De roeping van Jan Bosco
De roeping van Jan Bosco – de droom van een negenjarige
Een roeping die van God komt en zich gaandeweg manifesteert
Vanaf de eerste bladzijden van de Memorie dell'Oratorio is duidelijk hoe de traumatische ervaring van het verlies van zijn vader Don Bosco gevoelig maakt voor al diegenen die geen vader hebben. Hier begint in een zekere zin al de weg naar het typische model van vaderlijkheid, die een onmiskenbaar kenmerk is van de pastorale en opvoedende methode van Don Bosco.
Toch is het eerst met het verhaal van de droom op negen jaar dat de constituerende elementen van het model van de pastor en van zijn specifieke zending worden gepreciseerd. In deze droom wordt de speelplaats symbolisch voorgesteld als bevoorrechte ruimte voor de ontmoeting met de doelgroepen: de 'massa kinderen' die daar 'speelden'. De roepingzending wordt omschreven: 'Hij riep mij bij mijn naam en gaf mij het bevel mij aan het hoofd van c/e kinderen te stellen.' Ook de methode en de sleutel tot welslagen wordt aangeduid: 'Niet met slagen, maar met zachtheid en met liefde zul je deze vrienden van jou moeten winnen.' De essentiële inhoud van de boodschap wordt verduidelijkt: 'Begin dus onmiddellijk met ze te onderrichten omtrent de lelijkheid van de zonde en de kostbaarheid van de deugd.' Ten slotte wordt de weg van ascese en vorming geschetst: 'En precies omdat die zaken je onmogelijk schijnen, moet je ze mogelijk maken met de gehoorzaamheid en het verwerven van kennis [...]. Ik zal je de leermeesteres geven l…]. Wees nederig, sterk, robuust en wat je op dit ogenblik ziet gebeuren met deze dieren, dat zul ie moeten doen voor mijn kinderen.
Uit: Giovanni Bosco: “Herinneringen aan het Oratorio van de H. Franciscus van Sales van 1815 tot 1855, met inleiding en voetnoten van Aldo Giraudo, p. 65-66















