PASEN

De schemering gaat beginnen.
Zij staan bijeen geschaard
waar bleek in het witte linnen
hun dode ligt opgebaard.

Nu zijn gelaat en zijn leden
gebet en gewassen zijn,
nu is hij blank van vrede,
nu blijft er geen zweem meer van pijn.

De specerijen geuren.
“’t Is tijd”, zegt zacht een stem.
Tedere handen beuren
de baar en dragen hem

met innig voorzichtige schreden
omlaag, de heuvel af.
De stille stoet daalt mede
naar het nieuwe, koele graf.

Zij dragen hem daar binnen.
Als zij, laat, huiswaarts gaan,
zien zij met stille zinnen
de maan van Pasen staan.

Deze tekst van Gerard Wijdeveld maakt de overgang naar Pasen

Het is een oud verhaal...

...dat er ook een vierde koning

was op weg gegaan,

maar dat hij het bewuste rendez-vous

op die zesde januari miste

omdat er telkens onderweg

op hem een beroep werd gedaan.

Hij arriveerde in Jeruzalem

juist toen Jezus werd gekruisigd.

Te laat dus,

maar toch net op tijd

om bij het cruciale moment

het hart van de verlossing

te horen kloppen.

Hij had zijn tijd verloren,

dacht hij,

totdat hij hoorde

dat ook Jezus heel veel tijd

verloren had voor mensen...

BRUYNINCKX WARD. In: Gloed.

Februari 1970, p. 57.

Jezus’ laatste avondmaal

Voorafgaand aan het pesachmaal, waarvan Jezus als enige wist dat het zijn laatste zou zijn, waste Jezus de voeten van zijn discipelen. Hij brak vervolgens volgens Joods gebruik het brood en deelde dit uit aan zijn discipelen, terwijl hij zei: “Neem en eet, want dit is mijn lichaam dat voor u gegeven wordt”. Ook de wijn deelde hij rond, met de boodschap: “Drink er allen uit, want dit is mijn bloed van het verbond, voor velen uitgegoten tot vergeving van zonden”. Later die avond werd Jezus in het Hof van Getsemane op de Olijfberg verraden door één van zijn discipelen, Judas van Iskariot. Op verdenking van godslastering werd Jezus door de Sanhedrin gevangen genomen en nog diezelfde nacht verhoord en opgesloten. De volgende dag volgden zijn terdoodveroordeling en kruisiging.

Men mag niet toegeven aan de wanhoop,

maar zeker blijven dat het goede het kwaad overwint

en dat de Heer elke traan zal afwissen

en ons van elke vrees zal bevrijden.

Virtuele vriendschap mag dan goed zijn, maar het zal nooit helpen mensen hun verzuchtingen uit te spreken, hun vreugde en verdriet, hun wraak soms ... hoe kan je dan bevrijd worden door een ander als er geen echte communicatie meer is? 

EER AAN DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIG GEEST,

ZOALS HET WAS IN HET BEGIN, NU EN TOT IN EEUWIGHEID.

Zo kort voor Pasen.

Soms is bidden al wat je kunt doen en zelfs een sterk teken van barmhartigheid.

Dat begreep een jonge kerel uit Baltimore en de agent die hem kiekte.

bron: Kerknet.

God, Je vraagt me of ik zonder zonde ben als ik stenen wil werpen.
Nee, zonder zonde ben ik niet...
ik verdien ook stenen, vind ik.

Het kwaad in mij, het kwaad in haar,
het moet worden uitgeroeid, ik maak me er kwaad op,
maar in Jouw ogen zie ik geen boosheid;
ik mag er zijn met zonde en al,
je straft me niet, je kijkt me aan en blijft bij me,
zelfs als we jou straks aan een kruis nagelen
omdat we niet durven geloven in zoveel liefde.

Gebed herstelt onze relatie met God. Zoals in elke relatie kan onze omgang met God aan kwaliteit en intensiteit hebben ingeboet. De vastentijd is de geschikte tijd om het contact met God te herstellen. Niet voor het oog van de mensen, zegt Jezus, maar in het verborgene. Maak je geen zorgen om de woorden van je gebed. Jezus wist dat het moeilijk is om gevoelens te verwoorden, daarom gaf Hij ons zelf een mooi gebed: het ‘Onze Vader’.

De vastentijd is ook de periode waarin wij ons bezinnen wat er in ons persoonlijk leven fout gelopen is. Waar het vuur stilaan uitgedoofd is en we lauwe christenen zijn geworden. Het is misschien een tijd om wat minder met onszelf en wat meer met God en de naasten bezig te zijn.

op zondag...

Danke voor deze nieuwe morgen, dankle voor deze nieuwe dag!

Een paus die weet waarvoor hij dit Heilig Jaar lanceerde en er zelf van getuigt in zijn daden.

Denk maar aan de toiletten, douches, gratis maaltijden en meer waar hij voor zorgt in de nabijheid van het Vaticaan.

Barmhartige God, in uw handen leggen wij ons leven, ons doen en laten in goede en in kwade dagen. Aanvaard ons zoals wij zijn: pelgrims op weg naar U. Doe ons weer opstaan wanneer wij zijn gevallen, bewaar in ons wat goed is en breng ons tot voltooiing op uw dag in Jezus Christus, onze Heer.

Ik bid dat ik me mag blijven laten raken door de noodkreet van velen. Dat ik niet verdoofd raak door dagelijkse berichten. Dat ik de oren sluit voor lastertaal en haatpreken. Dat de grenzen van het eigen hart zich nooit sluiten.