Archief

We sleuren u even mee in de tijd, we gaan bijna 500 jaar terug. Antwerpen staat vol kleine houten huisjes in smalle kleine straatjes en steegjes. Er overnachten hier zowat 100.000 mensen. Dat is meer dan in Londen en Parijs samen. Met 8 tot 12 man leeft men in een piepkleine onfrisse eenkamerwoning. Alles is daar klein, zelfs de mensen.

Wanneer deze mensen dan, vanuit die kleine straatjes, deze gigantische nieuwe kerk binnentreden, ervaren zij een mateloze ruimtewerking. De lengte hier is zowat gelijk aan de hoogte van onze toren. Hoe hoog was die nu weer? … Ik heb amper 4 metertjes overdreven, wat niet echt veel is voor een Antwerpenaar. De lengte hier is dus 119 meter. Het middenschip is 28 meter hoog, en het is hier abnormaal breed: 54 meter, en dat is niet normaal voor en Gotische kerk.

Oudchristelijke kerken, Romaanse en Gotische kerken bouwt men in de vorm van een kruis (oostwaarts gericht) en we moeten het toegeven: hier achteraan in de kerk is het kruis buiten verhouding.

We zullen er nu maar al mee uitpakken: we hebben hier de enige Gotische kerk ter wereld met 7 beuken. Een middenschip met links en rechts telkens drie zijbeuken.

Enig in de wereld, typisch voor Antwerpen.

Foto productie 150108: De grote en de ‘kleine’ toren, de kathedraal in 100 stukjes (2)

Gisteren, zonder enige verwachting, ons gastenboek opengeslagen en van het verschieten bijna omver gevallen.

Zóóóóóóóóóó mooi! Hartelijk dank voor die geweldige crea’s.

En dan die toffe reacties.

Het brengt ons op een idee:

Graag de reacties MET FOTO in het GASTENBOEK dat jullie zo mooi maken, en de commentaren zonder foto bij de reacties onderaan het postje.

Zo wordt het een blog van jullie. Uit onmetelijke dankbaarheid schenk ik jullie graag dit boeketje.

Foto productie 150107: bloemenschikkerij van een beginneling.

Kort na de geboorte van Christus liggen een aantal eenvoudige herders, volgens sommigen goed zat, in een nabijgelegen veld. Er verschijnt hen een engel met goed nieuws en zo zijn zij bij de eersten om het pasgeboren kindje (waarschijnlijk in een grot) te bewonderen.

De gesofistikeerde wijzen uit het oosten, een zwarte, een gele en een rode, zoals onze Belgische vlag, komen ook aan de receptie van het moederhuis en hebben goud, wierook en mirre bij. Mirre is een welriekende zalf. Omdat er sprake is van de drie koninklijke geschenken spreekt men ook van de drie koningen.

In 1164 brengt men hun relieken over van Milaan naar de Dom van Keulen. Naar het schijnt heeft men het graf van die drie koningen eens geopend en snel terug dichtgedaan, er lagen namelijk vier stuks in. Die arme Duitsers zijn sindsdien volledig de kluts kwijt.

Als je op 6 januari zangertjes aan de deur hebt, geef ze dan iets. In Duitsland en in de Duitstalige gemeenschap belonen ze de schenkers, door met krijt op de deur te schrijven: 20C+M+B15. Je kan dat beter op je deur hebben staan, anders ben je een gierige pin.

Die 3 letters tussen het nieuwe jaartal betekenen: Christus Mansionem Benedicat. In het Vlaams: Christus zegene dit huis.

In de volksmond staan die drie letters voor de drie ‘Koningen’: Caspar, Melchior en Balthazar.

Foto 150106-141211-155338: De kerststal van de St.-Carolus Borromeüskerk van A.

Ze doen hun best hoor, maar onze eenmansredactie kan geen rubriekjes meer posten op Skynet. Ruim een maand geleden is bij hen iets veranderd, en ze krijgen het niet meer recht voor mij (http://gidsjoris.skynetblogs.be).

Zij nemen nooit telefonisch contact voor blogproblemen, maar voor ons hebben ze een zware uitzondering gemaakt. Gans mijn dag heb ik hun voorstellen nog maar eens opgevolgd. Resultaat: nada.

Hopelijk geven ze het niet op, want dat zou zonde zijn voor de 6 blogs, met ruim 1273 rubriekjes en een half miljoen bezoekjes.

Foto-productie: JL4980 - Pieter Skynet.

Albert heeft vandaag een nieuwe gewoonte aangenomen: hij wenst iedereen, iedere dag, dag in – dag uit, een gelukkige verdagdag!

Dat is zo eens iets anders dan een gewone verjaardag. Een gelukkige verjaardag moet je een jaar lang onthouden en heel dikwijls kom je te vroeg of te laat met die kaart of met de gestandaardiseerde felicitaties.

Het grote voordeel van verdagdagen is, dat het voor iedereen steeds op dezelfde dag valt. Het straalt ook iets uit van dankbaarheid. Dankbaar, dat we iedere keer opnieuw onze dag weer feestelijk kunnen inzetten en delen met de rest van de wereld.

Aan allen die dit lezen vandaag:

VAN HARTE GEFELICITEERD MET JE VERDAGDAG.

Geniet er maar van!

Deze halen we hier binnen uit de visvijver van onze Skynetblog, waar we momenteel geen rubriekjes meer kunnen schrijven.

Deze morgen moest ons Rosalientje, samen met het bestuur van Markant, een stand opzetten voor de cultuurmarkt.

George meende hier eens goed van te profiteren zie. Hij zou de dag vrij laat beginnen met een fantastisch broebelbad.

Heel ontspannend was het wel niet. George had een beetje te veel lavendelbadschuim in die kuip gekapt en moest de ganse tijd die stijgende bubbels plat pletsen.

Rosalientje, die wat vroeger thuiskwam, kreeg bijna een zenuwcrisis toen ze George in zijn blote poep voor dat bad zag staan, met … een fototoestel. 

Klikfoto JL2864: de inspiratiemosterdpot van onze eenmansredactie. 

Als onze eenmansredactie weer een poëtische bui krijgt, wachten we niet tot het overgaat, maar profiteren we ervan om een gedicht of zoiets neer te pennen. Het resultaat van die poëtische bevliegingen groeit steeds aan, en we noemen die reeks graag: ‘blauwe hagen’.

Onze inspiratiemosterd moeten we gaan zoeken bij een prachtig chanson van Gilbert Bécaud: ‘Quand il est mort le Poète’. De inhoud van dit oorstrelend lied, is even eenvoudig als ontroerend als goed gevonden. Wanneer de poëet sterft, weent de hele wereld. Daarom vindt men over gans de wereld van die prachtige blauwe korenbloemen op de velden. Korenbloemen worden in het Frans ‘des bleuets’ genoemd. Als men dit uitspreekt zou men evengoed kunnen denken dat het over ‘des bleu haies’ gaat, wat ‘blauwe hagen’ betekent.

Het gedicht dat we toen schreven hangt nu aan onze haak:

Blauwe hagen

In frans graanveld

Wonderbaarlijke sage

Van hoogspanningspoëet

Aldaar geplant

Op vruchtbare bodem

Nimmer vergeten

Door blauwe hagen

We vonden het poëtisch om een treurwilg aan de Scheldekaaiën blauw te schilderen. Als verscholen in een krans van blauwe hagen speelde een tamtammer zijn symfonie.

Foto JGL4912b: BLAUWE HAGEN

Wij in Antwerpen, wij bluffen nogal eens graag.

Kijk gerust naar het gelaat van gelijk welke Antwerpenaar, wanneer hij schaamteloos beweert dat ZIJN toren de schoonste toren van de wereld is. Dat uitgestreken gezicht van die man wordt niet eens rood. Antwerpse dames komen iets subtieler voor de dag. Ze geven voor een keer hun vent volmondig gelijk, met een knipoogje naar de gids.

Eerlijk gezegd heeft die ‘Sinjoor’ wel een beetje gelijk om trots te zijn op die zingende Gotische toren. Hoe hoger je kijkt, hoe fijner de versieringen. Op een mistige dag kan je die verfijning vanaf de grond nauwelijks waarnemen, alsof dat daarboven enkel voor God bestemd is. Niet te verschieten dat we dit bouwwonder ‘een kantwerk van steen’ noemen.

Neen, we gaan niet blijven doorhameren op de pracht van onze toren, anders blijven jullie hier niet verder lezen. We geven nog enkel de hoogte. Enig idee?

123 meter. Dat hebben ze speciaal gedaan voor de gidsen: 1-2-3, dat is niet zo moeilijk om te onthouden voor ons.

Productie Gidsjoris 081114-621: de kathedraal in 100 stukjes (1)

Het zal je maar gebeuren, je ziet een draak, je houdt van het beest en je wil een lans in zijn muil steken. “Bedankt hoor St.-Joris, weet ge niet beter?”

Hij moet het gehoord hebben en reageert: “zie maar dat ge kunt volgen. Als ge overal met uw fotopikker gaat blijven staan, dan gaat uw halve trouwboek en uw gezelschap constant naar u moeten zoeken.”

Oh ja, we hebben het u nog niet verteld, maar onze redactie mag soms ongebreideld een praatje slaan met erkende heiligen. We gaan daar nog veel plezier mee beleven, maar trap niet op hun tenen, want voor je het weet trekken ze de stekker uit.

En, omdat we plots van onderwerp  veranderen, zijn we het contact met St.-Joris kwijt geraakt en gaan we op zoek naar vrouw en kinderen.

Dit was ‘China-light’ in de Zoo; een aanrader!

Foto 141230-182110: Zoo van Antwerpen, China light.

Dag grote jongens met skateboard op het grote dekbed

Dag grote en kleine beren op het grote bed

Dag Mamie die komt piepen

Dag Papie met camera klik-klik

Dag zonnetje dat wil komen

Dag Dora

Dag Diego

Dag Tickety Toc op de grote titi

Dag rode, blauwe en gele auto’s in het grote bad gesmeten

Dag grote eend met kleine kwakkertjes kwak

Spetter de spetter de spetter de spat

Productie 141230-productie: de immer genietbare Bo-Lowie