TROOST

Vandaag bemediteren we Psalm 59:11

Vraag veel van jezelf,
dan kun je iets geven aan anderen.
Durf ook te vragen aan hen,
dan hoef je niet hard te zijn voor jezelf.
Doe wat je doen moet
en behoud de wil
om gelukkig te zijn in alle omstandigheden.

Ik probeer nu tevreden te zijn met mezelf.
Soms lukt het -niet altijd –
0 ja, nog dit:
Bedankt bezoeker, wat je aan mij gedaan hebt is goed!

In jouw ogen en jouw handdruk heb ik Chritus gezien, gevoeld.

"Lopen en kuisen en schuren en strijken is gewoonlijk zo verdienstelijk als voordrachten geven en onderwijzen. De waarde van alles is de liefde, de moed, de getrouwheid, waarmede wij die verschillende dingen doen."

zalige priester Poppe

Laten we de gewone dingen op een buitengewone wijze verrichten tot lof en eer van Christus, tot welzijn en tot zegen van de naaste en de ziel.

Paus: ‘Vasten is je buur helpen,

niet jezelf van zonden verlossen’

Toen beleed ik u mijn zonde, ik dekte mijn schuld niet toe, ik zei: ‘Ik beken de HEER mijn ontrouw’ – en u vergaf mij mijn zonde, mijn schuld.

JEZUS SPREEKT TOT JE!

Editorial

Quand on remarque combien les musulmans affirment leur croyance avec force et démonstration, je constate avec tristesse que les chrétiens ont parfois honte de parler de leur foi en Jésus Christ. Je ne cesse d’entendre « je suis croyant mais pas pratiquant » ou « je ne vais jamais à la messe hors des mariages et des enterrements ». Je trouve cette attitude désolante, devons nous nous étonner ensuite que l’Islam s’installe en conquérant. Il n’y a pas de honte d’être chrétien, pas de honte d’être baptisé, pas de honte d’assister de temps en temps à la Messe et entrer dans une église pour saluer Dieu comme on vient pour saluer un parent, un ami, un être aimé. Ne soyons pas des intégristes mais des personnes libres qui ne cachent pas leur amour pour notre religion, cette religion qui nous autorise tant de libertés par rapport à l’Islam fait de règles sévères et contraignantes. Pouvoir dire de temps en temps à haute voix « Je suis chrétien ».
Monseigneur pierre henri dubois.

BROOD OM VAN TE LEVEN.

Waar wij tekort schieten, vult God het aan

Vasten is jezelf buitenspel zetten,
zodat de ander kan meespelen.

Rekening houden met andere mensen,

in plaats van dat iedereen zich maar aan mij aanpast.

Heer God,
Alles wat ik heb,
alles wat ik doe,
alles wat ik ben,
bied ik U aan.
Kom en vervul mijn dag.
Schenk mij uw Geest,
dat in mijn denken,
spreken en handelen,
iets van uw stille aanwezigheid
mag doorbreken.
Laat me niet enkel
voor mezelf leven,
maar zoals Jezus,
verbonden met U
en gegeven aan mensen. Amen.

MAAR GOD'S ZEGEN!

Stel je eens voor wat er zou gebeuren als we op dezelfde manier met onze Bijbel omgaan als met onze mobiele telefoons?
Het zou betekenen dat we:
- onze Bijbel constant op zak zouden hebben;
- er meerdere malen per dag een blik in werpen;
- wanneer we hem vergeten, weer terug naar huis of kantoor gaan om hem te halen;
- hem gebruiken voor het verzenden van berichten naar onze vrienden;
- hem behandelen alsof we nooit zonder hem hadden kunnen leven;
- hem aan onze kinderen meegeven, voor hun veiligheid en om met hen te communiceren.In tegenstelling tot een mobieltje heeft de Bijbel nooit storing op het netwerk. Op elke locatie is er verbinding. We hoeven ons geen zorgen te maken over het beltegoed, want Jezus heeft de rekening al betaald en we kunnen onbeperkt bellen.
Laten we er dan ook gebruik van maken!

Heer, mijn geloof is kwetsbaar en vliesdun, het zweeft tussen weten en niet-weten. En toch besef ik heel diep in mijzelf: “Ik zit in de goede richting, mijn geloof is net voldoende om onderweg te blijven.”
Ik wil bidden zoals die vader in het evangelie:

“Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp.”

BETROUWBAAR IS ALLES WAT GIJ BETUIGT. (PSALM 93)

Wat een genade
dat wij ons zo bewust mogen zijn
van Gods Genade.

Een christen mag geen kameleon zijn
die gewoon de kleuren van de wereld aanneemt.
Hij/zij is eerder een rups
die zich ontpopt tot een vlinder.

God,
geen enkel woord
drukt uit wat ik over U wil zeggen,
geen beeld kan het onthullen,
en elke taal schiet hier tekort.
En toch vermoed ik
dat Gij zijt:
Licht in donkere duisternis.
Warmte bij vrieskou.
Bron van veel goeds-
altijd daar voor ons.
Maar, geen beeld kan U onthullen,
en elke taal schiet hier tekort.
Kom, ik noem U gewoon:
‘God’

Mijn gevoelig hart was jaren bevroren
elke emotie erin opgesloten
Alle pijn die ik jaren heb doorstaan
ingekapseld in een sterk membraan

Slechte herinneringen verdrongen
daartoe werd ik helaas gedwongen
Modus ingesteld enkel op overleven
en zeker geen enkele krimp geven

Liefde kwam gewoon niet aan de orde
waardoor mijn ziel bijna verdorde
Bidden deed ik in de donkere nachten
tot God en al zijn hemelse krachten

Mijn geloof bleef altijd overeind
daardoor ben ik niet weggekwijnd
Het heeft mijn leven draaglijk gemaakt
wetend dat er over mij werd gewaakt

De winterse kou maakte weer plaats
voor zon die op het ijs weerkaatst
De warmte deed mijn hart ontdooien
zodat ik weer liefde kon en kan rondstrooien.

"Bidden is
zich zonnen in de liefde
van God."

Johannes van het Kruis