Naar de inhoud

GELOVEN - WANDELEN IN GODS WOORD

akke.beakke.be

fnm64pk2.jpg

Berichten van 1 januari 2010 tot 31 december 2010

hel of vagevuur


In een poging tot antwoord rond de vraag of de hel bestaat wat ik eerder ook op de tv kon volgen las ik in een roman het volgende:

"De orthodoxe hel is het katholieke vagevuur, omdat elke zondige ziel daar zijn eigen straftijd krijgt teoegemeten. Het kan niet zo zijn dat God in zijn barmhartigheid een ziel voor eeuwig kastijdt, zonder vergiffenis. Waarom anders die pijnen, als het niet ter reiniging is?".

Dit antwoord wilde ik met jullie delen.

Meteen raad ik het boek aan waar ik deze paragraaf heb aangekruist. Geen boek over geloof over psychologie of geloof, maar zelfs een 'geestig' boek, getiteld 'De zwarte monnik' van auteur Boris Akoenin.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

bede


Heer, zend mij een eenvoudig, kinderlijk geloof neer, zonder redeneerzucht, dat mij altijd ondersteunt en mij bij geen enkele beproeving verlaat. Dat ik geloof in de onsterfelijkheid van de ziel en in een leven na de dood, dat mij wijsheid gewordt in plaats van loze redeneerzucht, dat ik mij niet elk uur van de dag zorgen maak om mijn huisgenoten, dat ik de standvastigheid heb verleidingen te weerstaan ... Het zij zo!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 11:24 Reageer op dit bericht

diaken worden als vrouw


Het kan jullie verwonderen dat ik hier een item plaats en meteen een antwoord geef over diaken willen worden als vrouw. Maar na enkele gesprekken en eeen paar vragen rond de vraag of een vrouw tot diaken kan gewijd worden in onze katholieke kerk, lijkt het me nodig duidelijkheid te scheppen en vooral om de ander goedgelovige niet te misleiden.

Hier volgt het antwoord:

Op uw vraag of het mogelijk is dat een vrouw diaken wordt in de katholieke kerk, moet ik ontkennend antwoorden. Het kan niet in ons bisdom maar ook in alle andere bisdommen is dat zo. De kerk wil trouw zijn aan een oude traditie dat alleen mannen gewijd worden.  

Mag ik er op wijzen dat er erg veel mogelijkheden zijn om ‘geestelijk’ te leven en u voor God en zijn mensen in te zetten?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Hij is verrezen!


Wij zijn op weg gegaan naar Pasen.
We zijn als vrouwen op Paasmorgen:
met veel tederheid zoeken wij naar U,
maar we zijn ook angstig
voor wat we niet kennen.
We zijn als de mannen op Paasmorgen
die niet geloven in de woorden van hoop.
Toch komenook wij, net als zij,
om U te zoeken,
we delen in hun verwondering:
het graf is leeg,
U leeft!
"Jezus is verrezen, Hij leeft".
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 11:12 Reageer op dit bericht

zelfdoding

Ik ben een goed boek aan het lezen en daar staat plots het volgende: “Er is voor geen enkele zelfmoordenaar vergeving mogelijk”. Klopt dit?


Met deze indringende vraag ben ik naar een deskundige getrokken, want ik wou daar toch ook voor mezelf een antwoord op.
Het antwoord luidt als volgt:

"Wat betreft zelfdoding (zelfmoord): iemand die zich van het leven berooft, zet zich inderdaad
buiten het leven, buiten het heil, buiten elk perspectief. Terwijl hij nog net in leven is, schept hij
aldus inderdaad geen ruimte meer
tot mogelijke vergeving (van zichzelf of van anderen).
 
Of ook God hem buiten elke vergeving stelt, is natuurlijk de vraag. Juist omwille daarvan zal de Kerk
doorgaans een opening laten om de betreffende mens niet te veroordelen, doch hem alleen met
gemengde gevoelens te begeleiden: het had immers anders gekund..."
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

dankgebed


Dit gebed werd neergeschreven door iemand die receent te horen kreeg dat hij aan kanker lijdt. Maar toen hij hoopvol nieuws kreeg dat genezing mogelijk is, heeft hij zijn ogen naar Jezus en zijn Moeder Maria gericht. Laten we samen met hem bidden en bezinnen:




 

Moeder van elk kind

 

Jij moest lijdzaam toezien

hoe Uw enigst geboren kind

lijden moest.

Jij moest de pijnen aanzien

van Jouw kind.

En toch bleef Jij van elk kind houden.

 

Jij stond machteloos

tegenover het kruis,

en toch bleef Jij elk kind

tegen Jouw borst gedrukt houden.

 

Moeder,

van Jou zal ik steeds blijven houden.

Want Jij liet mij inzien

dat het menselijk lijden geen lijdensweg

was.

 

Jij liet mij voelen

dat mijn eigen leed

dit lichaam enkel sterker maken zou,

daar ik mijn eigen leed niet als lijden

zou beschouwen.

 

Dank U,

dank U dat Jij mij de ogen gaf

waardoor ik mezelf niet meer aankeek

als was ik een slachtoffer van dit leven.

 

Dank U,

dat Jij mij steeds opving

waar ik struikelde.

Waar ik even de controle verloor over

mijn wilskracht,

om toch maar de blijven geloven

dat dit lijden verre van lijden was,

maar dat het enkel een houvast was

om te blijven geloven in het woord van Uw enigste

geboren Zoon.

 

Daarom zeg ik Jou,

dank U Moeder,

dat ik eveneens een kind mag zijn van Jou.

 

Geschreven door Eddy Hautekeete  14-04-2010

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 10:09 Reageer op dit bericht

Meimaand in Dadizele


Vrienden,

Bij deze wil ik jullie nu al attent maken op de vele vieringen die zullen doorgaan tijdens de meimaand in het bedevaartsoord te DADIZELE.

Misschien even Googeleen: http://www.dadizele.be/basiliek/basiliek.html

daar vind je "programma meimaand 2010".

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Jezus


JEZUS IS LIEFDE

EN ENKEL LIEFDE KAN OVERWINNEN

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

teken van hoop


Het kruis, eens symbool van lijden,
is geworden tot teken van hoop
voor ieder mens in heel de wereld,
als je in Jezus, Gods Zoon gelooft!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 21:19 Reageer op dit bericht

dank U Heer


even het gedicht, de gedachte hiernaast openklikken,
en even dankbaar stilstaan,
ondanks alles.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 23:38 Reageer op dit bericht

draagkracht


De mens lijdt dikwijls 't meest
door 't lijden dat hij vreest
doch dat nooit komt dagen
zo heeft hij meer te dragen
dan God te dragen heeft.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door martin om 11:17 Reageer op dit bericht

Oostakker - herdenking


Herdenking genezing Pieter De Rudder

Op 7 april zal het precies 135 jaar geleden zijn dat er vóór de Mariagrot in Oostakker-Lourdes iets gebeurde dat voor altijd met ons bedevaartsoord zal verbonden blijven. Toen genas ‘op ongewone, miraculeuze wijze’ – zoals dat heet – Pieter De Rudder van een etterende wonde aan het linkerbeen. We willen in de basiliek van Oostakker deze gebeurtenis bijzonder dit jaar gedenken. Het is vooral een uitnodiging om na te denken hoe God in onze leven werkzaam aanwezig is.

Op woensdag 7 april gaat de bisschop van Brugge, in concelebratie met onze bisschop Van Looy, voor in een Plechtige Eucharistieviering in de basiliek om 18 uur. Het O.L.Vrouwkoor verzorgt de zang. De beenderen van Pieter De Rudder zullen die dag vanuit het Brugse bisschopshuis overgebracht worden naar de basiliek. De familie van Pieter De Rudder zal de dienst bijwonen.Iedereen is van harte welkom!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 10:53 Reageer op dit bericht

gebed


voor, tijdens en na het werk

wel even openklikken.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Paasmaandag


Mogen deze paasdagen een goede gelegenheid zijn onze liefde en dankbaarheid uit te drukken jegens allen die we mogen ontmoeten. Ook als geloven moeilijk is en gelovig-leven in navolging van Christus ons zwaar valt door menselijke tegenkanting en onbegrip, waar we ons nog maar pas na de verzoeningvviering en de dagen voor Pasen ons bevrijd voelden van dit kwaad. Voor een gelovige kan dit hard aankomen ...

Of om het met de woorden van een blogvriend te zeggen:

Wij voelen ons teleurgesteld in ons herhaaldelijk falen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 20:03 Reageer op dit bericht

PAASZONDAG


Aan U allen wens ik een Zalige Hoogdag van Pasen!
De Heer is waarlijk opgestaan.
Alleluia!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 10:29 Reageer op dit bericht

Stille Zaterdag


Het zal je wel verwonderd hebben dat ik uitgerekend op Goede Vrijdag geen bericht heb achtergelaten, maar dit jaar heb ik meer dan anders mijn ogen gericht op het kruis daar ik samen met familie een oom van me ten grave heb gedragen. Het waren dan ook zo gans andere dagen als gewoonlijk tijdens een Goede Week, maar misschien wel intenser beleefd want een volle dag en meer bij het kruis stil gestaan, in woord en gedachte, meedenken en meebidden, in dankbare herinnering ook, zowel aan de dierbare overledene als aan de familie, maar ook aan zoveel wat Jezus en Maria hebben moeten doorstaan aan lijden en smart, aan eindeloos verdriet. En ja, wij hebben samen niet enkel het Onzevader gebeden, maar ook het weesgegroet, want heeft Jezus geen afstand gedaan van zijn moeder opdat ook Zij altijd voor ons tot steun en toeverlaat zou zijn.

Wees gegroet, Maria,
vol van genade ...
Bid voor ons, arme zondaars,
nu en in het uur van onze dood.
Amen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 17:58 Reageer op dit bericht

Witte Donderdag


Op deze bijzondere dag waarop wij de instelling herdenken van het de Eucharistie n.a.v. het laatste avondmaal van de Heer Jezus Christus, vergeten wij soms nogal eens dat op deze avond ook onze aandacht mag gevestigd worden op de priester. Witte Donderdag is dan ook een dag vol van symbolen. Eén ervan is de voetwassing waarbij Jezus concreet gestalte geeft aan het feit dat Hij niet is gekomen om gediend te worden maar om zelf dienaar te zijn.

Vandaag maak ik dan heel speciaal tijd voor onze priesters van ver en dichtbij. Hen komt op vandaag alle eer toe, zeker in deze moeilijke tijden. Ik denk heel concreet aan de Indische priester-missionarissen, aan een vriend-priester die ondertussen moet herderen over meerdere parochies, aan priesters die zijn geroepen om ons als volwassenen te scholen in het geloof en wegwijzer zijn naar een roeping als leek of toegewijde. Aan al deze mensen zeg ik proficiat op deze dag, jullie feest. Zeg ik ook dank en wens ik jullie sterkte en genade!

Laat ons dan vandaag heel speciaal bidden voor onze priesters.

Het is een lofwaardige gewoonte voor de priesters te bidden. Dit om verschillende redenen. Ten eerste omdat Jezus zelf vraagt om te bidden "dat de Heer (God) van de Wijngaard (de aarde) arbeiders (priesters) moge zenden". Ten tweede omdat de heiligen zeggen dat als de priesters heilige zullen zijn, het ganse volk zal heilig zijn. Ten derde omdat velenbeweren dat de huidige zeer ernstige crisis in de Kerk een crisis is van priesters en bisschoppen. Oremus.
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:22 Reageer op dit bericht

de steen


Rol de steen tussen jou en mij weg.
Veeg alle steentjes weg en effen het zand
zodat we terug de weg vinden van mij naar jou.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 21:25 Reageer op dit bericht

behoeftes


In elk mens zijn er een aantal behoeftes latent aanwezig, slapend of onderhuids, behoeftes waar je misschien tegen opziet. Geloof is zo een behoefte. Maar als iemand je kan aanzetten om een eerste stap te zetten raak je verwonderd over de kracht en de zekerheid die het geloof je biedt! Ik schrijf deze neer omdat ik enkelen onder u van harte dat duwtje in de rug wil geven die lang gekoesterde behoefte tot leven te laten komen., en daar staat echt geen leeftijd of scholing op. Een echt paasidee en wie weet een nieuwe levensinvulling. Dat wens ik je toe!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 17:50 Reageer op dit bericht

helden


Heden lijkt het er maar al te vaak op dat de ene God plaats maakt voor de ander, zoals Jezus en Maria vervangen worden door Tiger Woods en Madonna. Blijkbaar kan de mensheid na tweeduizend jaar na de geboorte van Christus niet zonder levende helden.
Maar nu we pas Palmzondag achter de rug hebben en Goede Vrijdag voor de deur staat, lijkkt Christus toch terug brandend in de actualiteit te staan, in alle stilte 'tussen fakkels en kruisen' ... al hebben we er soms een held voor nodig in Zijn Naam zoals Romero. Ja, elk jaar wordt het opnieuw écht Pasen, en daar zijn we onze jongeren dankbaar voor!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Palmzondag


Je bent op weg naar Pasen
als je midden pijn en verdriet
niet alle hoop verliest
maar uitziet naar een nieuwe morgen.

Deze tekst krijgt plots een andere klankkleur nadat ik gisteren een telefoon kreeg van mijn moeder dat een oom van me na eeen korte ziekte helemaal alleen, behalve in het bijzijn van zijn hondje, overleden is.

Het aanhoren van het lijdensverhaal op Palmzondag was dan ook niet zoals andere jaren.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

dit is de conclusie


Niemand doet iets uit liefde, of hij krijgt het duizendmaal terug.

Vandaar de conclusie die Annemie Struyf liet optekenen in haar programmma: 'In Gods Naam', na alle godsdiensten te hebben doorkruist:
"GOD IS LIEFDE", er onmiddellijk aan toevoegend hoe jammer het is dat ze die God (nog) niet heeft gevonden
.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 15:03 Reageer op dit bericht

twee dingen


Geloven is zo universeel en heel in het bijzonder rond sterke momenten als daar zijn Kerstmis en Pasen. Net zoals gisteren mocht ik ook tegen Kerstmis de boodschap van een Indische missiecongregatie vertalen uit het Engels naar het Nederlands toe en dit voor de leden en weldoeners. Deze bijdrage lees je op mijn blog, want we mogen inderdaad mee evangeliseren, in woord en daad.

https://blog.seniorennet.be/maarten1955/

Maar waarom zijn we haast beschaaamd dit te delen met anderen? En zo kom ik bij een tweede punt. We ontvangen af en toe een mooie zinvolle mail, al dan niet gelovig onderbouwd, al dan niet tot troost en bemoediging. Maar waarom durven we die dan niet door te sturen buiten de intierme kring van kennissen en vrienden? We sturen deze dingen niet langer door aan mensen beneden de vertig jaar zeg maar, evenmin nog aan mensen die de kerk verlaten hebben, ook al zijn ze bevriend gebleven ... Ja, we slaan heel wat contactpersonen over in onze mailinglist. Waarom eigenlijk. Inderdaad ook een vraag die ik aan mezelf durf te stellen. Vindt men ons te naïef, te romantisch als het er op aankomt? We hebben toch enkel maar een goede boodschap te brengen, en toch zo moeilijk, hoe komt dit toch? Bang uitgelachen te worden, maar de ontvanger ziet niet eens onze reactie en toch doen we het niet. We zouden een ander kunnen storen. Ligt het misshien daar aan?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 11:48 Reageer op dit bericht

verzoening


"Vrouw", zegt Jezus, "Ook ik veroordeel je niet, maar zondig vanaf nu niet meer."

Ja, mensen we moeten nog de meest moeilijke hindernis nemen naar Pasen toe, ons verzoenen met onszelf, met de anderen, met de Heer, en dit kan nog altijd het best in het sacrament van de biecht, in een verzoeningsviering. Maar iedereen, dus ook ik, weet hoe lastig dit kan zijn alsof je naakt voor God staat, of heeft het vooral te maken van uit de rij te komen en gezien te worden door mensenogen.
Wat me vooral deze week heeft geraak in de evangelielezing zijn de woorden: ZONDIG VANAF NU NIET MEER. Er mogen dan al vele mooie woorden geschreven zijn over nieuwe kansen krijgen en bieden, het moment van inkeer is heel ingrijpend, zeker als dit nog in woorden berouwvol en tegenover een ander wordt uitgesproken. En, neen, ik ben daar niet goed in wellicht als de meesten van jullie. Aan de andere kant vind ik de verkorte versie van de persoonlijke schuldbelijdenis ook vrij afgevlakt. Daar lezen of bidden we: "Ik belijd dat ik heb misdaan tegenover U, mijn medemens en mezelf". Misschien is dat al heel veel voor de meesten deze woorden over de lippen te krijgen en misschien is het ook goed dat we geen dingen moeten opdreunen zoals in onze kindertijd. Maar wat ik vooral heb onthouden en wat ons voor ogen moet staan zijn de woorden van Jezus tot die vrouw, dus ook tot mij: ZONDIG VANAF NU NIET MEER. Dat wordt dan elke keer een beetje Pasen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 10:38 Reageer op dit bericht

Niet voor jezelf


Ik was verheugd te zien dat al enkele mensen hebben gereageerd op de vraag die ik hier recent plaatste hoe je kan geloven. En telkens kwam het antwoord dat we meer dan vroeger moeten terug grijpen naar de Bijbel. Vasten is dan ook een uitgelezen tijd om Gods Woord te lezen in de bijbel al besef ik dat dit geen gemakkelijke opgave is, maar misshien kunnen we beginnen  aan de hand van de lezingen uit de eucharistie. Bij het lezen van de Bijbelteksten schuilt dan ook een onverwachte ommekeer: jezelf iets minder beminnen, God iets meer, met heel je hart, en je naaste zoals jezelf. Vasten is ook de ommekeer van je eigen wil: dingen loslaten om je te hechten aan wat belangrijker is, zodat je meer zorg krijgt voor de scheppping - in deze periode heel concreet voor de mensen uit de Andes - want die is niet ons eigendom. Trouwens wie nu in de aarde wroet zal de Scepper zo af en toe ontwaren in de schoonheid van de natuur en het werk van onze handen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Tochtgernoot


Wie 19 maart zegt of leest denkt meteen aan het feest van Sint-Jozef. Velen vieren dan ook vandaag zijn naamdag en zijn in een of andere vorm naar hem genoemd. Aan al deze een gelukkige feestdag gewenst. Eigenlijk was Sint-Jozef een bijzondere tochtgenoot in het geloof. Mischien nodigt de vasten wel uit om hem tot tochtgenoot te maken, want wie kan ons vertrouwder maken met de figuur van Jezus?!
Jezus is mens geworden om God dichter bij ons te brengen. Hij is als het ware een Godsgeschenk, door wie we aanvaard worden zoals we zijn. Niet alleen je prestaties bepalen je persoon en dat was heel zeker ook zo voor de heilige Jozef, die een simpele timemrman en huisvader was. Veeleer is het dus wie je bent en wat je betekent voor een ander.
Ook mensen die Jezus' vreugde en liefde uitstralen, kunnen een Godsgeschenk, een genade zijn. Door die ervaring uit te dragen, kunnen we op onze beurt tochtgenoot zijn en worden voor de anderen, zodat zij deze vreugde mogen leren kennen. En dat gebeurt in ontmoeting van persoon tot persoon, soms als een geleidelijk procces dat zich dan een heel leven lang kan ontwikkelen. Bij laatste denk ik dankbaar aan een jonge man die de weg naar de kerk terug vond dank zij een medemens. Ook de weg naar vertrouwen en totale overgave zal bij Sint-Jozef een geleidelijk proces zijn geweest. Een zelfde proces dat vele zoekenden vandaag in deze vastentijd mogen ervaren.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 10:19 Reageer op dit bericht

een vraag aan u


Eerder heb ik al gepoogd een forum te openen rond het beleven van ons christelijk geloof. Af en toe is daar een geschreven reactie op gekomen, via gastenboek of mail. Deze keer wil ik een tweede poging ondernemen en dat omwille een paar mensen, en dit los van elkaar maar wel rond dezelfde periode me een gelijkaardige vraag stelden rond geloven en bidden. Ik laat hier één van de vragen achter die eigenlijk de samenvatting vormen van meerdere vraagstellers. Deze vraag richt ik dan ook aan u in de hoop dat u daar een poging van antwoord wil en kan op geven. We kunnen er enkel maar allen beter van worden en voor die paar mensen kan het heel zeker een opstapje zijn naar hoe zij mogen leren bidden, intenser geloven, vrij mogen worden van hun angsten, vertrouwend opde Heer.
Dank voor uw meedenken en meebidden.


"Jij schijnt geluk te vinden in het geloof. Mag ik je daarom een vraagje stellen?

Momenteel zit ik mentaal aan de grond, ...
denk je dat geloof mij kan redden
en bidden hoe doe je dat?"


U merkt het :het is een dubbele vraag.
Ja, bidden, hoe doen we dat?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 20:04 Reageer op dit bericht

geloof als ding


Wat ons het dierbaarste is wordt door de moderne cultuur gebanaliseerd of 'verheven' tot een uniek ornament. Zou het geloof dan toch ergens sluimerend aanwezig zijn en is dit misschien enkel maar een uiting van een zoektocht naar het zichtbaar taboe? Misschien even foto aanklikken.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Zalige Hoogdag


Ja, ik weet dat jullie nu de wenkbrauwen fronsen met zo een titel, want Allerheiligen ligt al een tijd achter de rug en het is nog een tijd voor we Pasen vieren. Maar voor Vlamingen is het gebruikelijk met christelijke feesten zoals Pasen en het Kerstfeest, maar ook met Allerheiligen de wens uit te spreken met de woorden: "Zalige Hoogdag". Toen ik deze wens ooit mailde aan een persoon die ik had ontmoet uit Nederland die hier een retraite had gevolgd maar zelf van protestantse huize is, kreeg ik volgend antwoord. Waarom dan wachten om dit met jullie te delen?!

Verder was ik even verbaasd over de hoogdagwensen. Niet dat ik ze niet wil hebben, alleen het is een traditie die ik dus niet ken. (die wensen uitspreken) Want ik vind het feest van Allerheiligen een zeer mooie instelling.

Ik zal zelf even zeggen wat het voor mij inhoud, en mocht ik ergens de plank misslaan, dan hoor ik het wel van u.

De eerste en belangrijkste gedachte die bij mij opkomt bij dit feest is een waardering voor het werk van Jezus, door heel de geschiedenis. Wij zijn samen met de christenen voor ons in één kerk verbonden. En dat is nu net iets dat binnen de protestante kerk onderbelicht wordt. Alleen in het Apostolisch Credo wordt de zin gebezigd: "Ik geloof een heilige, algemene, christelijke kerk, de gemeenschap der heiligen". Een zin die een heel klein beetje aangeeft waar het om gaat. Daarnaast zie ik een belangrijke denktrant richting het hiernamaals. Een vingerwijzing naar wat komen gaat, een geweldige toekomst. En dan niet alleen het "naar God gaan" als je sterft, maar ook naar Alle heiligen. Een gemeenschap staat te wachten op jou komst, die voortdurend staat te bidden voor de werken die door de heiligen hier op aarde moeten worden volbracht.

Ik weet niet of ik het feest in algemene zin doortrek, want ik kan me ook heel goed voorstellen dat dit feest verwijst naar overledenen in persoonlijke omgeving. Maar ook daarvoor geldt nog steeds bovenstaande

Dus ook concluderend uit mijn gedachten wil ik ook u de beste wensen geven voor dit feest.

In Christus,

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door martin om 11:17 Reageer op dit bericht

Kyrie


We hebben ze allemaal al eens ontvangen en misschien ook doorgestuurd, de mails met een ernstige boodschap, al dan niet een getuigenis van ons christelijk geloof; onderaan lees je dan meestal dat we deze veel minder durven doorsturen dan mails vol grappen en grollen, zelfs schuinigheden.

Maar hoe eerlijk zijn we met onszelf wanneer wij deze boodschappen doorsturen - zeker nu in de vastentijd - wanneer we op dat eigenste moment met onszelf overhoop liggen omdat we ons ergeren aan het karakter van familie en vrienden, ja zelfs bijzonder kwaad zijn op hen?

Heer ontferm U. Kyrie éleison.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 11:16 Reageer op dit bericht

tijd van genade


De vastentijd is vooral een tijd van genade. Er wordt niet zozeer iets van ons gevraagd, er wordt zomaar iets door God aangeboden. De veertigdagenrtijd is een kans, een ruimte die we van God krijgen om ons tot hem te keren om ons genadig te kunnen zijn.  Die tijd is een gunstige tijd, een dag van heil. God geeft ons tijd om te herademen. Hij scheidt ons alles kwijt.

Iedereeen heeft het over 'onthaasting'. Als we nu in ons geestelijk leven eens wat tijd namen om te onthaasten, om ons om te keren en terug naar God te gaan. En tijd om tegenover anderen te doen wat God voor ons doet: hun kansen geven. Wat doen wij voor onze buren? Wat doen wij voor die jongen die geen uitweg meer ziet en een rustplaats vindt in de stilte van het kerkgebouw. Onze vasten kan echt een blije tijd zijn die een ander doet ontluiken in de naam van Christus, onze Heer.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door martin om 20:19 Reageer op dit bericht

uit mijn kindertijd


en wordt toch nog altijd gebeden voor het slapengaan.

ENGEL MIJ DOOR GOD GEGEVEN
TOT BEWAARDER IN HET LEVEN

GELEID ME  LANGS DE RECHTE BAAN
EN LEER ME ALTIJD 'T KWAAD ONTGAAN.



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door martin om 10:20 Reageer op dit bericht

kerk vandaag


Nu het christen-zijn niet meer standaard is, wordt er meer verwacht van mensen die nog wel christen zijn. Deze mensen maken veel duidelijker een keuze voor God en dat uit zich ook in het belijden van hun leer en hun taak in deze wereld.

Vandaar ook de verschuiving naar doeners binnen de kerk. En dat is een zeer positieve verschuiving omdat er weer een wervende kracht van de kerk uit kan gaan. Het is weer duidelijk waar de kerk voor staat.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

christelijk geloof


03-03-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.christelijk geloof

Je wenst als ouder en als grootouder je kind en kleinkind je geloof toe, niet omdat het beter is dan een ander, maar omdat je weet dat het je gelukkig maakt. Inhoudelijk kiezen we dan ook voor het christendom vanwege de liefdevolle dienstbaarheid.

maarten

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 10:54 Reageer op dit bericht

er is moed voor nodig


Al ziijn de meesten van ons katholiek opgevoed en hebben ze een zelf christelijke leergangen doorlopen, waren en zijn jullie nog lid van een vereniging waar de letter C in voorkomt, dan is het verdomd moeilijk te zeggen dat je nog naar de mis gaat.

Ik moest er nog aan denken toen ik gisteren een telefoon kreeg van iemand die zou langskomen.
Gezien op onze parochie hier enkel nog maar een wekelijkse 'zondagsviering' kan doorgaan op zaterdagavond om 17.00 u vertelde ik die persoon dat hij niet vroeger kon komen dan 18.00u.

"Zo laat" was zijn antwoord, "kan het echt niet vroeger"? Wel, vrienden,  dan moet je op vandaag inderdaad de moed hebben om te zeggen: "Ik ga eerst naar de mis". We worden zo belachelijk gemaakt als we het over 'naar de mis gaan hebben' dat we om best wel beter de vraag zouden overslaan en die mis maar laten passeren om de ander ter wille te zijn. Neen, we durven en we mogen vooral niet meer zeggen dat we nog wekelijks de Eucharistie bijwonen.

En via de radio dan? Idem dito. Ooit tijdens ziekte de mis op tv gevolgd toen de telefoon overging. Omdat ik de persoon kende vroeg ik hem of ik hem mocht terug bellen nu men juist aan de consecratie bezig was. "Ja", was het lacnieke maar vooral verbaasde antwoord.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 18:00 Reageer op dit bericht

opwarming van de aarde


Traditiegetrouw heb ik met velen de vasten ingezet met het ontvangen van een askruisje.
Wat een moment van inkeer moest worden werd al van bij de tweede zin van de voorganger bij zijn inleiding weggeveegd door het onmiddellijk verwijzen naar de opwarming van de aarde. Was ik voor zo een programma dan niet veel beter thuis gebleven? Je kunt inderdaad met heel veel goede wil de begrippen 'vasten' en 'opwarming van het klimaat' aan elkaar breien. Maar ik vrees dat we dan voor een groep intellectueel gevormden zijn samengekomen. In elk geval is vasten heel wat anders en heel wat meer dan een betoog over het klimaat. Zo te zien om me heen waren velen ook zwaar teleurgesteld. Waar was de gelovige inval, de diepchristelijke betekenis van SAMEN een woestijntocht te maken naar Pasen toe? Moet men zich echt zo 'vernederen', zeg maar zo horizontaal gaan om het publiek te trekken? Ik vrees terecht dat bij een volgende gelegenheid er nog minder aanwezigen ullen zijn.

Zelfde vervlakking zien we gebeuren rond 'Broederlijk Delen' dat a.h.w. een icoon was van de vastentijd en die nu een publiekstrekker is voor de politieke figuren in de media via pers en tv.

Of hebben we met een tasje koffie ons geweten gesust?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 00:00 Reageer op dit bericht

Vastendecor


In het jaar van het CREDO probeer ik een vastendecor op te hangen.

Luisteren: in de Bijbel God op het spoor komen en zicht krijgen op wat het betekent christen te zijn.
Bidden: zich bewusst worden van Gods Aanwezigheid.

Breken en Delen: in woord en daad doen wat Jezus ons heeft voorgedaan.
Leven op de adem van de Geest: geestdriftig.
Groep vormen: elkaar tot steun en houvast zijn.

Aandacht voor de wereld: zich laten raken door de vreugde en het verdriet van mensen, dichtbij en veraf (Het Zuiden, Bolivia misschien).

Bij het opmaken van dit blogje dacht ik ook aan die mensen die nu volop in de vormselcathechese staan met alvast een woord van dank en waardering.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door martin om 11:25 Reageer op dit bericht

Meer van GELOVEN - WANDELEN IN GODS WOORD

↑ Terug naar de berichten