleine bruine paaltjes met fel gekleurde pijlen. Niet te missen, letterlijk dan.

Ik vloog aan een riante snelheid tegen het kleine paaltje dat meer weerstand bood dan de kracht die ik er op uitoefende. Ik plooide en dook uiteindelijk over m'n stuur op de grond. ik kronkelde op serpent achtige wijze over de grond en huiverde.
Enkele minuten later ging wandelen al wel weer maar de rit in de auto naar huis was een ware marteling. Dik en blauw, een constatatie die ik niet graag maak want het impliceert maar al te vaak negatieve gevolgen.
Dinsdag ging trainen op de rollen al weer volledig pijnloos en was ik blij dat de grootste pijn geweken was. Hoewel, ik zat er toch weer mee. Ja, ja, lomp geweest ik weet het.

Woensdag, nek en rugklachten steken de kop op. The ussual na een crash.

Donderdag testte ik mijn knie opnieuw. Lopen ditmaal. Neem testen en lopen maar letterlijk. Bieptest.
Met m'n 9'30'' goed voor 19/20 zijn m'n eerste punten een feit. Toch iets positief.

Vrijdag: Met dank aan de goede osteopaat kan ik morgen weer trainen. De rug staat weer recht zoals dat hoort. Ik kan weer alle gevaren aan.
Let's do it. Want positivivisme zorgt voor grotere mogelijkheden en optimisten leven langer. (Tenzij ze lomp zijn)

Eveline

Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 december 2010

Hofstade

Lappemand feiten:

Een dikke blauwe pijnlijke knie door het paaltje dat in de weg stond en me een ferme koprol in de modder opleverde+ een ciste op de pols die voor een hoop pijn zorgt. Beste Mr. Pech, we zijn goed begonnen, zo gaan we niet verder doen. Dat was het resultaat van een bostraining op het provinciaal domain in Hofstade.

Eveline

Reageer op dit bericht

Maandag 29 november 2010

De Cross

Cyclocross Luxemburg.

Opwarming

Zoals ik eerder al kwam te vertellen, zijn we gisteren naar Luxemburg geweest om deel te nemen aan een cross.
Bij ons vertrek om acht uur 's ochtends beloofden de aangevrozen ramen alvast koude temperaturen. -4 gaf de thermometer aan. Ik vond die koude temperaturen best prima, warm krijgen we het toch automatisch, ik heb minder last van astamtische problemen en ik vermoede dat een aangevrozen parcours wel zou zorgen voor een snelle omloop, waarom mijn slechte conditie niet zo benadrukt zou worden. Bij aankomst rond 10 uur in Céssange (en een uur later op het parcours) was de temperatuur echter al gestegen naar het nulpunt. De gevoelstemperatuur bleef echter bijster laag en voor de verkennings ronde prefereerde iedereen duidelijk hele warme kledij. Het parcours lag er hard bij en uit wat ik er van kon opmaken, naar mijn mening een mooie omloop. Op voorhand werd ik gewaarschuwd voor een "steile bergaf", waar Sarah in de eerste ronde reeds ten val kwam. Voorzichtigheid was dus wel geboden. Maar wie mij kent weet dat ik het niet te nauw neem met de veiligheidsvoorschriften. Ik nam de afdaling aanvankelijk toch redelijk behoedzaam maar bedacht dat dat ook sneller kon. Goed voor in de koers. Enkele uren en 1000de koude rillingen verder stonden we dan aan de start. 13 meisjes en nog wat nieuwelingen stonden te popelen om te vertrekken. Het startschot werd gegeven en ze vlogen er allemaal vandoor. In een van de eerste bochten in het veld was het nog steeds drummen voor een goede positie. In het gewoel kwamen een aantal renners ten val en kon ik beginnen om mijn eerste technische defect op te lossen. Mijn ketting was er af gelopen en in al mijn technische vaardigheid duurde het toch wel even om dat te herstellen. Vervolgens begon ik als bezetene te fietsen om terug ergens bij de mensen te kunnen komen. Naderhand bekeken uiteraard niet intelligent. Ik had gewoon m'n tempo moeten zoeken. Ik was dus even "over de rooie gegaan" en betaalde dat in de tweede ronde cash. Ik merkte ook snel dat mijn techniciteit die wel verreist is totaal ontbrak en moest dus na de lange trap wat zoeken om weer goed in het klikpedaal te geraken. Geen sinecure zo bleek, toen ik een halve ronde later eindelijk het trukje door had.

Duidelijk afzien!

In de derde ronde kwam ik er weer door. Hoewel het parcours door de dooi op een aantal plaatsen erg modderig werd ging het met mij steeds beter. Het dipje was gepasseerd en ik draaide terug de pedalen rond. Mijn longen waren verschroeid van de koude, maar het deerde me op dat moment niet. Ik moest en zou terug naar m'n voorgangsters rijden. Daar waar ik bijna de aansluiting kwam maken (in de berg af) maakte ik een slipper en schoof los onderuit. Ik maakte een toertje oriënteerde me en vertrok terug in de achtervolging. De modderspat in mijn oog had me belet de sporen te zien, en dus was ik op goed geluk gedraaid. Net iets te vroeg zo bleek dus. Op dat ogenblik dacht ik half koers te zijn. Temporiseren zat er niet in, ik moest en zou naar dat wiel rijden. Wanneer ik voor de tweede keer het achterwiel van mijn voorgangster kon likken, schoof ik nog eens onderuit op m'n andere zijde. *vloekt*... Ik nam nog eens de fiets ter hand sprong op en kwam voorbij de aankomst zone. "Waarom staan die hier allemaal?" " 't is al gedaan, ge moogt stoppen."
"nu al? 't is nog maar juist bezig!" Jammer maar helaas, de koers zat er al op.
Ik heb alvast ontzettend veel bijgeleerd en vond het super plezant!!
Van plaatsen of posities heb ik me niet veel aangetrokken. Het ging vandaag ten slotte alleen maar over veel plezier hebben en de cross leren kennen. Een harde wereld, waar ik nu alleen nog maar meer bewondering voor kan hebben! In ieder geval is het zeker voor herhaling vatbaar...

Eveline

Reageer op dit bericht

Donderdag 25 november 2010

Crossen ????????

To do: cross in Luxemburg 27-11-2010

We gaan eens zot doen moeten ze gedacht hebben toen ze met de vraag "Zin om eens te crossen?" afkwamen.
Een vraag die totaal out of the blue kwam maar meer dan welkom was. Na mijn eerste "ach laten we eens zot doen gedacht" antwoordde ik snel ja, jA, JA JAAA natuulijk! Toen ik twee jaar geleden voor het eerst de fiets ter hand nam was mijn grote obsessie het veld. Ik wilde een modder monster worden. De Dijlespurters richtten echter al hun aandacht op de weg en lieten mij -ook omdat het eind februari was- op de weg beginnen. Aangezien het daar niet slecht bolde bleef ik er en liet door het drukke school leven het veld ergens in mijn achterhoofd aanmodderen. (woordspeling) Nu ik eindelijk de kans kreeg om het veld in te duiken zou ik die niet laten liggen en met beide handen aan nemen. Er restte echter nog 1 klein groot probleem. Er is cross met en cross zonder fiets. De cross waar ik aan zou deelnemen vereist wel een fiets, maar die hebt ik niet. Dat probleem was echter al snel van de baan toen die voor mij geregeld werd. Hup deze fiets, perfect u maat, gebruik maar en de schoenen, alsjeblieft. Held! :D
Mijn super supporters die zich al verheugen om te komen kijken, zeker welkom!... ('t is wel in Luxemburg)
Een kleine 2.5u rijden (misschien 3u).Tegen de kou kunnen we ons kleden. Luxemburg mooie stad, ideaal voor een dag uitstap, het ideale moment om coupons te gaan innen (Of is dat niet meer van deze tijd?) Er is constant passage van renners dus geen elle lang gewacht op een doortocht en ik beloof -zoals altijd- mijn best te doen door met een minimum aan conditie een maximum aan spektakel, plezier en prestatie te brengen. Geen enkele reden om niet te komen dus ;)...
Het resultaat, gelijk wat het ook is, volgende week HIER! :D

Greets
Eveline

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dan Toch Morgen "Valkenburg..."

IC Strijen 162 deelnemers voor 89km

Nogmaals een groepstraining

Lappemand feiten:

Eveline

Meer van eveline2800