Donderdag 24 september 2009

Johnny Otis

Johnny Otis mag terecht worden aangezien als The Godfather of Rhythm and Blues.Wat die man ooit presteerde als scout en ontdekker bvb van ontelbare zwarte artiesten met muzikaal talent in de late jaren 40 en jaren 50 kent immers zijn weerga niet....opsommen zou me hier tever leiden.
Als bandleider scoorde hij zelf behoorlijk wat hits, denk maar aan zijn Capitol-opnamen.
Minder gekend was het door Johnny zelf ooit opgerichte platenlabel Dig gedurende 1956-1957. Onbekend talent werd hierop uitgebracht , groepen en solo-artiesten, terwijl hij ook zelf met eigen opnamen voor de dag kwam.
In het begin van de jaren 90 werden deze , samen met onuitgebracht materiaal op cd uitgegeven op het Engelse Ace-label onder de titel The Dig Masters (volumes 1 tot 4).
Het geeft perfect de R&B-scene uit die dagen weer.
Toen ik mijn vriendin leerde kennen plaatste ik hiervan een onbekend ,sfeervol nummer op een cd, tussen pop-muziek door.
En net zoals ik vond zij het een prachtig nummer, dat me zelf met ietwat weemoed aan die jaren 50 deed herinneren , de prille kindertijd...de radio-dagen : My Eyes Are Full Of Tears.(1957).

Bijlagen

My Eyes Are Full Of tears.mp3 (2.5 MB)

Geschreven door Fabian om 00:00 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Petra29 september 2009 om 18:53

Hi Fabian

Eindelijk tijd gehad om het nummer te beluisteren. Je zult me wel voor gek verklaren, maar het deed me een beetje denken aan "Afther Midnight" van Patsy Cline.
Bedankt trouwens voor je opbeurende commentaar.
Heb nog een knusse avond!

Welcome
to
Memory-lane
Liefs van,
Petra

Petra27 september 2009 om 21:09

Hallo Fabian

Ik kom straks terug om te lezen en te luisteren, nu eerst even dit mededelen:
Omdat mijn blog volledig kaduuk is sinds gisteren, heb ik een nieuw blog moeten aanmaken.
De nieuwe url= https://blog.seniorennet.be/goldenoldie2
Maar als je op mijn button klikt kom je er ook.
Fijne avond nog, liefs van

Welcome
to
Memory-lane
Liefs van,
Petra

Reageer op dit bericht

Donderdag 17 september 2009

Pick 'Em Up And Shake 'Em Up.

In de late jaren 70 ging op Hilversum 3 het hardst beluisterde radioprogramma "De Rock 'n 'Roll Methode" van start, uitbundig gepresenteerd door Felix Meurders met fifties platenmateriaal ,samengesteld door Louis Smeets.Ik zat dus elke vrijdagavond aan de radio gekluisterd en nam tal van die uitzendingen op band.(het liep in totaal 293 uitzendingen).
Tijdens één van die programma's kwam een fervent R&R-collector er de meest obscure en zeldzame platen uit zijn collectie voorstellen. Ik weet nog dat daarin bvb nummers werden gedraaid zoals "Come On " (Wynn Stewart) en "Pick 'Em Up And Shake 'Em Up" (Cecil Mc Cullough). Het lag dan ook voor de hand dat dergelijke platen spoedig op mijn zoeklijstje kwamen te staan.
Toen ik later een aankondiging las in het Engelse muziektijdschrift "Record Collector", dat dit laatste heruitgebracht werd in een beperkte oplage, was ik er als de kippen bij om 2 exemplaren te bestellen, kostte wat kost. Enkele Britse Ponden had ik er grif voor over.
Nu nog zit deze 45t-platen, waarvan één ongespeeld in mijn bescheiden platencollectie.
Cecil Mc Cullough with The Border Boys waren de uitvoerders van deze ene plaat die ze ooit hadden opgenomen en verschenen was op het Manco-label in Forth Worth (Dallas-Texas) eind 1960.De B-kant was wat blues-achtig, maar de A-kant dus een Rocker van het zuiverste water.
De zware, joviale stem deed me enigszins denken aan The Big Bopper...Cecil zelf had trouwens tijdens een ongeval in zijn jeugdjaren drie vingers verloren van zijn rechterhand . In 2003 verscheen deze plaat onverwacht op een Buffalo-Bop CD. Sedert kort is deze nu eveneens komen opduiken op Youtube. Memories were made of this....

Geschreven door Fabian om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 september 2009

Almost Eighteen.

In de late jaren 50 was een groot deel van al wat enigszins muzikaal talent had op pop, rock en country gebied gecontracteerd door RCA....met Elvis als boegbeeld.
Helaas scoorde niet iedereen zijn grootste hits voor dit platenmerk.Voor zangers zoals bvb Brook Benton of Roy Orbison werd dit even geen pluspunt in hun carrières.
Een sessie voor RCA bracht voor Roy Orbison geen zoden aan de dijk en er werden amper twee singeltjes uitgebracht, in 1958 die compleet de mist ingingen.
Almost Eighteen /Jolie was er èèn van.
Een puike coverversie hiervan werd een paar jaar later op de plaat gezet door Jimmy Gilmer & The Fireballs voor het Dot-label. Deze instrumentale groep had reeds enkele hits gescoord, toen Jimmy gecontracteerd werd door Norman Petty en aan de groep werd toegevoegd .Na een LP met Buddy Holly-materiaal zorgden ze voor de bestverkochte plaat van 1963 met Sugar Shack.
Hun uitgebreide bio/disco was interessant om in mijn muziekverzameling te worden opgenomen in een tijdperk dat net Beatlemania in Amerika voorafging.....

Geschreven door Fabian om 21:58 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 september 2009

Bobby Peterson Quintet.

We halen er nog eens een instrumentaaltje bij...van een groep die het niet lang heeft uitgezongen.Van Bobby Peterson had ik nog nooit gehoord tot in 1966.Op Hilversum 3 liep een wekelijks kort radio-programma, dat ik met veel storing op de middengolf kon traceren en Studio Rock 'n' Roll noemde, het duurde telkens nauwelijks 20 minuten, maar zat volgestouwd met zeldzaam 50 's R&R materiaal.Ik diende vaak met het oor aan de radio gekluisterd te kleven wilde ik bepaalde uitvoerders kunnen opvangen tussen al het gekraak....en daar hoorde ik dan :" Love You Pretty ,Baby" : een vlotte vokale sax en piano-rocker uit 1959 van het Bobby Peterson Quintet.Drie jaar later kon ik het bewuste singeltje , dat verschenen was op het blauwe V-Tone label uit Philadelphia importeren vanuit Engeland.De groep bleek actief te zijn geweest van 1959 tot 1962 , toen ze ophield te bestaan, maar had in die tijd toch een 6-tal merkwaardige singeltjes voor dat label opgenomen.
Een tweede instrumentaal plaatje vond ik toen ook terug met name : "Piano Rock" uit 1960. Het waren meestal de B-kantjes die het deden bij rockverzamelaars.Pas 3 decenia later verscheen er een heruitgave van hun muziek op LP en nadien in 1996 de CD : "Irresistable You".(Relic)
Een kluifje dus voor de verzamelaars van oude rockers zoals ik.
Het nummer : "The Hunch" werd destijds ook gecoverd door pianist Paul Gayton (van The Music Goes 'Round and Round).Ook Bobby Darin coverde "Irresistable You" en bracht het uit als B-kant van zijn hit " Multiplication " in 1962.Even terug in de tijd nu met "Piano Rock".

V-TONE 205	BOBBY PETERSON QUINTET	The Hunch / Love You Pretty Baby (a-side Billboard/pop #71)	1959 US
QUALITY K 1985	BOBBY PETERSON QUINTET	The Hunch / Love You Pretty Baby	1959 CAN
V-TONE 210	BOBBY PETERSON QUINTET	Rockin' Charlie, Part 1 / Rockin' Charlie, Part 2	1960 US
TOP RANK 45-JAR-232	BOBBY PETERSON QUINTET	The Hunch / Love You Pretty Baby	1959 UK
V-TONE 214	BOBBY PETERSON	Irresistable You / Piano Rock (a-side Billboard/pop #96 & r'n'b #15)	1960 US
V-TONE 217	BOBBY PETERSON QUINTET	Been Savin' All My Love For You / Three Street	1960 US
V-TONE 221	BOBBY PETERSON QUINTET	One Day / Mama Get Your Hammer	1961 US
V-TONE 226	BOBBY PETERSON QUINTET	Smooth Sailing, Pt.1 / Smooth Sailing, Pt.2	1961 US
GRAND 164	BOBBY PETERSON (same artist?)	It's Been So Long, Baby / C.C. Rider	1961 US
ATLANTIC 2152	BOBBY PETERSON	Every Now And Then / Tell Me What You Gonna Do	1962 US
JAMIE 1249	BOBBY PETERSON	Love Or Misery / One Day	1963 US
CENTAUR D-1991	BOBBY PETERSON	Country Boogie Woogie / Like We Used To Do	19?? US
SUE WI 342	BOBBY PETERSON	Rockin' Charlie Part 1 / Rockin' Charlie Part 2 (reissue)	1964 UK
SUE WI 346	BOBBY PETERSON	One Day / Piano Rock (reissue)	1965 UK
COLLETABLES 1200	BOBBY PETERSON	Irresistable You / Piano Rock (reissue)	19?? US

Bijlagen

Piano Rock.mp3 (2 MB)

Geschreven door Fabian om 20:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 augustus 2009

The Hunters....Teen Scene.

Brian Parker (1940-2000) staat ons het meest bekend als oprichter van de Engelse groep Unit 4 + 2, die een nr 1 hit scoorden in 1965 met Concrete & Clay.
Voordien was deze leadgitarist ook actief als lid van de begeleidingsgroep The Roulettes van Adam Faith en nog vroeger als bezieler en oprichter van de instrumentale groep The Hunters (niet te verwarren met een Nederlandse groep met die naam , bekend van Russian Spy and I).
Een instrumentaal nummertje : "Teen Scene" uit 1960 herinner ik me nog als tiener, het was een compositie van de Amerikaanse Teddy Randazzo.
De intro van dit plaatje kwam telkens weer aan bod in BRT2-radioprogramma's zoals "Kort Gerockt"en "Rock at One O 'Clock" in de jaren 70, gepresenteerd door Julien Put.

Geschreven door Fabian om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 24 augustus 2009

Gezellige Markt....Barneveld.

Een dagje kuieren langsheen de kramen op de markt van Barneveld. Allerlei activiteiten zoals volksdansen, boerenmarkt, pikdorsen en optochten van stoeten met oude klederdrachten en muziekfanfares, benevens uitoefening van oude ambachten...klompenmakerij, kantklossen, houtbewerking, pottenbakkerij enz......,benevens gezellige terrasjes en eetgelenheden.
Hierbij een foto van het Kasteel De Schaffelaar in de omgeving.

Geschreven door Fabian om 16:16 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 augustus 2009

Rock On Baby,

Bob Wills and his Texas Playboys hadden het in 1956 reeds over....So, Let's Rock , een aansporing die we ons gewillig laten voorschrijven vandaag.Ons alle Petra gaf vandaag de toon aan met Little Richard.
Even gaan piepen in onze archieven , vol van illustere onbekenden, die niettemin aardig konden rocken in de 50's.Van Bill Sherrell bvb is er nergens geen info te bekennen op het internet ,afkomstig uit Indianapolis veronderstel ik en had in 1958 een aantal puike rockers opgenomen, die op diverse LP's en CD's zijn verspreid.Zo heb ik hier voor mij een LP "Boppin'Guitars" (Eagle Records), met hierop "Rock On, Baby".
Andere platen van hem waren onder meer : Cadillac Baby,Don't You Rock Me, Daddy-O,Kool Kat,Teen Hop Rock enz....1958 vintage allemaal.

Geschreven door Fabian om 15:41 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 6 augustus 2009

Billy....One More Time.

Het is steeds pijnlijk te moeten vaststellen dat het eeuwige leven niemand toebehoort.Maandag kreeg ik via de RHOF te horen dat alweer een originele Rocker de strijd tegen kanker had verloren. ....en we gaan dan even terug de tijd in.
Billy Lee Riley (°5 okt. 1933 Pocohontas, Arkansas) werd door Sam Phillips van het Sun-label in 1957 , na het vertrek van Elvis, gelanceerd als diens mogelijke opvolger. Althans, zo leek het héél even, toen Sam zich de rechten voor het uitbrengen van Billy's eerste plaatje voor Fernwood toeëigende en hem contracteerde. Zijn eerste plaat voor Sun : "Flying Saucers Rock 'n' Roll" (met Jerry Lee Lewis op de piano) startte wat verkoopscijfers betrof , aardig goed, maar Sam Phillips deed niets aan de promotie van deze single, omdat alle geld toen was bestemd voor het promoten van Jerry Lee's opname :"Whole Lotta Shakin' Goin' On".Toen Sam nadien ook zijn tweede single "Red Hot" als het ware boycotte door zich verder uitsluitend te concentreren op Jerry Lee's carrière , die zijn oogappel was, en reclame maakte voor diens "Great Balls Of Fire", waren er surieuze discussies hierover en stapte Billy misnoegd op, maar keerde in 1958 toch terug om nog een drietal singles voor Sun op te nemen...tot 1960.Hij en leden van zijn begeleidingsgroep speelden mee op tal van opnamen van andere Sun-artiesten. Nadien richtte Billy richtte samen met een compagnion uit zijn begeleidingesgroep een eigen platenlabel op : "Rita",
dat kort daarop een millionseller scoorde met Harold Dorman's "Mountain Of Love "....Billy verliet dit label een richtte een ander op Nita.
Hij was een multi-instrumentalist en nam in veel stijlen muziek op, Country, Blues, R&B tot Soul .....voor talloze platenmerken (ik telde er 17 ! ) in de jaren 60 en werd een befaamd sessie speler voor mensen als Dean Martin, Sammy Davis, Bob Dylan, Johnny Rivers enz......
Maar wat betekende hij voor mij .....
Eind jaren 60 had ik reeds een aantal originele Sun-singels van hem in mijn verzameling zitten.Toen Shelby Singleton de rechten van de Sun-catalogus opkocht was dit een bron van vreugde....veel materiaal , ook die 78t werden her-uitgebracht in Engeland (bvb Ray Harris : Come On Little Mama uit 1956)-Sun-Rockabilly's Vol 1, 2 en 3.Ook via het Charly-label werden veel LP's uitgebracht..Sun Rocks, Sun Country, Sun Rise, Sun Blues enz....alle heb ik in mijn kollektie...Ook werden Lp's van veel Sun-artiesten individueel uitgebracht zoals Carl Mann, Warren Smith, Sonny Burgess, Ray Smith.........Billy Lee Riley.
Naast beide singels, kreeg ik dus alle Sun-opnamen van Billy in bezit, aangevuld door nieuwere songs, want Shelby had Billy heropgevist...Sun Goin' Down in Frisco...was een prima song, maar ook een ballade als One More Time...draaide ik vaak.Verder Rock with Me, baby, I Want You, Baby,Got The Water Boiling, Trouble Bound enz.....zijn rauwe rockabilly-werk zoals Red Hot, Pearly Lee en Flying Saucers...zijn echte klassiekers geworden......Ook zijn instrumentaal werk zoals de mondharmonica op "Itchty" /"Thunderbird "geven perfect de echte Sun-sound weer.....in het boekwerk The Sun Session Files staan alle opname-data en moet ik dringend nog eens gaan herlezen.....
So Long, Billy (+ 2 augustus 2009 ).

Bijlagen

21 (Come Back Baby) One More Time.mp3 (5.3 MB)

Geschreven door Fabian om 23:14 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 16 juli 2009

Joe Henderson (1937-1964).

Er zijn zo van die artiesten, die snel vergeten worden , nadat ze amper eventjes in het voetlicht stonden.
Ik herinner me tijdens een braderie-avond in 1962, dat ik daar een 45t schijfje vond van Joe Henderson, met hierop een song die ik 1 maal had gehoord op radio Luxemburg,
Hij werd geboren in Como, Mississippi in 1937 en zong in een gospel-koor, alvorens te worden gecontracteerd door het Todd-label in 1961.Een eerste plaat deed het behoorlijk in de R&B-charts : Baby, Don't Leave Me (positie7). En dan kwam zijn hit in 1962 : "Snap Your Fingers"(Todd 1072), dat een nummer 8 werd in de Billboard Top 100 en nummer 2 in de R&B hitlijsten.
Het liedje deed me verdraaid sterk denken aan Brook Benton. Hierna volgden nog een handvol singles voor dit platenlabel, die niet meer het beoogde succes haalden. Zijn plaat "You Take One Step", werd zijn zwanenzang ,want hij overleed zeer jong in november 1964. Ik las toen zijn overlijdensbericht in een muziekblad.
Zijn platenmerk Todd bracht 1 LP uit en sloot kort daarop zelf de boeken , na een bestaan van 7 jaar.
Nu is het zo dat er nog een Joe Henderson bestond, een befaamd Jazz -saxofonist die eveneens werd geboren in 1937 en overleed in het jaar 2000.
Op sommige internetsites staat veel onjuiste info, want daar wordt "Snap You Fingers" soms toegeschreven aan deze laatstgenoemde jazz-musicus...foei...wat een onzin.
Er bestaan zeker een tiental coverversies van deze song..zoals Barbara Lewis, Don Gibson, Lou Rawls...
Ronnie Milsap had er een nr 1 country-hit mee in 1987.
Het originele uit 1962 blijf ik echter koesteren als een relikwie uit die tijd.

Geschreven door Fabian om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 6 juli 2009

Bedankt......Ries Brouwers.

In de talrijke muzikale herinneringen uit mijn jeugd mag een naam als Ries Brouwers niet worden over het hoofd gezien.Ries werd geboren in 1946 en had destijds een bloeiende muziekzaak in Sint Willebrord, die liep van 1967 tot 2006.
Steeds zal zijn naam verbonden blijven als de man die Corrie Konings ontdekte (Corrie en de Rekels).
Voor mij was hij van grote betekenis, omwille van het feit dat hij omstreeks 1971 van start ging met het uitbrengen van een aantal opnamen ,vooral LP's in eigen beheer.
Het was de tijd van de witte (bootleg) LP's, dus uitbrengen van muziek zonder auteursrechten hiervoor te betalen.
De samenstelling van het materiaal bepaalden voor de helft zijn bezoekers, en de overige 50% vulde hij zelf aan met veelal zeldzaam Rock 'n' Roll-materiaal, een unieke combinatie.Begin jaren 70 was er opnieuw grote interesse ontstaan naar oude 50's R&R.
Een viertal LP's werden op zijn eigen Request-label uitgebracht onder de titel : "20 Great Hits I' ll Always Remember." In het Nederlandse vakblad "Rockville",waarop ik geabonneerd was verscheen daaromtrent een artikel : Storm in de Rock 'n'Roll wereld. Niet iedereen was hiermee opgezet en allerminst diegenen, die veel van deze unieke 45's in hun verzameling hadden.
Tot groot jolijt echter van talloze muziekcollectors waren de zeldzame opnamen hier dus voor een prikje op deze LP's aan te treffen, daar waar platenmaatschappijen het vertikten om deze platen uit de 50's opnieuw uit te brengen. Het daaropvolgende jaar (1972) werd hij voor de rechter gesleept en veroordeeld tot een fikse boete en het stopzetten van zijn handeltje, maar deze exclusieve platen waren dus in omloop verspreid en ik had ze binnen....
Veel rockers leerde ik hierop kennen...Bobby Lee Trammell, Paul Chaplain, Eddie Fontaine,Vince Everett, The Hunters, Larry Dowd, Jesse Lee Turner, enz....wiens originele singeltjes niet meer te verkrijgen waren, tenzij aan astronomische bedragen.
Ik draaide veel van die nummers in die jaren.

De legendarische Sun-Rocker Sonny Burgess, die we kennen van songs als Red Headed Woman, We Wanna Boogie en andere , stond er ook op met zijn laatste single door Sam Phillips uitgebracht op diens Phillips International-label uit 1959...met zijn gekende rauwe ,wilde stem : "Sadie's Back In Town". Hail.... Rock 'n Roll. Ongecompliceerde dansmuziek.

Ries Brouwers overleed op 20 januari 2009.Bedankt voor de heerlijke momenten uit die tijd.....

Geschreven door Fabian om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 22 juni 2009

Don & Dewey ....vielen uit de boot.

Niet iedereen kon bogen op een succesvolle zangcarrière in de Fifties. Het duo Don and Dewey is daar een sprekend bewijs van. Don Harris en Dewey Terry zagen allebei het levenslicht in Pasadena - California in 1938..waar ze ook opgroeiden. Samen richtten ze , met een viertal anderen een doo-wop zanggroep op, The Squires in 1954...Don speelde guitar en Dewey viool hierin, maar de plaat-opnames haalden geen hoge cijfers.De groep ontbond dan na enige tijd, maar beiden bleven samen muziek maken.
Art Rupe van het Specialty-label bood hen een contract aan in 1957...en tot 1959 maakten ze hier rasechte rock 'n' roll-platen a la Little Richard, wiens begeleidingsband ze ter beschikking hadden...zoals de fameuze drummer Earl Palmer.Hun muziek klonk wellicht wat te rauw om echt succes te kennen ....hun platen flopten allemaal.
Een aantal van deze songs kenden echter wel succes in de uitvoering van anderen.De meest bekende is wel "I'm Leaving It Up To You" dat in 1963 en nummer 1 USA-hit was in de uitvoering van Dale & Grace.( Kende Liliane St-Pierre hier bij ons ook een hitje mee..We Gotta Stop).
Farmer John was dan weer een succes in de uitvoering van The Premiers in 1964. Ook The Righteous Brothers coverden een aantal van hun songs zoals Koko Joe (1964), Justine (1965) en Big Boy Pete....
In 1964 zaten ze een tijdje in Little Richard's begeleidingsgroep voor optredens en diens opnamen zoals Bama Lama Bama Lou, Annie's Back en andere.
Latere platen voor het Rush -label faalden eveneens.
Ook vinden we Don Harris terug in de late jaren 60 als violist bij John mayall en Frank Zappa.
In 1971 bracht Specialty een twaalftal van hun opnamen terug uit op LP in Engeland...hetgeen me in de gelegenheid stelde de originele I'm Leaving...te beluisteren , naast hun Rock 'n Rollwerk uit die periode...Jungle Hop, Mammer Jammer, Farmer John, Koko Joe (1958), enz........
Dit laatste nummer werd geschreven door Specialty-producer Sonny Bono (later bekend van het duo Sonny and Cher)....hieronder dus even te beluisteren.
Don Harris overleed in 1999, Dewey Terry in 2006.

Bijlagen

Don and Dewey-Koko Joe-1958.mp3 (2.5 MB)

Geschreven door Fabian om 23:25 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 21 juni 2009

Even terug.

Door tijdsgebrek heb ik het hier wat af laten weten.
Had wat rust nodig en ben er vaak op uitgetrokken..een weekje Sun-Parks onder meer.
Ook ben ik inmiddels sedert 5 juni aan een rookstop begonnen en hou sedertdien nog flink vol.
Ik hoop in de toekomst weer wat meer regelmaat te brengen in het aantal berichtjes.
Groetjes allemaal..I'm Alive and Kickin'.

Geschreven door Fabian om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 mei 2009

Prille Radio-dagen.

Mijn eerste muzikale momenten kwamen vanuit een klein bakelieten radio-toestel, merk Philips BX373, bouwjaar 1948 (zie foto), dat tot 1963 in gebruik was.
In de prille jaren 50 herinner ik me, naast Nederlandstalige muziek veel liedjes , die nog steeds , onbewust destijds , in mijn geheugen opgeslagen zijn.
Oude 78-t platen zoals Mantovani (Theme From Moulin Rouge),The Harmonicats(The Galloppin'Comedians),Horst Wende (Amorada), Ray Anthony (Dragnet), Swedish Rhapsody.....enz....enz....
Maar ook accordion-deuntjes waren schering en inslag.
Will Glahé bvb...nadien Yvette Horner, Gerard Desreumaux...ook Roger Danneels.
Hier dus zo'n accordion-nummertje uit die tijd in een bewerking van een Nederlands duo, Jean Kraft en Jan Gorissen..Tanzende Finger.
Onze plaatselijke accordionist Remi De Smet (Remieke Speleman), was toen tijdens de plaatselijke Kermis op ronde met dergelijke nummertjes zoals ook bvb Circus Renz.
De Kinderjaren....tja....allemaal voorbij.

Bijlagen

Accordion Acrobaten_1130150052.mp3 (2.8 MB)

Geschreven door Fabian om 15:49 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 18 mei 2009

Skeets McDonald

Een Country-zanger, die de link wist te leggen tussen Hillbilly and Rock 'n' Roll ? Precies, die bedoelen we....
Skeets McDonald werd geboren in Arkansas op 1/10/1915. Al in 1935 vormde hij zijn eigen country-band.
Na Wereldoorlog II maakte hij zijn eerste opnamen in 1950 voor labels als Fortune, London en Mercury.
In 1951 verhuisde hij naar L.A Californië.Optredens waren zo veelbelovend dat hij een platenkontrakt kreeg bij Capitol-records en voor dit label nam hij zowat 85 songs op gedurende 8 jaar te beginnen met zijn grootste Country-hit nr 1 uit 1952 : "Don't Let The Stars Get In Your Eyes". In 1956 waagde hij zich aan pure Rockabilly, zoals bvb "Heart Breakin' Mama",waarvoor hij een jonge Eddie Cochran inhuurde als gitarist.
In 1959 werd hij gekontrakteerd door Columbia-records, die echter als voorwaarde stelde dat hij zich opnieuw de vertrouwde Country muziek eigen zou maken.Veel Country-zangers , die ,wilden ze ooit in aanmerking komen voor een optreden in The Grand Old Opry, werden die verplichting opgelegd.Vaak namen deze (bvb Buck Owens) dan ook onder schuilnamen Rockabilly op, om aan deze ban te ontsnappen.
Skeets scoorde nog enkele country-hits zoals "This Old Heart" en "Call Me Mr. Brown"(1963) en ja, trad dus ook geregeld op in dit mekka van de Country-muziek.
Hij overleed op 31/3/1968.
Ik leerde zijn muziek pas kennen in 1975, toen in Frankrijk een aantal dubbel-lp's werden uitgebracht : "Rock And Roll At The Capitol Tower", die veel van zijn opnames bevatten. Heerlijke, frisse ,vooruitstrevende hillbilly nummers zoals "You're There" en tal van andere, met die typische , aparte gitaarstijl van hem...ik kon ervan genieten.
Hierbij dus een opname van hem uit 1958, een bewerking van Ernest Tubbs' : "Gone And Left Me Blues "

Bijlagen

Various - Capitol Classics - Skeets McDonald - Gone & Left Me Blues.mp3 (2.8 MB)

Geschreven door Fabian om 23:16 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 14 mei 2009

Cecil Gant (2).

Uit het Rock-tijdperk voor Elvis halen we opnieuw deze pionier even uit de kast, met een opname uit 1951, enkele weken voor zijn dood voor Decca, waaruit blijkt dat niet de eer toekomt aan dj Alan Freed om de term Rock 'n Roll te hebben uitgevonden...Rock Little Baby.

Bijlagen

Cecil Gant-Rock Little Baby.mp3 (3.7 MB)

Geschreven door Fabian om 11:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 11 mei 2009

Cecil Gant aka ......Gunther Lee Carr.

Eén van de hoofdcomponenten, die het ontstaan van 50's Rock 'n' Roll tot stand brachten was uiteraard de zwarte Jazz-piano ofte Boogie Woogie uit de jaren 30 en de daarop gebaseerde Jump Blues. Iemand die aan dit ontstaan een ferme zet en meteen een flinke duw in de rug moet hebben gegeven was ongetwijfeld Blues-zanger en pianist Cecil Gant.Hij werd geboren in Nashville op 13 april 1913 en het was vooral tijdens zijn legertijd ,dat hij voor een schot in de roos zorgde met zijn piano-compostie uit 1944 : "I Wonder"(Gilt Edge). Ondanks de schaarste van het vinyl in oorlogstijd ,verkocht de plaat massaal en haalde deze ballade de top van de R&B -hitlijsten.Hij kreeg toen de bijnaam : "The G.I. Sing-sation".De plaat werd doorheen de decenia vaak gecoverd zoals Louis Armstrong, Ray Charles en veel anderen.Ik herinner me de versie van Brenda Lee uit 1963 nog het best.Hij bleef nadien verder opnemen voor King Records, Bullet, Imperial en Decca, in de latere jaren 40 tot begin 1950.
Veel van deze nummers kenden matig succes, maar werden nadien toch aanzien als een belangrijke bijdrage tot een versnelde opkomst van Rock'n'Roll muziek.
Cecil Gant zelf maakte dit alles niet meer mee, want overleed als gevolg van drankmisbruik aan een longontsteking , sommigen gewagen van een hartaanval op 37-jarige leeftijd begin februari 1951.
In 1974 bracht het Engelse Flyright enkele LP's uit, met het beste van zijn songs...en die haalde ik toen binnen ,want hierop stonden een paar pré-rock klassiekers zoals het rauwe "We're Gonna Rock" en "Rock Little Baby", die Decca kort voor zijn overlijden van hem had uitgebracht in 1950, onder diens pseudoniem van Gunther Lee Carr.
Hij was als pionier zijn tijd ver vooruit...hierbij dus , als impressie 1 van die nummers (plaat verspringt wel af en toe eventjes). Zulke opnamen waren destijds niet te horen op onze radio-zenders...

Bijlagen

Gunther Lee Carr (Cecil Gant)-We're Gonna Rock (1950).wav (500.7 KB)

Geschreven door Fabian om 23:07 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 29 april 2009

Pasar Malam......Danny Everett.

Het minste wat van Petra kan worden gezegd is dat ze er een veelzijdig boeketje van muziekgenres op na houdt...
Het zijn telkens voorbeelden van bewuste herinneringen hieraan verbonden.Vaak word ik verrast door al die pareltjes , die doorheen de tijd een stempel drukten of een onuitwisbare indruk nalieten in ons collectief geheugen, weze het in vreugde of leed.
Ik zou dus zeggen aan allen...ga eens een kijkje nemen op haar inspirerende blog :
https://blog.seniorennet.be/goldenoldie/

Vandaag even terug in de tijd, toen ik zelf nog stuntelig met de filmcamera in het rond liep en veel muziekoptredens her en der opnam.Zo keren we even terug naar 2005....
Een gebeurtenis, die opviel was het Indonesische Pasar Malam, vol van toestanden die de Indonesische gemeenschap hier in de kijker plaatsen. Allerlei producten , zoals geneeskrachtige kruiden, kledij, sieraden , de indonesische keuken enz..komen er aan bod, afgewisseld met diverse optredens...en dansen.
Iemand als Riem De Wolff (The Blue Diamonds) en andere indo-groepen en zangers kwamen hun nostalgie naar het gewezen thuisland in de verf zetten, met zang en een heus kookprogramma.
Hierbij dus een Indo-Rock lied dat ik er uitkoos en zelf op YouTube zette. Het origineel was van Roy Acuff in de 40's.
Danny Everett werd geboren in het Nederlandse Venlo in 1960, maar zijn roots lagen in het exotische Indonesië , Bali en Java (waar zijn moeder vandaan kwam).
Ik draag het speciaal op aan Petra, voor de vele verdiensten, waarmee ze ons elke keer weer verblijdt.

P.S. : Mijn vriendin vond destijds wel dat ik de exotische danseressen té vaak in beeld nam...had ze gelijk ?

Geschreven door Fabian om 18:30 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 april 2009

Jacques Denjean.....voor Trucker John.

Ik moet bekennen dat Franse muziek me niet zo lag tijdens de beginjaren 60, mede omdat ik vaak geconfronteerd werd met flauwe afkooksels van Amerikaanse en Engelse hitnummers. Anders was het gesteld met originele opnamen en uitvoerders. Zo iemand was bvb het orkest van Jacques Denjean, die weliswaar werd geïnspireerd door Amerikaanse Jazz a la Quincy Jones, maar eigen nummers op de markt bracht. Hij begeleidde in de jaren 60 en 70 veel bekende namen uit de muziekwereld zoals Nana Mouskouri, Sacha Distel, Christophe, Johnny Halliday, Dionne Warwick om er maar een paar te noemen.
Op de radio hoorde ik een instrumentaal nummer van hem omstreeks 1963 : "La Route".Het werd naderhand aangewend in thema's van transport als kenwijsje voor tal van TV-programma's zoals "Echo" of "Terloops" zaliger gedachtenis.Een echt begeleidingsliedje voor Routiers (Truckers).
Ik vond een totaal versleten Polydor-singeltje terug op het Brusselse Vossenplein enkele jaren later......het exemplaar vermeldde als uitvoerder " Jacky " Denjean en was gekoppeld aan een opname uit 1964 : "The Tough Touch" (Dans Le Vent). Dit had tot gevolg dat ik aanvankelijk maar weinig info vond over deze orkestleider en arrangeur, door deze naam-aanpassing.
Maar uiteindelijk belette het niet de weg op te gaan overheen de onherbergzame wegen van Zuid-europa....The Wheels Kept-A- Rollin'.

Bijlagen

La Route.mp3 (2.4 MB)

Geschreven door Fabian om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 april 2009

Fluisterende Bill Anderson.

Medio 1967 was ik , na 15 maanden afgezwaaid uit het leger en hervatte het dagdagelijkse werk in Brussel.Op zekere vrijdagavond was ik even een biertje gaan drinken in een Aalsters café, de Safari...Daar hoorde ik het voor het eerst op de Juke Box.
Een Country-zanger, die ik helemaal niet kende...Bill Anderson had het over I Get The Fever.(1966) Toen ik naderhand dit nummer nog enkele keren selecteerde bracht de café-baas me in kontakt met een hevige country-fan, die alles van deze zanger bezat..foto's, amerikaanse fan-bladen, lp's...enz...en deze import-single op de Juke Box had geplaatst.Ik volgde in de legertijd niet zozeer C&W, maar kende desondanks wel de recentste hitleveranciers uit die tijd zoals Merle Haggard of David Houston..
Ik vond dit lied echt prachtig klinken door de boxen en nadat ik een glimmende, gehandtekende foto van Bill van deze fan had gekregen, ging ik op zoek naar platenmateriaal en vond het snel terug op een markt..2 lp's..het was een revelatie, ik had sedert Jim Reeves en Bobby Bare niet meer zo genoten van een country-artiest . "Whispering Bill " werd hij vanwege het gefluister op veel van zijn songs genoemd. Prachtige glitterpakken had die man aan...en zijn muziek was zeemzoet..half gesproken, half gezongen.
Bill Anderson werd geboren in Columbia, South Carolina 1 november 1937.
Was sportcommentator en DJ in Georgia, verhuisde naar Nashville ,waar hij liedjes begon te schrijven zoals City Lights in 1957 een Top 1 C&W-hit voor Ray Price. Once A Day werd een nummer 1 hit voor Connie Smith (1964). In 1958 begon hij zelf met zingen...klassieke country-balladen..ik vermeld er slechts enkele: Mama Sang A Song (1962- nr 1), The Tip Of My Fingers(1960), Po' Folks (1961), 8x10 (1963 nr 2), Still (1963 nr 1)..enz.......Het laatste nummer werd zelfs in de Pop 100 Billboard genoteerd, op een 8ste plaats. Een fluisterplaat die me koude rillingen bezorgde was Golden Guitar (1966).
Hij werd één van de top-country artiesten....trad ook op in diverse films en TV-shows en zong tal van duetten met country-zangeres Jan Howard zoals hun nr 1 hit : For Loving You (okt '67).
Doorheen de jaren 70 en 80 bleef hij maar hits scoren..ik zou zeggen lees zijn bio/disco er maar eens op na.Hij treed nog steeds op en verzamelde talloze awards.
Een waslijst van artiesten nam nummers van hem op hun repertoire, ja zelfs de Franse zanger Claude Francois ( J'y pense et puis j'oubli ).

Even weer die sfeer van toen weegeven .....I Get The Fever....Nr 1 op 27/8/'66.
Daar hou je heus geen koorts aan over.

En ik voeg er ook die Golden Guitar verder aan toe.

Bijlagen

Bill Anderson I Get The Fever.mp3 (2.7 MB)

Geschreven door Fabian om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 16 april 2009

Remember ? ....A Touch Of Velvet.

Mark Wirtz werd geboren in Duitsland in 1943 en groeide op in Keulen.Omwille van zijn interesse voor pop-muziek , werd hij het zwarte schaap van de famillie en verbleef een tijd op internaat.Op 16-jarige leeftijd ging hij in Londen Kunsten studeren, en vormde in zijn vrije college-tijd een muziekgroepje.
Later werd dit een heus studio-orkest en schreef hij een tune , die veel opzien baarde, onder het pseudoniem The Mood Mosaic met The Ladybirds.
A Touch Of Velvet-A Sting Of Brass (begin1966 ) was geboren.
Het werd in eerste instantie al vlug het kenwijsje voor het Duitse TV-Programma Beat Club, dat liep van 1965 tot 1972.Toen dit programma na een goed jaar werd gepresenteerd door de Engelse DJ Dave Lee Travis, nam deze het lied mee naar Manchester, waar het een hit werd in dance-circuits en wat later door meerdere vrije radio-zenders in hun muziekprogramma's werd overgenomen als kenwijsje of begintune.
Piratenzenders zoals "Radio London" en "Radio Caroline" zonden dit vanop een schip voor de Engelse Kust uit en waren hier dus goed te beluisteren. Om dan nog maar te zwijgen over "Radio Veronica"
Ik weet nog goed, dat ook een wekelijks Vlaams BRT2 radio-programma later , gepresenteerd door Etienne Smet in de namiddag met deze tune opende.
Mark Wirtz nam verder ook nog met zijn orkest o.a.een Latino-LP op en creëerde in 1967 een hoogopgevatte opera neer, waarvan de muziek een Top 2 hit werd in Engeland, gezongen door Keith West : Excerpt From A Teenage Opera.(Grocer Jack). Later zou hij verhuizen naar Amerika (Florida).
Maar nu even die herinnering opnieuw beleven hieronder...je kent dit kenwijsje voorzeker nog.Wedden ?

Geschreven door Fabian om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Muzikale Herinneringen