Mickey Hawks.

Vorige week was er een optreden in Ermelo van deze veteraan , één der laatste levende legendes uit het Boogie-Woogie tijdperk.
Hij zag het levenslicht op 16 februari 1931 in Texas en was reeds een attractie op 16-jarige leeftijd ,vooraleer hij  scoorde met zijn eerste opname "Little Willie's Boogie" uit 1949.
Zijn piano-stijl was beïnvloed door grote namen als Albert Ammons, Charles Brown en Amos Milburn, de laatste twee maakten furore aan de Westkust van Amerika in die jaren. Zelf was hij een inspiratiebron voor de jonge Fats Domino. De oprichters van Modern Records uit Los Angeles contracteerden hem en de plaat "It's Midnight" werd een voltreffer en bereikte een nationale Top 3 hit in de R&B- Billboard hitparade.
In 1952 bracht hij voor Federal Records (bij-label van King) de originele opname uit van een song : "K.C. Lovin' ", welke  later een klassieker zou worden, in talloze versies , waaronder Wilbert Harrison, die er in 1959 een nummer 1 mee scoorde , onder de titel : "Kansas City".
Bij Federal zat toen ook Little Esther, die voor veel songs een beroep deed op zijn boogie-woogie piano begeleiding....zoals bvb "Turn The Lamps Down Low." uit 1953. Deze opnamen waren een echte verrijking voor mijn platenkast.
Zijn populariteit bleef in San Francisco, ook nadat hij een laatste succes boekte in 1957 met "Ruby, Ruby".(Rhythm Label).
Eind jaren 70 toerde hij doorheen Europa, was te zien op vele festivals en verhuisde later naar Nederland, waar hij met een Nederlandse was gehuwd en het werd wat stil rondom hem gedurende een 5 tal jaren.
Pas in 2006 nam hij de draad weer op en werd hij een graaggeziene gast op diverse boogie woogie-festivals  onder andere in Duitsland, Engeland en Nederland.
Groot was mijn verwondering toen ik hem  vorige week nog solo aan het werk  zag  op 78-jarige leeftijd tijdens een programma van de Nederlandse Omroep Max.("Sweet Home Chicago", bracht hij hierin met eenzelfde , meeslepende schwung als destijds tijdens zijn vroegere jaren).
Veel van zijn platen werden door het Engelse platenlabel Ace heruitgebracht midden jaren 80 en zitten sedert dan in mijn platencollectie.

In deze herfstdagen ben ik begonnen met het bekijken van de populaire Amerikaanse TV-serie Daniel Boone op DVD's , die liep van 1964 tot 1970. Fess Parker gaf gestalte aan Daniel Boone, een western-pionier en werd hierin bijgestaan door zijn indianenvriend Mingo (Ed Ames).
De nu 82-jarige Ed was ooit , samen met 3 broers, lid van de bekende groep The Ames Brothers.Deze  scoorden veel hits eind jaren 40 en de jaren 50, zoals Rag Mop(1950), The Naughty Lady Of Shady Lane (1954) of Melodie D'Amour (1957).... In 1961 ging deze bariton solo en nam een aantal succesvolle songs op.
Het best kennen we hem van zijn nr 8 US hit uit 1967 :
"My Cup Renneth Over".Nam ook bvb de Amerikaanse folkversie op van Leave Them A Flower (Laat Ons Een Bloem-Louis Neefs), een compositie van de Engelse Wally Whyton. Een hilarisch filmdocument tijdens  Johnny Carson's Tonight Show uit 1966 blijft onvergetelijk...het gooien met een Tomahawk.....
Na 40 jaar deed Ed met zijn baritonstem nog even zijn meest populaire song uit 1967 over.

Er zijn zo van die artiesten, die snel vergeten worden , nadat ze amper eventjes in het voetlicht stonden.
Ik herinner me tijdens een braderie-avond in 1962, dat ik daar een 45t schijfje vond van Joe Henderson, met hierop een song die ik 1 maal had gehoord op  radio Luxemburg,
Hij werd geboren in Como, Mississippi in 1937 en zong in een gospel-koor, alvorens te worden gecontracteerd door het Todd-label in 1961.Een eerste plaat deed het behoorlijk in de R&B-charts : Baby, Don't Leave Me (positie7). En dan kwam zijn hit in 1962 : "Snap Your Fingers"(Todd 1072), dat een nummer 8 werd in de Billboard Top 100 en nummer 2 in de R&B hitlijsten.
Het liedje deed me verdraaid sterk denken aan Brook Benton. Hierna volgden nog een handvol singles voor dit platenlabel, die niet meer het beoogde succes haalden. Zijn plaat "You Take One Step", werd zijn zwanenzang ,want hij overleed zeer jong in november 1964. Ik las toen zijn overlijdensbericht in een muziekblad.
Zijn platenmerk Todd bracht 1 LP uit en sloot kort daarop zelf de boeken , na een bestaan van 7 jaar.
Nu is het zo dat er nog een Joe Henderson bestond, een befaamd Jazz -saxofonist die eveneens werd geboren in 1937 en overleed in het jaar 2000.
Op sommige internetsites  staat veel onjuiste info, want daar wordt "Snap You Fingers" soms toegeschreven aan deze laatstgenoemde jazz-musicus...foei...wat een onzin.
Er bestaan zeker een tiental coverversies van deze song..zoals Barbara Lewis, Don Gibson, Lou Rawls...
Ronnie Milsap had er een nr 1 country-hit mee in 1987.
Het originele uit 1962 blijf ik echter koesteren als een relikwie uit die tijd.