Op deze zondag

loven en prijzen wij U, Heer, tot in lengte van dagen!
Op deze zondag
loven en prijzen wij U, Heer, tot in lengte van dagen!
Op de stoep
Gisteren liep ik diep in gedachten verzonken
met gebogen hoofd over de stoep.
Door zo te lopen zou ik nooit...
een regenboog aan de hemel ontdekken.
Dus liet God mij er één zien op de stoep,
getekend door een kinderhand,
om zo mijn aandacht te trekken.
Mijn verwondering was er niet minder om.
Integendeel,het raakte me diep.
Door het hart te zien
dat onder de regenboog getekend was,
maakte mijn hart een huppeltje van vreugde.
Het gaf me vleugels om mijn weg te vervolgen
en te doen waarom ik op weg was gegaan.
Ik hoefde niet alleen te gaan,
God was erbij.

Echt houden van.Echt houden van het leven, dankbaar zijn, tevreden proberen te zijn met de mensen, de dieren, de planten = houden van God
En dan horen wij de wet van Jezus:
Houden van God en van de mensen: maakt gelukkig, en een betere wereld. Dat geloven wij niet alleen, dat is onze wet, dat moeten wij dus doen. Vind je niet dat men veel slechtere wetten zou kunnen uitvinden dan "houden van ...."
een geloofsbelijdenisvan een simpele ziel.
Ik geloof in God zoals een blinde gelooft in de zon,
niet omdat hij ze ziet, maar omdat hij ze voelt.
HANDEN
Waar wij mensen langs elkaar heen leven, elkaar opzij schuiven, blind zijn
voor elkaar, geen oog hebben voor elkaar, daar gaat het leven dood.
Als wij mensen onze deur, onszelf openen voor elkaar en elkaar uitnodigen
binnen te komen en bij elkaar veilig kunnen zijn in alle kwetsbaarheid,
dan ontstaat er nieuw leven.
Op zoveel plaatsen, ver weg en heel dichtbij, verlangen mensen intens naar leven.
Op zoveel plaatsen hopen mensen op mensen die zien en die horen met hun hart.
Op zoveel plaatsen, ver weg en heel dichtbij, verlangen mensen naar een woord van begrip, naar een arm om hun schouder, want mensen zoeken leven dat leefbaar is.
Als wij zo leven met elkaar en voor elkaar, dan kunnen we God zien.
Al jouw zorgen.Zorgen, moeite, pijn, strijd, teleurstelling, … als een bal worden ze naar je toegeworpen, je vangt ze op en…. je hebt je handen er vol aan. Ken je dat? Die bal vol zorgen die je met je meedraagt? Die BAL-LAST die je naar beneden drukt en moe maakt?
Heerlijk, onze Heer Jezus kent en begrijpt wat jij meemaakt als geen ander! Hij voelt met je mee, want Hij is in alles op dezelfde wijze verzocht, met het verschil dat Hij niet zondigde. (Hebr.4:15) Hij heeft al onze BALLAST gedra...gen aan het kruis, weggedragen… zodat jij vrij mag zijn!
Kan dat? Vrij zijn van die bal van zorgen die je in handen hebt? Ja, Hij nodigt je uit: ‘Lieve schat, wil je die bal van zorgen en verdriet van je af werpen? Ik vang ‘die bal’ op in Mijn doorboorde handen. Ik bid en pleit voor jou! (Rom. 8:34, Hebr. 7:25). Al jouw tranen zijn bij de Vader bekend.
Voedsel
Het valt me op dat elke boodschap van paus Franciscus er in gaat als gesneden koek, zelfs door niet-gelovigen zoals iemand zegde die wél heel veel respect heeft voor de manier waarop de paus leeft en zijn boodschap uitdraagt. Nu gewoon deze eenvoudige richtlijn delen, kan toch niet zo moeilijk zijn.
Met deze gekende beelden
nemen wij afscheid van de meimaand, maar nooit van Maria. Want ook zij staat ons altijd bij.
Even stil staan
bij de Psalmen.
De Vreugde van het evangelie.Maagd en Moeder Maria,
gij die gedreven door de Geest
het Woord van leven ontvangen hebt
in uw diep en nederig geloof,
in totale overgave aan de Eeuwige,
help ons ‘ja’ te zeggen
want nu, meer dan ooit,
moet de Goede Boodschap van Jezus weerklinken.
Ster van de nieuwe evangelisatie,
help ons schitteren door het getuigenis van onze verbondenheid,
dienstbaarheid, vurig en edelmoedig geloof,
rechtvaardigheid en liefde voor de armen
opdat de vreugde van het Evangelie
moge weerklinken tot aan de uiteinden van de aarde.
Kerk zijn is Maria zijn
Kerk zijn is Maria zijn,
want Maria heet: Moeder van de kerk.
Niet omdat ze grootse dingen heeft gedaan,
- daarvoor was ze te arm van geest
en te eenvoudig van hart –
maar omdat ze God
grote dingen heeft laten doen
in haar leven.
Als Maria moeder is van de kerk
dan gaat haar verhaal verder
in haar kinderen.
Kerk zijn is Maria zijn:
is gemeenschap zijn die in haar schoot
leven draagt:
het leven van de Verrezene;
gemeenschap van mensen
die zwanger zijn van Hem,
en hun hele doen en laten
op Hem afstemmen,
zodat Hij kan geboren worden
in onze praktijk van goedheid,
van vrede en gerechtigheid,
van inkeer en inzet.
Carlos Desoete
MEIMAAND - MARIAMAAND
Even sitl worden bij de moeder van ons allemaal.
Een kaarsje, een lied, een bloem, een gebed...
Maria heeft een spooor getrokken op deze wereld,
een spoor waarin mensen zich veilig voelen.
Hier en daar zou Maria
nog een teken blijven geven,
een spoorteken,
om ons de weg te tonen
of om ons op weg te brengen.
Soms, als het het heel donker wordt,
licht zij ons voor.
Zoiets vergeten mensen niet.
Dan bouwen zij een kapelletje
of iets groter,
of zij gaan op bedevaart.
Zij vertellen het aan hun kinderen
of zij maken haar portret
in steen of op doek.
Uit de Bijbel
In die dagen zei Paulus tot de oversten
van de kerk van Efeze: ‘Geeft acht op uzelf, en op heel de kudde waarover de heilige Geest
u tot leiders heeft aangesteld
om Gods Kerk te hoeden
die Hij zich verwierf
door het bloed van zijn eigen Zoon.
Handelingen 20,28-38
De deur naar God
Toen een beroemd schilderij van William Hunt
voor het eerst in Londen werd geëxposeerd,
stelden de critici een vraag.
Het schilderij stelt Jezus voor die aan een deur staat.
De deur is gesloten en het lijkt alsof ze al eeuwen gesloten is,
er groeit onkruid tot vlak voor de deur.
Zij ziet er heel oud en haveloos uit.
Het schilderij heet ‘Ziedaar, Ik sta aan de deur'.
Het is een prachtig schilderij,
maar critici zijn altijd op zoek naar één of andere fout,
hun geest is gericht op iets dat ontbreekt.
Toen wierpen ze op: “Er is wel een klopper op de deur, maar geen knop.”
Hierop glimlachte Hunt en zei: “Deze deur gaat van binnenuit open.”
Op dit Pinksterfeest
bidden wij samen met Maria tot de Heillige Geest.
Uit de brief van Bisschop Johan Bonny voor Pinksteren"Perioden van stilte zijn in de geschiedenis van de Kerk nooit vruchtbare perioden geweest. Ze wijzen veeleer op stilstand. Sinds paus Franciscus werd gekozen, is de windkracht in de Kerk duidelijk toegenomen. Telkens opnieuw nodigt hij bisschoppen, priesters en gelovigen uit om vrijmoedig het woord te nemen en hun stem te laten horen.
Daardoor komen ongetwijfeld ook meningsverschillen en spanningen naar boven, zoals we het in de Kerk niet meer gewoon waren. Voor vele gelovigen is die nieuwe stijl echter een teken van hoop. Alleen door open met elkaar te spreken, en een windstoot erbij te nemen, kan het leven in de Kerk terugkeren. En uiteraard moet ook de Kerk zoeken naar standpunten waarbij niemand uit de boot valt."
Pinksteren komt eraaan. Een klein gedicht.

Pinksteren komt eraan. Een klein gedicht ...
geen zwijgen en geen bovenzaal
maar op de pleinen spreken –
verstaanbaar zelfs in elke taal
...
wanneer we broden breken
we leven nooit meer heel alleen –
want elke mens wordt broer of zus
een hart van goud, en niet van steen,
een echt gemeende vredeskus
geleerd wordt dwaas, en hoog wordt laag -
want elk geschoeid op jezus’ leest
krijgt telkens weer tot op vandaag
zo vurig vlammend zacht de geest
Bij de PinksternoveenKom, Heilige Geest, open mijn hart, mijn geest en mijn ziel....
O Geest van God, schenk mij het vermogen om alles te vergeven wat mensen mij hebben misdaan. Wil mij genezen van alle wrok en van alle bitterheid over onrecht of beledigingen waarvan ik het slachtoffer ben geweest. Leer mij begrijpen dat God mij zal vergeven in de mate waarin ikzelf mijn medemens kan vergeven, en dat ik pas het ware geluk zal kennen wanneer ik mij in mijn hart met mijn vijanden kan verzoenen.
Wees gegroet Maria...
Ik zoek een hand.
God,
Ik zoek een hand
die mij vasthoudt en moed geeft,
die mij rustig maakt en beschermt.
Ik tast naar een hand...
die mij leidt en voert,
die mij heelt en redt.
Ik heb een hand nodig,
die sterk is en die mij draagt,
die mij vastpakt,
mij niet meer loslaat.
Ik zou zo graag een hand hebben,
die het goed met mij voorheeft,
die zacht op mij wordt gelegd.
Ik verlang naar een hand
waaraan ik me – onvoorwaardelijk -
kan toevertrouwen,
die trouw is, die mij liefheeft.
Ook vandaag bidden wij tot U
Maria, vol van genade
