Geel/Passendaele/Rotselaar

Snaaskerke

Veldhoven

Boortmeerbeek

Drie massages in drie dagen tijd... zeg nu nog eens dat crashen geen voordelen heeft.
Nee nee, toch maar beter recht blijven. Mama heeft haar gouden handen laten werken en is er in geslaagd mijn nekspieren in beweging te krijgen. Wonder boven wonder.
Ik heb dus dinsdag in Boortmeerbeek kunnen koersen. Hoewel het niet volledig pijnvrij was, ging het toch goed. Er is niets spectaculairs gebeurd. Ik heb gewoon mijn koers uitgereden.

Foto's met dank aan Kurt!

Echt sprinten zat er niet meer in, want ik zat nogal ver, en vooral ook ingesloten.
Met een 23e plaats troost ik me zeker tevreden. Het voelt oké, voor de komende koersen.

Zondag koers ik in Veldhoven!

Eveline

PK Wiekevorst

Op zondag 29 april stond het provinciaal kampioenschap gepland in Wiekevorst. Een half uurtje van Mechelen,  dus eigenlijk een koers bij de deur. Ik had er de laatste weken erg naar uitgekeken. Vol goede moed stond ik aan de start van deze 'thuis koers'. Het tempo zat er van in het begin van de wedstrijd goed in. Vlucht pogingen waren meestal geen lang leven beschoren.

Ik voelde me na lange tijd nog eens goed op de fiets. Het kan er natuurlijk mee te maken hebben dat het een kampioenschap was, al dicht ik het eerder toe aan een goede trainingsweek en veel rust. Ik kon me goed handhaven in het peloton, maar op drie ronden van het einde was het weer eens prijs.

Ik raakte het stuur van een andere renster en kon niet meer weg. Ik sukkelde in een van de diepe kloven aan de kant van de weg om vervolgens recht op m'n hoofd in de gracht te duiken. Het nut van een helm heeft zich hier nog maar eens bewezen. Helaas was deze gracht niet gevuld met water -dat mijn val gebroken zou hebben- maar wel met doornstruiken en prikkeldraad. Het gevolg is een lichaam vol krassen en blauwe plekken.

Geen rozen zonder doornen, maar vandaag waren het helemaal geen bloemen helaas. 

Op zich vallen de wonden wel mee. Mijn nek is stijf en stram. Ik kan mijn hoofd met veel moeite bewegen. Bart, de osteopaat zal zijn werk hebben om daar weer beweging in te krijgen...
Maar als alles meezit, is er zondag weer koers, in Boortmeerbeek!
Nog dichterbij! Looking forward!
Eveline
 

 

GP Roeselare

De afgelopen weken was ik verschillende keren op de sukkel met mijn gezondheid. Van het één naar het ander zonder enige aanwijsbare oorzaak. Het vergt veel energie en dus had ik de week voor Roeselare een weekje rust ingelast in mijn schema... Dat de conditie momenteel niet top is, was wel enig sinds te voorspellen.

De GP Roeselare is een mooie koers. Een grote ronde van 100km met onder meer de Kemmelberg, de Monteberg, de Rodeberg, de Schminkelberg,... kregen de dames voorgeschoteld. Vervolgens waren er nog twee plaatselijke rondes gepland.
De eerste 35km tot aan de voet van de Kemmelberg gingen goed. Ik was er nog nooit geweest en wist dus eigenlijk ook niet zo goed waaraan ik me moest verwachten. Ik schrok wel even bij het opdraaien van de kasseien. SLIK! Moet ik hier naar boven? De familie stond aan de voet van de Kemmelberg. Gelukkig hadden ze mijn geklungel al snel opgemerkt en hielpen ze mij een handje naar boven.

Door de vele valpartijen voor de Kemmelberg, kwam ik toch nog ergens tussen de mensen boven. Weliswaar volledig choco! Ik deed mijn best om nog bij het peloton te komen, maar ik voelde mijn conditionele achterstand. Ik kwam in een groepje terecht waarmee ik terug richting Roeselare kon rijden.

Vele minuten achter het peloton kwam ons groepje in Roeselare aan. Van het plaatselijk parcours bleven we gespaard. Gelukkig heb ik er dan vandaag een goede training van kunnen maken, door de grote ronde uit te rijden. Hopelijk goed voor de komende koersen.

 

Dwars door Vlaanderen

Vandaag reed ik dwars door Vlaanderen. Vlaanderen is groot, maar ons Vlaanderen situeerde zich vandaag in een straal van 16 km rond Waregem. Het weer is al heel de dag goed, en in de schaduw van de profs kregen we een mooi parcours voorgeschoteld. Bij aankomst in Waregem stond ik versteld van de grote organisatie. Als er mannen passeren kan er duidelijk wat meer gedaan worden... Met zo'n 100 rensters stonden we aan het vertrek op een mooie boulevard aankomst. Vlak aan het regenboog stadium van Zulte Waregem -dat overigens écht scheef ligt!- vertrokken we voor een geplande 80 km. Er waren duidelijk een aantal ploegen met ambitie afgezakt naar Waregem want reeds van in het begin werd de koers hard gemaakt. Ik kon me telkens goed voorin houden en sloeg er in om bij de eerste 20 de Holle straat in Nokere op te draaien. (en overigens ook weer op die plaats boven te komen.) Er werd hard naar beneden gereden en alles hing zo wat op een lint. Ik had het gevoel dat het niet lang zou duren voor heel het peloton in stukken en brokken zou liggen... en ik zat goed. 2 km na de Holle straat werd er plots barrage gemaakt. Wegenwerken kom je dus ook in koers tegen. Blijkbaar was het dringend nodig om vandaag de lampen van de straatverlichting te komen vervangen. Ik vraag me af of dat niet op voorhand gecontroleerd wordt! En dan zijn ze nog van plan hier een prof koers door te sturen? Proficiat mr Van Den Houte... Een kwartier hebben we daar gestaan en toen we terug vertrokken zat ik rond de 80ste plaats denk ik. Het opschuiven koste wel wat krachten maar bij het doorkomen aan de finish zat ik toch weer in een goede positie. Verder verliep de wedstrijd goed. De Holle straat was net niet te lang omhoog. Ik kwam steeds acceptabel mee boven. En met in mijn gedachten 'als ik afzie, doet de rest dat ook' zocht ik mezelf een weg door de koers. De wedstrijd werd door het akkefietje in de eerste ronde met 1 toer ingekort. We reden dus 4 toeren van 16 km. Mijn sprintvoorbereiding ging wat verkeerd. Een paar slechte keuzes maken tussen links en rechts, en je zit zo helemaal achteraan. Ik had prijs. Ik spurtte mezelf nog naar een acceptabele 36e plaats, al had dat ongetwijfeld nog beter gekunnen. Ik hou er een goed gevoel aan over en kan met gerust gemoed de komende koersloze maand in gaan. Wat de vwf koersen of koers alternatieven betreft houd ik jullie ongetwijfeld op de hoogte... En de supporter die vandaag titel van die hard verdiend is Steven, die 200 km reed om de koers te zien! :) Eveline,

Fayt le Franc

Start van een nieuw seizoen. Oostduinkerke

En we zijn er weer aan begonnen! Het werd hoog tijd om er weer aan te beginnen! De winter is voor mij niet zonder slag of stoot voorbij gegaan. De laatste 2 maanden van 2011 heb ik nuttig kunnen invullen met goede trainingen maar vanaf het begin van het nieuwe jaar raakte ik op de sukkel met mijn gezondheid. Ziekte en gezondheid werden tot grote  ergernis wekelijks afgewisseld. Na de stage die ik in februari afwerkte in Spanje viel ik nog maar eens ziek. Het moment om resoluut afstand te doen van mijn gezondheidsproblemen en met nieuwe medicatie te vertrekken.(Broncho Vaxom, overigens volledig toegelaten! ) Ik kan het alleen maar aanbevelen want ik voel mij beter en vooral al 3 weken ziek vrij!! Maar daar gaat het nu niet over, het gaat hier over koersen! 3 weken had ik dus nog  om min of meer op acceptabel niveau naar mijn eerste koers te trekken. Wat ik verloren heb kan ik niet zomaar goed maken natuurlijk. Ik zal er wat tijd voor nodig hebben. Oostduinkerke was de planning. Vorig jaar stond ik hier niet aan de start wegens (jaja) ziekte. Het parcours was anders dan ik had verwacht. Veel draaien en keren! Rustig meevaren op de golven van het peloton is zo niet mogelijk want er moet constant opgetrokken worden. Het was van in het begin een harde wedstrijd. Ik heb dan ook nog geen ritme maar  toch had ik het gevoel dat ze echt hard reden en het niet stil viel. Ik heb lang op mijn tanden gebeten en heb toch een ronde of 9-10 (?) meegereden  van de 13. Ik kan er natuurlijk niet tevreden mee zijn. En niet goed genoeg is niet goed genoeg. Zo simpel is het.

Ik weet wat me de komende dagen en weken te doen staat.
Er zijn wel weinig koersen in het vooruitzicht, dus de komende weekends zullen vooral dienen om de basis nog wat uit te diepen!

Next: Waregem op 21 maart.

Grtjs
Eveline

Seizoen einde in mineur

Met nog enkele wedstrijden te gaan, hadden we dit ons wel anders voorgesteld eventueel bij een laatste wedstrijd nog eens met z'n allen samen te zijn.Maar niets is minder waar, bij een bruske beweging in het peloton kwam ze aan de buitenkant in aanraking met een geparkeerde wagen en over en out. Jawel afgevoerd naar de medische post, waar gevreesd werd voor een breuk in de elleboog en eventueel het bekken. Hierdoor werd er overgegaan naar een transportatie naar een ziekenhuis, na de nodige radiologische onderzoeken bleek het resultaat redelijk positief te zijn. De vaststelling was dat alles zeer zwaar gekneusd was maar zeker geen breuken, toch betekend dit dat het seizoen voor m'n pupil er iets vroeger opzit dan voorzien. Maar opgelet volgend jaar gaan we er terug tegenaan !!!!

Sint-Gillis-Waas (De klinge)

Nog een koers of vijf te gaan dit seizoen. Hoewel ik nog steeds het gevoel blijf hebben dat het nog allemaal moet gaan beginnen loopt het seizoen toch vlot door. Ondertussen is er toch nog snel een koers afgewerkt voor ik me weer in de boeken stort. Nood breekt wet, er staat veel herexamen werk op mijn bureau te wachten. De omloop was mooi, weinig bochten en een licht polder windje waaide over de vlakke velden. Van in de eerste ronde vond ik het eigenlijk geen toffe koers. No offence voor de organisatie of het parcours maar er zijn zo van die koersen die je onmiddellijk niet liggen. Ze reden goed door en nog in de eerste ronde was het prijs. Voor één keer reed ik niet goed vooraan, en kon ik mits een beetje veldrijden de crash ontwijken. Vooraan gaven ze gas, waardoor een hoop rensters niet meer bij het peloton konden komen aansluiten. Mijn beste benen had ik thuis gelaten, die mogen geen twee keer per week uit de kast komen! (mopje) Nee ik was niet super, maar of ik mee zou kunnen met het elite groepje dat wegreed uit het peloton is maar zeer de vraag. Ze waren snel weg en ik ging er dus een goede training van maken in koers. Vervolgens reed er nog een groepje weg, en daarna nog één... Op het einde was het weer koersen voor de 20ste plaats. Ik had het van in't begin geweten dat het geen toffe koers was hé! Op anderhalve km van het einde sprong er nog iemand weg. Kwestie van eens zot te doen sprong ik mee. Want om welke reden dan ook zou je wachten op een sprint voor plaats 20? Het zou zo maar is moeten gelukt zijn. Alle ja, 't is dus niet gelukt want op de streep waren we er aan voor de moeite. 10 man reed mij nog voorbij en dus kunnen we dit weekend plaats 30 noteren op de uitslagen tabel. Volgende week koers ik in Affligem op zondag. Een stevig parcours, curieus wat dat met de huidige conditie gaat geven. Ik ben met Steven ondertussen al grondig gaan verkennen, 't is een mooie streek!

                                                                                                          Eveline

Geel, Kapellen en Bed

En passant toch nog wat koersen gereden ondertussen.
Een snel overzicht. De vrouwen werden de laatste weken niet te kort gedaan als het op hoeveelheid koersen aan kwam. Zo veel er de voorbije weken waren, zo weinig koersen zijn het nu.
Ik moest noodgedwongen vorige week starten bij de junioren in Duffel en vervolgens heb ik nog een koers gereden bij de mannen van de nevenbond.

Geel was het decor voor de koers van de vwv (Vlaamse wieler vereniging). Met ruim 80 man (en 1 vrouw dus)  stonden we aan het vertrek voor een ruime 60 km. Mooie wegen, mooi weer, behalve een lagere snelheid moest dat voor mij niets zijn. Ik moet zeggen dat ik er van stond te kijken hoe hard die gasten met de fiets rijden!
Als ze lang boven 50 per uur rijden krijg ik het toch serieus lastig! (Zeker wetende dat mijn maximale snelheid in de sprint vorig jaar maar een paar km per uur hoger lag!) Maar bon ik draai niet rond de pot, ik ging gewoon geen poten vooruit eigenlijk. Ik heb er geen verklaring voor, maar het draaide geen meter.
We waren snel thuis.

180° (Kapellen)

Afgelopen dinsdag reden de dames criterium in Kapellen. Drie bochten per rondje van twee km. Dat is dan goed voor zo'n 30 toeren! Ik had het vooral in het begin ontzettend lastig! De doffe warmte zat daar wel voor iets tussen ,dacht ik. Al is het naderhand eerder een opkomende ziekte die mij teisterde.
Ik kwam er dan een beetje door omdat de snelheid in het peloton minderde. Het ging richting sprint en het was echt gevaarlijk. De 180° bocht naar de aankomst leek wel gelegd om ongelukken te creëren.
Iedereen wil er als eerste door draaien maar praktisch gezien, stropt dat toch wel een beetje!
De winst ging naar één van de drie koplopers. Het peloton sprintte voor de vierde plaats.
Mijn goesting was al over toen ik van links naar rechts werd gekwakt in de sprint voorbereiding. Als ze dan nog eens in elkaar haakten en net een valpartij konden vermijden werd ik toch een stuk terug geslagen. Ik was in de uitslag nog wel 19e. Geen topprestatie maar ach, het kan niet alle weken goed zijn.
(En 't is eens iets anders dan 11de hé ;))

Finish geloof k.

Ondertussen 4 dagen later en heb ik het gevoel toch wel goed ziek te zijn.
Het kan niet anders of dat zat dinsdag al in mijn lichaam. Woensdag was ik namelijk al serieus aan het hoesten en was een vallingsken al lang geen afwendbaar gegeven meer!

Liesbet Devocht, Julia verwulgen, Eveline Dergent

Dit weekend koers ik niet, mijn training van gisteren heeft mij op pijnlijke manier duidelijk gemaakt dat dat toch niet zou gaan. Je moet maar eens proberen 24 per uur te rijden aan hartslag 180 op een vlakke baan.
Het zegt genoeg over de gezondheid denk ik.

Départ

Papa wordt bevordert tot fotograaf, wonderwel met vlag en wimpel geslaagd  mij op foto vast te leggen in koers! Een hele prestatie!

                                                                                                                             Eveline

Pollinkhove / Duffel

Vrasene

                11de plaats in massaspurt