Trappelend als een paardje vol ongeduld sta ik op de drempel van mijn leven. En vandaag, heel speciaal,
af ook de Heer me Zijn zegen. Omdat God niet overal kan zijn;
Hij is immers alleen,
schiep Hij lieve mensen om me heen. Wil je af en toe aan me denken, me liefde, vertrouwen en geborgenheid schenken? Spoor me wat aan als ik haast een mooie kans mis. Toom me in
ls mijn vaart te snel is. Moedig me aan om de hindernissen te nemen
want ongetwijfeld kom ik die ook tegen. Leer me om anderen te beminnen
en in mijn hart te dragen, zonder naar rang, stand of kleur te vragen. Toon me hoe ik een helpende hand, een luisterend oor kan zijn, voor als ik later groot ben; nu ben ik nog te klein. Dankzij Gods kracht en de hulp van jullie allemaal zal in het boek van mijn leven een boeiend en waardevol verhaal komen te staan.
Tridentijnse Missen in Vlaanderen in eenheid met de lokale
bisschop
- Brugge (Brugge),
elke laatste zondag van de maand in de Basiliek van het H. Bloed
(bovenkapel), Burg, om 17:00 (FSSP). -
Brussel (Mechelen-Brussel), elke weekdag in de Kapel van de Brussels
International Catholic School om 18:30 (woensdag om 8:45) en zaterdag om 11u
(ICRSS). - Brussel (Mechelen-Brussel),
elke zon -en feestdag om 10u30, maandag tot vrijdag om 18u00, zaterdag:
eucharistische aanbidding van 10 tot 12 gevolgd door de Mis in de St. Annakerk,
Watermaal-Bosvoorde (Léopold Wienerlaan 26)(ICRSS). - Brussel (Mechelen-Brussel), elke zon-en
feestdag in de Kapel van het Instituut van het Heilig Hart van Lindthout om
10:00 uur (Mgr. Gryson). - Brussel
(Mechelen-Brussel), in de Minimenkerk op dinsdag tot vrijdag om
18u30, op zaterdag om 9u00, op zondag om 9u30 (bepaalde zondagen om 17u30, zie
info).(FSSP). - Niel-bij-As
(Hasselt) in de Sint-Michaëlskapel. Info: www.caelenberg.info - Kortenbos - Sint-Truiden (Hasselt), elke
zaterdag om 7:30 in de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek (EH Luc Michiels
OPraem). - Antwerpen (Antwerpen) Elke
zondag in de St-Jacobskerk om 11:45 uur (EP Mattheus).
Wij, de sterken,
moeten de zwakken in hun kwetsbaarheid helpen en niet ons eigen belang dienen.
Laat ieder van ons zich richten op het belang van de ander, op wat goed en
opbouwend voor hem is.
De parochie is de enige ruimte waar iedereen op voet van gelijkheid welkom is. De parochie is er immers ook voor mensen die niet straf katholiek zijn of willen zijn. Jezus maakte ook niet iedereen tot apostel. Dus koester uw parochie!
In de komende maanden
zullen zeven van onze diakens tot priester gewijd worden na twaalf lange jaren
van vorming. Terwijl zes van onze theologieseminaristen tot diaken zullen
worden gewijd, zullen vijf anderen de eeuwige geloften afleggen in onze
communauteit.
Dit is het goede nieuws dat ik gisteren kreeg van de Indische missiecongregatie IMS uit Varanasi-Benares.
Jezus zegt: "Geneest
de zieken, wek de doden op, reinig de melaatsen, drijf duivels uit: Om niets
heb je ontvangen, om niets mag je geven" (Mt. 10: 8). We zijn de
boodschappers van het leven. Jezus vraagt ons om "de doden op te
wekken" als een van de missies die ons werd toevertrouwd. We begrijpen dat
dit niet letterlijk moet worden genomen. Er zijn zoveel mensen rond ons die
geestelijk en psychisch dood zijn; niet in staat om ten volle te leven:
zoals degenen die het geloof verloren hebben in zichzelf, in
anderen en in God; degenen die het gevoel van vreugde hebben verloren of
de betekenis van het leven; degenen die niet langer de hand kunnen reiken om
een ander mededogen en vergeving te schenken; degenen die het verleden
niet kunnen laten gaan en blijven leven in bitterheid, haat, schuld en
zonde; zij die niet in staat zijn hun leven te leven, zelfs met een beetje
voldoening en tevredenheid, omwille van de gigantische armoede en het
overwegend onrecht. Jezus kwam opdat we zouden leven en wel ten
volle! En nu worden wij opgeroepen nieuw leven in te blazen in al
diegenen die op één of andere manier ‘dood’ zijn. De verrezen Heer geve nieuw
leven voor ons allemaal tijdens deze Paastijd Pas zo kunnen we de echte
ambassadeurs van het leven zijn, en aan anderen liefde en mededogen
reiken.
Probeer meer te bidden in de vasten, want ook dat is een vorm van loskomen. Wie bidt raakt het astma kwijt van aan zichzelf te denken: hij denkt aan God en aan de anderen. Wie bidt verliest de beklemming van de angs en het wantrouwen: hij ademt rustig, zijn hart volgt weer een normaal ritme. Bidders raken zelden in stress. En stress is misschien de meest knellende band in onze samenleving.
Wie 19 maart ziet, zegt en schrijft, denkt ook meteen aan Sint-Jozef. Ook hij was een man van gebed en stille inkeer, vol vertrouwen in wat hem te wachten stond en samen heeft hij met Maria JA gezegd. Jozef heeft iets van Johannes de Doper die zegt: 'Hij moet groter worden, en ik kleiner.'
Bij deze wens ik allen die de naam van de heilige Jozef in hun naam dragen een zailge feestdag toe!
Laten wij bidden voor de slachtoffers van de busramp in Zwitserland. Voor alle slachtoffers van oorlog, geweld en natuurrampen en voor allen die deze week gestorven zijn: dat hun leven niet tevergeefs is geweest en dat zij mogen thuiskomen in Gods eeuwige liefde.
Bidden wij ook voor hun families en vrienden, voor de schoolgemeenschappen, dat ze zich gedragen weten in deze moeilijke tijd. Bidden wij voor de gewonden: dat zij genezen en dat allen deze traumatische ervaring een plaats kunnen geven in hun leven.
De voorbije eeuw was de Kerk toonaangevend in de zorg voor zieken, stervenden, weeskinderen, mensen met een beperking. Daarin gaf ze een boodschap aan de samenleving. Ik pleit ervoor dat de Kerk mensen motiveert en armslag geeft, die op die vlakken iets betekenen. Dat evangelisch engagement voor wie minder kansen krijgt, moet ze levend houden. En dat kunnen we heel zeker ook op elke parochie als we maar voort-trekkers blijven zijn in onze kerk met kleine k; want waar twee of drie van jullie in Mijn naam samen zijn ... Dan zal er altijd een driehoeksverhouding blijven bestaan tussen mensen onderling en Christus. En dan zal de vraag of er kerken moeten gesloten worden zich van zelf oplossen zoals ik u eerder vertelde, maar het ligt wel enkel en aleen in onze handen!
Wanneer woorden van troost tekortschieten, kunnen we slechts bidden om geloof en hoop in deze moeilijke dagen. Dat de God die het leven geeft, aan U ook het perspectief van de verrijzenis mag blijven schenken, ook al is dit op dit ogenblik sterk verduisterd.
De vastentijd is een tijd van genade als we die goed gebruiken al besef ik dat we nogal vlug worden afgeleid. Er gebeurt zo veel tussen de goede voornemens in de morgen en het avondgebed waar je soms rouwvol omziet dat je er weeer maar weinig of niets van gebakken hebt. En toch vraagt God niet zozeer iets van ons. Hij biedt ons integendeel heel veel kansen aan. Noem het ruimte die we van hem krijgen om ons tot hem te keren; hij schort zijn oordeel over ons op om ons genadig te kunnen zijn. Die tijd is een kans, een genade, een gustige tijd zelfs.
HANDEN
