Misschien deed onze Paus inspirartie op aan deze merkwaaridge figuur,
die het ook uitsluitend opnam voor de armen
en zo gehuldigd werd door de wereld.
In dit charisma vinden we de figuur van Paus Franciscus terug

Mensen die rouwen, die een zware tegenslag te verduren hebben,

zulke mensen kunnen in zak en as zitten.

As is de laatste rest die overblijft na een verbranding.

Ze verwijst helemaal niet meer naar datgene waaruit ze is ontstaan.

Vandaag gebruiken wij as als symbool. Iedere mens, ook wij zullen tot as

terugkeren, ontdaan worden van onszelf.

Moge deze as ons ook innerlijk tekenen en ik wil bidden:

Heer onze God, wij beseffen dat alles wat leeft vergaat en dat ook wij terugkeren tot de aarde.

flauwe christen

Gebed tot onze-lieve-vrouw van Lourdes



Maria, in de nis van de rots hebt U zich aan Bernadette getoond.
U bracht de warmte van een aanwezigheid,
licht en schoonheid In de koude
en de duisternis van de winter.
Breng hoop en vertrouwen in de vaak duistere hoeken
van ons bestaan en in de duistere
hoeken van de wereld,
waar het kwaad heerst !

Onbevlekte Ontvangenis,
kom te hulp aan de zondaars die wij zijn.
Geef ons de nederigheid van de bekering,
de moed om boete te doen.
Leer ons te bidden voor alle mensen.

Leid ons naar de bronnen van het echte leven.
Maak ons tot pelgrims onderweg in de schoot van uw Kerk.
Scherp in ons de honger naar de Eucharistie,
het brood voor onze weg, het brood van leven.

In U, Maria, doet de Heilige Geest zijn wonderwerken:
door zijn kracht bracht Hij U bij de Vader,
in de heerlijkheid van uw Zoon, levend voor altijd.
Zie met tederheid
naar de ellende van onze lichamen en van onze zielen.
Schitter voor ons, als een zacht licht
op de dag van onze dood.

Met Bernadette bidden wij tot U, Maria,
in de eenvoud van de kinderen.
Doe ons intreden, zoals zij, in de geest van de Zaligsprekingen.
Dan zullen wij, nu en hier de vreugde van het
Godsrijk leren kennen, en met U zingen:
Magnificat !

Eer aan U,
Maagd Maria,gelukkige dienstmaagd van de Heer,
Moeder van God,
woonplaats van de Heilige Geest !

Amen !

Die niet gezien en toch geloofd hebben!

Jezus, zachtmoedig en nedering van hart, maar ons hart gelijk aan het uwe

van het verlangen om gewaardeerd te worden, bevrijd me, o Jezus

van het verlangen om beming te worden, bevrijd me, o Jezus

van het verlangen om geëerd te worden, bevrijd me, o Jezus

van het verlangen om geprezen te worden, bevrijd me, o Jezus

van het verlangen om verkeur te genieten, bevrijd me, o Jezus

van het verlangen geraadpleegd te worden, bevrijd me, o Jezus

van het verlangen om bevestigd te worden, bevrijd me, o Jezus

van het verlangen om populair te zijn, bevrijd me, o Jezus

van de angst vernederd te worden, bevrijd me, o Jezus

van de angst verstoten te worden, bevrijd me, o Jezus

van de angst afgewezen te worden, bevrijd me, o Jezus

van de angst als onbenul beschouwd te worden, bevrijd me, o Jezus

van de angst vergeten te worden, bevrijd me, o Jezus

van de angst benadeeld te worden, bevrijd me, o Jezus

van de angst belachelijk gemaakt te worden, bevrijd me, o Jezus

van de angst verdacht te worden, bevrijd me, o Jezus.

Na de pauskeuze kunnen deze woorden een nieuwe inhoud krijgen misschien.

met of zonder woorden, misschien enkel gericht op dat ene WOORD!

Er bestaat een beroemd schilderij

Jezus wandelend in een donkere tuin.

In de linkerhand houdt hij een lantaarn

en met de rechterhand klopt hij

op een zware deur.

Toen het doek voor de eerste keer

in een tentoonstelling hing,

kwam er een bezoeker naar de schilder

en maakte een zonderlinge opmerking.

“Er staat een fout op je schilderij”, zei hij,

“er staat geen klink op de deur.”

“Het is geen vergissing”,

antwoordde de schilder,

“dat is de deur van het hart,

die gaat alleen van de binnenkant open.”

Bruno Ferrero

MOED HOUDEN, EENVOUDIG VOORTGAAN.

als je kunt.  En als je niet kunt, niet meer kunt, wachten.

Of uitrusten bij een vriend, als die er is.  En als die er niet is,

toch wachten, dan maar alleen, wachten tot het weer gaat.

Straks eenvoudig voortgaan.

Je weg nemen zoals die komt met z’n voor en z’n tegen.  Je oog helder

als een lamp die je lijf verlicht.  Doen wat ter hand is.

Antwoorden geven als die er zijn.

En intussen voelen de tik van je stok.  Niet teveel omzien.  Een enkele

keer soms want de weg gaat dwars door je hart.

Niet teveel omzien en niet teveel ook vooruit.

Eenvoudig voortgaan.

En weten: deze weg is niet alles en is niet van deze wereld alleen.

De wolken zien die aandrijven uit eeuwige verten – wie trok er hun grens?

En je hart voelen inkloppen op de eeuwige heuvels – wie heeft ze gegrond?

En van de dingen de stille kant zien

waar ze grenzen aan Hem... de Eeuwige...

DE GROND VAN ONS BESTAAN.

Herman Andriessen

Een arme boer kwam ‘s avonds laat van de markt

en ontdekte dat hij zijn gebedenboek niet bij zich had.

Met zijn kar was hij midden het bos terecht gekomen

en het deed hem pijn dat de dag zonder gebed zou voorbijgaan.

Daarom prevelde hij volgend gebed:

“Ik heb iets dom gedaan, God.

Mijn gebedenboek heb ik thuis laten liggen

en daar mijn geheugen zo lek is als een zeef

ken ik geen enkel gebed uit het hoofd.

Daarom zal ik vijf keer achter elkaar,

heel langzaam het alfabet opzeggen.

Gij die alle gebeden kent,

pik er maar de letters uit van de gebeden

die ik me niet herinner.”

God hoorde hem en zei tot zijn engelen:

“Van alle gebeden die ik vandaag hoorde,

is dit veruit het beste,

het komt recht uit een nederig en oprecht hart.”

Op deze dag waarop we officieel onze nieuwe paus Franciscus mogen verwelkomen,
hopen wij dat ook wij in eenvoudige bewoordingen de Blijde Boodschap mogen
aanhoren en verkondigen zoals het onze paus het ons voordoet, hij die als geen ander het stuntelig gebed kent van zijn arme bevolking in Argentinië.

Wij herkennen ons ook in het gebed van Sint-Jozef die wij vandaag ook in ons eigen gebed mogen opnemen.

Toen een beroemd schilderij van William Hunt

voor het eerst in Londen werd geëxposeerd,

stelden de critici een vraag.

Het schilderij stelt Jezus voor die aan een deur staat.

De deur is gesloten en het lijkt alsof ze al eeuwen gesloten is,

er groeit onkruid tot vlak voor de deur.

Zij ziet er heel oud en haveloos uit.

Het schilderij heet ‘Ziedaar, Ik sta aan de deur'.

Het is een prachtig schilderij,

maar critici zijn altijd op zoek naar één of andere fout,

hun geest is gericht op iets dat ontbreekt.

Toen wierpen ze op: “Er is wel een klopper op de deur, maar geen knop.”

Hierop glimlachte Hunt en zei: “Deze deur gaat van binnenuit open.”

Een jongetje maakte een tekening, een schilderij.

Zijn moeder vroeg: “Wat ben je aan het doen?”

Volledig in beslag genomen door zijn werk ant­woordde hij:

“Stoor me niet, ik maak een portret van God.”

Zij merkte op: “Maar niemand weet hoe God er uit ziet.

Niemand weet waar God is.

Hoe kan jij dan een portret van Hem maken!”

Antwoordde hij: “Maak je geen zorgen.

Als ik klaar ben, zullen ze weten hoe God er uit ziet.”

keren wij terug naar de kern van ons christelijk geloof.

Franciscus I dankte Benedictus XVI en vroeg voor zijn voorganger te bidden. De nieuwe rkleider bad samen met iedereen op het Sint-Pietersplein een Onze Vader en een Weesgegroet. Hij vroeg de menigte om een minuut stilte te houden, om bij God voor hem te bidden en om hemzelf de zegen te geven. "Bid veel voor uw bisschop, want het gebed van de gelovigen is de zegen voor de bisschop".

Franciscus I riep de katholieken uitdrukkelijk tot samenwerking op. Hij nodigde de gelovigen uit 'de weg van de broederlijkheid, liefde en evangelisering te bewandelen'.

Onze Vader,
al zolang
onderweg
van de hemel
naar de aarde,
Uw naam worde
 geheiligd
 nooit meer
in gevechten
van volk
tegen volk,
van man
tegen man;
uw Naam
worde gedaan
en doorgegeven
in gerechtigheid
en vrede,
van mens tot mens
van land tot land,
over heel de wereld.

Laat komen uw rijk
door allen
die veranderd zijn
in mensen van vrede
en mededogen.

Laat gebeuren
in ons midden
wat wij hebben
uitgesteld
tot in de hemel.

Geef ons heden
zoveel inzicht
dat wij weten
wat ons werkelijk
tot vrede
en toekomst brengt.

Vergeef ons
dat wij U tegenhielden,
in zoveel mensen,
zoveel eeuwen lang;

En leid ons weg
uit de verleiding
tot macht en geweld,
maar verlos ons
vandaag nog
van één wereld
voor enkelen
en open die wereld
van God en mens
met allen.
 
Amen.

brengt innerlijke vrede ...

Misschien te promoten?

Een aanrader http://www.startdestilte.be/

VADER VAN DE HONGAARSE ‘ARENDSJONGSKES’ ISTVÁN REGÖCZI OVERLEDEN

Istvan Regöczi, de Hongaarse priester en vader van de ‘Arendjongskens’, is op donderdag 28 februari overleden.

BRUSSEL (KerkNet) - Istvan Regöczi, de Hongaarse priester en vader van de ‘Arendjongskens’, de weeskinderen voor wie hij zich zijn hele leven lang heeft ingezet, is op donderdag 28 februari overleden. Hij was 97 en kort na Pasen 2011 ernstig ziek geworden. Regöczi werd in 1943 in Poperinge tot priester gewijd. Kort na Pasen 2011 werd hij ernstig ziek. Hij kon sindsdien geen mis meer opdragen.

Istvan Regöczi, geboren op 5 oktober 1915, kwam onder de naam Paller István in 1926 samen met zijn broer met een ‘kindertrein’ naar Poperinge. Hij verbleef 6 maanden bij de toenmalige deken Vervaeke van Poperinge. In Budapest rijpte bij hem in 1932 het idee om terug naar Vlaanderen te komen om er voor priester te studeren. Op 14 juni 1933 vertrok hij van Budapest naar Vlaanderen .... te voet. Hij kwam opnieuw bij deken Vervaeke terecht. Na zijn priesterwijding in Brugge in 1943 vertrok ‘Stefaan’ tegen het advies van zijn vele vrienden in Vlaanderen terug naar Budapest. Voordien had hij met zijn boek ‘Als Vlaanderen terugroept!’ (Davidsfonds 1939) een bestseller geschreven. Priester Arnold Ghesquière had heel de Hongaarse gemeenschap in West- en Oost-Vlaanderen gemobiliseerd en er ontstond de Hongaarse vriendenkring, die tot op vandaag nog steeds twee keer per jaar samenkomt.