Naar de inhoud

Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

De Poëzie van het Penseel
seniorennet.beseniorennet.be
Kleurgeworden poëzie , de weergave van een bevleugelde wereld. Uit "Kunstmonografie Gustaaf van Loon" van Anton van Wilderode en Paul van Loon - oktober 1980. Dit is een oproep tot allen die Gustaaf van Loon van dichtbij of heel ver gekend hebben ! Maak u bekend en laat u glijden in zijn wereld. Zijn wereld is ook de Uwe !!!
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Slapend kind

Het SLAPEND KIND hult zich in een fragiele dwarreling van wazig licht, waarin het roze van de embryonale kosmos nog als een broze herinnering in verweven zit.

Het nauwelijks ontloken licht dat door het raam naar binnen glijdt, nodigt twijfelend het kind uit tot het leven daarbuiten.

Onbewust heeft de kunstenaar zich zeker de vraag gesteld: met welk recht verstoren wij dit donzige wezentje in zijn slaap ?

Is alles wat daarbuiten wacht wel de moeite van ontwaken waard ?

Wat hebben wij het te bieden, buiten de goorheid van ons eigen vervuilde nest ?

Paul van Loon


SLAPEND KIND, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Na de regenbui

In het geschilferd licht de lange hoeve
met stallingen en schuur onder de linden,
de wagens langzaam huiswaarts met de kinderen
die in een rijdend koninkrijk vertoeven.

Het lijkt of niemand één voet zal verroeren
buiten van eeuwigheid getrokken sporen,
tevreden ingetogen bij elkaar behoren
op dorsdeel, korentas, geboende vloeren.

De dag zonder verhaal. En niets behoeven
dan wat vanouds gewoonlijk moet gebeuren.
Geen woorden hoegenaamd. Dezelfde geuren,
glans en oud gras op de vertrouwde oever.

Anton van Wilderode

NA DE REGENBUI, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Bos in de herfst

De boerenkinderen van school gekomen
en huistoe lopend tussen gras en koren
vertragen samen om de wind te horen
die hobo's aanblaast in de dunne bomen.

De lessen en de schriften en het grote
klasbord met krijtjes overdwars beschreven
zijn in het dorp achter de bocht gebleven
en zonder ooggetuigen opgesloten.

Hier blijft terstond een rijk van vogels over
gelegen in de holten van de heesters
en op de onbedorven bermen heersen
ebbe en vloed van overvloedig lover.

Anton van Wilderode

BOS IN DE HERFST, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

De bosrand

De winde blaast uit een ander rijk, een ander
verwijderd landschap zonder lente tegen
geladen met verrassingen van regen.
De dag bestaat maar staat met klamme handen.

De bomen die heel eventjes bewegen
als dansers in de pauze bij elkander
bescherming zoekend langs de akkerkanten,
Naar andere paarden briest een paard genegen.

Bedroefd mismoedig hebben zich de boeren
voor de bekende kwalen van de koude
teruggetrokken met gebalde schouders
onder de balken van hun okeren hoeven.

Anton van Wilderode

DE BOSRAND, 13 x 20 cm, olie op doek 


Reageer op dit bericht Stuur door

Winterrust

De buurtschap ligt verbijsterd afgezonderd
en zonder binnenwegen uitgebannen.
De kou valt door de kieren van de pannen
in de gedeelde leegte van de zolders.

Tot op de dorpelstenen vastgelopen
stolt de bevroren sneeuw van zeven dagen.
Van katten en van kinderen de wasem
houdt op de ruiten wakke plekjes open.

De lange avond is al stilgevallen
verkoold gelijk de bomen en de staken.
De sloten dicht, de hekkens en de hagen,
en, met het grendslot, de volle stallen.

Anton van Wilderode

WINTERRUST, 60 x 80 cm, olie op doek

Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Gustaaf van Loon en ... mijn wereld !

↑ Terug naar de berichten