Bretagne (France)Op donderdag ging dan de eerste rit van start voor 116km. In het begin had ik het wel wat lastig, vooral omdat mijn benen vol stress zaten. Maar eens we goed aan het rijden waren kwam ik in de koers en ging het steeds beter. Net voor de tweede klim reed ik lek! miljaarde, miljaarde! Ik wisselde snel en kreeg vandaag een uitstekende les in hoe ik terug in het peloton moet geraken. Marc gaf goede instructies over wanneer ik achter de auto's moest blijven en wanneer ik er voorbij moest. Op die manier kwam ik redelijk snel korter en kon ik terug de aansluiting met het peloton maken. Ook dank aan de ploegleiders van andere ploegen die mij meenamen in het zog van hun auto en die tekens deden dat ik even moest wachter achter de auto... Ploegmate Anna ging er in een groepje vandoor en sloeg er in om de eerste rit op haar naam te schrijven. Hoewel het kei hard regende stond ze op het podium te blinken in de 4 truien. Gele leiders trui, bolletjes trui, witte jongeren trui en groene sprinters trui... Alle truien dus. Mooi!
 |
| podium :) |
Vrijdag stond een tijdrit geprogrammeerd. En als ik de gisteren nog geen stress had, dan wel vandaag! Ik heb van mijn leven nog geen tijdrit gereden, zeker geen van 16 km en al helemaal geen klimtijdrit... Zonder tijdrit fiets... Olé! Doelstelling? Binnen tijd binnen komen zou al heel erg fijn zijn! Reeds bij de verkenning wist ik dat het 16 lange kilometers zouden worden, mijn benen deden nog pijn van de eerste rit!
Van in de start ging het direct bergop! Lastig! Maar dat is het natuurlijk altijd in een tijdrit. Het was ook tamelijk technisch! Veel draaien en keren. Ik finishte binnen tijd en ploegmaat Anna zette de puntjes op de i door nog maar eens te winnen. :)
 |
| opwarming voor de 4de rit |
Dag drie ... 112km. Het gevoel was vandaag al een stuk beter en ik kreeg de opdracht om op het wiel van de luxemburgse kampioene te rijden. HAHA, ja allemaal goed en wel maar als het bergop is, is er geen houden aan! Helaas!
Ik kon wel uitrijden, en toen we op het plaatselijk parcours kwamen trachte ik nog mee te springen met de uitvalletjes. Niet dat er nog veel opzat... Het peloton ging naar de massasprint, en de dag zat er weer veilig op!
De laatste dag, 106 km en zou volgens het roadbook de lastigste etappe zijn. Kijkend naar de hevige wind, zou het vandaag na 20km al gebakken kunnen zijn. Blijkbaar waren de andere ploegen evengoed gebrieved als wij, want iedereen wou vooraan zitten waardoor er eigenlijk niets gebeurde. Het eerste klimmetje was lastig maar ik kwam goed mee boven. Na goed 30 km reed ik weer lek in de afdaling net voor de tweede klim. Argh, Vandaag was het andere koek en ik kwam niet meer terug in het peloton. Het werden lange kilometers naar de finish! En ik zal me nog lang afvragen waar ik zonder die lekke band geraakt zou zijn. Het gevoel was goed maar met dag lastige parcours, weet je nooit hoe het zou uitdraaien... Helaas!
Anna won nog maar eens de koers. Als ploeg hebben we het uitstekend gedaan! Iedereen deed wat hij kon!
Het resultaat is dan ook echt wel super! Ik hou een heel tevreden gevoel over aan de koers in Bretagne. Ben blij dan ik mijn eerste rondje toch tot een goed einde heb kunnen brengen. Met een beetje geluk zijn we nu voor de zomer vertrokken...
Dag drie ... 112km. Het gevoel was vandaag al een stuk beter en ik kreeg de opdracht om op het wiel van de luxemburgse kampioene te rijden. HAHA, ja allemaal goed en wel maar als het bergop is, is er geen houden aan! Helaas!
Ik kon wel uitrijden, en toen we op het plaatselijk parcours kwamen trachte ik nog mee te springen met de uitvalletjes. Niet dat er nog veel opzat... Het peloton ging naar de massasprint, en de dag zat er weer veilig op!
De laatste dag, 106 km en zou volgens het roadbook de lastigste etappe zijn. Kijkend naar de hevige wind, zou het vandaag na 20km al gebakken kunnen zijn. Blijkbaar waren de andere ploegen evengoed gebrieved als wij, want iedereen wou vooraan zitten waardoor er eigenlijk niets gebeurde. Het eerste klimmetje was lastig maar ik kwam goed mee boven. Na goed 30 km reed ik weer lek in de afdaling net voor de tweede klim. Argh, Vandaag was het andere koek en ik kwam niet meer terug in het peloton. Het werden lange kilometers naar de finish! En ik zal me nog lang afvragen waar ik zonder die lekke band geraakt zou zijn. Het gevoel was goed maar met dag lastige parcours, weet je nooit hoe het zou uitdraaien... Helaas!
Anna won nog maar eens de koers. Als ploeg hebben we het uitstekend gedaan! Iedereen deed wat hij kon!
Het resultaat is dan ook echt wel super! Ik hou een heel tevreden gevoel over aan de koers in Bretagne. Ben blij dan ik mijn eerste rondje toch tot een goed einde heb kunnen brengen. Met een beetje geluk zijn we nu voor de zomer vertrokken...
 |
| Het was wel niet mijn troffe maar mocht em toch effe vasthouden ;) |
Eveline
