Skynet: met de handen in het haar.

Albert heeft vandaag een nieuwe gewoonte aangenomen: hij wenst iedereen, iedere dag, dag in – dag uit, een gelukkige verdagdag!

Dat is zo eens iets anders dan een gewone verjaardag. Een gelukkige verjaardag moet je een jaar lang onthouden en heel dikwijls kom je te vroeg of te laat met die kaart of met de gestandaardiseerde felicitaties.

Het grote voordeel van verdagdagen is, dat het voor iedereen steeds op dezelfde dag valt. Het straalt ook iets uit van dankbaarheid. Dankbaar, dat we iedere keer opnieuw onze dag weer feestelijk kunnen inzetten en delen met de rest van de wereld.

Aan allen die dit lezen vandaag:

VAN HARTE GEFELICITEERD MET JE VERDAGDAG.

Geniet er maar van!

Deze halen we hier binnen uit de visvijver van onze Skynetblog, waar we momenteel geen rubriekjes meer kunnen schrijven.

Deze morgen moest ons Rosalientje, samen met het bestuur van Markant, een stand opzetten voor de cultuurmarkt.

George meende hier eens goed van te profiteren zie. Hij zou de dag vrij laat beginnen met een fantastisch broebelbad.

Heel ontspannend was het wel niet. George had een beetje te veel lavendelbadschuim in die kuip gekapt en moest de ganse tijd die stijgende bubbels plat pletsen.

Rosalientje, die wat vroeger thuiskwam, kreeg bijna een zenuwcrisis toen ze George in zijn blote poep voor dat bad zag staan, met … een fototoestel. 

Klikfoto JL2864: de inspiratiemosterdpot van onze eenmansredactie. 

Als onze eenmansredactie weer een poëtische bui krijgt, wachten we niet tot het overgaat, maar profiteren we ervan om een gedicht of zoiets neer te pennen. Het resultaat van die poëtische bevliegingen groeit steeds aan, en we noemen die reeks graag: ‘blauwe hagen’.

Onze inspiratiemosterd moeten we gaan zoeken bij een prachtig chanson van Gilbert Bécaud: ‘Quand il est mort le Poète’. De inhoud van dit oorstrelend lied, is even eenvoudig als ontroerend als goed gevonden. Wanneer de poëet sterft, weent de hele wereld. Daarom vindt men over gans de wereld van die prachtige blauwe korenbloemen op de velden. Korenbloemen worden in het Frans ‘des bleuets’ genoemd. Als men dit uitspreekt zou men evengoed kunnen denken dat het over ‘des bleu haies’ gaat, wat ‘blauwe hagen’ betekent.

Het gedicht dat we toen schreven hangt nu aan onze haak:

Blauwe hagen

In frans graanveld

Wonderbaarlijke sage

Van hoogspanningspoëet

Aldaar geplant

Op vruchtbare bodem

Nimmer vergeten

Door blauwe hagen

We vonden het poëtisch om een treurwilg aan de Scheldekaaiën blauw te schilderen. Als verscholen in een krans van blauwe hagen speelde een tamtammer zijn symfonie.

Foto JGL4912b: BLAUWE HAGEN

Wij in Antwerpen, wij bluffen nogal eens graag.

Kijk gerust naar het gelaat van gelijk welke Antwerpenaar, wanneer hij schaamteloos beweert dat ZIJN toren de schoonste toren van de wereld is. Dat uitgestreken gezicht van die man wordt niet eens rood. Antwerpse dames komen iets subtieler voor de dag. Ze geven voor een keer hun vent volmondig gelijk, met een knipoogje naar de gids.

Eerlijk gezegd heeft die ‘Sinjoor’ wel een beetje gelijk om trots te zijn op die zingende Gotische toren. Hoe hoger je kijkt, hoe fijner de versieringen. Op een mistige dag kan je die verfijning vanaf de grond nauwelijks waarnemen, alsof dat daarboven enkel voor God bestemd is. Niet te verschieten dat we dit bouwwonder ‘een kantwerk van steen’ noemen.

Neen, we gaan niet blijven doorhameren op de pracht van onze toren, anders blijven jullie hier niet verder lezen. We geven nog enkel de hoogte. Enig idee?

123 meter. Dat hebben ze speciaal gedaan voor de gidsen: 1-2-3, dat is niet zo moeilijk om te onthouden voor ons.

Productie Gidsjoris 081114-621: de kathedraal in 100 stukjes (1)

Het zal je maar gebeuren, je ziet een draak, je houdt van het beest en je wil een lans in zijn muil steken. “Bedankt hoor St.-Joris, weet ge niet beter?”

Hij moet het gehoord hebben en reageert: “zie maar dat ge kunt volgen. Als ge overal met uw fotopikker gaat blijven staan, dan gaat uw halve trouwboek en uw gezelschap constant naar u moeten zoeken.”

Oh ja, we hebben het u nog niet verteld, maar onze redactie mag soms ongebreideld een praatje slaan met erkende heiligen. We gaan daar nog veel plezier mee beleven, maar trap niet op hun tenen, want voor je het weet trekken ze de stekker uit.

En, omdat we plots van onderwerp  veranderen, zijn we het contact met St.-Joris kwijt geraakt en gaan we op zoek naar vrouw en kinderen.

Dit was ‘China-light’ in de Zoo; een aanrader!

Foto 141230-182110: Zoo van Antwerpen, China light.

Dag grote jongens met skateboard op het grote dekbed

Dag grote en kleine beren op het grote bed

Dag Mamie die komt piepen

Dag Papie met camera klik-klik

Dag zonnetje dat wil komen

Dag Dora

Dag Diego

Dag Tickety Toc op de grote titi

Dag rode, blauwe en gele auto’s in het grote bad gesmeten

Dag grote eend met kleine kwakkertjes kwak

Spetter de spetter de spetter de spat

Productie 141230-productie: de immer genietbare Bo-Lowie

Jaja, we weten het, het is pas maandag, maar we willen het nu al inluiden.

Van10u tot 12u30 zijn de donderdagen gereserveerd voor de weergaloze barokke St.-Carolus Borromeüskerk. De namiddagen zijn ook voor voornoemde kerk of voor de O.L.V.-Kathedraal van A.

Omdat we die dagen weinig tijd hebben om te bloggen programmeren we een reeks rubriekjes op voorhand. We beginnen met ‘de Kathedraal in 100 stukjes’.

Voor gratis onthaal kan je onze eenmansredactie op volgende donderdagen vinden:

1 januari 2015: ha neen hé

8 januari: 10u-12u30: St.-Carolus Borromeüskerk, inkom gratis

                                (Nl.-Fr.-Du.-Eng.-Sp.)

              14u15-1645: Kathedraal, inkom betalend (Engels)

15-22 en 29 januari: 10u-12u30 en 14u-17u: St.-Carolus Borromeüskerk.

Tenzij onvoorziene omstandigheden.

Foto 110512-1228(cabo158res): St.-Carolus Borromeüskerk op het Conscienceplein in A.

Vandaag: Heilige Onnozele kinderen – martelaren

Na de geboorte van Christus, die de koning der Joden werd genoemd zag de wrede koning Herodes zijn troon berdreigd.

In Jeruzalem en omgeving liet die pipo alle jongetjes van 2 jaar en jonger afmaken.

Jozef en Maria waren naar Jeruzalem gevlucht.

Kort na Kerstmis, op 28 december, herdenken we dus die verschrikkelijke moordpartij op de Heilige onnozele (onschuldige) kinderen – martelaren.

In onze korte-broekperiode mocht die dag, de jongste van het gezin de baas spelen. Mensen, heb ik van die traditie geprofiteerd!

In mijn vorige blog (gidsjoris.skynetblogs.be) heb ik hierover een gedicht geschreven. Ik vis het even op voor u:

Soul – kind - onschuldig

Dokter, psycholoog, pastoor

Voor lichaam oor

Van geest dief

Heb ziel lief

Kinderen, kindjes, kinds

Niet willen horen

Als kind geboren

Oud als tevoren

President, crimineel, advocaat

Veel a’s veel b’s veel praat

Voel verzin verdoezel

Vandaag pleit ik onnozel

Foto 090814-100-1739: Beeld in de St.-Pieterskerk – Lo-Reninge

Om niets te vergeten toonden we u gisteren alvast een momentopname van ons wispelturig brein.

Superbelangrijke hoofdrolspelers hierin zijn natuurlijk onze kleinkinderen: de onovertroffen Bo-Lowie en het fabelachtige prinsesje Emme. Deze twee vierjarige spruiten hebben ons een flinke portie extra geluk bezorgd en ons leven grondig door elkaar geschud.

We tonen een vrolijke Bo-Lowie, die met Kerstmis nog 1 dag met zijn plaasterpootje kan uitpakken. Het gebroken beentje in de rechter voet is zo goed als genezen. Hij was al dansend van het aanrecht getotterd.

Foto 141225-081042: Bo-Lowie die nog 1 dag met zijn plaasterpootje kan uitpakken.

Als een warrelige tros rode draden laat onze multischisofrene eenmansredactie, vanuit de veilige vluchthaven van het seniorennest, een dozijn of wat protagonisten op u los.
Druppelsgewijs zullen ze voor u paraderen, we beperken ons tot een korte inventarisatie:
- de Kathedraal van A (Antwerpen voor de leken)
- A in hoogst eigen persoon
- de Sint Carolus Borromeüs kerk
- de geestige Heiligen
- onze onovertroffen Bo-Lowie
- ons fabelachtig prinsesje
- Madame Frut, afgekort GVA
- mijn halve trouwboek voor serieuze zaken
- Rosalientje voor de zwans
- Albert, Alberta, George en Georgette (elke gelijkenis met bestaande personen zou louter toeval kunnen zijn)
- onze inspiratiemosterdpot
- en onze kaduke plooifietsjes
Tot slot is er nog T-Angelmus, maar die maken ze maar best niet wakker in mij.
Met de wonderen der techniek publiceren we een momentopname van ons gestoord brein.

                                                                                           Productie Gidsjoris: 141226-My brain

https://blog.SeniorenNet.be/gidsjoris

http://gidsjoris.skynetblogs.be

Empathische, pragmatische en liefdevolle wensen van Leentje en Joris Luyten-Broeckaert!