een bevrijd hart


Vakantie is 'vrije' tijd. Daartoe is een bevrijd hart nodig en dat kan God alleen ons schenken.
Gij zult dus niet vergeten ook aan Hem wat van uw vrije tijd te schenken.
een bevrijd hart

Vakantie is 'vrije' tijd. Daartoe is een bevrijd hart nodig en dat kan God alleen ons schenken.
Gij zult dus niet vergeten ook aan Hem wat van uw vrije tijd te schenken.
de olifant
De olifant: een verhaal … Eens toonden hindoes een olifant in een haast duistere tent. Velen kwamen een kijkje nemen, ze wilden wel weten hoe dat beest er uit zou zien. Maar van zien was er geen sprake, dus konden ze enkel het dier maar betasten. Wie het oor raakte beweerde: ‘Dat beest lijkt wel een waaier!’ Wie de slurf betastte, hield staande: ‘Wel neen, dat beest is net een dik touw!’ ‘Wat beweer je me nu?’ riep hierop een derde die de rug had betast, ‘Dat beest is rond als een bal!’ Zeker van wat hij had gevoeld, wilde een vierde de knoop doorhakken: ‘Jullie hebben het allen verkeerd voor, ik heb het gevoeld en weet het zeker: het beest lijkt sprekend op een borstel!’ Met vaste hand had hij de staart betast. De vijfde echter beweerde: ‘Ach, we worden gewoon bedrogen, zo’n beest bestaat helemaal niet!’ Zo had ieder zijn waarheid en hield zich daaraan vast. Zo is ook ons beeld van God. Voor sommigen is Hij de immer strenge maar rechtvaardige God, die op ons neerkijkt. Anderen ervaren Hem als een Vader vol liefde voor Zijn kinderen. Er zijn er die Hem zien als een luisterend oor. Misschien zie jij Hem in het wonder van de natuur of als oneindige kracht achter het heelal of is Hij voor jou het begin en het einde. Of zit je hart soms vol verdriet en ongeloof en kan je moeilijk geloven dat Hij er is, omdat Hij zo moeilijk zichtbaar voor je is? Waarschijnlijk moeten we ons eigen beeld eens durven loslaten, want God is immens veel groter dan onze eigen kleine waarheid
Genade
toeren tusen torens"Moeten we nu nog naar een kerk, en dit niet eens op zondag?", vroeg een meisje aan een begeleider op kamp. En toch, mensen die dezer dagen op reis gaan, zowel in binnen- of buitenland, lopen haast bijna vanzelfsprekend een kerk binnen om te genieten van de schoonheid, om even letterlijk tot rust te kolmen na het vele stappen of om er te proeven vzn de kilte, maar bovenal om er een kaarsje te branden en even met hun Heer te spreken, te vragen, te danken of gewoon zomaar bij Hem of bij de Lieve Vrouwe te verwijlen. Dit gebeurt echter NOOIT in de eigen paochiekerk .....WAAROM?
Damiaan ledigt zijn kelk
ook mijn kracht
DE LIEFDE VAN CHRISTUS
LAAT ONS GEEN RUST.
vertrouwen
twee aan twee
zingend bezinnen
Damiaan en de eucharistie

geloof doorgeven
Geloven lukt wel
geloof waarnemen
IK ZOU ZO GRAAG MEER GELOOF WAARNEMEN!!!
een reactie rond 'bidden' en 'de mis'"geloven .............doe je volgens mij als je ergens niet helemaal zeker van bent denk ik wel eens, en bidden.......kan je volgens mij overal,hoeft niet perse muisstil te wezen daarvoor... of perse een kerk daarvoor nodig?? Ik niet althans...ik vind er totaal niets wat mij echt aanspreekt, tenzij de orgelmuziek soms, maar dat is ieder zijn persoonlijke mening ..."
ook een indruk
diaconie
Geloven is LIEFHEBBEN EN DIENEN.
GOD is ons opperste GOED.
BETROUW op HEM.
de naaste
GELOVEN IS AANDACHT HEBBEN VOOR ONZE NAASTEN,
VOORAL VOOR DE ARMSTEN!
prikbord
Het geloof is een absolute meerwaarde in mijn leven.
nog een berichtje
HOE BIJZONDER IS DE BAND TUSSEN GELOVIGEN?
HET IS VOOR MIJ EEN BRON VAN ENERGIE!
En dit zijn inderdaad geen loze woorden, want hoevelen
weten zich zelfs hier verbonden via hun blog het delen
in de waarden rond geloof; inerdaad voor heel velen
ook hier een bron van inspiratie die veel verder
reikt.
Hebben wij elkaar trouwens zo niet gevonden?!
op het prikbord
las ikook nog het volgende, allemaal eeen uitnoging om er een forum van te maken door jullie gewaarde reacties.
Iemand schrijft: "Wie is God en waar is Hij dan?"
Een ander reageert met als antwoord:
"Hij is in uw hart'" en "Hij is het Leven en jouw begeleider."