blauwe bosloper

                                                                                                                                                     














Een vader liet zijn
twee zoons één korenveld
als erfgoed na.
Zij verdeelden het veld eerlijk.
De ene zoon was rijk en ongetrouwd,
de andere arm en met kinderen gezegend.

                                                                                                                                                               














  In diezelfde
  nacht dacht zijn broer:
  'Mijn broer heeft geen vrouw en geen kinderen.
  Het enige waaraan hij vreugde beleeft
  is zijn rijkdom. Ik zal zijn rijkdom vergroten'.
  Hij stond op, ging naar zijn deel van het veld
  en bracht zijn schoven naar het veld van zijn broer.

                                                                                                                               
Maar op een nacht gebeurde het,  
dat de twee broers elkaar,  
de armen vol met schoven, 
op hun weg ontmoetten.  
Toen ontdekten zij wat er gebeurd was,  
zij omhelsden elkaar en kusten elkaar.  

Toen hoorden zij een stem uit de hemel: 
  'Deze plek,  
waar zoveel broederliefde  
is getoond, 
         is het waard dat daarop mijn tempel  
zal opgericht worden - 
de tempel van de broederliefde.' 
 En inderdaad  
koos koning Salomo 
deze plek om de tempel te bouwen. 





 

                                                                                                                                                                                                                                     
                                                           
                                                  Er was eens een land heel ver weg. In het prachtige Afrika: Congo 
                                                 
                                                      Hij was een man uit het kille land België.

                                                      Het was de beginjaren 1950. In België was niet alles rozengeur en maneschijn
                                                     Hij vond geen werk en hoorde vertellen over het verre Afrika.
                                                     Over het land Congo, een warm land waar heel veel te ontdekken viel. 
                                                     Het klonk heel aanlokkelijk en hij waagde de stap.
 
                                                    Na een lange reis kon hij zich eindelijk settelen.
                                                 Hij begon er een koffieplantage.
                                                 De bedoeling was er een paar jaar te blijven
                                                 maar die paar jaar werden er zo'n 20 jaar.
                                                    

Ook daar was niet alles rozengeur, vooral voor de inboorlingen.
Dit is een van de minpunten in het verhaal. 
Maar hij was een goede baas, iedereen had hem graag.
Een echte mensenvriend, van zowel blank als zwart.

Hij had er een goed leven en stuurde nu en dan iets op
naar z'n familie, ook als hij eens overkwam van het
verre Afrika had hij steeds een geschenkje mee.
Ivoor was toen heel erg in.
Nu is handel in ivoor verboden.
 
Hij maakte ook de strubbelingen mee toen in 1960
Belgisch-Congo ophield te bestaan en vluchte toen het
daar te gevaarlijk werd.
Hij keerde wat later terug en vond er alles in redelijk goede staat,
z'n 'personeel' had alles goed onderhouden.

Op ongeveer 60 jarige leeftijd keerde hij
voorgoed naar België terug.
Hij leefde nog een jaar of 7 in een
klein appartementje waar hij overleed aan een hartziekte.

Hij, Kamiel, nonkel van m'n moeder.
Jammer genoeg was ik te jong om z'n verhalen van toen nog te weten

De parels en de kleine kopjes zitten nu ook in het elitedoosje, het doosje met familiegeschiedenis