Tegen beter weten. gedicht van auteur Jan Boerstoel.

.

.


Citroengras.

Herkomst
Citroengras is een tropische, aromatische grassoort afkomstig uit Azië. Zoals de naam al doet vermoeden, geeft de plant een sterke citroensmaak af. Ze wordt vaak gebruikt in Oosterse gerechten. Het kruid is vers of ingevroren verkrijgbaar, maar ook gedroogd in poedervorm. De smaak van de poeder is net wat minder fris, maar wel citroenachtig. Vers heeft citroengras een groene kleur. 's Zomers kan je de plant ook in je tuin kweken.

Benaming
Een andere naam voor citroengras is ook wel citronellagras of Sereh. Dat laatste is Indonesisch voor citroengras.

Naam in verschillende talen:

Engels: lemon grass
Duits: Zitronengras
Frans: citronelle
Italiaans: erba di limone
Spaans: limoncillo
Maleis: Serai
Thailand: Takrai

Smaak en gebruik
Vers geplukt citroengras wordt meestal niet rauw gegeten. De sterke smaak kan al gauw een overheersende rol spelen en dat is vaak ongewenst in de keuken. Kook of stoof de stukken citroengras mee in gerechten die een extra toets verlangen. Verdeel de stengels in handzame stukken van zo'n 15 centimeter, bind ze in een bosje samen of snij ze in de lengterichting door en voeg zo toe en gooi de wortels en het buitenblad weg. Na de bereiding verwijder je best de stengels, want je kan ze niet kauwen.

Als je ze aan de bereiding wil toevoegen en erin laten, gebruik je alleen het onderste deel van de stengel. verwijder de buitenste harde bladeren en verbrijzel de zachte binnenste delen met de mortier of hak ze heel fijn. Citroengras is een kruid dat goed past in vele tropische gerechten. Doet het prima bij soepen, sauzen, gerechten op basis van kip, vis en curry's.

Winterblues komt vroeger dit jaar, knuffel is beste medicijn. 

Heel wat mensen voelen zich in de herfst en de winter minder goed in hun vel. Volgens gedragsexperte Pam Spurr krijgen patiënten hier dit jaar vroeger mee te maken door de onvoorspelbare zomer. Ze geeft haar tips hoe dit aan te pakken.

Lichttherapie
Heel wat patiënten met een winterdepressie merken verbetering op door lichttherapie. Dit houdt in dat je achter een lamp gaat zitten die natuurlijk zonlicht nabootst, je kunt dit bij de apotheker of in een speciaalzaak kopen. Zet deze op tijdens het ontbijt of naast je computer tijdens het werk, gebruik dit minstens een uur per dag.

Praten helpt
Veel mensen met een winterdepressie lijden in stilte, ze beginnen zich pas beter te voelen wanneer de lente start. Ze denken dat alles dan opnieuw in orde is, tot de symptomen volgende herfst terugkomen. Wees niet beschaamd om over je gevoelens te praten. Door te doen alsof er niets aan de hand is, kan je toestand slechter worden.

Buiten komen
Het is cruciaal om elke dag buiten te komen. Maak een wandeling wanneer de zon schijnt om zoveel mogelijk natuurlijk licht te absorberen. Maar ook wanneer het slecht weer is, kan sport helpen. Bewegen stimuleert namelijk de aanmaak van endorfines, dit zijn feelgood stoffen die een slecht humeur bestrijden.

Voeding
Zorg ervoor dat je dagelijks vijf porties fruit en groenten eet. Weersta aan junkfood, caffeine en alcohol, deze maken de symptomen enkel erger. Eet regelmatig en vermijd zout. Begin de dag met een kom havermoutpap, andere voedingsmiddelen die kunnen helpen zijn vettige vis en kalkoen.

Groene therapie
Een onderzoek aan de universiteit van Essex toonde aan dat 94 procent van de mensen die in de natuur bewegen een betere mentale gezondheid hebben.

Lichaamscontact
Er is niks als een stevige knuffel om je beter te doen voelen. Lichamelijk contact verhoogt de productie van oxytocine, dit is een feelgood hormoon dat je winterdepressie kan doen verdwijnen.

Dutjes
Weersta aan de verleiding om overdag een dutje te doen. Dit kan je symptomen namelijk verergeren omdat je hierdoor 's avonds moeilijker in slaap kunt raken. Een avondroutine is ook heilzaam: neem bijvoorbeeld voor het slapengaan een kamillethee en een warm bad.

Sluit je niet op
Veel patiënten schroeven hun sociaal leven terug in de herfst en de winter. Maar probeer je vrienden zo vaak mogelijk te zien. Door tijd te spenderen met mensen die je beter doen voelen, zul je vrolijker worden. Lachen is een van de beste medicijnen, want dit stimuleert de productie van endorfine

Met Fjak@'s foto van de week vraag ik gewoon jou mening of waaraan dacht je bij het zien van de foto.
Met andere woorden het kan met de foto van de week alle kanten uit.

Deze foto doet me terug denken aan men internaattijd jawel ik heb er ook zo moeten bijlopen met een boek of een zandzakje.Neen ik sta er niet bij op deze foto hihi.
Het diende om leren mooi rechtop te lopen.

Biseksualiteit is natuurlijk bij vrouwen en komt met de jaren .

De meeste vrouwen zijn van nature biseksueel, dat blijkt uit een recent rapport. En nog straffer: dat gevoel wordt sterker bij het ouder worden.

Wetenschappers van de Boise State University ondervroegen 484 heteroseksuele vrouwen, zes op de tien van hen voelde zich seksueel aangetrokken tot andere vrouwen. 45 procent had al met een geslachtsgenoot gekust en de helft fantaseerde hier al over.

Vriendschap of liefde
Professor in de psychologie Elizabeth Morgan zegt dat heteroseksuele vrouwen vaak meer dan vriendschap voelen voor vriendinnen. Uit eerder onderzoek zou zijn gebleken dat 20 procent van de vrouwen zich aangetrokken voelt tot andere dames. Dit zou kunnen verklaren waarom sommige vrouwen uren aan de telefoon met elkaar praten of waarom ze tegen elkaar aan kruipen voor televisie. Verschillende experts dat vrouwenvriendschappen nauwelijks verschillen van romantische relaties. Professor Morgan: "Vrouwen worden aangemoedigd om emotioneel nauw met elkaar verbonden te zijn. Dit zorgt ervoor dat romantische gevoelens zich kunnen ontwikkelen."

Geen hokjes
Psychologe Lisa Diamond volgde gedurende 15 jaar een groep vrouwen die zich tot hetzelfde geslacht aangetrokken voelen. Haar gegevens tonen aan hoe seksualiteit zich in een leven ontwikkelt. Ze vroeg hen aan het einde van het onderzoek hun seksuele geaardheid te benoemen als lesbisch, biseksueel, heteroseksueel of onbepaald, ook gaven ze details over hun liefdesleven. Ze was erg verrast door de resultaten, ze ontdekte dat elke vrouw herhaaldelijk haar seksuele geaardheid veranderde. "Hoe ouder dames worden, hoe vaker ze voor onbepaald kiezen. Ze hebben dus het gevoel dat hun seksualiteit niet in een hokje te stoppen valt. Hoe ouder je wordt, hoe zekerder je van je geaardheid bent, is de algemene opvatting. Wie zien het ontdekken van wie je bent als een teken van maturiteit. Maar het omgekeerde is dus waar."

Mythes over honden en katten uit het asiel ontkracht

 Dieren in asielcentra vinden niet altijd een thuis omdat velen hier tal van vooroordelen over hebben. We ontkrachten de voornaamste mythes over honden en katten in opvangcentra.

Gedumpt omdat ze slechte huisdieren waren
Het is niet omdat een hond in een asielcentrum zit, dat het iets verkeerd heeft gedaan. Door de crisis kunnen bijvoorbeeld heel wat baasjes zich geen huisdier meer veroorloven.

Ze hebben bindingsproblemen
Hoewel sommige dieren er vroeger verwaarloosd werden, geldt dit niet voor alle honden en katten. Ook heb jij nu de kans om dat goed te maken, door hem op te vangen met liefde.

Ze zijn misbruikt
Ga er niet van uit dat het dier mishandeld werd door zijn vorig baasje, praat met iemand van het centrum over het verleden van je dier.

Slechte medische toestand
Je krijgt geen garanties bij een hond uit het asiel, maar dat heb je ook niet bij een kweker. De meeste centra laten de dieren medisch controleren en zorgen ervoor dat ze de nodige inentingen krijgen.

Straathond
Dieren in asielcentra zijn niet noodzakelijk straathonden. Ze kunnen ook weggelopen zijn of achtergelaten zijn, deze honden en katten werden dus wel opgevoed door een baasje.

Niet getraind
Sommige centra hebben vrijwilligers die de dieren opvoeden en bij de kweker weet je ook niet zeker of je hond zindelijk is.

Geleerde Spinnen

Er was
een conferentie
van geleerde spinnen
de eerste spreker zei:
wij weven web, want
dat maakt ons spinnen
de tweede spreker zei:
niet waar, wij springen
want wij zijn spinnen

toen kwam een verig beest
met scherpe bek
hij zei: hap en toen
peinzend, ja wel lekker
spinnen

.

Gremolata geeft een boost aan veel gerechten

Klassieke gremolata met platte peterselie, look en citroenschil

 Gremolata is een kruidenmengsel dat je op veel manieren kan gebruiken, aangepast aan de smaak van de het gerecht waarbij je het opdient. Zo kan de ctroenschil of zeste worden vervangen door sinaasappelschil om het geheel zoeter te maken. Bij pastagerechten geeft gremolata altijd een boost aan de smaak.

Wil je een wat meer 'aardse' smaak, dan kan je bijvoorbeeld fijngehakte walnoten of hazelnoten toevoegen. Bij visschotels kan je kappertjes gebruiken. Bij lamsschotels past dan weer een gremolata van fijngehakte munt, look en citroenschil. Opteer je voor een eerder oosterse smaak, voeg dan fijngehakte verse koriander toe en eventueel een snufje komijnzaad.

Gedroogde vruchten zijn net zo gezond als vers fruit

Gedroogde vruchten zoals rozijnen, dadels en vijgen blijken net zo gezond te zijn als vers fruit. Ze zijn een even grote bron van voedingsvezels, vitaminen en mineralen én helpen ons in de strijd tegen kanker en hartproblemen.

Veel mensen op dieet proberen zoveel mogelijk vers fruit te eten, omdat ze denken dat de gedroogde varianten minder gezond zijn. Maar volgens dr. Daniel Gallaher van de universiteit van Minnesota "zijn gedroogde vruchten uitstekende bronnen voor voedingsvezels en helpen ze bij het voorkomen van spijsverteringsproblemen."

Kanker
Volgens dr. Andriana Kaliora van de Harokopio universiteit in Athene helpt gedroogd fruit bovendien in de strijd tegen kanker. "We weten nog niet precies waarom, maar de extracten uit gedroogde vruchten lijken de aanmaak van kankercellen tegen te gaan en de reeds bestaande cellen te doden."

Vruchtensap
Wat daarentegen wel erg ongezond is, zijn gesuikerde vruchtensappen. "Ouders moeten hun kinderen water geven in plaats van schijnbaar gezonde vruchtendrankjes die veel te zoet zijn", zegt Hans-Peter Kubis van de Bangor universiteit in Noord-Wales. "Het wordt tijd dat vruchtensapjes niet meer gepromoot worden als gezonde alternatieven."

Er zit meer achter spinnen dan je denkt

De spinnende kat is misschien wel het symbool bij uitstek van tevredenheid. Wat je vermoedelijk nog niet weet, is dat het spinnen van jouw lieveling nog heel wat andere betekenissen kan hebben. Er gaat dus veel meer schuil achter het spingedrag van katten dan we bij het eerste gehoor zouden denken.

Een kat spint niet alleen omdat ze gelukkig is met jouw aanwezigheid, ze doet dit ook als ze zich angstig of bedreigd voelt of als ze simpelweg iets van jou verlangt.

Eigenlijk kan je dit het beste vergelijken met de glimlach bij ons. Wij lachen doorgaans ook vooral als we nerveus zijn, als we iets willen of als we gewoon vrolijk zijn.

Spingedrag
Heb jij je ooit al afgevraagd waarom je kat onmogelijk te negeren valt 's ochtends? Een recent onderzoek aan de universiteit van Sussex heeft de spingeluiden van verschillende katten opgenomen en geanalyseerd.

Ze kwamen tot de vaststelling dat katten in bepaalde situaties een zekere variatie brengen in hun gespin door er een soort hoge miauw in te verwerken, waardoor het meer dringendheid krijgt. Nog niet opgemerkt? Denk dan maar eens terug aan een situatie waar jouw kat haar zinnen vroegtijdig op ontbijt had gezet.

Aangezien die hoge frequenties als irritant worden ervaren door de meeste mensen, krijgen katten op deze manier veel sneller dingen van ons gedaan. Slim, niet waar?

Gezondheid
Katten blijken ook te spinnen als ze pijn hebben, wanneer ze bevallen en zelfs vlak voor ze sterven. Kittens spinnen ook vrijwel meteen na de geboorte.

Onderzoekers vragen zich daarom af of er ook een overlevingsvoordeel verbonden kan worden aan spinnen? Een van de hypotheses is dat het spinnen dienst doet als een soort ingebouwde psychologische therapie.

Good vibrations
Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de baasjes biedt spinnen voordelen. Het is bewezen dat een kat in huis het stressgehalte verlaagt en zelfs de bloeddruk.

De auditieve prikkel dat spinnen veroorzaakt, wordt door veel mensen geassocieerd met rust en kalmte. De interactie met katten wordt hierdoor ook als veel positiever ervaren. Dat is toch een mooie deal niet? Een aai in ruil voor een kalmerend effect

Geurkaarsen schaden je gezondheid

Wie geregeld geurkaarsen aansteekt, zou op termijn ernstige gezondheidsklachten kunnen ontwikkelen. Dat blijkt uit een studie aan de universiteit van South Carolina.

Wetenschappers hebben ontdekt dat er tijdens het branden van geurkaarsen op basis van paraffine veel vluchtige organische stoffen (VOS) vrijkomen. Dat zijn schadelijke dampen die nefast zijn voor onze gezondheid. Zo kunnen ze onder meer astma-aanvallen veroorzaken.

Occasioneel gebruik heeft wellicht geen negatieve impact. Maar wie jarenlang elke dag een geurkaars laat branden zodat het huis lekker ruikt of baden romantischer wordt, loopt een verhoogd risico om blijvende longschade op te lopen.

De meeste mensen die van geurkaarsen houden, willen geen raam openzetten omdat het heerlijke parfum dan niet lang blijft hangen. Wetenschappers beklemtonen echter dat het heel belangrijk is de ruimte waar de kaars brandt goed te ventileren om de kans op latere gezondheidsproblemen te beperken.

Zo krijg je emotionele eetbuien onder controle

Het is een gekend beeld: een vrouw in een dipje, met een gigantische emmer roomijs op de sofa. In elk van ons zit wel ergens emotionele eter verborgen. Met onderstaande tips pak je die emotionele - en calorierijke! - vreetbuien gericht aan.

Psychologen omschrijven het fenomeen als 'emotioneel eten'. Vrouwen die zich angstig, verdrietig of gefrustreerd voelen reageren dat vaak af op een pak chips, een tablet chocolade of een ander calorierijke snack. We storten ons met zijn allen op voedsel in de hoop dat het ons soelaas biedt en komen - helaas - vaak bedrogen uit.

Zelfcontrole
Een recente studie toont het onderliggende patroon van emo-eten aan. Zo blijkt dat het niet de sombere of gefrustreerde gevoelens op zich zijn die ons in de richting van zoetigheid drijven, maar de manier waarop we met die gevoelens omgaan. Onderzoek toont aan dat angst en depressie alleen tot vreetbuien leiden wanneer we die gevoelens proberen te onderdrukken.

Wie negatieve gevoelens voor zichzelf houdt en tegelijk van zich af probeert te zetten, heeft daar zelfdiscipline voor nodig. Het vergt immers energie om gedachten van die aard helemaal uit je hoofd te krijgen. Energie die we anders onder meer aanwenden om aan de verleiding van zoet en zout voedsel te weerstaan ...

Tips & tricks
De kunst bestaat erin met angst of verdriet om te gaan zonder je daarbij aan allerlei andere verleidingen bloot te stellen. Met de volgende drie stappen zetten we je alvast graag op de goede weg:

1 Negeer je gevoelens niet. Sta even stil bij hoe je je voelt en wat de precieze oorzaken van die angst, verdriet of angsten zijn.

2 Wees objectief en durf jezelf kritisch te bevragen. Hoe zouden andere mensen met dergelijke gevoelens omgaan? Overreageer je niet een beetje? Geef ik mijzelf onnodig de schuld van alles? Ben ik niet te pessimistisch? Bekijk de situatie in een breder perspectief en durf relativeren.

3 Bekijk de toekomst positief en leer uit wat je doormaakt. Hoe kan de manier waarop je alles nu aanpakt je in de toekomst nog vooruit helpen?

Bij je persoonlijke problemen durven stilstaan en ze van op een afstand beschouwen is dus het basisbeginsel, in dit geval. De raadgevingen lijken hard maar werpen meer vruchten af dan onderdrukking en de bijbehorende emotionele eetbuien.

Jezelf kritisch bekijken en bevragen is dus niet alleen goed voor je eigen mentale gezondheid maar ook voor je caloriearme dieet, twee vliegen in een klap!

Zes jaar heeft ze geleerd wat blijven was:
wat ouders deden, en wat alles dus ging doen
een tafel bij een stoel, nu bij toen.
Het meervoud van geluk was: wij.

Sindsdien heeft ze geleerd wat enkelvoud is.
Zij. Nu weer half van jou, morgen half van mij.

Toen ze acht was was ze tien.
Een helft van haar gezicht lief,
de andere liever. Bang om te kiezen
tussen verliezen en verliezen.

Vandaag is ze gewoon twaalf.
Vier ouders, twee echt, twee stief.
Slapen gaan moet met eindeloos gezoen.
Ze wint altijd. Ze heeft geleerd wat blijven is.
Wat ouders niet en kinderen wel doen.

.

.




Pastinaaksoep met vanille en amandelkruim

Pastinaak is een typische herfst- en wintergroente met een ietwat zoete, aardse smaak. Deze soep is zo zacht, zoet en romig dat je ze haast als dessert zou kunnen opdienen. Het vleugje vanille en het krokante amandelbroodkruim versterken het effect. Omdat deze soep behoorlijk machtig is, serveer je haar maar beter met een lichte hoofdmaaltijd.

voor 3 à 4 personen

Ingrediënten
• 1 el olijfolie
• 1 kleine ui, fijngehakt
• 1 middelgrote aardappel, geschild en in blokjes
• 2 stevige pastinaken, geschild en in blokjes
• ca. 700 ml hete groentebouillon
• 1 dl (soja)room
• een half vanillestokje
• peper en zout

voor het amandelkruim:
• 1 el olijfolie
• 4 sneetjes stokbrood van een dag oud
• 2 el amandelschilfers

Zo maak je het
Fruit de ui in de olijfolie tot hij glazig is. Voeg de aardappel- en pastinaakblokjes toe en laat enkele minuten stoven. Giet de groentebouillon erbij en breng aan de kook. Draai het vuur laag en laat de soep op een zacht vuur koken.

Snijd het vanillestokje open en schraap de zaadjes eruit. Doe de zaadjes samen met de vanillepeul bij de soep.

Wanneer de groenten gaar zijn, verwijder je het vanillestokje en pureer je de soep. Roer er de room door en kruid met peper en zout. Laat op een zacht vuurtje nog even goed doorwarmen, maar breng de soep niet meer aan de kook.

Maak intussen het amandelkruim. Mix of verkruimel de sneetjes stokbrood tot je grove kruimels hebt. Meng de kruimels met de amandelschilfers. Verhit de olie in een koekenpan en bak het kruimelmengsel al roerende tot het goudbruin kleurt.

Strooi over elke portie soep een paar eetlepels amandelkruim en dien onmiddellijk op.

 .

Mispels

De mispel is haast een museumstuk; je ziet ze nauwelijks meer en ze worden nog maar zelden geplant. Jammer, want de struik bloeit mooi en geeft nog lekkere vruchten ook.

Herkomst
De wetenschappelijke naam van de mispel (wilde mispel, mispelaar, mispelboom) is Mespilus germanica. De mispel (of medlar tree (Eng.), neflier, mêlier, mesplier (Frans) en mispel (Duits)) is een plant uit de rozenfamilie (Rosaceae). Nauw verwant aan mispels zijn perenbomen, kweeperen, lijsterbes en meidoorn.

Geschiedenis
De mispel was een zeer belangrijke vrucht tijdens het Romeinse Keizerrijk en Middeleeuwen nog voor de introductie van andere fruitsoorten in West-Europa. Drieduizend jaar geleden werd de mispel al in de omgeving van de Kaspische Zee (Noord-Iran) aangeplant en kwam 700 v.Chr. naar Griekenland en 200 v.Chr. naar Rome. De mispel is door de Romeinen verder verspreid. De mispel werd in de Middeleeuwen vooral in Frankrijk en Duitsland aangeplant en in Nederland in kloostertuinen. De Mispel kwam in Duitsland verwilderd veel voor in de bossen, waardoor men dacht dat de boom daar autochtoon was, hetgeen in de naam germanica nu nog tot uitdrukking komt.

Aanplanten en vermeerderen
De mispel vormt een kleine boom die ongeveer 4,5 m hoog kan worden. De mispel bevrucht zichzelf, dus zijn twee exemplaren voor de bestuiving en vruchtzetting niet nodig. Mispels vermeerderen gebeurt doorgaans enkel via enting, op meidoorn als onderstam. Zaaien kan ook, maar deze methode wordt zelden toegepast omdat de plant zich bijzonder traag ontwikkeld en eerder zal uitgroeien tot een kleine heester.

Gezondheid
Mispels bevatten veel tannine en verder nog suikers, eiwitten, organische zuren (vooral appelzuur), pectine, cellulose, mineralen, provitamine A en vitamine C.

Seizoen
Het verzamelen van de mispelvruchten kan eind oktober of begin november gebeuren. Er worden droge kleine harde goudbruine vruchten gevormd, die begin oktober rijp, maar dan nog ongenietbaar, melig en wrang, zijn. Bij voorkeur moet het al enkele nachten licht gevroren hebben, dan worden de vruchten zacht en bruin, en dan kunnen ze na een poosje wel gegeten worden. Wacht niet met plukken tot de meeste vruchten op de grond gevallen zijn. Valfruit beschimmelt namelijk gemakkelijk en die vruchten zijn niet eetbaar.

Aanbevolen wordt ze in oktober of november na een nachtvorst te plukken en ze met de bovenkant naar onderen twee tot drie weken te bewaren op een koele plaats. De vrucht wordt 'beurs' waarbij de kleur via een fermentatieproces verandert van groen/wit naar donker bruin en de smaak zoet weeïg proeft. Ook is het mogelijk de vruchten enkele dagen in de diepvriezer te leggen, waarna ze gegeten kunnen worden. De mispel is klaar om te eten wanneer de ganse vrucht, maar niet de bruine kartonachtige pel, verrot is.

Smaak en verwerking
De opvallende mispelvruchten zijn bijzonder geschikt voor bloemsierkunst en voor het verwerken tot jam, confituur en gelei. De smaak valt zoetzuur te noemen, maar vanwege de malse en korrelige structuur haken heel wat mensen af. Door ze dan weer als confituur te verwerken of te gebruiken in taart, komen diverse ongekende smaken vrij.

Recept

Mispellikeur

Ingrediënten:

300 g mispels (niet stuk snijden)
300 g witte suiker (anders is je drankje donker)
1 liter jenever van 38 graden
drie kruidnagels voor elke mispel.

Bereidingswijze:
• Steek de kruidnagels in de mispels.
• Doe alles in een grote glazen pot. Voeg de andere ingrediënten erbij en laat 3 maanden staan.
• Doe dan de kruidnagels uit de mispels en laat nog drie maanden staan.
• Je moet wel even geduld hebben, maar het wachten brengt op: een lekker drankje

Afscheid

Zul je voorzichtig zijn?

Ik weet wel dat je maar een
boodschap doet
hier om de hoek
en dat je niet gekleed bent voor
een lange reis.

Je kus is licht,
je blik gerust
en vredig zijn je hand en voet.

Maar achter deze hoek
een werelddeel,
achter dit ogenblik
een zee van tijd.

Zul je voorzichtig zijn?

Bescherm jezelf tegen vet: eet kruiden.

Dat vetrijke voeding niet het meest gezonde is, weten we ondertussen allemaal. Maar je jezelf beschermen tegen die vetten door ze met de juiste voeding te combineren. Kruiden met antioxidanten bijvoorbeeld zouden het lichaam voor 30 procent kunnen beschermen tegen fysieke schade door vette voeding.

De Amerikaanse professor Sheila West (Penn State University) bereide twee maaltijden op twee dagen voor zes gezonde maar te dikke mannen tussen 30 en 65.

De eerste maaltijd telde twee theelepels kruidenmix met rozemarijn, oregano, kaneel, zwarte peper, look en paprika, de tweede maaltijd was identitiek aan de eerste maar dan zonder de kruiden. Na het eten van de maaltijden werd elk halfuur bloed getrokken, drie uur lang.

Meer antioxidanten, minder insuline
Na de kruidenrijke maaltijd was het aantal oxidanten in het bloed verhoogd met 13 procent, en de insulinerespons gedaald met zo'n 20 procent. Een hoog niveau insuline kan gevaarlijk zijn als het lang aanhoudt omdat het de aderen doet dichtslibben.

"Antioxidanten kunnen een belangrijke rol spelen in het verminderen van oxidatiestress, en zo het risico op chronische ziekten verminderen", concludeert professor West.

Vetgehalte daalt
De voeding die we opnemen, wordt enerzijds omgezet in energie en anderzijds in triglycerides, die worden opgeslaan in de vetcellen 'voor later'. Hoe vetrijker de voeding, hoe meer triglyceriden er worden opgeslagen en hoe meer vet in het bloed. Hoe vaker dit gebeurt, hoe groter de kans op hartziekten. Antioxidanten kunnen dit vetgehalte in het bloed met zo'n 30 procent doen dalen.

Vele experten geloven dat oxidatiestress, wat kan gecounterd worden door antioxidanten, een belangrijke factor is in het ontstaan van artritis, reuma en hart- en vaatziekten