De avond valt

Zo blijf Ik in u.

Het was een vanzelfsprekendheid, zefs voor hen die geen pilarernbijters waren. Tv moest uit en geen gegiechel tot we konden beginnen aan het avondgebed. Voor we gingen slapen ons gebed opzeggen en dan een kruiske vragen aan papa en mama. En voor we onze kamer binnen gingen nog een kruisje nemen bij het wijwatervat.

Heer, schenk mij de kracht om me alleen in te zetten voor het goede,

het mooie en het ware.

Om in elke mens te blijven zoeken naar het vonkje dat u heeft achtergelaten

toen U hen maakte naar Uw evenbeeld.

met de woorden die Hij ons gegeven heeft.

Laat mij een bloem zijn die mag openbloeien voor velen!

Icoon van de Moeder God's - Kiev-Bratsk

Een paar maanden nadat Mozes de joden uit Egypte had geleid, hadden ze verschrikkelijke honger. Ze mopperden tegen Mozes: ‘We waren beter bij de vleespotten in Egypte gebleven. We moesten daar wel hard werken en we waren er niet vrij, maar we hadden tenminste genoeg vlees en brood om te eten. Jij hebt ons alleen maar naar de woestijn gebracht om ons allemaal van honger te laten doodgaan!’ 

Toen zei God tot Mozes: ‘Tegen de avond zal ik voor vlees zorgen en elke ochtend zal ik voor jullie brood laten regenen uit de hemel. De mensen moeten het verzamelen en zoveel nemen als ze nodig hebben.’
En ’s avonds kwam er een vlucht kwartels die neervielen over het kamp van de joden. De volgende morgen hing er dauw rondom het kamp. Toen die was opgetrokken zagen ze overal op de grond een fijne, korrelige laag. Het was wit en smaakte naar honingkoek. De joden verzamelden het en aten het op. Ze noemden het manna. Elke ochtend, zolang ze door de woestijn trokken, zorgde God dat er manna was voor zijn volk.

Naar Exodus 16

We bidden samen het gebed dat Jezus ons leerde:

Onze vader in de hemel,
Wij hopen en wensen dat uw naam heilig mag zijn over de hele aarde.
Wij hopen en wensen dat uw droom voor de mensen waar mag worden,
op aarde en in de hemel.
Geef ons wat we vandaag nodig hebben,
en vergeef ons onze fouten.
Help ons om ook aan anderen hun fouten te vergeven.
Help ons om sterk te zijn en wapen ons tegen het kwaad.
Amen.

Meditatie door bisschop Lode Van Hecke

Vrienden, we zijn hier samen
en dragen in onszelf een stilte.
Een stilte die in de eerste plaats angst oproept
de angst van iemand wiens adem stokt,
aan wie de adem ontnomen wordt
gewelddadig.
Acht minuten lang stilgemaakt worden.
« Please. I can't breathe »
Woorden die ons achtervolgen als spoken in de nacht,
gevolgd door een beklemmende stilte,
die uitdeint,
de wereld rond.

Iedereen houdt de adem in
en luistert.
Luistert eindelijk.

En kijkt.
Zoekt ogen die begrijpen
handen die helpen.
Handen die tranen wissen
en boeien losmaken.
En bevrijden van lichamen
die verpletteren.
Handen die omarmen
niet om te versmachten,
maar om wapens neer te leggen,
en instrumenten te bouwen,
voor de vrede.

Voeten die zich spoeden om hulp te vinden
en leiden naar een veilige plaats.

Een stem die kan schreeuwen van verontwaardiging.
Maar ook fluisteren, en zwijgen. Waar nodig.
Als we in de ban zijn van geweld en onrecht,
ook dan nog komt de profeet met een droom
van gerechtigheid en goedheid.

Laat mij 'smaak' en 'licht' zijn. Ik weet niet of ik uw uitdaging wel aan kan, God. Gelukkig zijn er momenten waarop ik voel dat mijn inzet voor het evangelie smaak en licht geeft aan mijn samenleven met anderen.

Maar er zijn ook momenten dat mijn christen-zijn smakeloos en krachteloos lijkt en dat ik me laat meesleuren in de maalstroom van oppervlakkigheid.

Schud me dan wakker, God, en laat me in het hart van medemensen een vuurwerk van tederheid tevoorschijn toveren in alle kleuren van de regenboog als een wonderlijk samenspel van licht en liefde.

Met de versoepeling van de lockdown voor de erkende erediensten kan de pastorale rouwzorg die geloofsgemeenschappen proberen te bieden nu een aanvulling krijgen in gedachtenisvieringen. Zo'n viering kan de getroffen families helpen in het rouwproces. Samen met een ruimere groep familieleden of vrienden de naam van de overledene opnieuw noemen, samen stil worden en bidden om vrede en nieuwe hoop: het kan een bron van kracht zijn én een manier om het gemis een plaats te geven.

De Interdiocesane Commissie voor Liturgie (ICL), werkte een viering uit voor zowel een gemeenschappelijke als voor een individuele gedachtenisdienst. Ook voor een uitgestelde uitvaart na crematie wordt zo’n viering aangeboden. In de voorbije maanden werd bij crematie immers de asurne soms in bewaring gegeven bij een uitvaartverzorger om later een afscheidsviering te kunnen voorzien met een ruimere groep aanwezigen.

Al deze vieringen kunnen plaatsvinden op een weekdag, overdag of ’s avonds.

Er wordt ook een suggestie aangeboden van een kort gebedsmoment dat families kunnen houden als ze een bezoek brengen aan het graf van hun overledene.

Zo vele manieren van bidden,

alleen of in grroep,

in een kerk of in een klooster,

misschien zelfs in de natuur, of via de radio.

In de stilte van je hart.

Bidden werkt, bidden helpt.

een meisje van CORONA, hedendaagser kan niet!