Berichten van 1 januari 2019 tot 31 december 2019

 LAAT ONS DRAGERS ZIJN VAN UW BLIJDE BOODSCHAP

ONZE VADER IN DE HEMEL

Onze Vader die in de hemel zijt
geef mij een plek op aarde
waarvan de naam mij heilig is
een koninkrijk dat mijn huis is
een plek die mijn spelend kind ruimte wil geven
waar dan ook
Geef mij een plek waar het koren groeit voor mijn brood
waar de wind in de bomen en het vuur in huis
vergeving van alle schuld is
zoals ook ik vergiffenis ben voor dat stukje aarde
dat zonder mij braak zou liggen
een plek die mij niet in beproeving leidt
die mij verlost van angst.

 in armoede van geest

 mogen wij leven voor anderen. Amen

 WE KOMEN ER ZO ZELDEN AAN TOE,

MEESTAL EEN SCHIETGEBEDJE TOT WE IN NOOD VERKEREN.

MEA CULPA

Wees toegewijd en richt je op wat vruchtbaar is in de ogen van God.

Laat jezelf veranderen door ontmoeting, dialoog en dienstbaarheid.

Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden,

klop en er zal voor je worden opengedaan.

Want ieder die vraagt ontvangt,

en wie zoekt vindt,

en voor wie klopt zal worden opengedaan.

Het feest van de kruisverheffing ontstond
in Jeruzalem in de 4e eeuw.
Op 14 september werd daar de reliek van het teruggevonden kruis ter verering aan de pelgrims getoond.
Dit feest verspreidde zich later over de hele christenheid.
Zo is het ook voor ons een gelegenheid
om eens iets meer stil te staan bij het kruismysterie:
Jezus die gestorven is opdat wij zouden leven.
Het kruis is voor ons het teken geworden
van Jezus’ overwinning op de dood.
Sinds Jezus’ dood op het kruis en zijn verrijzenis
weten wij dat God sterker is dan dood en kwaad.
Het kruisteken is een van de eerste symbolen
die we als kind hebben geleerd
en het is ook het laatste teken
waarmee de mensen ons zullen groeten
als we gestorven zijn.
In de oudheid was het kruis een teken van schande en dood.
Voor ons is het kruis, sinds de dood van Jezus,
een teken van hoop, van verrijzenis en eeuwig leven.
Want niet de dood heeft het laatste woord,
maar de liefde die alles overwon op het kruis.

 HELPT ECHT

Ontzag voor de HEER beschermt je leven,

je kunt rustig gaan slapen, er overkomt je niets.

Zondag 15 september om 19.30 u. in de Basiliek: 'Lisa gelooft'

Een concert van Lisa del Bo ter ere van Maria.

Met de concertreeks ‘Lisa gelooft’ ziet Lisa een langgekoesterde droom in vervulling gaan waarbij ze zich vol overgave toe legt op een uniek zijproject in haar carrière. Lisa die nooit onder stoelen of banken gestoken heeft dat ze gelovig is zingt in een intimistische setting een selectie van de mooiste religieuze liedjes. Ze brengt klassiekers zoals ‘Onze Vader’ en ‘Ave Maria’, maar ook originele en hedendaagse songs in een mooie, Nederlandstalige bewerking. Door middel van de teksten en de verhalen die Lisa vertelt tussen de liedjes wil zij de boodschap van vertrouwen, verdraagzaamheid, hoop en liefde voor elkaar uitdragen. Het hele concert ademt een warme en authentieke sfeer uit. Het is ingetogen maar tegelijk erg krachtig. Bij het project ‘Lisa gelooft’ hoort ook een gelijknamig album waarop alle 14 liedjes staan die ze ook tijdens het concert brengt. Puurheid wordt gekoppeld aan schoonheid en de songs zijn stuk voor stuk pareltjes die het verdienen om ontdekt te worden.

 Om GENADE

Naar aanleiding van Maria-Geboorte (8 september) wordt de legendarische bedevaart nog altijd her en der georganiseerd.

Dadizele (Moorsele), Hollebeke (Ieper), Linselles (in Frans-Vlaanderen): drie plaatsen op telkens 15 kilometer van elkaar, met alle drie een opmerkelijk gebedshuis dat is toegewijd aan Maria. Het zijn ook de drie stopplaatsen van de zogenaamde ‘Bedevaart van de 3 Maria’s’, die half september op verschillende plaatsen wordt georganiseerd

.

Ooit was het een voettocht die 's avonds laat begon in de kerk van Hollebeke. Van daar ging de nachtelijke tocht naar Dadizele, om tegen de morgen te eindigen bij het miraculeuze Mariabeeld in Linselles, in Frans-Vlaanderen. De bedevaart bestaat nog steeds, maar gebeurt nu overdag en met de bus of wagen.

ENKELE HOOGTEPUNTEN in de noveen: (8-16 september 2019)

-Woensdag 11 september: om 17 u. KINDERZEGENING door Mgr. Lode Aerts, bisschop van
Brugge.

-Zondag 15 september: om 19.30 u. LISA GELOOFT een concert van Lisa Del Bo, ter ere van Maria.
-Woensdag 18 september: om 13.30 u. Bedevaart naar de 3 Maria’s (Dadizele-Hollebeke-Linselles) vanuit Dadizele.

VERDER OOK:
OP ZATERDAG:
eucharistieviering om 7.30 u., 9 u., om 16 u. en om 18 u. in de basiliek.

OP ZONDAG:
eucharistieviering om 6 u., 7 u., 8 u., 9 u., 10 u., 11 u., 16 u. en om 18 u.
om 15 u. Mariale gebedsviering in de basiliek.

ELKE WEEKDAG:
eucharistieviering om 7.30 u., 9 u. en om 18.30 u. in de basiliek,
om 16 u. in de rosariumkapel.
Mariale gebedsviering om 15 u. in de kapel van het rosarium.

 dat we zorgzaam in het leven staan!

 GEEF ONS GELOOF EN VERTROUWEN

Op vrijdag 4 oktober luiden de kerkklokken wereldwijd voor 800 jaar interreligieuze dialoog.

 LATEN WE ONZE TALENTEN GEBRUIKEN

 kom Heilige Geest!

Wie zich verheft zal vernederd worden, wie zich vernedert zal verheven worden.

Soms zoek ik naar een antwoord op mijn vragen
in de stilte die ik in mij voel.
Bewust of onbewust
vul ik mijn levensdagen,
maar dient m’n leven ook een ‘hoger’ doel?
Is er iets of iemand
die mij helpt en bij wil staan?
Is er een ‘Levensbron’
die weet wat in mij omgaat
en die met mij mee wil gaan?
Want… er is iets van een ‘weten’
dat werkzaam is in mij.
Stil, zo ‘stil aanwezig’.

Behandel je medemens
met respect,
want je kijkt
in de ogen van God

Wanneer Gij komt, 't kan heden zijn,
't kan etenstijd met allen zijn,
't beloofde land, 't verwacht festijn,
't kan vreugde zijn of aardse pijn.

Wanneer Gij komt, 't kan morgen zijn,
't kan dageraad of avond zijn,
de goede Herder kan het zijn,
de Man met balsem, brood en wijn.

Wanneer Gij komt, 't kan middag zijn,
door 't kruispunt loopt de dwarse lijn,
met vuur gezuiverd staan wij rein,
't kan 't heerlijk uur der liefde zijn.

Wanneer Gij komt, nacht kan het zijn,
't kan donkerheid vol tranen zijn,
of, vallen wij uit 't ijdel schrijn,
't kan 't laatste woord voor 't sterven zijn.

Wanneer Gij komt, 't kan eeuwig zijn,
Uw lichaam kan zo glanzend zijn,
't kan Pasen in de bloesems zijn,
Gij kunt voorgoed gekomen zijn.

Gery Helderenberg (1891-1979)

Schrijver Koen Peeters (van onder meer De mensengenezer), vertelde in 2017 in het radioprogramma Touché hoe Helder Camara meermaals kwam logeren bij zijn vader Renaat Peeters, toen voorzitter van een internationale katholieke jongerenorganisatie. ‘Hij deed de sloefen aan van mijn moeder, omdat hij ook klein was, en nam mij op zijn schoot. Hij had een groot gouden kruis aan en ik trok dat kruis kapot.

Mijn vader was heel beschaamd. Hij heeft dat dan laten maken bij de lokale horlogemaker. Waarop Hélder Camara zei: Weet je, René, waarvoor dient dat eigenlijk? Ik ga stoppen met dat gouden kruis. Want dat klopt niet, tegelijk bezig zijn met de arme boeren. En hij verving dat door een houten kruis, eerst zelfs nog een houten kruis waar mijn moeder een vijs ingedraaid had.’

God rolt de zonnen door zijn handen
zoals de boer het zaad.
De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.

Als dauwdrop aan der aarde bloeme
weerspiegel ik het al.
Ik hoor de sferen zoemen.
Gans 't sterrendal
probeert uw naam te noemen.

't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren,
in 't licht vergaan
in U ik word herboren!

Felix Timmermans (1886-1947)

Dank U, Vader van ons leven

Dank U, Vader van ons leven
en ons zozeer toegewend
dat U, eeuwig, hoog verheven,
elk van ons bij name kent.
Dank U, dank U, Heer der Heren,
dat U onze Vader bent.

Dank U, Christus, met ons lijden
en de dood zozeer begaan,
dat U ons daarvan bevrijdde
met een mensenlichaam aan.
Dank U, dank U, Jezus Christus,
broeder-God in ons bestaan.

Dank U Geest, voor alle gaven
aan ons hart en ons verstand;
die ons hoop geeft op de haven
van ons ware vaderland.
Dank U, dank U, Geest van liefde,
voor het vuur dat in ons brandt.

Michel van der Plas (1927 – 2013)
Uit: De kleine bundel,  Gooi en Sticht, Hilversum 1981

Zonder mij kunt gij niets doen. Joh. 15.5

Het was de hovenier,
die in het vroege licht
de ranken heeft gericht,
diep in elkaar verward,
vervreemdend van het hart,
de wortelstok.

Geen zag wat zich voltrok
in het zeer vroege licht.
Hij raakte hen slechts aan:
zij zijn vaneengegaan,
ontbonden
ontwonden

Het was de hovenier.
Verwonderd, in vroeg licht,
gescheiden ongescheiden
de door zijn hand geleide
hartranken
— Aan ons beiden
hebt gij het, God, verricht.

Ida Gerhardt (1905 – 1997)

Maria, aan een kind verschenen,
te Lourdes in een grot,
water stromend uit de rots,
treed hier naast ons voor God.

Refr:
God heeft, Maria, in uw naam ook
die van ons, ook die van ons, ook
die van ons verstaan.

Eerst was de wereld woest en leeg,
want God was zonder grens,
nog duister, met zichzelf alleen.
In Zijn licht schiep Hij de mens.

Van het begin heeft God ons lief.
En meer nog sinds Zijn Zoon
die met ons leefde, met ons stierf,
Maria vond als troon.

Uw ja, Maria, is uw kroon,
wij loven uw geloof,
uw overgave aan Gods Woord.
Wees ook voor ons niet doof.

Wij willen met U zingen luid.
De schepping roept haar Heer.
Uw stem die meer dan echo is,
geeft onze liefde weer.

Onlangs was ik tijdens mijn vakantie een dag in Lourdes. Ik vind het een ongelooflijk fascinerende en inspirerende plek. Ik stond daar in een lange rij aan te schuiven om aan de heilige grot te geraken en bevond me ongemerkt tussen een rij oude, zieke en kreupele mensen die daar naartoe werden gevoerd in oude karretjes.

Bij de aanblik van al deze miserie werd het mij te machtig en brak ik in snikken uit.

Deze tranen waren echter ook voor mezelf bestemd omdat ik al deze mensen benijdde om hun geloof, een geloof dat ik goeddeels verloren heb. Ik weende omdat ik mezelf  een 'kreupele' voelde, gezond van lichaam maar verarmd van geest omdat ik niet meer dat vurige geloof van al die mensen kon voelen.

Guido Belcanto

Leven is
als ’t kauwen van een boterham:
heel rustig de tijd verbijten
en vermalen
tot ons eigen menselijk bestaan.

Leven is:
als samen eten
van hetzelfde brood,
zonder spreken
weten wat de ander proeft en voelt,
is samen door het leven gaan.

Leven is
de boterham verdelen,
is aan de ander geven
waar je zelf naar vraagt…
Het is onze tijd en ons bestaan
verkruimelen:
het ‘ik’ moet ‘in gemeenschap’ ondergaan.

Leven is
nog niet begrijpend
eten van het brood
dat Hij ons heeft gegeven,
Hij die eeuwig is.
Eten en ook weten
dat Hij in ons blijft leven,
ook als de laatste zon
in ’t donker van de nacht verdwenen is.

In 1870 werd de Heilige Jozef uitgeroepen tot beschermer van de Kerk, Gods grote familie, omdat Jozef zijn gezin als een rechtschapen man en trouwe huisvader in bescherming nam. Niet alleen nam hij de moeder van Jezus tot vrouw, maar ook had hij het Kind Jezus gered van de dood toen koning Herodes alle kleine jongetjes wilde doden.

Naast Jezus en Maria is ook Jozef onze verering meer dan waardig.

Don Bosco was een dromer en uit zijn droom ontstond een wereldwijde beweging.
En zijn droom leeft voort tot op vandaag, bijna 205 jaar na zijn geboorte.

Zijn charisma inspireert ons om Gods liefde op een unieke manier naar de jongeren te brengen, vooral naar jongeren die in de samenleving weinig kansen krijgen.

Communiceert God met ons via onze dromen?
Don Bosco dacht van wel: hem werd het plan van God voor zijn leven getoond
in een droom toen hij pas negen jaar oud was.
Een levendige droom die hij zijn hele leven heeft waargemaakt.

Dromen die je diepe mens-zijn raken, kunnen jouw verdere levensweg richting geven,
kunnen je leiden en verregaand inspireren!

Deze dromen wekken onze creativiteit
en zetten ons in beweging om stappen voorwaarts te zetten!
God geeft ons als het ware het vermogen om de overtuigingen
uit onze dromen waar te maken in woord en daad!

Dromen liggen aan de bron van creativiteit, leven en beleven!
Sommige dromen kunnen we niet waarmaken
en laten ons achter met een gevoel van mislukken ...

Hierbij leert Don Bosco ons niet vlug de moed op te geven,
maar te blijven vechten voor onze levensdroom!

Don Bosco richtte zich op deze momenten van onmacht en twijfel tot God.
Hij bad om kracht en hulp om zijn dromen toch verder te kunnen waarmaken!

De dromen van Don Bosco vormden levenslang zijn spirit en drijfveer
om te blijven kiezen voor de weg van geloof in de kleine kwetsbare mens en in God.

Bidden leidt tot een zuiver hart;

een zuiver hart leidt tot liefde;

liefde zet je aan tot daden voor je naasten;

en deze inzet leidt op zijn beurt tot de vrede van het hart.

Dus door gebed hebben wij alles:

zuiverheid, vreugde, liefde, inzet en vrede!

Jullie zijn al rein door alles wat ik tegen jullie gezegd heb. Blijf in mij, dan blijf ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen.

Maria-tenhemelopneming is het feest van alle christenen. Net als Maria dragen ze Jezus, die Gods liefde is. En die liefde is sterker dan de dood. Een leven rond Jezus gaat niet verloren.

Maximiliaan Maria Kolbe, oorspronkelijke naam: Rajmund Kolbe (Zduńska Wola, 8 januari 1894 - Auschwitz, 14 augustus 1941) was een Pools franciscaans conventueel, katholiek priester en martelaar die vanwege journalistieke verzetsactiviteiten gevangen werd gezet in het naziconcentratiekamp Auschwitz I.

Op 17 februari 1941 werd Kolbe door de Gestapo ingerekend en naar Warschau overgebracht. Vanaf mei 1941 zat Kolbe in het naziconcentratiekamp Auschwitz I. Na een vermeende ontsnappingspoging van een gevangene uit de barak van Kolbe werden tien mannen veroordeeld tot de hongerdood in een bunker. Kolbe bood zich aan als plaatsvervanger voor een vader van twee kinderen, genaamd Franz Gajowiczek. Het tiental werd op 31 juli 1941 ingesloten. Toen op 14 augustus nog steeds vier mannen, onder wie Kolbe, in leven waren, kregen zij een dodelijke injectie met fenol.

Paus Paulus VI verklaarde Maximiliaan Maria Kolbe op 17 oktober 1971 zalig. Op 10 oktober 1982 verklaarde paus Johannes Paulus II hem tot martelaar en werd hij heilig verklaard. Franz Gajowiczek overleefde uiteindelijk de oorlog en was tijdens de heiligverklaring aanwezig in Rome. Kolbe geldt als beschermheilige tegen drugsverslaving en is patroon van de journalistiek en de mobiele telefonie. Zijn gedachtenis wordt gevierd op 14 augustus.

Paus Pius XII benoemde in 1958 Clara van Assisi tot patroonheilige van de televisie omwille van een visioen op kerstavond.

In 1958, toen televisie aan zijn opmars als massamedium begon, werd de Heilige Clara van Assisi aangesteld als patroonheilige. De keuze voor de 13de-eeuwse heilige die de orde van de clarissen stichtte en voor een leven van armoede koos, was niet zo vreemd als je zou denken.

De reden was dat Clara tijdens haar leven een ‘tv-ervaring’ beleefde, al drukt het Duitse woord ‘Fernsehen’ het misschien nog beter uit.

Volgens de legende was Clara op het eind van haar leven te ziek om de kerstmis bij te wonen, maar zorgde de Heilige Geest ervoor dat beelden van de misviering in haar kamer werden geprojecteerd, zodat ze vanuit haar ziekbed toch kon meevolgen.

Om dezelfde reden wordt de voorspraak van de Heilige Clara van Assisi (feestdag: 11 augustus) ook ingeroepen tegen oogkwalen.

Velen zijn geschokt door de twee brandweermannen in Beringen die omkwamen. Diep respect voor wat onze brandweer telkens doet. Het is goed om dat eens te zeggen.

Moge de H.Barbara, hun patroonheilige, voor hen bidden.

Liefde is niet betaalbaar, geluk soms onbereikbaar. Vriendschap zo kostbaar..echter een ding hebben ze gemeen, in moeilijke tijden houden ze je op de been.....Bergtoppen en/of valleien, met de Allerhoogste als onze Leidsman, zijn wij meer dan overwinnaar....

Ik ben niet alleen

Hij laat me niet alleen

Hij liet me nooit alleen

God,
Uw hand nodigt mij uit: Kom!
Uw hand laat mij merken:
wees niet bang!
Uw hand schenkt de zekerheid:
ik hou van jou!
In uw hand ben ik geborgen
en bewaard voor altijd.
En mocht ik toch in een afgrond storten
ik weet, op de bodem van die afgrond
wacht uw hand op mij,
uw goede, alles behoedende hand.
Aan uw liefhebbende hand
kan niemand mij ontrukken.

God,
in uw hand leg ik alles.
Uw hand laat mij niet los.
Dank U goede tedere hand.
Dank U

Pak vast
Zijn hand
Hij wacht
Durf jij?

God, ik zoek een hand die me vasthoudt en moed geeft, die mij rustig maakt en beschermt. Ik tast naar een hand die mij leidt en voert, die mij heelt en redt. Ik heb een hand nodig, die sterk is en die mij draagt, die mij vastpakt, mij niet meer loslaat. Ik zou zo graag een hand hebben, die het goed met mij voorheeft, die zacht op mij wordt gelegd. Ik verlang naar een hand waaraan ik me -onvoorwaardelijk- kan toevertrouwen, die trouw is, die mij liefheeft.

Als ik naar de sterren kijk, het werk van Uw Handen,

wat is de mens dan dat U aan hem denkt?

Psalm 8

schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient

Jij bent brood voor mij...
Ik ben brood voor jou...
We zijn brood-nodig...

MARTA WERD HELEMAAL IN BESLAG GENOMEN DOOR HAAR GASTEN (LUCAS 10, 38-42)

Nogal wiedes als je onverwacht zo’n dertien man over de vloer krijgt.
En dat die zus zomaar aan Jezus’ voeten zit zonder een poot uit te steken, zou mij ook op mijn zenuwen werken!

Heer, ik ben als Marta.
Maar wat wil je?
Ik voel me overvraagd
door de zorg voor
mijn kinderen en kleinkinderen,
het huis dat op orde moet
en het eten dat elke dag
klaargemaakt moet worden.
En toch zegt U dat Maria
het beste deel heeft gekozen.
Komt U ook eens bij mij op bezoek?
Dan wil ik graag Maria zijn.

ISRAËL, HOOP OP DE HEER! (PSALM 130)

Het komt er uiteindelijk op aan dat wij zowel Maria als Marta moeten zijn. Van allebei moeten wij iets hebben. Maar de gelovige mens is eerst een Maria en van daaruit een Marta. Als wij bidden, ons bezinnen, groeit ons geloof. Als ons geloof groeit, groeit onze liefde. En als onze liefde groeit, zullen wij steeds meer dienstbaar zijn aan onze medemensen, zullen wij steeds meer belangeloos naaste willen zijn van al de mensen, die God onze levensweg laat kruisen.

Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen –

had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.

    van de heilige PETRUS

 DAAR HEB IK HEEL MOOIE HERINNERINGEN AAN ZOWEL MET DE MEDEBRROEDERS, DE GASTEN,

DE WIJDSE NATUUR, MAAR EVENZEER AAN HET AVONDGEBED IN DE KAPEL

 OP DE VERJAARDAG VAN MIJN DOOPSEL