When you have no helpers, see all your helpers in God. When you have many helpers, see God in all your helpers. When you have nothing but God, see all in God; when you have everything, see God in everything. Under all conditions, stay thy heart only on the Lord.
"Dat ik nu kanker heb, goed, dat is klote. Wie daar de boel in het honderd heeft laten lopen weet ik niet en waarom weet ik ook niet. Maar het is geen straf, en het is vooral geen zelfkastijding. Als ik daarvan doordrongen ben, kan ik me ook in handen van Jezus, Maria en God leggen. Die stap moet ik voor mezelf maken".
MARIA is vor mij liefde, warmte, genegenheid, moeder, zus ... Ze is gewoon de personificatie van gebrorgenhgeid, liefde en bescherming. Ze geleidt me soms door het donkere gedachtegoed naar het licht van Haaar Zoon.
ZO MOOI ALS HIER KAN HET IN DE HEMEL NIET ZIJN Het laatste dagboek van de aan longkanker overleden beroemde Bayreuth-regisseur Çhristoph Schlingensief
vertaler:
Katja Hunfeld
formaat:
13,5 x 21,5
omvang:
216 blz.
prijs:
€ 18,95
leverstatus:
Leverbaar
ISBN:
9789058315496
Inhoud ‘Verbaasd kijk ik uit het raam. Het is alsof ik de zon en de wolken nog nooit heb gezien.’
Hoe kun je verder leven als de dood opeens nabij is? In januari 2008 wordt bij de bekende Duitse film-, theater- en operaregisseur, performance- en beeldend kunstenaar Christoph Schlingensief longkanker ontdekt. Hij wordt geopereerd en er volgen chemotherapie en bestraling: het lijkt een eindeloze nachtmerrie. Maar al een paar dagen na de diagnose begint Christoph Schlingensief te praten. Hij voert gesprekken met zichzelf, met vrienden, met zijn overleden vader en met God. Soms woedend en opstandig, soms verdrietig en wanhopig benadert hij de vragen waar zijn ziekte hem mee confronteert. Wie was je? Wat kun je nog worden? Hoe kun je blijven werken hoewel de wereld te snel voor je geworden is? Hoe leer je de ziekte te aanvaarden? En waar is God eigenlijk?
Zo mooi als hier kan het in de hemel niet zijn is het bewogen dagboek van Christoph Schlingensief over zijn indringende zoektocht naar zichzelf, naar God en naar de liefde voor het leven.
In de pers 'Mooi, waar gebeurd verhaal over hoe hij de dood in de ogen kijk.' – Marie Claire
'Een lofzang waar je stil van wordt. – Medisch Contact
Biografie Çhristoph Schlingensief
Christoph Schlingensief (1960-2010) studeerde filologie, filosofie en kunstgeschiedenis in München. Hij werd bij het grote publiek bekend met de Deutschlandtrilogie (1989-1992). In de jaren negentig werd hij vaste regisseur bij de Berlijnse Volksbühne. Voor de Bayreuther Festspiele in 2004 ensceneerde hij zijn eerste opera, Parsifal. Op 21 augustus 2010 overleed Christoph Schlingensief aan longkanker.
Vanmiddag heb ik besloten een PET-scan te laten doen. Dat is een onderzoek waarbij je in een scanner komt te liggen nadat je een radioactieve substantie ingespoten hebt gekregen die binnen 100 minuten uiteenvalt. Vooral dat laatste heb ik onthouden. Die substantie is verrijkt met druivensuiker en verspreidt zich door het lichaam, en op de plekken waar een tumor zit zie je meer sedimenten zitten, doordat een tumor veel verbrandt. Daardoor worden mensen met kanker ook zo mager. Op de donkere plekken zit niks. Je kunt met de beelden van zo’n scan dus een tumor identificeren en metastases ontdekken. Het enige probleem is dat je er ook elke ontsteking op ziet. Als de beelden morgen dus aangeven dat er een tumor in het centrum van mijn longen zit, kan het ook een ontsteking zijn die eruitziet als een tumor. Die deur staat dus nog op een kier. Dit hele gebeuren is merkwaardig voor me, omdat ik altijd met beelden te maken heb gehad. Ik leef eigenlijk in beelden. Maar er bestaan dus ook beelden die niet eensluidend zijn, en in zo’n beeld bevind ik me nu. Eigenlijk heb ik het idee van niet-eensluidende beelden altijd erg gemogen. Beelden die uit fade-outs bestaan en waar mensen heel verschillend op reageren. Dat werd me vaak aangerekend, omdat ik de aanstichter van die beelden was. Critici hadden best vaak gelijk wat betreft dingen die ik heb gedaan. Misschien heb ik de kern waar ik naar op zoek was niet altijd serieus genoeg genomen, voelde ik niet echt waar het om draaide. Doordat ik bij al mijn projecten uiteindelijk toch was aangewezen op het eindresultaat, dat in het gunstigste geval een beloning met zich meebracht. Dit keer zal het resultaat echter de opening zijn naar een weg die bewandeld moet worden, in welke vorm ook. Deze keer kan ik dus niet simpelweg zeggen dat ik het resultaat wel afwacht, of het nu goed of slecht is. Als de uitkomst niet goed is, betekent dat dat ik dingen moet doormaken, beleven en uithouden. De impact daarvan kan ik absoluut niet inschatten. Het andere resultaat is dat het goed afloopt. In dat geval mag ik niet vergeten wat ik de afgelopen tien dagen heb doorgemaakt en gedacht. Ik moet me dan blijven herinneren op welke punten ik allemaal duidelijkheid wilde waar geen duidelijkheid was, en hoeveel louterende momenten ik heb meegemaakt. Ik zou de afgelopen tien dagen echt niet hebben willen missen. Dat klinkt misschien raar, maar ze hebben met alle hoogte- en dieptepunten meer duidelijk gemaakt dan alles daarvoor. Hierbij is interessant dat vragen als ‘Waarom ik?’ en ‘Waar gaat dit over?’ – vragen met betrekking tot spiritualiteit – tot nu toe niet in me zijn opgekomen. Ik heb meer het idee dat ik in een proces van bezinning zit. En deze opnamen moeten in eerste instantie mijn gedachten ordenen. Waarbij het er niet toe doet wanneer welke diagnose kwam. Dat vind ik oninteressant. En ook geen psychologisch geklets. Dat komt misschien nog wel.
Wij zijn allen gewoon aan het feit dat Jezus is gestorven voor onze schulden na een onmenselijk lijden en foltering, en bijna vanzelfsprekend lijkt het alsof Hij dat allemaal heeft ondergaan pm de wil van Zijn Vader te doen. Ik doe niets af van deze geloofswaarheid, maar als mens die alle menselijke ellende heeft meegemaakt tot zijn kruisdood toe, misschien toch deze ter overweging.
Als Jezus was gestorven om ons tee verlossen, waarom zou Hij dan niet kwaad zijn? Waarom zou Hij niet woedend zijn om wat hij voor ons had moeten doorstaan? Waarom zou Hij geen wraak willen - voor de spijkers, de speer en de doornenkroon?
Als ik sterf voor ik ontwaak, bid ik, lieve Heer, dat U mijn ziel tot U neemt ...
We kunnen vandaag moeilijk heen om het feit van de zaligverklaring van Paus Johannes-Paulus II. Wij danken God dat Hij deze mens aan ons en aan de wereld heeft gegeven, en dat wij hem vanaf nu nog meer mogen navolgen, zeker in onze aandacht naar de armen en de zwakkeren. Mogen wij net als Hij destijds kracht en vertrouwen vinden in Zijn Moeder MARIA, aan wie hij wilde toebehoren en waar Zijn hoop was opgericht. Dat deze meimaand die aan Maria is toegewijd ons ook mag inspireren elke dag een beetje beter, heiliger te worden.
Wat de kerk het meest nodig heeft, zijn rijke mensen, maar dan van het soort rijkdom zoals die van Christus. Als zulke mensen spreken, worden zij altijd beluisterd. En wees gerust, zo een mensen hebben we nog ten overvloede.
Op 2 april liet ik hier een stukje achter rond de altaarwijding op onze parochie Sint-Jozef te Roeselare (B). Om dat wat concreet te maken voeg ik hier een foto aan toe, genomen tijdens de Paasviering. Bij het introduceren van het nieuwe altaar werd ook een nieuwe traptrede voorzien, cirkelvormig zoals het altaar. Meteen worden ook in zelfde lijn de stoeken geschikt rond het altaar. Het was voor mij dan ook een genoegen als lector het Woord te richten vanachter deze ambo in deze voorbije paasdagen.
ONZE DIOCESANE JUBILEUMBEDEVAART naar de Lourdesgrot in Houthulst op zondag 22 mei 2011 vanaf 14.30u. Om 15.00 u er een sfeervolle animatie onder het motto “ Thuiskomen bij Maria” met poëtische teksten, gebed en zang opgeluisterd met aangepaste muziek door de groep “Cantate” uit Passendale o.l.v. Jan Wuytens. Om 16.30 u is er een plechtige eucharistieviering, voorgegaan door onze Erevoorzitte...r Vicaris kan. Kris. Depoortere. Deze viering wordt opgeluisterd door het Gregoriaans koor van de federatie Houthulst. Om 17.30u ontmoeting met de vrienden van Lourdes aan een koffietafel in het parochiaal onthaalcentrum. “Bloemen voor Maria”. Naar aanleiding van onze bedevaart naar de Lourdesgrot in Houthulst houden wij een bloemenactie met. aanplanting van bloemen bij de 22 kapelletjes van de rozenkransommegang.. Door deze omgeving van de Lourdesgrot in de bloemetjes te zetten willen we voor de vele bezoekers een aantrekkelijke bidplaats creëren. U kan hiervoor een storting doen van 15 Euro of meer met vermelding “Bloemen voor Maria” op onze rekening 468-5238211-83 of IBAN:BE14 4685 2382 1183 Bic:KREDBEBB
Een kruis krijgt Hij op de schouders gelegd. Een kruis te dragen. Allen hebben wij kruisen te dragen: groot of klein: kruisen van verdriet en pijn, van ontgoocheling en moedeloosheid van leegte en eenzaamheid kruisen van lijden van ziekte, van sterven kruiseen van ongerechtigheid van ruzie en onmacht kruisen van verloren kansen van wanhoop, van gebrek aan toekomst. Een kruis te dragen. Wie niet? Ons kruis draagt Hij. Ook na Pasen.
Aan alle vrienden en bekenden op deze hoogdag van Pasen. Bij deze wil ik gebruik maken jullie te danken voor de talrijke bezoekjes op mijn blogs de afgelopen maand!
“Begrijpt gij wat Ik u gedaan heb? Gij spreekt Mij aan als Leraar en Heer, en dat doet gij terecht, want dat ben Ik. Maar als Ik, de Heer en Leraar, uw voeten heb gewassen dan behoort ook gij elkaar de voeten te wassen. Ik heb u een voorbeeld gegeven opdat gij zou doen zoals Ik u gedaan heb.”
Straks vieren we het pascha van de Heer, zijn doorgang van de dood naar het leven. Hij heeft de diepste onmacht gekend. Als we geloven in zijn verrijzenis, dan wordt de dood niet ontkend, niet vergoelijkt, wel ontkracht. God is sterker dan alle duisternis en dood. Daarom vieren we ook dit jaar met grote dankbaarheid Pasen. Ook in de woestijn kan een weg gebaand worden. Ook daar kan water stromen uit de rots.
"Vasten, dat is de ramadam van de christenen" zei een leerling in de klas.
Beperken (versoberen) in eeten en drinken geen vlees ... ter wille van het lijden van de dieren geen vlees ... ter wille van de ecologische voetafdruk.
Vermindering van energiegebruik ....
Mensen, het zijn maar enkele dingen die ik heb genoteerd en waarvan ik me luidop de vraag stel hoe ver we verwijderd zijn van het échte christelijke vasten, deze veertigdagentijd die we nu doormaken. Het lijkt alsof we alles overboord hebben gegooid en enkel nog een omhulsel overhouden dat dan nog het best verkoopt in ecologische winkels. Misschien heeft de jongen uit de klas het wel héél goed gezien.
Maakt u nergens zorgen over, maar bid voor alles. Vertel God al uw problemen en verlangens en vergeet vooral niet Hem te danken voor alles wat Hij doet. Dan zult u de vrede van God ervaren, een vrede die ons menselijk besef te boven gaat en die wacht houdt over uw hart en gedachten, omdat u in Christus Jezus bent.
We zijn de stilte ontwend. Ze is ons dooor de geluidindustrie ontnomen. In een wereld van verslavend en neurotiserend lawaai (ook lawaai dat ons overkomt) kan de beoefening van de stilte een protest en verademing zijn. We kunnen elkaar een dienst bewijzen door de stilte op verschillende manieren gestalte te geven. Want stilte is méér dan afwezigheid van geduld. Het is een vorm van ontvankelijkheid, een dialoog met jezelf, ervaring van gemeenschap. Tenslotte onmoeting met God, zeker in deze veertigdagentijd.
Het christelijke geloof schenkt hoop, overgave, zingeving. Het is de ware spiritualiteit die niet draait om prettig gevoel maar om leven met God door middel van de Spiritus Sanctus (Heilige Geest). Terwijl Kerstmis ons in kinderlijkheid troost, omdat God mens wordt, bevrijdt ons Pasen van de dood, omdat Christus de poort naar de hemel in het eeuwige leven heeft geopend. Daarmee is ons leven niet van ondergeschikt belang; we bestaan niet om pas in het hiernamaals maar ook al in het hiernumaals gelukkig te zijn. Alleen is het onzin om de gehele levenskaart op de tijdelijkheid te zetten. Dat maakt hijgerig, dikbuikig, verwend. Beter zo te leven dat elke dag de dood ons tegemoet kan treden. Dan overvalt hij ons niet. En bij niet te grote hechting aan het leven hier zijn wij ook vrijer, al kennen we slechts de eeuwigheid in geloof. Onthecht leven is onbekommerd leven.
Iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God; en iedereen wordt uit genade, die niets kost, door God als een rechtvaardige aangenomen omdat hij ons door Christus Jezus heeft verlost. -- Romeinen 3:23-24
Op zaterdag 2 april om 15.00u komt Monsiegneur Jozef De Kesel, de (nieuwe) bisschop van Brugge het nieuwe (ronde!) altaar in onze Sint-Jozefskerk (Roeselare) inwijden. Naast de inwijdingsplechtigheid een unieke kans een nieuwe bisschop te mogen verwelkomen en met hem ook een praatje te slaan achteraf. Dit bericht is dan ook een uitnoding aan alle geïnteresseerden.
Het inwijden van een altaar is heel veel meer dan het besprenkelen van het altaar met wijwater. Hier wordt het heilig chrisma gebruikt om het altaar te zalven, zeg maar volledig met het heilig olie in te wassen. Tijdens deze plechtigheid wordt de litanie van alle heiligen gezongen.
Voor wie het interesseert, je kan de ritus volgen onder 'Orde van dienst voor de wijding van kerk en altaar, ICLZ1993'
Het voelt hier in elk geval aan als een feestdag.
NOACH, ABRAHAM, MOZES, ze rictten allemaal een altaar op. Het nieuwe offerlam werd Chrstus zelf. Laat dit altaar dan ook het middelpunt zijn van onze eredienst, ons gebed en onze dankzegging.
Ik geloof, ik vertrouw en waag een sprong m te geloven. Over twijfels heen weet ik heel diep vanbinnen weet ik zeker ... dat Hij zoekt naar mij, God blijft niet boven, ver weg van mij, maar wil steeds weer iets nieuws beginnen.
Aansluitend bij wat ik gisteren achterliet kan een zwarte nacht nog sterker opdoemen in het gebeds- en geloofsleven. Die donkere nacht is dan vooral gericht op je relatie met God. Hij lijkt verdwenen, je gebed wordt oninteressant en leeg. Je wordt je bewust van je minder fraaie kanten en denkt dat God gelijk heeft dat hij niets meer te maken wil hebben met iemand als jij. Die nacht is echter helemaal niet jouw schuld, maar een initiatief van God. God vindt dat je goed bezig bent, maar dat het nog beter kan. Blijf dus maar jouw ogen richten op het kruis van zijn Zoon.
Wij geloven heel weinig dat God zich in ons leven mengt. En zeker niet als hij het een richting in stuurt die ons niet ligt. Een onverwachte gebeurtenis in ons leven kan echter een duidelijke vingerwijzing zijn: ziekte, verlies, een mislukking in het werk, een ontmoeting ... Dan zeggen we: 'Dat is onmogelijk, mijn gezonde verstand zegt dat zoiets niet van God kan komen." Maar God staat niet altijd aan dezelfde kant van ons gezond verstand.
Vandaag, 25 maart, feest van O.-L.-Vrouw Boodschap. Het is een feest(dag) die we gemakkelijk vergeten in de rij van Mariale feestdagen, omdat wij ons eerder concentreren rond Kerstmis, de meimaaand of oktober, ook de rozenkransmaand genoemd. We gaan dan eigenlijk ergen terug in de tijd, precies negen maanden terug, want onze ogen zijn normaal gericht op Kerstmis, maar het was wel even vroeger toen een engel van Godswege naar Maria werd gestuurd met de vraag of zij de moeder wou worden van Zijn Zoon. Wij drukken dit heel menselijk uit zoals een vrouw negen maanden in verwachting is van haar kind. En toch als we daar dieper over nadenken, is dit aan dit eenvoudige meisje gebeurd. Jozef mocht zich er al dan niet goed bijgevoeld hebben, ook deze realiteit heeft hij moeten ervaren, aanvaarden. Hij heeft het ja-woord van Maria tot het zijne moeten maken. Het is sindsdien dat wij met zijn allen het MAGNIFICATzingen.
Tijdens deze dagen van speciaal gebed en boetedoening blijven we bidden voor uw goede gezondheid en welzijn. Wij vragen dringend de goede Heer u rijkelijk te zegenen. Moge de Verrezen Heer uw hart en geest met zijn blijvende vrede vullen met zijn nooit aflatende nabijheid in deze vastentijd en alle komende dagen!
De mens kan dan wel kwaad gedaan hebben, maar zijn basisgoedheid is niet stuk. Die goedheid wordt door Jezus naar boven gehaald. Dat lezen we in het verhaal van de bekoringen in de woestijn. Maar Jezus zegt 'neen' tegen het kwaad.
Het is die basisgoedheid die ook voorgangers in ht geloof hebben bewaard zoals Mgr. Vangheluwe, wijlen de deken van Kortrijk, en zo veel goedmenende diepgelovige eenvoudige mensen.
"Ze dropen af, de oudsten eerst ... " weet je nog? Ik zal dan maar beginnen zelf vergeving te vragen, want ook mijn vlees is zo zwak, Heer. En in deze vastenperiode wordt dit kwaad mij misschien harder aangerekend. Mag ik dan op Uw barmhartigheid vertrouwen?
Misschien vinden we hem in DE SOBERHEID: alles achterlaten wat ons van Zijn nabijheid scheidt.
In DE STILTE: in vele toonaardenen op vele momenten tot Hem mogen spreken.
In SOLIDARITEIT: zien waar in de wereld de lege tafels zijn. en weten dat HIJ bij ons aan tafel zit.
Bij deze toch heel even stilstaan bij het feest van Sint-Jozef, en meteen een zalige en gelukkige feestdag gewenst aan allen die de naam van Jozef (zoals mijn grootvader zaliger) dragen of een afgeleide ervan. PROFICIAT!
BRUSSEL (KerkNet/CNA) – Ter gelegenheid van Saint Patrick’s Day, de nationale feestdag van Ierland, roepen de Ierse bisschoppen hun gelovigen op om te midden van de economische crisis en het seksueel misbruik van minderjarigen door geestelijken hun ogen gericht te houden op het voorbeeld van de Ierse patroonheilige St.-Patrick. De beroemde Ierse missionaris speelde een hoofdrol in de kerstening van Ierland in de 4de en het begin van de 5de eeuw. Volgens de Ierse bisschoppen wordt het leven van de heilige, zelf een migrant, vandaag door vele Ieren gedeeld, omdat zij zelf moeten strijden om te overleven en zich te integreren in nieuwe culturen.
Het lezen van een goed boek kan je plots in de wereld van de kunst brengen. Zo heb ik een regel aangekruist die gaat over de 'Kruisiging' van Tintoretto. De commentaar van de toeschouwer is wel heel origineel, maar wel heel menselijk als we het hebben over het lijden en de dood van Christus. Ik citeer:
Ik heb het altijd opvallend gevonden hoe deze Christus eruitzag, zoals hij daar gekunsteld aan zijn kruis hing.... Christus leek er zich eindelijk bij neergelegd te hebben dat van dat hele mensswordingsgedoe niets goeds kon komen. Het was alsof hij haast niet kon wachten tot hij weer God was.
Als je bidt voor de kracht van God, dan is het omdat je gelooft, en dan vraag je in feite om die kracht te verkrijgen. Niet om een genezing te verkrijgen. Die kracht om de lijdensweg te gaan. Wie op deze manier gelooft, zal vele genezingen zien.
In Liefde richten wij ons tot U tot de Bron van alle leven. Wij komen tot U met Japan en al haar inwoners. Uw Liefde gaat naar hen uit. Wij bidden voor onze broeders en zusters in hun nood. Wij bidden dat uit deze verwoestende aardbeving iets heel moois mag voortkomen. Wij bidden voor de regeerders van het land en al hun inwoners. Zegen hen met kracht, wijsheid, inzicht en de juiste hulp vanuit de juiste intentie ook van andere landen. Wij vragen U Uw engelen uit te zenden en hen bij te staan die verwond zijn, geliefden hebben verloren en die hun bestaan zijn kwijtgeraakt.
Haar specifiek religieuze betekenis krijgt de vasten als we de vrijgekomen ruimte invullen. Onze veertigdagentijd legt twee accenten: aalmoezen geven en bidden. Aalmoezen geven betekent dat je oog hebt voor wie in onze wereld kansarm is en dat je je rijkdom met hen deelt. Dit kan gaan over materiële rijkdom maar ook over interesse, kennis, warmte, tijd; kortom over liefde. Wie loskomt van zijn begeertes wordt opgeroepen zich met hart en ziel te richten tot de ander, zijn naaste, zijn broer en zijn zus. Niet wat je geeft, staat daarbij centraal, maar dat je geeft. Of beter nog: dat je jezelf geeft. Bidden is een gelijkaardig gebeuren gericht tot God. Niet wat je bidt, is het belangrijkste, maar dat je bidt, dat je met hart en ziel voor God gaat staan. Ook dan geef je jezelf. De veertigdagentijd is een oefening in spiritualiteit: je bent geroepen in je daden te tonen waar je leven op gericht is.
Uit: Paepen, B., M. Otten, R. Mannaerts, Godsspraak. De twaalf kleine profeten, p. 79-80.
Laat ons proberen ons heel klein te maken. Veertig dagen van verdieping. De kleine dingen herontdekken. Maar vooral proberern er te zijn voor de anderen die we afgelopen maanden te veel vergeten zijn, of waarmee we het moeilijk hebben een nauwere band te smeden.
Je glimlachte en sprak tegen mij over NIETS en ik voelde dat dit het was waarop ik lang gewacht had.
Tagore
In deze tijd waar mensen voor een studie- of beroepskeuze staan, mag je als ouder of grootouder deze tekst doormailen aan je kind of kleinkind, of misschien aan een bekende die misschien de roepstem van de Heer heeft gehoord, want het is in de stilte dat de Heer tot ons spreekt, en ons uitnodigt. Daarop hebben we al die tijd op gewacht. Ik wens alle zoekenden en twijfelaars veel moed en sterkte. Wij hebben jullie nodig!
'Een vogel hoort te zingen, een bloem hoort te bloeien, een geslepen steen hoor te blinken. Daaraan leer ik dat de mens hoort te leven. Waarom? Omdat God het zo heeft beschikt. Ik leef omdat God wil dat ik leef. Daarom. + Roger Vangheluwe, bisschop van Brugge'
Gisteren stuurde me iemand dit stukje aan me door. Hij was gaan zappen in mijn blogarchief blijkbaar en zo kwam hij bij bovenstaand stukje uit 2007. Ja Roger Vangeluwe werd graag gelezen in zijn wekelijkse column die meestal vertrok van dingen in en om rond zich heen om altijd te eindigen bij God, zelfs nog heel vaak in gebed.
Uw hulp is in de Heer.
Wiet niet?
![Omslag ZO MOOI ALS HIER KAN HET IN DE HEMEL NIET ZIJN[9789058315496]](http://www.sirene.nl/images/covers/9789058315496.jpg)
