bidden
nog eeen getuigenis
HET GELOOF IS MIJ EEN BIJZONDERE STEUN
HET GEEFT MIJ ELKE DAG KRACHT.
beleefd door kinderen
"Ik geloof in Jezus, in God en in Sinterklaas!"
en "Jezus was dood maar nu niet meer hoor,
want hij is verrezen."
De eenvoud van een kind kan zo ontnuchterend zijn!
Zegt men daarom ook niet dat de waarheid
uit een kindermond komt?!
de mis
Aansluitend bij gisteren las ik nog het volgende al sta ik er persoonlijk niet volledig achter. Want het is maar wanneer je wekelijks naar de mis gaat dat je de draad kan volgen doorheen het Evangelie; dat je bewust tijd kan nemen om in gemeenschap de Eucharistie te vieren. Enfin, een bedenking vooraf bij wat werd achtergelaten.
"ALS JE GELOOFT, MOET JE NIET ELKE WEEK NAAR DE MIS GAAN VOLGENS MIJ.
AF EN TOE IS OOK GOED.
MAAR HET MAG NATUURLIJK WEL."
Is dat meteen niet al te vrijblijvend met het risico op de duur af te haken?
nog een ander:een ander schreef
Het geloof helpt mij problemen en tegenslagen te overwinnen:
het is voor mij een lichtbaken in mijn leven.
Zelfs de zwaarste steen zal niet zinken!
Kerk enGeloof
Vanaf vandaag laat ik enkele gedachten na die mensen achterlieten bij een initiatief "Kerk in de Stad".
Hierna en volgende dagen enkele getuigenissen of bedenkingen.
VOOR MIJ IS GELOVEN VERTROUWEN OP GODS LIEFDE
EN ZIJN NABIJHEID BIJ ALLE MENSEN.
geen beeld nodigde Protestantse KerkBij het afscheidkerk in arm Vlaanderen
De kerk is zo goed als leeg. Vooraan zitten vrouwen die er hun hobby hebben van gemaakt.
Mensen kuchen, banken kraken, monden zuchten, ogen tasten het hoge gewelfde plafond af of proberen het verhaal van de glasramen te lezen. Ze horren niet bij elkaar en dat is het ergste!
Ze zitten niet eens naast elkaar, maar laten stoelen vrij, alsof de vinger van God uit de hemel zou flitsen, als hij in Zijn huis enige vorm van lichamelijk contact zou zien - hoe licht ook.
Mensen komen buiten en gaan zwijgend hun wegen. Waar is die Blijde Boodschap?!
gebed tijdens de examens
Nog even doorzetten
en we hebben het weer gehaald.
Van 's morgensvroeg tot 's avonds laat
tussen de boeken en de cursussen.
Je zou er moe van worden, Heer.
Toch voel ik je steeds dichtbij,
in het studeren van elke dag.
Net zoals de leerlingenvan Jezus
jouw vuur opnieuw voelden op Pinksteren,
is jouw inspiratie, Heer,
een kracht om niet op te geven.
Dankjewel.
Wetende dat God het niet in hun plaats zal doen willen we via dit gebaar onze betrokkenheid en steun tonen aan leerelingen en studenten. Misschien kan je dit bericht sturen aan je kinderen of kleinkinderen. Je kan ook een kaarsje plaatsen. Ze zullen het, stilletjes wel te verstaan, appreciëren dat je dit voor hen doet.
Heiligen
|
 Meer dan we er ons van bewust zijn hebben heiligen een invloed gehad op ons leven. Dat ondervond ik eens te meer toen ik recent van mijn zus een bidprentje, een meditatieve tekst en een kaarsje ontving met de beeltenis van Sint-Maarten, mijn patroonheilige. Ze had het meegebracht uit Tours. Ik werd er lichtelijk door ontroerd. Ja, naast de figuur van Maria heben ergens mensen als Sint-Maarten als een Don Bosco een blijvende rol te spelen in mijn leven, soms helemaal op de achtergrond, soms rakelings nabij. In laatste geval waar Don Bosco een betere toekomst wou bieden aan de verwaarloosde jeugd. Staat ook Sint-Martinus niet evenzeer voor de man die alles wilde delen met de armen. Het weze een aansporing ons verder te geven en te delen met mensen die arm zijn van geest, maar die het ook materieel minder hebben. Mogen wij heilig proberen te worden als Maria, Sint-Maarten, Don Bosco ... en deze lijst kan aangevuld worden met namen die voor u een inspirerende kracht waren en het zijn gebeleven, al dan niet op een hedendaagse manier! |
de soeptseenHet gebeurde in een tijd van epidemieën, hongersnood en crisis.
Een pelgrim op doorreis werd door honger gekweld en klopte aan.
In het huis zaten enkele families hongerig samen en warmden zich uit armoede aan hetzelfde vuurtje. De pelgrim begreep best dat die mensen doodarm waren en dat hij dus niet zomaar om voedsel kon bedelen. Hij stelde voor om een ketel soep te koken. Iedereen keek verbaasd op van dat voorstel. Geen van hen had ingrediënten genoeg om soep te koken voor zijn gezin, laat staan voor zo’n grote groep… Voor soep heb je toch heel wat nodig?
Dat bleek geen bezwaar: de reiziger beweerde alles bij zich te hebben in zijn rugzak. Al wat hij nodig had, was een grote ketel water. Goed, ze lieten het zich geen drie keer zeggen, vulden een reuzenketel met water en zetten die op het vuur.
Toen haalde de man uit zijn rugzak een steen.
“Dit is geen gewone steen,” zei hij toen hij hun vragende blikken zag, “dit is een echte soepsteen.”
Voorzichtig legde hij de steen in het water en nu maar wachten, vol spanning en nieuwsgierigheid.
“De soep zou wel wat gekruid moeten zijn”, zei de pelgrim na een tijdje.
Gelukkig was er nog een beetje zout in huis en de buurvrouw had ook nog een blaadje laurier en een stukje Spaanse peper. Ze ging het halen. En dan maar wachten…
“Er moest eigenlijk een ietsiepietsie vet bij”, zei de man.
Toen herinnerde iemand zich dat hij in de kelder nog het uiteinde van een stuk soepvlees had hangen.
“”Het zou goed zijn als ze wat gebonden was”, zei de man weer en iedereen haalde zijn laatste kleine aardappeltjes. De knolletjes gingen erin.
“Wat zou je denken van een paar worteltjes?” vroeg iemand plots. En iemand dacht er net aan dat ze nog een raapje of twee had liggen, verstopt onder de matras. Nog iemand kwam met een stengel prei en een halve kool. De overbuurvrouw had nog een selderijtje en een handvol bonen…
In korte tijd was het huis gevuld met een adembenemende geur. Daarna hebben ze gegeten tot ze niet meer konden, en nog was de soep niet op.
Toen nam de pelgrim dankbaar afscheid en wilde vertrekken.
“Je vergeet je soepsteen”, zeiden ze.
“Nee, die mag je houden,” antwoordde de man, “je kunt er nog honderd keer soep van koken, als je ’t maar doet zoals daarnet!”
Toen de pelgrim uit het zicht verdwenen was, raapte hij een nieuwe steen op en stopte hem zorgvuldig in zijn rugzak.
BezinningHet bestaat, de kracht die de Geest van God geeft.
Het bestaat, het nieuwe leven door de Geest van God.
Het bestaat, Pinksteren:
je openstellen, bevrijd worden, nieuw worden.
Doorvertellen, enthousiast maken, vernieuwen, veranderen.
Allemaal eensgezind bij elkaar. Allemaal als broer en zus.Het bestaat, vrede
Voor mensen ver weg en voor mensen dichtbij.
Er zijn mensen die elkaar begrijpen,
die bij elkaar horen, met elkaar, voor elkaar,
die één taal hebben, de taal van de liefde.
geloof in de praktijk brengenWaarom moest Damiaan biechten?
AANDACHTAandacht
Wat kan aandacht belangrijk zijn
Even met elkaar een praatje maken
Zo maar op straat of op het marktplein.
Zo maar met elkaar in gesprek raken.
Vaak geven wij elkaar weinig aandacht
Hebben het te druk met ons eigen leven
Weten niet wat er van ons wordt verwacht
Toch moeten we naar aandacht streven.
Meer aandacht aan elkaar schenken
en vraag maar hoe het gaat
Niet te veel aan ons zelf denken
Maar raak met elkaar aan de praat.
Meeleven met je mede mensen
Dat is een hele goede zaak
Een ieder het beste willen wensen
Dat gebeurt nooit te vaak.
God wil dat wij om onze naaste geven
En dat wij luisteren naar Zijn stem
God is met ons allen verweven
Geloof dan en vertrouw op Hem.
Laten we proberen om iedereen het goede te geven
Laten we steeds meeleven met elkaar
Elkaar tot steun zijn in dit leven
Dat is toch wel de moeite waard, niet waar ??
mijn geloof
Mijn geloof is eenvoudig.
Mijn geloof is vriendelijkheid.
deGeestHet is moeilijk te zeggen wie de "Heigen Geest " precies is , over al in de pinkster verhalen spreekt men van wind en vuur ; het is een feest vol van symboliek , een feest waaruit men voelt dat er iets gebeurt is met de mensen , een kracht die hen begeesterd en ze in vuur en vlam zet . . . dat kan in een gemeenschap die hongerd naar verlossing uit angst en onzekerheid , die gemeenschap vraagt naar woorden met inhoud waarin ze de Heer kunnen in herkennen en die schreef Paulus , "Alleen in zijn werking kunnen wij Hem herkennen en waarnemen liefde , vreugde ,vrede , geduld ,vriendelijkheid , goedheid en zachtmoedigheid " dat betekend Pinksteren luisteren naar de wind die ons die gedachten overbrengt en in werkelijkheid dient gebracht door ons , onze maatschapij want velen zijn vertwijfeld en zijn zoek , het vuur van het woord ,en de slag van de donder !! neen dit is natuurlijk geen donderpreek maar even een bezinning naar de " Geest " de geest naar wij ons leven moeten richten . . . .