gebroken potlood

Winter

 Het mooiste van de winter,
is als het vriest.
Dan is het de vorst die kiest.
Hij omringt alles met een mooi
wit randje, het is net als kant.
Het glinstert bij het minste zonlicht.
Wanneer het smelt, streelt het
de bladeren voor de laatste maal,
met zijn koude hand.
De spinnewebben zijn gesponnen juweeltjes.
De waterdruppels op de draden
zijn als parels aan een ketting.
De natuur heeft zijn geheimen
om als een kustenaar
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste krisal.
Zo zuiver en zo fijn

Claire Vanfleteren

om over na te denken

Advent

Advent is wachten op een wonder.
Zonder wonder wordt het leven
wolkengrijze verveling,
beklemmende berekening,
avondmoe.

En zonder wachten
ziet het oog het wonder niet
en de voet van de haast
drukt het ongeboren dood.

Eugeen Laridon

Deze mooie tekst over handen heb ik van het internet geplukt

Voor hen die wachten is de tijd te traag,
voor hen die vrezen te snel,
voor hen die bang zijn te lang,
voor hen die vieren te kort,
maar voor hen die liefhebben , eeuwig.

Henry Van Dyke
1852-1933

De grote waarheden
worden slechts meegedeeld door de stilte.
Indien je met de natuur vertrouwd wilt worden,
mag je geen gerucht maken.
Zoals water binnendringt in de aarde.
Als je niet wilt luisteren, zul je niet kunnen horen.

Paul Claudel

Duizend soldaten
Willem Vermandere

als ge van ze leven in de westhoek passeert
deur regen en noorderwinden
keert omme den tied als g' alhier passeert
den oorlog ga j' hier were vinden

ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldoaten
altied iemands voader altied iemands kind
nu doodstille en godverlaten

laat de bom'n nu maar zwieg'n
en dat 't gras niets verteld
en de wind moet 't ook maar nie zing'n
dat julder'n dood tot niets hè geteld
dat woaren al te schrik'lijke dingen

zeg 't goat al goed der is welvaart in 't land
en de vrede ligt vast in de wetten
we maken wel woapens maar met veel meer verstand
maar just om den oorlog te beletten

en grote raketten atoom in den top
we meugen toch experimenteren
we mikken wel ne keer naar mekaar zijne kop
maar just om ons 't amuseren

als ge van ze leven in de westhoek passeert
deur regen en noorderwinden
keert omme den tied als g' alhier passeert
den oorlog ga j' hier were vinden
ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldoaten
altijd iemands voader altijd iemands kind
duizend en duizend soldoaten
duizend en duizend soldoaten
duizend en duizend soldoaten

 Met dank aan Willem Vermandere


www.willem-vermandere.be

leven is

gelukkig zijn

met wat de aarde schenkt,

is telkens weer genieten ook

van elke dag die zonlicht brengt.

Leven is de gaven delen

die ons door God gegeven zijn,

liefdevol ook wonden helen,

troostend zalvend ook

bij pijn.

Leven is soms lijden,

treuren om wat tegenslaat,

lachen ook en zich verblijden

als het plots wat beter gaat.

Leven…

kon ik het maar zeggen,

schrijven hier dees heimenis,

‘k zei en ‘k schreef

om ’t uit te leggen

welk een zegen ‘t leven is.

’t Is de kleur van regenbogen,

’t zingen van de karekiet,

’t blauwe in twee kinderogen,

‘t ruisen van het wiegend riet.

Leven is de milde regen,

’t schijnen van de warme zon,

parels aan een snoer geregen,

drinken aan een koele bron.

Ach wat hou ik van het leven,

’k wilde dat ik ’t zeggen kon,

‘k zwart op wit je geven

als ik het maar schrijven kon.

Godfried Vervisch