LOURDES

Leven is
als ’t kauwen van een boterham:
heel rustig de tijd verbijten
en vermalen
tot ons eigen menselijk bestaan.

Leven is:
als samen eten
van hetzelfde brood,
zonder spreken
weten wat de ander proeft en voelt,
is samen door het leven gaan.

Leven is
de boterham verdelen,
is aan de ander geven
waar je zelf naar vraagt…
Het is onze tijd en ons bestaan
verkruimelen:
het ‘ik’ moet ‘in gemeenschap’ ondergaan.

Leven is
nog niet begrijpend
eten van het brood
dat Hij ons heeft gegeven,
Hij die eeuwig is.
Eten en ook weten
dat Hij in ons blijft leven,
ook als de laatste zon
in ’t donker van de nacht verdwenen is.

In 1870 werd de Heilige Jozef uitgeroepen tot beschermer van de Kerk, Gods grote familie, omdat Jozef zijn gezin als een rechtschapen man en trouwe huisvader in bescherming nam. Niet alleen nam hij de moeder van Jezus tot vrouw, maar ook had hij het Kind Jezus gered van de dood toen koning Herodes alle kleine jongetjes wilde doden.

Naast Jezus en Maria is ook Jozef onze verering meer dan waardig.

Don Bosco was een dromer en uit zijn droom ontstond een wereldwijde beweging.
En zijn droom leeft voort tot op vandaag, bijna 205 jaar na zijn geboorte.

Zijn charisma inspireert ons om Gods liefde op een unieke manier naar de jongeren te brengen, vooral naar jongeren die in de samenleving weinig kansen krijgen.

Communiceert God met ons via onze dromen?
Don Bosco dacht van wel: hem werd het plan van God voor zijn leven getoond
in een droom toen hij pas negen jaar oud was.
Een levendige droom die hij zijn hele leven heeft waargemaakt.

Dromen die je diepe mens-zijn raken, kunnen jouw verdere levensweg richting geven,
kunnen je leiden en verregaand inspireren!

Deze dromen wekken onze creativiteit
en zetten ons in beweging om stappen voorwaarts te zetten!
God geeft ons als het ware het vermogen om de overtuigingen
uit onze dromen waar te maken in woord en daad!

Dromen liggen aan de bron van creativiteit, leven en beleven!
Sommige dromen kunnen we niet waarmaken
en laten ons achter met een gevoel van mislukken ...

Hierbij leert Don Bosco ons niet vlug de moed op te geven,
maar te blijven vechten voor onze levensdroom!

Don Bosco richtte zich op deze momenten van onmacht en twijfel tot God.
Hij bad om kracht en hulp om zijn dromen toch verder te kunnen waarmaken!

De dromen van Don Bosco vormden levenslang zijn spirit en drijfveer
om te blijven kiezen voor de weg van geloof in de kleine kwetsbare mens en in God.

Bidden leidt tot een zuiver hart;

een zuiver hart leidt tot liefde;

liefde zet je aan tot daden voor je naasten;

en deze inzet leidt op zijn beurt tot de vrede van het hart.

Dus door gebed hebben wij alles:

zuiverheid, vreugde, liefde, inzet en vrede!

Jullie zijn al rein door alles wat ik tegen jullie gezegd heb. Blijf in mij, dan blijf ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen.

Maria-tenhemelopneming is het feest van alle christenen. Net als Maria dragen ze Jezus, die Gods liefde is. En die liefde is sterker dan de dood. Een leven rond Jezus gaat niet verloren.

Maximiliaan Maria Kolbe, oorspronkelijke naam: Rajmund Kolbe (Zduńska Wola, 8 januari 1894 - Auschwitz, 14 augustus 1941) was een Pools franciscaans conventueel, katholiek priester en martelaar die vanwege journalistieke verzetsactiviteiten gevangen werd gezet in het naziconcentratiekamp Auschwitz I.

Op 17 februari 1941 werd Kolbe door de Gestapo ingerekend en naar Warschau overgebracht. Vanaf mei 1941 zat Kolbe in het naziconcentratiekamp Auschwitz I. Na een vermeende ontsnappingspoging van een gevangene uit de barak van Kolbe werden tien mannen veroordeeld tot de hongerdood in een bunker. Kolbe bood zich aan als plaatsvervanger voor een vader van twee kinderen, genaamd Franz Gajowiczek. Het tiental werd op 31 juli 1941 ingesloten. Toen op 14 augustus nog steeds vier mannen, onder wie Kolbe, in leven waren, kregen zij een dodelijke injectie met fenol.

Paus Paulus VI verklaarde Maximiliaan Maria Kolbe op 17 oktober 1971 zalig. Op 10 oktober 1982 verklaarde paus Johannes Paulus II hem tot martelaar en werd hij heilig verklaard. Franz Gajowiczek overleefde uiteindelijk de oorlog en was tijdens de heiligverklaring aanwezig in Rome. Kolbe geldt als beschermheilige tegen drugsverslaving en is patroon van de journalistiek en de mobiele telefonie. Zijn gedachtenis wordt gevierd op 14 augustus.

Paus Pius XII benoemde in 1958 Clara van Assisi tot patroonheilige van de televisie omwille van een visioen op kerstavond.

In 1958, toen televisie aan zijn opmars als massamedium begon, werd de Heilige Clara van Assisi aangesteld als patroonheilige. De keuze voor de 13de-eeuwse heilige die de orde van de clarissen stichtte en voor een leven van armoede koos, was niet zo vreemd als je zou denken.

De reden was dat Clara tijdens haar leven een ‘tv-ervaring’ beleefde, al drukt het Duitse woord ‘Fernsehen’ het misschien nog beter uit.

Volgens de legende was Clara op het eind van haar leven te ziek om de kerstmis bij te wonen, maar zorgde de Heilige Geest ervoor dat beelden van de misviering in haar kamer werden geprojecteerd, zodat ze vanuit haar ziekbed toch kon meevolgen.

Om dezelfde reden wordt de voorspraak van de Heilige Clara van Assisi (feestdag: 11 augustus) ook ingeroepen tegen oogkwalen.

Velen zijn geschokt door de twee brandweermannen in Beringen die omkwamen. Diep respect voor wat onze brandweer telkens doet. Het is goed om dat eens te zeggen.

Moge de H.Barbara, hun patroonheilige, voor hen bidden.

Liefde is niet betaalbaar, geluk soms onbereikbaar. Vriendschap zo kostbaar..echter een ding hebben ze gemeen, in moeilijke tijden houden ze je op de been.....Bergtoppen en/of valleien, met de Allerhoogste als onze Leidsman, zijn wij meer dan overwinnaar....

Ik ben niet alleen

Hij laat me niet alleen

Hij liet me nooit alleen

God,
Uw hand nodigt mij uit: Kom!
Uw hand laat mij merken:
wees niet bang!
Uw hand schenkt de zekerheid:
ik hou van jou!
In uw hand ben ik geborgen
en bewaard voor altijd.
En mocht ik toch in een afgrond storten
ik weet, op de bodem van die afgrond
wacht uw hand op mij,
uw goede, alles behoedende hand.
Aan uw liefhebbende hand
kan niemand mij ontrukken.

God,
in uw hand leg ik alles.
Uw hand laat mij niet los.
Dank U goede tedere hand.
Dank U

Pak vast
Zijn hand
Hij wacht
Durf jij?

God, ik zoek een hand die me vasthoudt en moed geeft, die mij rustig maakt en beschermt. Ik tast naar een hand die mij leidt en voert, die mij heelt en redt. Ik heb een hand nodig, die sterk is en die mij draagt, die mij vastpakt, mij niet meer loslaat. Ik zou zo graag een hand hebben, die het goed met mij voorheeft, die zacht op mij wordt gelegd. Ik verlang naar een hand waaraan ik me -onvoorwaardelijk- kan toevertrouwen, die trouw is, die mij liefheeft.

Als ik naar de sterren kijk, het werk van Uw Handen,

wat is de mens dan dat U aan hem denkt?

Psalm 8

schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient

Jij bent brood voor mij...
Ik ben brood voor jou...
We zijn brood-nodig...

MARTA WERD HELEMAAL IN BESLAG GENOMEN DOOR HAAR GASTEN (LUCAS 10, 38-42)

Nogal wiedes als je onverwacht zo’n dertien man over de vloer krijgt.
En dat die zus zomaar aan Jezus’ voeten zit zonder een poot uit te steken, zou mij ook op mijn zenuwen werken!

Heer, ik ben als Marta.
Maar wat wil je?
Ik voel me overvraagd
door de zorg voor
mijn kinderen en kleinkinderen,
het huis dat op orde moet
en het eten dat elke dag
klaargemaakt moet worden.
En toch zegt U dat Maria
het beste deel heeft gekozen.
Komt U ook eens bij mij op bezoek?
Dan wil ik graag Maria zijn.

ISRAËL, HOOP OP DE HEER! (PSALM 130)

Het komt er uiteindelijk op aan dat wij zowel Maria als Marta moeten zijn. Van allebei moeten wij iets hebben. Maar de gelovige mens is eerst een Maria en van daaruit een Marta. Als wij bidden, ons bezinnen, groeit ons geloof. Als ons geloof groeit, groeit onze liefde. En als onze liefde groeit, zullen wij steeds meer dienstbaar zijn aan onze medemensen, zullen wij steeds meer belangeloos naaste willen zijn van al de mensen, die God onze levensweg laat kruisen.

Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen –

had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.

    van de heilige PETRUS