Naar de inhoud

Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

De Poëzie van het Penseel
seniorennet.beseniorennet.be
Kleurgeworden poëzie , de weergave van een bevleugelde wereld. Uit "Kunstmonografie Gustaaf van Loon" van Anton van Wilderode en Paul van Loon - oktober 1980. Dit is een oproep tot allen die Gustaaf van Loon van dichtbij of heel ver gekend hebben ! Maak u bekend en laat u glijden in zijn wereld. Zijn wereld is ook de Uwe !!!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Het vlakke land

De wind was hier nooit weg. Hij houdt de blaren
van tachtig kanada's bewegelijk wakker
met zijn geweld, tussen de liggende akkers
aanschietend als een zee van groene baren.

Zijn stem werd mij vertrouwd in zoveel jaren
wanneer zij opklonk uit de bomenhallen
des nachts met plotselinge intervallen
van losgebroken bruisen én bedaren.

Hier lag ik in het hooi vol sprietelharen
in slaap gezongen onder loofgewelven
die wemelden en draaiden op zichzelve
en als een wriemelende zwarte hemel waren.

Anton van Wilderode

HET VLAKKE LAND, 14 x 20 cm, olie op doek gemaroufleerd op paneel

Reageer op dit bericht Stuur door

Groentemarkt te Gent

De rozen smeulen hevig in de korven
van giftig geel tot paille oranje,
van purperrood dat zachtjes ligt te branden
tot vermiljoen al louter vuur geworden.

De bosgrond uit de serren meegenomen
ruikt als mosgroen bos van moes en blaren
met stilstaand water onder vleugelvaren
en zwammen uitgezwermd rondom de bomen.

Soms lopen oude dames langs die kijken
als in een put, een eindeloze bodem
waarheen de zomers zinkend heengevloden
de parken van het paradijs gelijken.

Anton van Wilderode

GROENTEMARKT TE GENT, 60 x 80 cm, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Herfstzang

Onder het lichte haar van populieren
en hazelaars tegen de grond gebleven
verlengt het dorp zijn ingetogen leven
gelijk een lange naslaap die blijft duren.

Binnen de hoeven en het erf gebeuren
de dagelijkse woorden en gebaren
zonder verbazing bijval of bezwaren
allengerhand gewoonlijk uitentreuren.

Onzichtbaar roepen kinderen naar elkander
over en weder achter dichte hagen
eenlettergrepig antwoorden en vragen
van aftelrijmpjes rad en onveranderd.

Anton van Wilderode


HERFSTZANG, 60 x 80 cm, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Ledeberg

De najaarshemel met geweld van wolken
verdubbeld in de spiegels van de plassen
blijft onheilspellend haastig zich verplaatsen
vol kraters en door wind gevormde kolken.

Grachthuizen uit amorfe oergesteenten
gestold heropgestapeld, venstergaten
aan lange leegten en verlies gelaten
en deuren die geen toegang meer verlenen

De mensen onderweg naar verder waden
in hun verlengde op heel hoge benen
het water in naar alle kanten henen
als blinde poppen bengelend aan draden.

Anton van Wilderode

LEDEBERG, 60 x 80 cm, olie op doek gemaroufleerd op paneel

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

↑ Terug naar de berichten