BEDE

God van licht, van het opgaan der zon tot zijn ondergaan: gezegend zij uw Naam, Bron van alle licht en leven. Gij zijt het licht, zelfs het donker is voor U geen duisternis. Gij hebt uw Licht ontstoken in deze wereld, het Licht dat onze duisternis verlicht: Jezus Christus, uw Zoon. Wij vragen U dat Hij ons nabij blijft, bij waken en bij slapen. Geef dat wij zijn licht ontvangen en dat licht kunnen doorgeven, tot aan de dag waarop wij U ontmoeten, van aangezicht tot aangezicht.

VALLEN IS DES MENSEN.

OPSTAAN IS HET WERK VAN GOD!

'Witte Kruisiging' is niet wreed, maar hoopvol.

Pijn wordt hier sereen afgebeeld.

Ik beschouw als een van de mooiste werken van Chagall.

Paus Franciscus

Maria,

over heel de wereld

roepen mensen u aan,

in alle talen wordt gij

vereerd en bezongen.

Men heeft u geprezen

in duizendvoudige namen.

Maar of men u

"ivoren toren" noemt

of "gulden huis",

voor alles zijt gij

de MOEDER.

Toon Hermans

Is het passend te verwijzen naar deze figuren

uit de recente heilsgeschiedenis.

Wij mogen hen dan ook aanroepen en aanbidden,

loven en danken!

Mijn hart zingt voor de Heer: Magnificat!
Mijn God is mij genadig, mijn vreugde overdadig;
en ieder prijst mij zalig: Magnificat!
Mijn hart zingt voor de Heer: Magnificat!

Welwillend zag mijn Redder naar zijn geringe dienares,
voltrok aan mij zijn wonder. Heilig is zijn Naam.

Hij is de trouwe Helper van wie voor Hem gevoelig is,
maar wie hooghartig leven, wijst Hij van zich af.

Mijn hart zingt voor de Heer: Magnificat! …

Die machtig is zal vallen, die nietig is komt op de troon,
die hongert wordt verzadigd, rijken stuurt Hij heen.

Zijn volk was Hij indachtig, vol deernis jegens Israël,
getrouw aan zijn gelofte. Eeuwig duurt zijn heil.

Mijn hart zingt voor de Heer: Magnificat! …

IS WACHTEN EN WETEN DAT ALLES GOED KOMT!

In schamelheid bidden en op de uitkijk staan voor nieuwe geestdrift. © FlickrCC

Het voorstel van directeur-generaal Lieven Boeve van Katholiek Onderwijs Vlaanderen om tot 'dialoogscholen' te komen - met meer ruimte voor bijvoorbeeld moslims - blijft reacties uitlokken. Wetenschapper en filosoof Gerard Bodifée (70) stelde in een opiniestuk in De Standaard: De katholieke school die moslims weert, kan geen katholieke school zijn. Maar als katholieke school moet zij de katholieke godsdienst verkondigen, ook aan moslims. Bodifée hekelt het gebrek aan kennis van en affiniteit met de katholieke godsdienst bij jongeren, volgens Bodifée veroorzaakt door beslissingen van het katholiek onderwijs zelf: Ze hebben het onderwijs in de eigen tradities, leer en geschiedenis bewust overgelaten aan een tijdsgeest die er geen blijf mee weet. In het tv-programma Van Gils en gasten trok Bodifée even fel van leer: De problemen liggen niet bij de moslims, maar bij de katholieken - die hebben moeite met hun eigen identiteit en de elementaire kennis over hun godsdienst ontbreekt meer en meer. We zijn het katholicisme in dit land kwijtgeraakt, en op een katholieke school zal je het niet terugvinden. Katholieken moeten weer trots worden op hun geloof, besloot Bodifée: Religiositeit is taboe geworden, er wordt niet meer over gesproken, we stoppen het weg. Moslims komen er gewoon voor uit, dat moeten we als christen ook doen.

Kerknet.

Maar u, geliefde broeders en zusters, moet uw leven bouwen op het fundament van uw zeer heilige geloof. Laat u bij het bidden leiden door de heilige Geest, houd vast aan Gods liefde, en zie uit naar de barmhartigheid van onze Heer Jezus Christus, die u het eeuwige leven zal schenken.

"Heb jij met de ogen van je hart al gewaar geworden hoe Jezus je aankijkt? Heb je hem al gehoord? Zolang je Jezus niet gehoord hebt in de stilte van je hart, kan je Zijn barmhartigheid niet ervaren en beleven. Jezus wil dat elkeen van ons Hem hoort in de stilte van het hart. Er zijn zovele obstakels die die ontmoeting verhinderen (eigenwaan, en jezelf ontplooien, in het centrum willen staan,...). Maar ze kunnen weggenomen worden."

Mother Theresa

Ik zou zo graag meer op Christus gelijken

geroepen tot barmhartigheid en zegen voor mensen.

Ik zou zo graag verontwaardigd zijn als Jezus

bij het zien van onrecht:

mezelf daadwerkelijk ergeren aan zoveel onrecht

mij zonder voorwaarden inzetten voor waarheid en recht.

Ik zou graag stil zijn als Jezus:

kunnen leven vanuit een blijvende inwendige rust

een vredevol mens zijn vanuit mijn gebed.

Ik zou graag mild zijn als Jezus:

met de vinger in het zand schrijven en vergeven

in plaats van mensen met de vinger te wijzen.

God verblijft in het hart van ieder afzonderlijk en van alle mensen. De liefde van de Vader is universeel en tegelijkertijd heel persoonlijk. Is het drama van veel mensen niet dat zij leven zonder verwijzing naar een God-Vader, omdat zij niet weten dat ze er een hebben?