Archief

Niets ontgaat ons.

In de wiebelende luxebus, op weg naar de ruwe geboortestreek van Felix van Cantalice, wordt door onze ijverige redactie geëxploreerd en gekoekeloerd, gekriebeld en gekrabbeld, foto’s geschoten en geflitst, gesnuffeld en geconsolideerd.

Het wordt een schitterende, boeiende reis, op en top verzorgd door reizen LRAUWERLS.

We hebben alle lof voor Algoratje, onze reisleidster, en danken ook iedereen die gefungeerd heeft als inspiratiebron om deze al te gekke parodie in elkaar te steken.

Iedere gelijkenis met bestaande personen zou misschien, eventueel, mogelijkerwijs, in voorkomend geval, toch nog louter toevallig kunnen zijn. Alhoewel …

Als alles meezit, krijgen we het verhaal beetje bij beetje in elkaar.

Alvast veel leesplezier!

(foto: JL100-1261 – lichtjes gemanipuleerd)

Is het u ook opgevallen, deze theatrale voorstelling is zo levendig in scène gezet dat we in staat zijn om ons in te leven, in de kunst. Het is hier een en al beweging. Om dit te bereiken maakt Rubens gebruik van de diagonale compositie.

Op het linker paneel kunnen we gemakkelijk een schuine lijn trekken, langs de hoofden van de dames. Kijk op het middenpaneel naar het kruis. Het kruis geeft de indruk dat het gaat vallen, en wij hebben zowat de reflex om het naar de andere richting te sturen. Dit geeft ons een illusie van beweging.

Geloof je het niet? Laat ons dan kijken naar het paard op het rechter paneel: door de diagonale compositie geeft die prachtige schimmel de indruk dat het uit het schilderij komt gelopen.

Een diagonale opstelling geeft ons een illusie van beweging. 

© Foto’s Gidsjoris: De Kruisoprichting - P.P.R. – 1610 – Olieverf op paneel - de kathedraal in 100  stukjes (21)

HET RAUWELS DILEMMA

Met in de hoofdrollen:

- De Heilige Felix van Cantalice, die zo graag verstoppertje speelt

- George en Rosalientje; zij lijken erg veel op onze eenmansredactie en zijn halve trouwboek

- Den Borre, onze welgedreven buskapitein (foto)

- Algoratje, ‘the leading lady’

- Doctoranda Tari Ramia, Italiaanse reddende engel en nagel van Algoratje’s doodskist

- Tino Noa, de lokale ‘Old Shatterhand’ van de Abruzzi (jonge versie)

- Papa Tsjilp met Dame en veel noten

- Het streskonijn

- Antwerpse en andere Vlaamsche typetjes

- Sint Joris en de Sirtaki

Morgen donderdag gidsdag, dus we serveren dan Kathedraalstukje 21.

Overmorgen gaan we verder met ‘HET RAUWELS DILEMMA’.

(foto : JL100-0634: SPIEGELTJE, SPIEGELTJE AAN DE BUS, WIE IS ER …)

Bij leven en welzijn, tot morgen!

Mijn agenda voor juni:

Kathedraal: donderdag 11 juni, van 14u15 to 15u45 – Taal nog niet gekend. (Nederlands, Frans, Engels, Duits of Spaans.)

St.-Jacobs:  donderdag 25 juni,  om 14u15 tot 16u15

St.-Carolus Borromeüs: donderdagen 4 en 18 juni, de ganse dag (van 10u00 tot 12u30 en van 14u00 tot 17u00); donderdagen 11 en 25 juni: de voormiddag (van 10u00 tot 12u30).

We hebben die onnozele schilderij van gisteren een beetje op onze manier gerestaureerd: het is expressiever geworden en het meesterwerk is nu verdeeld in duizenden puzzelstukjes. Stukje voor stukje krijgen we een beter beeld van die rare Heilige, die iedereen begroet met: ‘Deo gratias’.

In de 16^e en 17^e eeuw was de Heilige Felix van Cantalice superbelangrijk. Het schilderij komt van de toenmalige Kapucijnenkerk op de Antwerpse Paardenmark. Het hing in de kapel van de H. Felix van Cantalice, gebouwd in 1650.

Zelfs P.P. Rubens vond hem belangrijk genoeg om een prachtige schilderij van hem te maken.

Ooit was hij, naast Franciscus van Assisi, de belangrijkste Heilige van Italië en de patroonheilige van de Abruzzi.

Onze studiereis naar dat verre Abruzzi heeft ons echter niet geholpen om hem beter te leren kennen. Het leek wel of ‘Felice’ zich constant wou verbergen.

Die reis met onze halve trouwboek was fantatisch, maar van Felix van Cantalice hebben die Italianen daar blijkbaar nog nooit gehoord.

Morgen doen we die busreis van Lauwers nog eens virtueel over.

© Foto: JGL2198

De ezel der Kapucijnen

Het moet niet gemakkelijk geweest zijn voor het boerengezin Porri, wanneer zij begin zestiende eeuw vijf jongens moeten grootbrengen in het ruwe Abruzzo gebergte (Midden Italië).

Zij overleven in het gehucht Cantalice en verliezen hun jongste zoon, Pietro-Marino, in de strijd tegen het naburige Rieti.

Hun derde zoon Felix, wordt al rond zijn tiende ‘verhuurd’ aan de vegetarische familie ‘Picchi’, in Cittaducale.

Volgens sommige bronnen zou hij geboren zijn op 18 mei 1515. In de Hemel zal hij dus vandaag niet minder dan 500 kaarsjes moeten uitblazen.

Na zowat twintig jaar hard leven als schaapsherder en boerenknecht doet onze intelligente analfabeet Felix verwoede pogingen om opgenomen te worden tot de kloostergemeenschap van de Kapucijnen. Uiteindelijk lukt het hem, we zijn 1543 en hij noemt zichzelf ‘de ezel der Kapucijnen’.

Een paar jaartjes later wordt hij naar Rome gezonden. Zijn nieuwe taak bestaat er in om als aalmoezeniershulp te gaan bedelen voor de gemeenschap. Voor de rest van zijn leven blijft hij in Rome als bedelaar, tot hij daar sterft op 18 mei 1587.

Als je deze korte biografie vergelijkt met het ietwat onnozele schilderij in de kathedraal (helaas in de reserve), zou je nooit vermoeden dat er achter deze hoogst eenvoudige man een verschrikkelijk interessant levensverhaal schuilgaat.

In september 2006 ging onze redactie op een eerste studiereis om de streek te verkennen en we hebben besloten om daarna over hem een boek te schrijven. Zoals veel van onze goede voornemens is niets van in huis gekomen, toch zullen we af en toe dit jaar iets over deze uiterst merkwaardige en vergeten Heilige op onze blog zetten.

AAN ALLE FELIXEN: EEN ZALIGE FEESTDAG.

© Klikfoto: H. Felix van Cantalice, Gillis Backereel, 1650 – doek 228 x 130 cm. In de Kathedraal hing het ooit in de St.-Janskapel, daarna in de St.-Antoniuskapel om uiteindelijk in de reserve van de Kathedraal te belanden.

Ja, ik wil verder dansen

naar die leverancier van inspiratiemosterd

in de draai naar een hoogvlieger

met voorzichtige aandacht voor mijn achillespees.

Voor MEREL: http://ogenindeschaduw.skynetblogs.be/ 

Uit Blauwe Hagen 19/11/2013

Foto: ZOO 130618-135356

SPIEGELTJE’S ONDERKANT

© KLIKFOTO

Kijk naar haar en hoor haar vragen: “Waar zouden jullie zich bevinden, moest dit nu vandaag gebeuren? Zouden jullie stilletjes verdwijnen uit angst om opgepakt te worden? Zouden jullie hier niet te zien zijn, net zoals 11 van de 12 apostelen?

Of zouden jullie hier op dit zijpaneel te vinden zijn, samen met deze wenende vrouwen en met Johannes die Maria tracht te troosten? Waar zouden jullie zich bevinden, moest dit nu vandaag gebeuren?”

En vandaag is 1610. Dus dames, wat jullie hier te zien krijgen is de mode van 1610. Mocht Pieter Pauwel Rubens dit vandaag schilderen, hij zou Johannes en die madammen portretteren volgens de mode van vandaag.

Onderaan tracht een uit de kluiten gewassen baby de show te stelen.

 Die is duidelijk ook van zijn melk…

© Foto’s Gidsjoris: De Kruisoprichting - P.P.R. – 1610 – Olieverf op paneel - de kathedraal in 100  stukjes (20)

Deze morgen vond ik een briefje op mijn bureau.

De 5-uurmerel, de 6-uurduif, en de 7-uur kauw waren weer stipt op de afspraak om de 8-uurgids te entertainen.

Deze laatste voelde weer een gans project opborrelen, en dit keer is het menens: ‘GIDSEN VOOR NEPAL’ en meer bepaald ten voordele van het dorpje LUMSA.

Terwijl een meeuw zich kwam moeien met het ochtendoptreden van de vogels schreef onze 8-uurgids zijn uitgebroed plannetje in zijn inspiratiemosterdboekje.

Hij trok door, scheurde zijn schrijfsel uit het boekje en legde het op zijn bureau en kroop voor eventjes terug in zijn bed... tot zijn Rosalientje riep: “Het ontbijt is klaar, met vers appelsiensap, spek met eieren, heerlijke worstjes, ...”.

Zij hadden dat gezien in Tilques.

© Eigen foto’s en compositie

FLAMENCOTROTS

KLIKFOTO