Naar de inhoud

samenwerking tussen oog en fototoestel

akke.beakke.be

begrijpen

       

Photobucket
Geschreven door fotorantje om 20:03

22 reacties op dit bericht

ada14 december 2011 om 21:06

tja

met een masker voor wordt het ook wel erg moeilijk gemaakt maar veroordelen is net zo erg voor-oordelen.
Ariadnesdraad14 december 2011 om 20:18

Een waar woord

deze quote!
Aly14 december 2011 om 17:41

Mooie

Combinatie weer Antje en
helemaal waar .......
:)
Annemarie14 december 2011 om 16:41

stom..

Maar toch echt waar.. Je veroordeelt al heel snel. Pfff je wilt het niet, maar het gebeurt toch!
quiltingmieke14 december 2011 om 15:02

wauw

meid wat maak je toch prachtige fotos
en je laatste post wat een mooie spreuk....
zo gevoelig en waar
doe zo voort meid

knufje mieke
mizzD14 december 2011 om 13:08

Georges van Acker hè..

die zei het toch? die zou voor zichzelf moeten spreken hehe! Maar dat vind ik dus precies het gevaar met citaten..iemand zegt zoiets naar aanleiding van iets..of in verband met iets..maar dat staat er niet bij..zo'n citaat is altijd zo uit z'n verband gerukt. Maar ik ken héél veel mensen die mensen eerst proberen te leren kennen..eigenlijk wil ik mensen die dat niét doen niet eens als kennissen hebben ( laat staan als vrienden!)..jij en ik zijn zo dus ook..en we zijn niet de enigen. Dus vind ik dit citaat niet zo waar..het slaat op, wat mij betreft, een minderheid..en dan nog een minderheid die mijn vrienden nooit zullen zijn.
klaverke14 december 2011 om 08:01

Iets ...

om over na te denken ... :-) ! Wel heel mooi ... Dà-aaaaaaaaaag Antje !
mizzD13 december 2011 om 19:24

Goh..

dat iedereen dat maar waar vindt! Ik snap daar niks van..ik wilde bijna schrijven 'spreek voor jezelf'..maar klaarblijkelijk denkt iederéén er zo over..dát is pas erg! Groetjess!
Joke13 december 2011 om 18:05

.

Dat is waar.
En als je niet wil veroordeeld worden, oordeel dan zelf niet.
Chrisje13 december 2011 om 17:54

Hallo An

Ik had hier heel wat bij te lezen, ik kon een paar dagen niet op blogronde.
Leuk verslagje van jullie uitstap, en dan de mooie foto's met teksten. Dikwijls maar al te waar ...
Ik wens je verder nog gezellige decemberdagen toe. Mvg
inka en andre13 december 2011 om 16:56

Begrijpen.

Helaas is waar,zo vaak als dit gebeurt.

Dank je wel voor de felicitatie`s voor mijn verjaardag,super lief.

Alvast een hele fijne avond gewenst,.....lieve gr van ons,...xxx
roysfoto13 december 2011 om 16:23

tja

We leven nu in zo'n wereld, elk voor zich, en deur toe.
Cristien13 december 2011 om 14:42

Cristien Fotografie

Echt de waarheid helaas, groetjes Cristien.
P-TER13 december 2011 om 12:49

*****

Dit is zo waar! Soms zou een mens twee keer moeten nadenken voor hij/zij iets zegt! Knap in beeld gebracht! Gr.
P-TER
willy13 december 2011 om 11:37

spijtig

maar helaas waar....

mooi in combinatie met de foto...


groeten
gerdaYD13 december 2011 om 09:59

...

Zo is dat rantje, dit heb je knap in woord en beeld vertaald! Toppertje van een logje hoor!
Ollie13 december 2011 om 09:01

Inderdaad

Het is zo , oordelen zonder te kennen !
Marjolijn13 december 2011 om 07:32

==

Een mens ken je niet zomaar, daar is wel wat meer voor nodig.
ZON-nebloem13 december 2011 om 06:56

goeiemorgend :o)

dat heb je goed gezegd want eigenlijk is het wel zo
curieuzeneuzemosterdpot12 december 2011 om 23:57

;-)

erg, eh? en dat terwijl men elkaar niet hoeft te begrijpen om elkaar lief te hebben?
Pieterbie12 december 2011 om 23:55

Begrijpen

Die muur doet mij wreed denken aan het begijnhof in Kortrijk
magda12 december 2011 om 22:08

goedenavond Antje,

ja dat is maar al te waar. Het vraagt méér inspanning om iemand te leren kennen en veel mensen kunnen of willen zich niet meer inspannen.

drie op een rij


Vorige vrijdag weer eens drie op een rij.

Photobucket

Nana, Sakkerlien, fotorantje


Ik verlangde er erg naar

Photobucket


en spoorde dus naar Kortrijk waar een originele kerstboom stond

Photobucket


Er werd al meteen aan onze gezondheid gedacht
of was het voor de spreekwoordelijke appel voor de dorst

Photobucket



Maar we gingen eerst hier binnen
want Nana moest opgewarmd worden


Photobucket


Photobucket



De kerstman was al langs geweest

Photobucket



Photobucket



Photobucket



Via een vlinderachtiglijkendepaddestoel

Photobucket


en de Bruultorens (hier maar één van de twee, daar één in de stellingen stond)

Photobucket

kwamen we in het begijnhof

Photobucket Photobucket


Photobucket



Photobucket



Photobucket Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket



Photobucket


Photobucket



En toen werd het tijd voor een hapje en een drankje

Photobucket


Photobucket Photobucket

Photobucket Photobucket


Na verder verkennen

Photobucket


Photobucket

en wat shopping, waar we heel spaarzaam geweest zijn,
mochten we ons echt wel belonen met een zonde of zeven

Photobucket


Photobucket


om daarna weer veel te vlug afscheid te moeten nemen
s Avonds was van alle drie het vlammeke bijna uit

Photobucket

t was weer een genietersdagje

Photobucket



 

Geschreven door fotorantje om 18:29

roze

        

Photobucket


Photobucket


Photobucket
Geschreven door fotorantje om 09:52

niet veel nieuws

      

Photobucket

Al meerdere keren deze herfst trok ik naar de brielmeersen
zoals ik in de zomer ook al deed, meerdere keren
en in de lente van dit jaar
en in elk seizoen van de voorbije jaren


Photobucket Photobucket


Photobucket

Was er deze zoveelste keer in de herfst dan iets nieuws te zien?
iets noemenswaardig?
mwha, eigenlijk niet
ik zag alles al en toch weer niet

Photobucket


Photobucket


Photobucket

De bladeren van vorige herfst zijn weg,
de jonge eenden zijn groot geworden,
altijd is er iets anders die groeit en bloeit
 

Photobucket


Eigenlijk is er àltijd iets nieuws
en allemaal noemenswaardig
elk seizoen, elk jaar!


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket
Geschreven door fotorantje om 21:49

spanning


Na een onrustige nacht word ik veel te vroeg wakker
m'n hart bonst in m'n keel
Ik durf niet op te staan
en lig stil te luisteren
Zou hij hier nog zijn?
Ik hoor niks
Zou hij gisterenavond laat of deze nacht gekomen zijn
Ik weet het niet
De spanning is echt te snijden

Plots hoor ik gestommel
Ik sta op en piep voorzichtig door de deur
Mama is op en ook broer
ze staan in de gang te fluisteren
Ik ga bij hen staan
en kijk hen met vragende ogen aan
zou hij gekomen zijn?
Voorzichtig sluipen broer en ik
verborgen achter mama's kamerjas de trap naar beneden
Deur open, licht aan

Whaaaaw!!!

Ik sta versteld te kijken
Hij is echt geweest
De tafel staat vol
Voor broer een schilderskoffertje
en een leuk disneyboek om figuurtjes na te tekenen
twee mooie popjes voor mij
Snoep
Nog wat kleurboeken
en een gezelschapsspel

Vlug naar de garage gaan kijken
is de wortel weg, en het pintje?
Ja hoor het paard had honger
en de Sint dorst, of was het één van de Pieten

Terug naar de living
de tafel met allerlei moois bewonderen
ooooh zo mooi, oooh zo lekker
Vader komt kijken wat er aan de hand is zo vroeg op de ochtend

                                                                                                                                                            

          Ik sla m'n handjes in elkaar
          applaudiseer en roep
          dankjewel Sinterklaas

























Waar gebeurd, ca 42 jaar geleden
Eerlijkheidshalve, het was wel Sint-Maarten in de streek waar ik woonde als kind en die kwam op 11 november


Prettige en gezellige sinterklaasdag

Geschreven door fotorantje om 00:00

schoen

    
staan die van jou al klaar?

Photobucket









Geschreven door fotorantje om 10:54

ten einde,

 de dag, toen en straks terug, elke dag opnieuw een begin en einde van de dag 

Photobucket

Geschreven door fotorantje om 12:03

er was eens...

       

Photobucket


Er was eens een familie ooievaar. Vader, moeder en zoon ooievaar.
Toen op een avond vader ooievaar niet thuis kwam voor het avondmaal
wachtten moeder en zoon geduldig maar vader kwam pas opdagen tegen zonsopgang.
 Nieuwsgierig vroeg zoon zijn vader waar hij de hele nacht was geweest.
“Ik heb een koppel heel gelukkig gemaakt vannacht” antwoordde vader ooievaar.


Photobucket


Er ging geen week voorbij of ook moeder ooievaar bleef een hele nacht weg.
Kleine zoon vroeg ook zijn moeder waar zij was geweest die nacht.
Zij antwoordde: “ik heb een koppel heel gelukkig gemaakt vannacht”.
 
 

Photobucket


Een paar dagen daarna kwam zoontje ooievaar niet thuis voor het avondmaal.
Zijn ouders wachtten geduldig maar ook na zonsondergang kwam hun zoon niet thuis.
Ze werden ongerust en bleven de hele nacht op.
Tegen zonsopgang kwam zoon ooievaar aangevlogen.
Streng vroegen moeder en vader ooievaar waar hun zoon de hele nacht had uitgehangen.
Lachend antwoordde zoon:
“Ik heb een paar studenten de schrik van hun leven bezorgd!”


Photobucket


tekst bron: www




Photobucket
Geschreven door fotorantje om 10:49

dream

      

Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Photobucket


Barbra Streisand

Geschreven door fotorantje om 10:55

callicarpa

          

Photobucket



De dromen in je slaap
Waar komen ze toch vandaan
De vreemdste verhalen vinden plaats
Ooit droomde ik dat ik aan het sterven was
Voelde zo het leven uit me weggaan
Enkel die laatste 'zucht' kwam niet



Photobucket



Nooit zie ik kleuren
zelfs geen zwart/wit
Nooit zie ik gezichten
en toch in m'n droom weet ik wie het zijn
Nooit hoor ik stemmen
(gelukkig)
en toch wordt er soms heel wat 'gesjauweld' ;-)



Photobucket


Wat zijn dromen toch vreemd
Soms zijn er steeds terugkerende dromen
Ooit was ik een jaar intern in een school
en nu loop ik daar steeds verloren, vind m'n kamer niet terug
dat is nooit gebeurd, maar toch droom ik dat heel regelmatig
en altijd in hetzelfde gebouw, die totaal anders is dan de school


Photobucket

Dromenontleders, ga jullie gang
Vertel er mij alles over
Waar komen dromen toch vandaan

Geschreven door fotorantje om 11:21

ik ben...

    




Photobucket


Misschien moet ik eens doen als de egel,
(vorig postje)
en opschrijven:

ik ben boos,
 

        ik ben woest,

ik ben grimmig,


ik ben giftig

ik ben nijdig

ik ben koleirig

ik ben razend



Photobucket

mmm, het helpt niet

ik ben eigenlijk heel erg zelden boos
eerder
teleurgesteld, verdrietig,
verontwaardigd, beledigd, gekwetst,
beetje humeurig ;-)

emoties genoeg
maar boos, woest, razend,...
nee, dat vind ik zo moeilijk
ik kan het precies niet zelfs al heb ik er soms reden toe
Vreemd toch

Photobucket
Geschreven door fotorantje om 19:21

ik ben boos

     

Photobucket


Hij las zijn woorden en schudde zijn hoofd van verbazing.
Zo zo, dacht hij, nu ben ik dus boos. Wat eigenaardig! Hij probeerde heel precies te voelen wat hij voelde,
las zijn woorden nog een paar keer over en schudde zijn hoofd opnieuw.
Het is het raarste gevoel dat ik ooit heb gehad, dacht hij. Het lijkt nergens op.
Maar hij was wel blij dat hij nu eindelijk eens boos was.
Nu ben ik dus boos en blij, dacht hij. En ook nog verbaasd. Ik ben dus heel veel tegelijk.


Photobucket


Op dat moment stak de wind op en rukte het stuk schors uit zijn hand.
'Hola' riep de egel. 'Geef terug! Het is geen echte brief!'
Want hij wilde niet dat iemand las wat hij had geschreven.
Als ze weten dat ik boos ben... dacht hij, dan... dan...
Hij wist niet wat er dan zou gebeuren, maar het was vast iets verschrikkelijks.
De wind gierde en loeide en hoorde hem niet.
Hij dacht dat het stuk schors een echte brief was en sleepte hem mee, de lucht in.
Er stond niet in aan wie de brief gericht was en ook niet van wie hij afkomstig was.
De wind liet hem lange tijd rondvliegen, hoog boven het bos.
Ten slotte verscheurde hij hem en liet de snippers naar beneden dwarrelen.


Photobucket


De egel zat toen al verder na te denken, in de schemering, onder de rozenstruik.
Boos ben ik nu dus geweest, dacht hij.
Maar ben ik wel eens onvoorzichtig geweest? Hij kneep zijn ogen half dicht.
Misschien ben ik het nu wel... Misschien ben ik zelfs wel roekeloos nu.
De nacht viel en tevreden, wat hij het liefst was, rolde de egel zich op en dacht niet langer na.


Photobucket


uit Iedereen was er - Toon Tellegen


Geschreven door fotorantje om 00:17

sprakeloos

     

Photobucket


Photobucket



Sprakeloos was ik toen ik vorige week langs de leie wandelde
(tussen Deinze en Astene)
en dit bericht zag



Photobucket


Photobucket


Photobucket

Zonde toch

Photobucket


Photobucket Photobucket
Geschreven door fotorantje om 14:07

stoeipoes

      

Photobucket


Achter het bladerengordijn hoor ik geritsel
even denk ik aan gegniffel



Photobucket



Wie o wie besluipt me hier
wie houdt me in het vizier




Photobucket


Ik gluur tussen bladeren
voel het bloed stromen door m'n aderen.



Photobucket



wrijf de mist uit m'n ogen
hou me licht gebogen



Photobucket



Maar geen schrik
het is geen stouterik
Daar komt lappenpoes aangeslopen
om met mij mee te lopen



Photobucket


Ik smelt voor deze knuffelpoes
het is een echte stoeipoes
bezeten van kopjes geven
en haartjes afgeven



Photobucket
Geschreven door fotorantje om 18:16

Meer van samenwerking tussen oog en fototoestel

↑ Terug naar de berichten