GEBED

De bisschoppen van ons land sluiten zich aan bij de oproep van paus Franciscus om op vrijdag 23 februari te bidden en te vasten voor vrede.

Grote delen van de wereld gaan gebukt onder de tragiek van oorlog en conflict. Tegen die achtergrond riep paus Franciscus onlangs tijdens het Angelusgebed op het Sint-Pietersplein te Rome de katholieke geloofsgemeenschap op van vrijdag 23 februari aanstaande wereldwijd een dag van vasten en gebed voor de vrede te maken.

De paus vraagt vooral aandacht te hebben voor de bevolking van de Democratische Republiek Congo en Zuid-Sudan. In beide landen speelt de plaatselijke katholieke Kerk een belangrijke rol in het streven naar vrede. Franciscus vroeg eerder al uitdrukkelijk aandacht voor het lijden van de bevolkingen daar, onder meer met een gebedsviering op 23 november vorig jaar in de Sint-Pietersbasiliek.

laat ons samen bidden, de handen open.

Een tijd om zinvol in te vullen, dag na dag.

Verleden donderdag werd een goede collega en verre buur ten grave gedragen. Op de vooravond van deze uitvaart kwam een overlijdensbericht binnen van een wijze dame die in haar streek een monument wordt genoemd. Deze beide overlijdens, zo kort op elkaar brachten me bij deze gedachte.

Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen,
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan, en niet
terugkeren.

Je blijft iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven.

Niemand wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

Heer Jezus,

aan uw apostelen hebt Gij gezegd:

‘Mijn vrede geef Ik u’.

Open ons hart voor uw aanwezigheid

die vrede brengt te midden van haat en angst.

Laat ons de ogen niet sluiten voor onze zusters en broeders

die gebukt gaan onder oorlog en geweld,

in het bijzonder in Congo en Zuid-Soedan.

Doe de regeringen bedacht zijn op het welzijn van hun volk

en beziel allen die ijveren voor vrede.

We bidden U dat het geweld zou ophouden

en dat de rede zich kan doen verstaan;

dat wrok voor vergeving mag wijken

en dat vergiffenis het wint van haat.

Heer Jezus, schenk ons uw vrede!

Amen.

God van vrede, uw aanwezigheid omgeeft mij als de warmte van een moeder die haar kind in haar armen houdt, om het te beschermen tegen alle kwaad en angst. Breng mijn bezorgd hart tot rust en kalmeer mij door uw heilige Geest van vrede en liefde. Dank U wel, Heer. In uw aanwezigheid schuilt de volheid van vreugde.

Maria, er is over U reeds veel geschreven.
Op vele plaatsen van onze wereld,
komen duizenden mensen naar U op bedevaart.
Zoals onze moeder ons leerde lopen,
ons heeft geholpen om groot te worden,
zo bent U Maria, de moeder van ons geloof.
Help ons daarin groeien.
Help ons daarin groot worden.
Leer ons het geloof belijden.
Wijs ons hoe wij echte christenen kunnen zijn.
Maria, moeder van de Heer,
zorg ervoor dat wij blijven geloven
elke dag wat meer.

Aswoensdag stelt ons voor vragen. Wat heb ik beslist nodig om te blijven leven? Wat is overbodig en draag ik als ballast met me mee?

Op deze dag worden we herinnerd aan de eindigheid van ons leven, aan de dood. De as (afkomstig van het verbranden van de palmtakken, waarmee Jezus vorig jaar met Palmzondag werd toegejuicht) herinnert ons eraan dat de dood bij het leven hoort. Gisteren nog was er de uitbundigheid van carnaval met al zijn illusies. Vandaag wordt tegen ons gezegd: ‘Je was aarde en je zult weer aarde worden’ (Genesis 3,19).

Het askruisje dat tijdens de viering van aswoensdag op je voorhoofd wordt getekend, duidt op de eindigheid van ons leven. Het wijst ons tegelijk op de hoop dat uit onze tekortkomingen nieuw leven voortkomt. (René Hornikx, Feesten doe je samen. De belangrijkste christelijke feesten)

Aan iedereen een deugddoende, krachtgevende 40dagentijd !

Hoe groots zijn zijn tekenen,

hoe machtig zijn wonderen!

Ik kan dit maar volop beamen toen  het leven van mijn vader aan een zijden draadje hing. Maar hij is terug en hoe! Loof de Heer!

Goede God, wij leggen  ons leven, ons bestaan, onze goede en kwade dagen in uw handen. Aanvaard ons zoals we zijn: mensen van vlees en bloed. Richt ons weer op wanneer we gevallen zijn. Geef ons nieuwe woorden wanneer wij elkaar niet verstaan. Houd uw oog op ons gericht, bewaar in ons wat goed is en breng ons tot voltooiing.

Op zondag 11 februari is het 160 jaar geleden dat in Lourdes Maria verscheen aan Bernadette.
Ook nu na 160 jaar is de boodschap van Lourdes nog steeds actueel en we mogen zien dat mensen vanuit de gehele wereld de weg naar Lourdes vinden, om daar geraakt te worden. Men mag daar een stuk blijdschap in geloof ervaren, kracht en ondersteuning voor hun leven. Het is een plaats van hoop en bezinning en tegelijkertijd door de onderlinge contacten ook van warmte en vriendschap, van christelijke naastenliefde.

"Misschien zijn er wel zoveel godsdiensten nodig, omdat het onmogelijk is om God te vatten in één enkel geloof. Misschien ook om ons mensen te leren dat we allemaal kinderen zijn van God, hoe verschillend we verder ook zijn. Allahu Akbar. God is groot. Wat jammer dat we deze uitspraak vooral nog kennen als strijdkreet bij verschrikkelijke aanslagen."

God is inderdaad groot, want hij koestert alle mensen.

Hoe wankelmoedig, arrogant, vechtlustig of onverschillig we soms ook zijn. We horen allemaal samen.

Maria, ik kniel met een groot
en kinderlijk vertrouwen
voor uw beeltenis neer.
Nog nooit heeft iemand tevergeefs
tot U zijn toevlucht genomen.
Aan het kruis heeft uw goddelijke Zoon
U als mijn moeder gegeven
en hebt gij mij als uw kind aangenomen.
Laat mij niet ongetroost van U heengaan.
Voortdurend heb ik uw moederlijke bijstand nodig.
Moeder, zie dan vol goedheid
en medelijden op mij neer
en verkrijg voor mij
van uw goddelijke Zoon de gunsten,
waarom ik U nu met alle aandrang smeek.
Ik beloof U dankbaarheid en liefde
alle dagen van mijn leven,
totdat ik U zal komen bedanken in de hemel.
Gij kunt mij helpen,
Gij wilt mij helpen,
Gij zult mij helpen,
O machtige, o goede, o getrouwe Moeder Maria.
Amen

Als je haren zich grijs hebben gekleurd,
is er meestal al veel met je gebeurd.
Je hebt inmiddels ervaring op gedaan,
want jouw weg is niet over rozen gegaan.

Je ging over bergen, je moest door dalen,
je kracht en sterkte ging je bij God halen.
Zijn bron mocht je vinden, God zelf bracht je daar,
wat niet oprecht was veranderde in waar.

Je mag nu vertellen over wat je voelt,
over hoe het was en hoe God het bedoelt.
Je mag het delen, je mag het laten zien,
aan iemand die het ontvangen wil misschien.

Gods Liefde maakte van mij een ander mens,
dat ook jij die ontvangen wilt is mijn oprechte wens.

Beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet. Elia was een mens als wij, en nadat hij vurig had gebeden dat het niet zou regenen, is er drie-en-een-half jaar lang geen regen gevallen op het land. Toen bad hij opnieuw, en de hemel gaf regen, en het land bracht zijn vrucht weer voort.

Naar de Jakobusbrief.

'Als je eerbied hebt voor je ouders en als je put uit de kracht van je wortels zal God je toekomst zegenen.'

Misschien is dit voor jullie moeilijk, omdat je slechte ervaringen heeft met je ouders en een negatieve kijk op je jeugd. 'Ik wil je aansporen een nieuwe visie op je verleden te ontwikkelen. Je moet nooit proberen vervelende herinneringen weg te stoppen maar je kunt wél de nadruk leggen op het goede en dat eren. Als je leert je eigen verhaal te zegenen dan vind je een dieper zelfrespect en meer vreugde omdat je weet dat je geworteld bent in iets groters'.

Bobby Schuller.