Naar de inhoud

Fjak@

seniorennet.beseniorennet.be

Image and video hosting by TinyPic

6 reacties op dit bericht

Erwin4 maart 2015 om 22:10

Lieve groetjes

Benthe4 maart 2015 om 20:51

Fijne woensdagavond Fj@k

Misschien een wiebelpaard???

Image and video hosting by TinyPic

Natoken4 maart 2015 om 19:55

haha zo'n wiebeldinges.. ja hoor

Hopelijk wordt het daar bij jou wat rustiger Fjak@ en kan je stilaan genieten van het mooi weer dat ze tegen zondag beloven! Een dikke knuffel voor jou en Pucky
meeuw4 maart 2015 om 15:43

ken ik niet Fjak@ ...


ik verlang terug naar die lammetjes huppelend in de wei achterom !
liefs meeuw
spring lamb photo: lamb lamb.png
Nikki4 maart 2015 om 13:47

Een fijne woensdag vriendin

nee dit ken ik niet
Image and video hosting by TinyPic
Mijn mooiste platen
Wat muziek betreft ben ik een mens
die gauw tevreden is met zijn wens
mooie muziek is zoals gedichten
je gevoel erop richten
dat is de wens van iedere dichter en muzikant
en wordt gehoord in gans het land
Nikki
Diana4 maart 2015 om 03:51

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

is5fwfqddns.jpga0.jpg 
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Invoelen. auteur : roel richelieu van londersele

Invoelen



morgen zal ik in een fles wonen

 

en tegen de kurk zeggen niemand binnen te laten



in een fles zijn de vensters van glas

 

en wie naar buiten kijkt ziet de mensen

 

in een ander glaslicht



de vloer is er van zachte oude wijn

 

en als je spreekt weeg de echo er niet zwaarder

 

dan de ronde geur van druiven



in een fles zal ik ouder worden

 

dan mijn vrienden



 

 

 

 

 

 


.

4 reacties Reageer op dit bericht

Alzheimer : auteur : Roel Richelieu Van Londersele

Alzheimer



er ligt niets in de zeef van de dag

 

geen spijker, geen hand, geen boek

 

hij loopt langs de rand van zijn terugkeer

 

op zoek naar geleefd en geliefd



en niets nadert, het gras weigert,

 

zand rukt op, bomen groeien uit elkaar,

 

de wilgen staan niet bij de beken



hij, de roeier, verlangt naar water:

 

stroomopwaarts ligt de stad van zijn geheugen



 

 

 

 

 

 

 

5 reacties Reageer op dit bericht

Stadsdichter van de stad Gent.roel richelieu van londersele

Toen ik klein was en onder tafel woonde



toen ik klein was en onder tafel woonde

 

kende ik de enkels van de grote mensen

 

nu ken ik enkel de grote mensen

 

en dat is niet de bron van mijn vreugde



laten we ons voortaan alleen nog vergissen

 

en lachen met de spijkers van het geduld

 

we zullen hout geven aan de bossen

 

en goud aan de bankiers van het leven

 

in de lente van de leugens zullen we de snoeiers

 

handhaven en waken over de tongen en het woord



laten we weer vossen kweken en de telers

 

van de macht verschalken met raven en kazen

 

we zullen de paleizen smaller maken

 

en de sleutels uitdelen aan de gekken van de stad

 

maar de wetten weten wie ze dragen en aan de hoofden

 

van de gekken wordt geschaafd zonder verpozen



 

5 reacties Reageer op dit bericht

Verdwenen vaders. auteur : Victor Schiferli

Verdwenen vaders

Een brief aan de kinderen stelt hij op:
‘zulk een wreed ongeluk, ik zweer
dat ik jullie verliet tegen mijn wil’ –
maar voogdij gaat naar de moeder.

Op een avond staat hij voor de deur.
Er brandt licht in de hal. De deurbel
steekt als een mes in de sponning.
Drank suist radeloos door zijn hoofd.

Hij verlaat het portiek en regen dwingt
hem minutenlang in een steeg te staan.
Kinderen hollen hun schaduw achterna,
ze rennen alsof hij daar al jaren stond.

.

5 reacties Reageer op dit bericht

Moeder. gedicht van Jac van Hattum

Moeder

Het was niet vreemd, dat zij vertrok
met om haar mond die strenge trek;
geen wrevel was ‘t, nog minder wrok:
het was de winst uitzelfgesprek.

Het was, na al haar pijn, geen pijn
wat school in de besloten lip;
het was besef van eenzaam-zijn,
der laatste dingen diep begrip.

Men komt alleen; men gaat alleen
en alles, wat daartussen ligt,
was haar geweest, voor iedereen,
een zelf zicht opgelegde plicht:

onafgebroken dienstbaar zijn,
een zelf-vergeten hulpbetoon
en nu en dan de felle pijn
om zelfs niet het geringste loon.

Schoon nooit om loon iets werd gedaan
trok om haar mond de strenge trek,
de winst, waarmee z’is heengegaan
na duizend nachten zelfgesprek.

4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Fjak@

↑ Terug naar de berichten